အခန်း ၃၁၉

အခန်း ၃၁၉

မျှော်စင်ကြီး၏ ဧရာမ တံခါးကြီးများက ဟောင်းလောင်းပွင့်နေလေ၏။

ရဲချီယန်က ဗီလိန်ကို လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ် အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူက ၎င်းနှင့် လီဆက်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလေတော့သည်။

"ဒီနေရာပဲ"

ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကာ အတွင်းဘက်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

ပန်းစိမ်းရောင် အလင်းမျက်နှာပြင် အလွှာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြလေသည်။

မျှော်စင်အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းက မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ပန်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ပန်းခင်းပြင်ကြီးက လေပြေထဲတွင် အဆက်မပြတ် ယိမ်းနွဲ့နေပေသည်။

အတွင်းဘက်ရှိ နေရာလွတ်မှာ အပြင်မှကြည့်ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းနေလေ၏။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဤနေရာသည် ရထားတွဲများကဲ့သို့ပင် နေရာလွတ် ဖိသိပ်မှုကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤပန်းခင်းပြင်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်၌ လူပုံစံ ပန်းမကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်က မြေပြင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"လူသား၊ ဟီးဟီးဟီး ရဲတင်းလှချည်လား။ ငါတို့နတ်ဘုရား စံမြန်းရာ မြေမြတ်မဟာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းဘေးက ဒီအရာနှစ်ခုနဲ့ ငါတို့နတ်ဘုရားကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်လာမယ်လို့များ ထင်နေသလား"

"မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

ငါတို့နတ်ဘုရား ဟုတ်လား။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤကောင်က ပန်းနတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘူးဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။

"မင်းက နတ်ဘုရားလား" ဟု သူက တမင်တကာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်း ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်လေတော့သည်။

"မိုက်မဲတဲ့ လူသား၊ ငါက ကြီးမြတ်လှတဲ့ ပန်းနတ်ဘုရားရဲ့ သတ္တမမြောက် တမန်တော် အလီဘူး ပဲ။ ငါတို့နတ်ဘုရားရဲ့ ပန်းခင်းပြင်ကြီးက အဆုံးအစမရှိတဲ့ လွင်တီးခေါင်ပြင် ကြီးကို လွှမ်းခြုံပြီး ဝါးမြိုသွားလိမ့်မယ်။ ဟားဟားဟား"

"ဒါဆို မင်းက သတ္တမမြောက် တမန်တော် သက်သက်ပေါ့လေ။ မင်းရှေ့က ခြောက်ယောက်ကရော။ သူတို့ ဘယ်မှာလဲ"

အလီဘူးမှာ မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ မခံစားမိဘဲ တဟီးဟီး ရယ်မောကာ ဆက်လက်ဖြေကြားလေ၏။

"သူတို့က အပေါ်မှာ ငါတို့နတ်ဘုရားကို စောင့်ကြပ်နေကြတယ်။ မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်ရင် နောက်တစ်ယောက်ကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဟီးဟီး။ အားနည်းတဲ့ လူသား၊ မင်း ဒီမှာ သေရမယ်။ သေချာပေါက် သေရမယ်"

"နားလည်ပြီ။ ဒါဆို မင်းတို့ တမန်တော် ခုနစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းပြီးရင် မင်းပြောတဲ့ နတ်ဘုရားဆိုတာကို တွေ့နိုင်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား"

အလီဘူးက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မသိစိတ်အရ ဆက်လက်ဖြေကြားလိုက်မိဆဲပင်။

"သဘာဝကျတာပေါ့။ ငါတို့နတ်ဘုရားက အမြင့်ဆုံးနေရာကနေ ဒီအရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေတာ။ ငါ... အင့်"

ဒေါင်။ အသံကျယ်ကြီးတစ်ခုက ဤနေရာလွတ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေတော့သည်။

အလီဘူးမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ထိတ်လန့်တကြား ဒူးထောက်ကျသွားချေပြီ။

"အို နတ်ဘုရား၊ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ ကျွန်တော်... ဘာလို့ အဲဒီစကားတွေ ပြောလိုက်မိမှန်း မသိပါဘူး"

"ဒါ... ဒါ မင်းအပြစ်တွေချည်းပဲ။ ကျိန်စာတိုက်ဖို့ကောင်းတဲ့ လူသား။ ငါ မင်းကို..."

"သတ်ပစ်မယ်"

အလီဘူး၏ ခေါင်းထက်ရှိ ခရမ်းရောင် ပန်းငုံကြီးက ရုတ်တရက် ပွင့်အာလာကာ အတွင်းဘက်ရှိ အစွယ်များကို ဖော်ပြလိုက်လေ၏။

ခရမ်းရောင် ဝတ်မှုန်များနှင့် ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းများက လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ရဲချီယန်နှင့် လီဆက်တို့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

"သေစမ်း"

သို့သော်လည်း...

