အခန်း ၁၂၆၂

အခန်း (၁၂၆၂) ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း ဗောဓိသတ္တ

"..."

အရှင်ရှုယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တင်းမာသွား၏။ ပြိုင်ဘက်၏ ရုပ်ဖျက်ထားမှုမှာ ယခုလေးတင် အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သူ၏အောက်တွင် သေချာပေါက် များစွာ နိမ့်ကျနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် ရှန်းတောင်က ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားခြင်း မဟုတ်ပါက၊ သူ၏ တုံ့ပြန်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုက အခြေအနေသည်မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးနေကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်၏။

အရှင်မြတ်၊ ချမ်းသာပေးပါဆိုလား။

ဤစကားလုံးများကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်တွေးပြီးနောက် အရှင်ရှုယွီက အရှင်မြတ်ဆိုသည်မှာ ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးအတွက် ဘွဲ့အမည်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက်သိထားသော်လည်း၊ရှန်းတောင်ကို ဤမျှ ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် အရာမှာ...

သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်သည်။ "ဗောဓိဂိုဏ်းက ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်း အရှင်မြတ်လား"

ဤစကားများက ဂူထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ ရှန်းတောင်ဘိုးဘေးက နောက်ဆုံးတွင် ဦးချနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေ၏။

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ဗောဓိသတ္တတစ်စု အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို သူ ကြည့်နေခဲ့ရလျှင်ပင် သူက တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ သူ၏ မှော်ရတနာလက်နက်ကို ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့သေးသည်။ ၎င်းမှာ အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်ကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များက ရှန်းတောင်ဘိုးဘေး၏ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ရေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အိပ်မက်ဆိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤမျှ ရုတ်တရက် အခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်လည်တွေ့ဆုံရပြီး ထိုဖြူဖျော့ချောမောသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေရချိန်တွင် သူသည် မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် ခွန်အားမရှိတော့ပေ။

ဤရက်စက်သော နတ်ဘုရားက သူနောက်သို့ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးအထိ အမှန်တကယ် လိုက်လာခဲ့သည်လော။

ရှန်းတောင်ဘိုးဘေး၏ တုံ့ပြန်မှုက အရှင်ရှုယွီ၏ သံသယကို ရှင်းလင်းစွာ အတည်ပြုပေးလိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လင်းစု ကျဆုံးမှုနှင့် မော်ဖုန်း အပါအဝင် အခြားသူများ၏ သေဆုံးမှုတို့က သူ၏ရှေ့ရှိ မျက်နှာနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဆက်စပ်သွားသည်။

ဗောဓိဂိုဏ်းက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ခြေချလာရုံသာမက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း အတွင်းသို့ပင် စိမ့်ဝင်လာလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

"ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပါလျက် မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို နိမ့်ကျလွန်းတယ်" ရှုယွီ၏ မျက်နှာက လျင်မြန်စွာပျက်ယွင်းသွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

သူက ရုတ်တရက် သူ၏ တာအိုဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ၎င်းတွင် အားဖြည့်ထားပြီးဖြစ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို ခွဲခြမ်းပစ်မတတ် သိပ်သည်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သို့သော် ရှန်းယီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သဖြင့် အလင်းတန်းက အပြည့်အဝ ပြန့်နှံ့မသွားခဲ့ပေ။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ရွှေရောင်အရည်များ စီးထွက်လာပြီး အလင်းတန်း၏ အပိုင်းအစ မြောက်မြားစွာကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသော အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

ဤမြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းကပင် ရှုယွီကို အမှန်တရားအား သိမြင်သွားစေသည်။ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူများက ဤဗောဓိသတ္တကို ချီးကျူးထားခြင်းမှာ ချဲ့ကားထားခြင်း ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ပြိုင်ဘက်၏ ပြီးပြည့်စုံသော တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အစစ်အမှန်ပင်။

နယ်ပယ်နှစ်ခုကြား အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ကွာဟချက်ရှိနေသဖြင့် အသိဉာဏ်ရှိသူ မည်သူမဆို မည်သို့ အနိုင်ယူရမည်ကို စဉ်းစားနေမည် မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးရန်သာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပေသည်။

"ဖူး.." အရှင်ရှုယွီက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ကျောက်စိမ်းရောင် မျိုးစေ့တစ်စေ့ကို ထွေးထုတ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ သာမန် မှော်ရတနာလက်နက်များထက် များစွာသာလွန်ပြီး ဝိညာဉ် ရတနာ တစ်ခု၏စွမ်းအားနှင့် နီးစပ်သော အသက်ကယ် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မျိုးစေ့က မြေကြီးပေါ်သို့ မကျမီမှာပင် အံ့မခန်း တောက်ပမှုဖြင့် ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ အရှင်ရှုယွီ၏တာအို ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားစဉ်မှာပင် ၎င်းက ထူထဲသော နွယ်ပင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာကြီးထွားလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းကင်ယံသို့ မြှောက်တင်ပေးလိုက်သည်။

ဤဧရာမ နွယ်ပင်ကြီးက ကောင်းကင်ထောက်တိုင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မမြင်နိုင်သောအမြန်နှုန်းဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်သွား၏။

