အခန်း ၁၂၆၆

အခန်း (၁၂၆၆) ယိုယောင်၏သံသယ

ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ထိပ်ရှိ မသေမျိုးဗိမာန်ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အဟောင်းနွမ်းဆုံး ဗိမာန်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကိုထိန်းထားရန် မည်သည့် မှော်ရတနာလက်နက်မျှ မရှိသလို၊ နေရာကို တောက်ပစေရန် ဂရုတစိုက်ထိန်းသိမ်းထားသော မိုးမြေရတနာများလည်း မရှိပေ။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းကို အလျင်စလိုနှင့် ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ဆောက်ထားပုံပေါ်၏။

ဤသည်မှာ လင်းစု သေဆုံးမှုအကြောင်း ကြားရချိန်က ယွင်မြောင် ပြောခဲ့သည့်စကားနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ဤသူက ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် သူ၏စိတ်အားထက်သန်သော လောဘကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ယိုယောင်က မသေမျိုးဗိမာန် အနောက်ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးမြင့်ဆီသို့ ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်သွားသည်။

သူမ၏အကြည့်သည် ကမ်းပါးစွန်းတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တရားထိုင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ သူ၏ ယအသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ရုပ်ဖျက်ထားမှုကို အလွယ်တကူ ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

လူငယ်လေး၏မျက်နှာက ချောမောပြီး တည်ငြိမ်နေကာ သေမျိုးလောကထက်သာလွန်နေသည့် အထင်အမြင်ကို ပေးစွမ်း၏။

သို့သော် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ရုပ်ဖျက်ထားမှုကဲ့သို့ပင် ယိုယောင်က ဤခံစားချက်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သောအရာများကို ကြည့်လျှင် ဤသူတွင်ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် ရှိကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ဤထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်က တတိယအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာသူတစ်ဦး၏အငွေ့အသက်ကိုသာ ပြသနေသော်လည်း၊ ဟောက်မင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှုယွီ၌တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် ယိုယောင်က အကြောင်းရင်းမှာ ဤနေရာတွင်ရှိနေသည်ဟု သံသယဖြစ်ရန် ပို၍ တိမ်းညွတ်နေသည်။

"..."

သူမက နှုတ်ခမ်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စေ့ထားပြီး ယခင်ကဲ့သို့စကားဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်း မပြုတော့ပေ။

သူမ၏အင်္ကျီလက်များညင်သာစွာ လိပ်တက်သွားပြီး၊ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော လက်ချောင်းထိပ်များတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားကာ ပါးလွှာသောကြိုးမျှင်ထောင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ရှန်းယီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံလိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အလင်းတန်းအကျဉ်းထောင်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုစီက ဖြည်းညှင်းစွာ တင်းကျပ်လာသည်။ အကယ်၍ ၎င်းက အသားကို ထိမိပါက အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်သွားမည့် ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

"ထွက်လာပြီး ငါနဲ့ တွေ့စမ်း" ယိုယောင်၏ပုံရိပ် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လူငယ်လေး၏အနောက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးချလျက် ရပ်နေသည်။

ရှန်းယီက မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ ဤထောင်ချောက်အစီအရင်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အမျိုးသမီးကို ပြန်ကြည့်ကာ၊သူ့ပတ်လည်တွင် ပိတ်လှောင်လာသော အလင်းတန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ခွံများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွား၏။

ဤအလင်းတန်းဓားအစီအရင်က မိုးမြေကိုပိတ်ဆို့ထားပါသည်။ ရှန်းရွှီတာအိုအသီးအပွင့်၏စွမ်းအားဖြင့်ပင် လွယ်ကူစွာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အစီအရင်ကိုချိုးဖျက်ရန်အတွက် ကြီးမားသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ်ဆွဲဖြဲရန် လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။

အစီအရင်၏အငွေ့အသက်အရ အကဲဖြတ်ကြည့်လျှင်၊ ဤအရာကို သာမန် တတိယအဆင့်၊ သို့မဟုတ် သုံးနှင့်သုံးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်ပင် လွှတ်မြောက်ရန်မှာများစွာ မလုံလောက်ပေ။

"..."

ရှန်းယီက တုံ့ဆိုင်းနေပုံရပြီး အသံထွက်၍ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းလည်း မပြုဘဲ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်၏။

ယိုယောင်က တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ကြည့်နေပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ မပြသဘဲ၊ သူ၏တိတ်ဆိတ်နေမှုကြားမှ ရပ်တန့်မည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို ပြသနေ၏။

အလင်းတန်းက ပိုမို နီးကပ်လာပြီး ရှန်းယီ၏ပါးကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။ သူ၏ဖြူဖျော့သော အသားအရေက သိမသာကွဲအက်သွားပြီး သတိထားမိရန်ခက်ခဲသော သွေးစွန်းရာတစ်ခု ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက သက်ပြင်းကို ညင်သာစွာ ချလိုက်၏။ "ဟူး"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အနက်ရောင်နီးပါး ထူထဲသောမြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းယီကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွား၏။