စက်ရုပ်စစ်သည်တော်က ရှေ့တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေကာ ၎င်း၏ ခြေအောက်ရှိ သံတိုင်များကို မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ချလိုက်လေ၏။

ချော်ရည် နှင့် ဆွေးမြည့်ခြင်း — ဤဒိုင်းလွှာနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားကာ အလီဘူး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အပြင်ဘက်မှ လုံးလုံးလျားလျား ကာကွယ်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

"ဝုန်း"

ထို့အပြင် ရေနွေးငွေ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း၏ စက်ယန္တရား အမြုတေဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ခံထားရသော ဗီလိန်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ချေပြီ။

အနည်းဆုံးတော့ ဒိုင်းလွှာတွေ အကောင်းပကတိရှိနေပါလျက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပြိုကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည့် အခြေအနေမျိုး နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"အောက်တန်းကျတဲ့ စက်ယန္တရား သက်သက်လေးကများ ငါတို့နတ်ဘုရား ပေးသနားထားတဲ့ စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလီဘူးမှာ ဒေါသအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ပန်းပွင့်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာကာ ပိုမိုများပြားလှသော ခရမ်းရောင် ဝတ်မှုန်မုန်တိုင်းများက ရဲချီယန်ထံသို့ တိုက်ခတ်လာလေတော့သည်။

အများစုကြီးက ရဲချီယန်ကိုယ်တိုင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာခြင်းပင်။

"ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ရှင်းထုတ်ချင်နေတာလား"

"ဗီလိန် ဆက်ပြီး တောင့်ခံထားစမ်း"

ဆွေးမြည့်ခြင်း နှင့် ချော်ရည်။ ဒိုင်းလွှာနှစ်ခုမှ တိုးညင်းသော မြည်ဟည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဗီလိန်၏ ခြေအောက်ရှိ သံတိုင်များ မြေကြီးထဲမှ ကျွတ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။

အစွမ်းထက်လှသော ရေနွေးငွေ့ စက်ယန္တရား အမြုတေက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ဝင်လာလေတော့သည်။

ဗီလိန်သည် ဒိုင်းလွှာများ၏ အနောက်မှနေ၍ ရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် တွန်းကန်ချီတက်သွားပေသည်။

ပန်းနတ်ဘုရား၏ သတ္တမမြောက် တမန်တော် အလီဘူးမှာ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"စက်ယန္တရား သက်သက်လေးက ငါတို့နတ်ဘုရား ပေးသနားထားတဲ့ စွမ်းအားကို ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်ရတာလဲ"

အမှန်တကယ်ပင် ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင်ဆိုပါက ဗီလိန် အနေဖြင့် ဤစွမ်းအားကို လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ထိုဒိုင်းလွှာနှစ်ခုမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအမြုတေများမှ အသွင်ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

တမန်တော် သက်သက်လေးကများ အမြုတေကနေ အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ဒိုင်းလွှာတွေကို ဒီလိုလွယ်လွယ်လေး ခွဲဖျက်နိုင်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ပြဿနာ ရှိနေပြီသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝုန်း" ဗီလိန်က ဆက်တိုက် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

၎င်းက ဒိုင်းလွှာများကို အစွမ်းကုန် တွန်းကန်ရင်း အလီဘူး ဟုအမည်ရသော နတ်ဘုရား၏ တမန်တော်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။

"ဟင့်အင်း ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက... ဒီလိုလွယ်လွယ်လေး ရှုံးသွားရပြီလား။ ငါက... နတ်ဘုရားရဲ့ တမန်တော်ပါဆို"

"မင်းဆီမှာ ဒီတိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းလေး တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာဆိုရင်တော့"

ရဲချီယန်က ဗီလိန်၏ အနောက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလေ၏။

သူက လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ အလီဘူးထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ခပ်စောစော သွားသေလိုက်တော့"

ဘုန်း။ ဆွေးမြည့်ခြင်း နှင့် ချော်ရည် တို့ အပေါ်သို့ မြင့်တက်သွားကာ အောက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

အလီဘူးမှာ အခြားစကားတစ်ခွန်းမျှပင် ပြောရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ၎င်းတို့နှစ်ခုအောက်တွင် အကြိတ်ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ဆွေးမြည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ချော်ရည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှု နှစ်ခုက ၎င်း၏ ရုပ်အလောင်းကို ဆွေးမြည့်သွားစေပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့ချေပြီ။

ရွှီး။ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားလေ၏။

သေးငယ်သော မီးပွားလေးတစ်ခုက ဤနေရာလွတ်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်ကြီးကို စတင်တောက်လောင်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ရဲချီယန်က ဤခရမ်းရောင် ပန်းခင်းပြင်ကြီး အလယ်တွင် ရပ်နေလေ၏။

ရေခဲသွေးကြော နှလုံးသား ပုတီးစေ့ က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အပူချိန်ကို တားဆီးပေးသော အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခု ဖန်တီးပေးထားလေသည်။

