အခန်း ၃၂၀

အခန်း ၃၂၀

ထိုထူးဆန်းသော ပန်းမကောင်းဆိုးဝါးကို ဖြေရှင်းရန် သန့်စင်သော မြေစွဲကျောက်တုံး ၏ အလင်းရောင်ကို ၁၆ ကြိမ်တိုင်တိုင် အသုံးပြုပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် တတိယထပ်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့လေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တမန်တော် အသစ်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားကွာဟချက်မှာ သိပ်မကြီးမားလှသဖြင့် ဗီလိန် နှင့် လီဆက် တို့ နှစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် လမ်းရှင်းရန် လုံလောက်နေခဲ့ချေပြီ။

ပဉ္စမထပ်၊ စတုတ္ထထပ်မှသည်... ဆဋ္ဌမထပ်တိုင်အောင်ပင်။

ဤနေရာ၌ နောက်ဆုံးတွင် အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော ပန်းခင်းပြင်ကြီး မရှိတော့ဘဲ ဧရာမ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေတော့၏။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ပန်းများနှင့် နွယ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူသားများနှင့် ပန်းနတ်ဆိုးများက တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းနေကြပေသည်။

သူတို့က အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်ဆင်းတုတစ်ခုဆီသို့ ဒူးထောက်နေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုကျောက်ဆင်းတု၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ လူသားတစ်ဦးနှင့် အတိအကျ တူညီနေလေ၏။

သို့သော်လည်း ၎င်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ကာ သူတို့ ယုံကြည်ကိုးကွယ်သော ပန်းနတ်ဘုရား ပင်တည်း။

ထိုယုံကြည်သူများ၏ အရှေ့ဆုံးမှနေ၍ လူသားပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လာခဲ့လေသည်။

သူက ရဲချီယန်နှင့်အတူ ဘေးရှိ လီဆက် နှင့် ဗီလိန် တို့ကိုပါ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။

"ငါက ပန်းနတ်ဘုရား ရဲ့ ဒုတိယမြောက် တမန်တော် ကွင်တ် ပဲ။ အသင် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်"

"ငါတို့နတ်ဘုရားက ကရုဏာကြီးမားလို့ မင်း အရင်က သတ်ခဲ့တဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အရူးငါးကောင်အတွက် မင်းကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒုတိယမြောက် တမန်တော် ။

သို့သော် ဤကောင်က ရဲချီယန်အား ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာ ထိုစဉ်က ကြယ်အမြုတေ စစ်တလင်း တွင် သူတွေ့ခဲ့ဖူးသော ချော်ရည်နတ်ဘုရား၏ ပထမမြောက် တမန်တော် ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့ချေပြီ။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နတ်ဘုရား၏ တမန်တော် တစ်ပါး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်လေ၏။

"ငါ ဒီအထိတောင် ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ၊ မင်းစကား အနည်းငယ်လောက်နဲ့တင် ငါ့ကို ထွက်သွားအောင် ဖျောင်းဖျနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ရဲချီယန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

ကွင်တ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကာ လက်နောက်ပစ်လျက် ဆုတောင်းနေသော လူအုပ်ကြားထဲမှ လျှောက်လာခဲ့ပေ၏။

ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ကြည့်သည့်အလား ရဲချီယန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြင့်မြတ်မှုများကို ဖော်ပြနေသည့်နှယ် ရှိလေတော့သည်။

"သေချင်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို စကားကောင်းနဲ့ ဖျောင်းဖျဖို့ ခက်ပါတယ်။ အသင်က သေလမ်းကို ရှာနေမှတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

ရွှီး။ တိုးညင်းသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ ကွင်တ်မှာ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သူ၏ ပုံရိပ်က ရဲချီယန်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာကာ လက်သီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ချိန်မှာပင် လွင့်မျောကြယ် သန့်စင်သော အမှတ်အသားက အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာခဲ့ချေပြီ။

"အို" လွင့်မျောကြယ် သန့်စင်သော အမှတ်အသား က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့သည့်အလား သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပုံရပေသည်။

ဘေးဘက်မှနေ၍ လီဆက်က စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းဓားသွား တစ်ခုကို လွှဲခုတ်လိုက်လေ၏။

ကွင်တ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ နွယ်ပင်ဒိုင်းလွှာတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်၍ ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ထိုလှိုင်းဓားသွားက ဒိုင်းလွှာကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော သွေးစတစ်ကြောင်းကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လေတော့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒီလက်နက်က တကယ်ကို ထက်မြက်လွန်းလို့ ငါတို့နတ်ဘုရား ပေးသနားထားတဲ့ ပန်းခန္ဓာကိုယ် ကိုတောင် ဖြတ်တောက်နိုင်တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်လက်နဲ့ လိပ်အခွံတစ်ခုလောက်နဲ့တင် ငါတို့နတ်ဘုရားကို စိန်ခေါ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ တကယ်ကို ယုံနိုင်စရာမရှိအောင် မိုက်မဲလွန်းတယ်"