ရှုယွီက နွယ်ပင်ပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် အခြား မှော်ရတနာလက်နက်များကို ခေါ်ယူမည့်အစား သူက ကျောက်စိမ်းပြားများကို တစ်ချပ်ပြီးတစ်ချပ် ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပေးပို့ရန် သူ၏ကပ်ဘေးစွမ်းအား တစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုလိုက်၏။

လင်းစုနှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းတူတပည့်များ သေဆုံးမှု၏နောက်ကွယ်မှ တကယ့်တရားခံက နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ သူရဲကောင်းများက သေချာပေါက် ဤနေရာသို့ ပြေးလာကြလိမ့်မည်။ သူ၏ နာမည်ကြီး စီနီယာအစ်မအပြင် ဂိုဏ်းမှ အခြား အကြီးအကဲများသည်လည်း ရောက်လာနိုင်ပေသည်။

ဤအရာများသည် သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သည့် အရာများ ဖြစ်၏။

ကျောက်စိမ်းပြားများကို ပေးပို့ပြီးမှသာ ရှုယွီက သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

နွယ်ပင်ကြီး၏ အကာအကွယ်ဖြင့် အချိန်အချို့ကို ဆွဲထားနိုင်သင့်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် ကျောက်စိမ်းပြားများ အားလုံးက ကောင်းကင်အစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ နေရာတွင်ပင် ဆိုင်းငံ့နေကြသည်။

ကောင်းကင် ကန့်လန့်ကာ၏ အပြင်ဘက်တွင် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဂယက်များ ပေါ်လာ၏။

"ရေထဲက လရဲ့ပုံရိပ်ယောင်တွေ၊ ကြေးမုံထဲက ပန်းတွေ..."

အရှင်ရှုယွီ၏ နှလုံးသား ထိတ်လန့်သွားပြီး သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရုတ်တရက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ တုန်ယင်နေပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားသည်။

ဤအစစ်အမှန် လောကကြီးက တကယ်တမ်းတွင် အတုအယောင် ဖြစ်နေသည်။

ဤမသေမျိုး တောင်ပေါ်သို့ သူ ခြေချလိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက သူက ထောင်ချောက်တစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ဤမျှယုံကြည်လောက်သော အမြင်အာရုံ လှည့်စားမှုကို ဖန်တီးရန် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဗုဒ္ဓ ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ရမည်။

ထို့ကြောင့် လင်းစုနှင့် အခြားသူများသာမက သူ၏လက်အောက်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီး အနည်းငယ်ပင်လျှင် ဤနတ်ဆိုး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့က သံမဏိပြားကို မတော်တဆ ဝင်တိုက်မိသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ဗောဓိသတ္တက သူတို့ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး လင်းစုကို သတ်ဖြတ်၍ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် ပရမ်းပတာဖြစ်စေကာ ဂိုဏ်းတူတပည့်များစွာကို လှုပ်ရှားလာစေသည်။

ထို့နောက် အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် မသေမျိုး ဗိမာန်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကဲ့သို့ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်နှင့် အနီးဆုံးရှိသူများကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်လာစေရန် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့၏။ အရာအားလုံးကို ပြိုင်ဘက်က သေသေချာချာ စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ရှန်းတောင်ဘိုးဘေးက အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှအရုပ်ဆိုးသောအခြေအနေကို ပြသခဲ့သည်ကို အရှင်ရှုယွီ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွား၏။ ဤမျှ ရက်စက်ပြီး စေ့စပ်သေချာသော စိတ်ထားဖြင့် သူတို့ကို တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်းကပင် ဤဗောဓိသတ္တ၏တွက်ချက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။

"ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင်..."

အရှင်ရှုယွီ၏ မျက်နှာက ရှုံ့မဲ့သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများပြည့်နှက်နေကာ ထောင်ချောက်မိနေသော သားရဲတစ်ကောင်အလား အောက်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "မင်းရဲ့ အသားတချို့ကို ငါ ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်"

သူသည် ရှန်းတောင်နှင့် မတူဘဲ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။

ချင်းကွမ်းဂူ၏ အမွေအနှစ်၊ ချီးမြှင့်ထားသော တာအို နည်းစနစ်များနှင့် မှော်ရတနာလက်နက်များက ခြောက်နှင့်ခြောက် နှင့် ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကြားရှိ ကွာဟချက်ကို မကျော်လွှားနိုင်ဟု သူ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

သူ့တွင် ကောင်းကင် တာအိုမူလရင်းမြစ်အမျှင် ခုနစ်ဆယ့်ကိုးခုရှိပြီး ပြိုင်ဘက်နှင့် နှစ်ဆယ်သာ ကွာဟ၏။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် နယ်ပယ်များကို ကျော်လွန်၍အနိုင်ရရှိမှုများ ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသည်။

"နွယ်ပင်ကြီး၊ ငါ့အတွက် သတ်ပေးစမ်း"

အရှင်ရှုယွီက နွယ်ပင်ပေါ်သို့ သူ၏လက်ဝါးများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကပ်ဘေးစွမ်းအား အားလုံးကို ၎င်းအတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်ကာ သူ၏ဆရာ ချီးမြှင့်ထားသော ဤရတနာကို ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု၏ စွမ်းအား ယာယီ ပေးအပ်လိုက်၏။