"ဒီအရာက လောင်ကျွမ်းမသွားဘူးပဲ"

မီးတောက်များနှင့် ဆွေးမြည့်ခြင်း အကြားတွင် ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် မျိုးစေ့လေးတစ်ခုက ထိုစွမ်းအားနှစ်ခုအောက်တွင် ၎င်း၏ မူလသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

【အဂါးဝုဒ်ပန်း မျိုးစေ့ (အဆင့် ၅ အပင်)】

【အဂါးဝုဒ်ပန်း။ ထူးခြားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပန်းရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ရေမွှေးဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်】

ဤသည်မှာ အလီဘူး၏ မူလပုံစံမှ မျိုးစေ့ပင် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းကို စိုက်ပျိုးရေး ရထားတွဲ အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းစိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး အပ်ကြီးပျားများ အတွက် ပျားရည်စုဆောင်းရန် ရွေးချယ်စရာ အသစ်အချို့ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"နောက်တစ်ခုက ဒုတိယထပ်ပဲ"

ရဲချီယန်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် အပေါ်ထပ်သို့ သွားရာ တံခါးပေါက်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့ချေပြီ။

"ဟက် ဒုတိယထပ်ကို သွားမယ့်တံခါးကို မင်းကိုယ်တိုင် ဖွင့်ပေးလိုက်တာလား"

"ဆိုလိုတာက ဗီလိန်ရဲ့ လက်ထဲက အဲဒီဒိုင်းလွှာနှစ်ခုကို မြင်ပြီးတာတောင်မှ ဘာမှကြောက်စရာမလိုဘူးလို့ မင်း ခံစားနေရတုန်းပဲဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"

"နတ်ဘုရားပီပီပဲလို့ ပြောရမလား"

ကောင်းကင်ကြယ်တံခွန် မောင်းနှင်မှု အသက်ဝင်သွားလေ၏။ ရဲချီယန်က လေထဲသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

"အင်း ငါ လူသားတွေကို အရှက်ခွဲလို့မှ မရတာပဲလေ"

သူက ဗီလိန်ကို လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ် အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ လီဆက်နှင့်အတူ အပေါ်သို့ တက်သွားလေ၏။

ဒုတိယထပ်သို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်တိုင်အောင်ပင်။

ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် ပန်းခင်းပြင် အသစ်တစ်ခု ရှိနေပြန်ပေသည်။

သက်ရှိအမျိုးမျိုး၏ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပန်းခင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

ဤ "ပန်းခင်းပြင်ကြီး" ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အလီဘူးနှင့် ဆင်တူသော်လည်း လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အခြား ပန်းမကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင် ရှိနေပေသည်။

၎င်းက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လာလေ၏။ သွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးကို ဟလိုက်သည်။

၎င်း၏ သွားများမှာ သွားများမဟုတ်ဘဲ လူသား ကလေးငယ်လေးများ၏ လက်မောင်းများနှင့် ဆင်တူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အတန်းလိုက် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်နေချေပြီ။

"လူ သား၊ ငါက၊ ဆဋ္ဌမမြောက် တမန်တော်..."

ကြောက်စရာကောင်းတယ် ဟုတ်လား။

ဤကောင် ၎င်း၏ နာမည်ကို အဆုံးတိုင်အောင် ပြောရန်ပင် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ။

ရဲချီယန်က သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုနူးညံ့ပြီး နွေးထွေးသော အလင်းတန်းက ဤနေရာလွတ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ။

ထိုနာမည်မှာ အော်ဟစ်သံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

"အား"

နာကျင်စွာ ငိုကြွေးသံများ၊ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ။

"ခြေလက်အင်္ဂါ ပန်းခင်းပြင်ကြီး" တစ်ခုလုံးသည် ဤနွေးထွေးသော အလင်းတန်းအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားသောအခါ "အား" ဟုအမည်ရသော ထိုဆဋ္ဌမမြောက် တမန်တော်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းကျွမ်းနေခဲ့ချေပြီ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ "ပန်းခင်းပြင်ကြီး" မှာလည်း အလင်းတန်းကြောင့် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေ၏။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ တမန်တော်ပီပီပဲလို့ ပြောရမလား။

အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း အကြိမ်များစွာ လုပ်ဆောင်ထားသော သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းက ဤကောင်ကို သေဆုံးမသွားစေခဲ့ပေ။

"လူသား၊ မင်း။ အား"

ထို့ကြောင့် သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး က ၎င်း၏ အလင်းရောင်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

တတိယအကြိမ်၊ စတုတ္ထအကြိမ်... ဆယ့်ခြောက်ကြိမ်မြောက်တိုင်အောင်ပင်။

အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် ခြေလက်အင်္ဂါပန်းကြီး လုံးလုံးလျားလျား ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လေထဲတွင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ဖြစ်လေတော့သည်။

"နောက်တစ်ယောက်"