သူ ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားလေ၏။ ၎င်းအောက်တွင် ဧရာမ နွယ်ပင်ကြီးတစ်ခုက သူ့ကို ပင့်တင်ရန် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ကွင်တ်က အပေါ်တွင် ရပ်နေကာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်တော့ပေ။ မရေမတွက်နိုင်သော နွယ်ပင်များက မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲချီယန်ကို အထဲတွင် ပိတ်လှောင်ရန် ကြိုးစားလာကြလေ၏။

ဗီလိန်က ဒိုင်းလွှာကို မြှောက်လိုက်ကာ ချော်ရည်ဒိုင်းလွှာ၏ လောင်ကျွမ်းမှု အာနိသင်ဖြင့် ပြန်လည်ခုခံလိုက်ပေသည်။ သို့သော် နွယ်ပင်များက ပို၍ပို၍ များပြားလာကာ ဗီလိန် ပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို တားဆီးရန် အနည်းငယ် အခက်တွေ့လာခဲ့ရ၏။

"သောင်းကျန်းမှု မုဒ် ကို အသက်မသွင်းဘဲနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက မလုံလောက်သေးဘူးလား" ရဲချီယန်က နွယ်ပင်များ၏ ရစ်ပတ်မှုကို ခံနေရသော ဗီလိန် ၏ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မေးစေ့ကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။

"သူက တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဆွဲဆောင်ပေးဖို့ အသားဒိုင်းလွှာတစ်ခုအနေနဲ့ ပိုပိုပြီး အရည်အချင်းပြည့်မီလာပြီပဲ" လီဆက် က ရှေ့သို့ ထွက်လာရာ သူမ၏ အနောက်ဘက်ရှိ အချိန်စက်ယန္တရား လက်နက်ကိရိယာ မှ တဂျစ်ဂျစ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"မင်းကို လွှဲထားလိုက်ရမလား"

သူမက ခေါင်းညိတ်ပြလေ၏။

"ကောင်းပြီလေ"

"ဒါဆို မင်းကို လွှဲထားလိုက်မယ်"

လီဆက်က ပြုံးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဗီလိန် ၏ တိုက်ခိုက်မှု အာရုံစိုက်ရာ နယ်ပယ်မှ လျှောက်ထွက်သွားလေတော့သည်။ နွယ်ပင်အချို့က တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလာသည့်အလား သူမထံသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ချေပြီ။

ဝုန်း။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းဓားသွား ကြောင့် နွယ်ပင်အချို့ ပြတ်တောက်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပေသည်။

စက္ကန့်တံနှင့် မိနစ်တံတို့ စတင်လည်ပတ်လာခဲ့လေပြီ။ ဒမိုကလီးစ်၏ ဓား ကဲ့သို့ ကွင်တ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သံဆူးချွန်တစ်ခု တွဲလွဲခိုနေကာ စွမ်းအားများကို ဖြည်းညင်းစွာ စုဆောင်းနေလေ၏။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ လူသားတွေက ဒီလို လှည့်ကွက်လေးတွေကိုပဲ သဘောကျကြတာ"

ပိုမိုများပြားသော နွယ်ပင်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းတို့က လီဆက် ကို အသားပြားဖြစ်သွားအောင် အရင်ဆုံး ရိုက်ခြေရန် ရူးသွပ်စွာ ကြိုးစားလာကြတော့၏။

သို့သော်လည်း။

စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းဓားသွား များက ပိုမိုကြီးမားလာသော နွယ်ပင်များကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ထစ်ဖြတ်တောက်သွားရာ ကွင်တ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ အလွန်အမင်း စိတ်မရှည်ဖြစ်လာလေတော့သည်။

"မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ"

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဒီအကွက်ကို သုံးတာ ငါ့အပြစ် မဟုတ်တော့ဘူး"

နွယ်ပင်များ စုစည်းသွားကာ မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကောင်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားတော့မည့်အလား ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်မှာပင် ကွင်တ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေခဲ့သော သံဆူးချွန်မှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျဆင်းလာရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

ဖြောင်း။

သံဆူးချွန်က အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားလေ၏။ ကွင်တ်က ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသော သူ၏ခေါင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အသိစိတ်များက တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာကာ စုစည်းနေသော နွယ်ပင်များမှာလည်း စတင်ပြိုကျပျက်စီးလာခဲ့လေတော့သည်။

ဘုန်း... ကွင်တ် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖုန်တောကြီးတစ်ခု ထောင်းခနဲ ထသွားခဲ့ပေသည်။

သူက တမန်တော် တစ်ပါးဖြစ်သည်မှာ မှန်ပေသည်။ သူက ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်မှာလည်း အမှန်ပင် ဖြစ်လေ၏။ သို့သော် ပို၍မှန်ကန်သောအရာမှာ ကွင်တ်သည် လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်တည်း။

အတော်လေး ကျိုးပဲ့လွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူသားတစ်ဦးပင်။

အစပိုင်း၌ လီဆက်၏ စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းဓားသွားကြောင့် ကုတ်ခြစ်ခံလိုက်ရသည့် အချိန်ကတည်းက ဤကောင်တွင် ကာကွယ်ရေး အစီအမံများများစားစား မရှိကြောင်းကို ရဲချီယန် ရှာတွေ့ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ကာကွယ်ရန် နွယ်ပင်များကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း သို့မဟုတ် နွယ်ပင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒိုင်းလွှာတစ်ခုထက် ပိုမပိုခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုခြင်းက တစ်ပိုင်းပင်။

သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ထိုသံဆူးချွန် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် ဝဲပျံနေရသနည်းဆိုသည်ကို ဤကောင် လုံးဝ တွေးတောမိခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

လိုအပ်သော အချိန်တွင် သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပေးစွမ်းရန် စွမ်းအားများကို စုဆောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီဆက် ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အမြဲတမ်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုအားကောင်းလာသည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်လေ၏။

ဤကောင်မှာ တကယ်ကို ကျိုးပဲ့လွယ်လွန်းလှပေသည်။

"ပြီးသွားပြီ"

"ဒါဆို တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာပေါ့"

အလောင်းအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ရဲချီယန်က ခါးတွင်ချိတ်ဆွဲထားသော အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်လေ၏။ ဤအရာက ကျီးကန်းနတ်ဆိုး အသုံးပြုသော မြွေရေခွံအိတ် နှင့် ဆင်တူသည့် သိုလှောင်ရေး ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

အတွင်းဘက်တွင် ရထားဒင်္ဂါး နှစ်ရာခန့်နှင့် အခြား အထွေထွေ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ပါဝင်နေလေသည်။

"လူပုံစံ မကောင်းဆိုးဝါး တွေမှသာ ရထားဒင်္ဂါး တွေ စုဆောင်းနိုင်စွမ်း ရှိတာ တကယ် ကွာခြားတာပဲ"

"အို ဒါလည်း ရှိသေးတာပဲ"

ကွင်တ် ဆင့်ခေါ်ထားသော နွယ်ပင်များက သူသေဆုံးပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ညှိုးနွမ်းသွားကာ ၎င်းတို့ကြားတွင် မြစိမ်းရောင် မျိုးစေ့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

【နတ်ဆိုးနွယ်ပင် မျိုးစေ့ (အဆင့် ၇)】

【စိုက်ပျိုးပြီးနောက် စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သော နွယ်ပင်များ ပေါက်ရောက်လာနိုင်ပါသည်】

"မျှော်လင့်မထားတဲ့ အံ့သြစရာလေးပဲ၊ အဆင့် ၇ ဟုတ်လား..."

ဤအရာပြီးနောက် ၎င်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ကြည့်ရန် ယူဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။

ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အပေါ်ထပ်သို့ သွားရာ တံခါးပေါက်က ပွင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ဆက်လက်၍ အပေါ်သို့ တက်ရမည့်အချိန်လား။

ရဲချီယန်၏ အကြည့်များက ထုံထိုင်းစွာ ဆုတောင်းနေဆဲဖြစ်သော ယုံကြည်သူ အုပ်စုထံသို့ ဝေ့ဝဲသွားလေသည်။

"ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် မရှိတော့ဘူး၊ ဆုတောင်းဖို့လောက်ပဲ သိတဲ့ အရုပ်တွေအဖြစ်ကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီပဲ..."

"လီဆက်"

"သူတို့ကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်တော့"

အမိန့်ကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် စက်ယန္တရား အိမ်ဖော်မလေးက သူမ၏ စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းဓားသွား ကို လွှဲခုတ်ကာ ဤယုံကြည်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်လေ၏။

သို့သော်လည်း။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

အပေါ်ထပ်သို့ သွားရာ တံခါးပေါက်မှ ပုံရိပ်တစ်စုက အတွင်းဘက်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့လေ၏။

ချလွင်။

ကြည်လင်ပြတ်သားသော သတ္တုသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

လီဆက် ၏ စိတ်စွမ်းအား လှိုင်းဓားသွား ကို ဧရာမ သတ္တုရောင် ပန်းပွင့်ကြီးတစ်ခုက အမှန်တကယ်ပင် ကာကွယ်လိုက်သည်လား။

"လူသား၊ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ စက်ယန္တရား ဒီအထိ ရောက်လာတာ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်ပေမဲ့ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားပြီ"

"ငါက ပန်းနတ်ဘုရား ရဲ့ ပထမမြောက် တမန်တော် ဒီဇယ် ပဲ။ ငါတို့နတ်ဘုရားရဲ့ အမိန့်တော်နဲ့ မင်းခေါင်းကို ယူပြီး နတ်ဘုရားဆီ ဆက်သဖို့ ရှေ့တန်းကနေ ပြန်ရောက်လာတာ"

"ပန်းခင်းပြင်"

အပေါ်ထပ်မှ ဒီဇယ် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ပန်းမကောင်းဆိုးဝါးများ လူစုခွဲသွားကြလေ၏။

ထူးဆန်းသော ပန်းရနံ့တစ်ခုက ဤအထပ်တစ်ခုလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ချေပြီ။

ပထမမြောက် တမန်တော် ဒီဇယ်။

သူက ပန်းနတ်ဘုရား ကို မတွေ့ဆုံမီ နောက်ဆုံး ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံး ပြိုင်ဘက်၊ ထို့အပြင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပြိုင်ဘက်လည်း ဖြစ်လေတော့သည်။