မြူခိုးများရှင်းလင်းသွားသောအခါ ရှန်းယီက အလင်းတန်းဓားအစီအရင်အတွင်း၌ မရှိတော့ပေ။

ယခုအခါ သူသည် အစီအရင်၏အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးစွန်းရာကို လက်မဖြင့် သုတ်ဖယ်ကာ၊ အမည်းရောင်ဂါဝန်နှင့် အမျိုးသမီးကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ရှင်းပြချက်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

"နင့်ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို တကယ် ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ" ယိုယောင်က သဘောပေါက်သွားပြီး လက်ချောင်းကို ကွေးကာ အလင်းတန်းကိုရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

တတိယအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသည်ဟု ယွင်မြောင်ဖော်ပြခဲ့သော ပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်က ခြောက်နှင့်ခြောက် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းခွန်အားကို ထင်ရှားစွာ ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

သူမကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေသည်မှာ သူ၏အစစ်အမှန်ခွန်အားကို ဤသို့ဖြင့်အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်ခံလိုက်ရသည့်တိုင် လူငယ်လေးက ထိတ်လန့်မှု မပြသခြင်းဖြစ်ပြီး၊၎င်းမှာ မျှော်လင့်မထားသော အရာပင်။

"နင် တစ်ခုခု ရှင်းပြချင်တာမရှိဘူးလား"

"ငါက အသက်လုထွက်ပြေးနေရတာလေ။ ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ အခြား တိုက်ကြီးသုံးခုကိုဖြတ်လျှောက်လာတော့ ငါ့ရဲ့ခြေရာတွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာ သဘာဝပဲလေ။ ငါက ဘယ်သူ့ကို ရှင်းပြဖို့ လိုလို့လဲ"

ရှန်းယီက စကားကိုဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားကာ ထိုအမျိုးသမီးကို တူညီသော အကြည့်ဖြင့် ဆက်လက် ကြည့်နေ၏။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းလင်းနေပါသည်။

ယိုယောင်၏မျက်နှာက အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွား၏။ သူ ရှင်းပြပြီးပြီဖြစ်ရာ ယခု သူမ၏ အလှည့်ပင်။

"ရှုယွီ မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြစ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ တာအိုနယ်မြေ ခွဲဝေခံလိုက်ရတယ်။ နင်က ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်မှာ ရှိနေပြီး သူ့ရဲ့တာအိုနယ်မြေနဲ့အနီးဆုံးဖြစ်သလို သူ့ရဲ့ယုံကြည်မှုစွမ်းအင်ရင်းမြစ်တွေကိုလည်း ယူခဲ့တယ်။ အခု နင်က နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ ငါက နင့်ကို လာရှာတာ ပြဿနာရှိလို့လား"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ရှန်းယီက ရှင်းပြချက်ကိုကြားပြီးနောက် တစ်ခဏမျှစဉ်းစားလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ရှုယွီဆိုတာ ဘယ်သူလဲ"

"..."

ယိုယောင် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူမ၏မှုန်မှိုင်းနေသော မျက်နှာက ပို၍ ဆိုးရွားသွား၏။

အမှန်တကယ်ပင် သာမန်ကာရံဆန်စွာတွေးကြည့်လျှင်၊ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် မည်သည့် ထောက်ခံမှုမျှမရှိဘဲ ယွင်မြောင်နှင့် အခြားသူများ၏စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံထားရသော တစ်ဖက်လူတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကိစ္စရပ်များကို အသိပေးမည့်သူ အမှန်တကယ် မရှိပေ။

သို့သော် ဗောဓိဂိုဏ်းမှ လွတ်မြောက်လာနိုင်ပြီး မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်အဖြစ် လှောင်ပြောင်ခံရသည့်တိုင် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်သူတစ်ဦးက သူ၏ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် ပတ်သက်သည့်သတင်းအချက်အလက်များကို တက်ကြွစွာ မရှာဖွေဘဲနေမည်ဟု သူမ မယုံကြည်ပေ။

ဤသည်မှာ သူမနှင့် စကားလုံးကစားပွဲကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏စိတ်ရှည်မှုက တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခန်းလာသည်။ "ရှုယွီက ချင်းကွမ်းဂူလက်အောက်က ဒုတိယတပည့်ဖြစ်ပြီး ခိုင်ယွမ်စီရင်စု မြို့တော်က တာအိုနယ်မြေရဲ့ သခင်ပဲ။ တခြား မေးစရာ ရှိသေးလား"

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"ယိုယောင်"

ယိုယောင်က အခြားသူများ၏လွှမ်းမိုးမှုကို လွယ်ကူစွာခံရသူ ဘယ်သောအခါမျှ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ မဟာကပ်ဘေးကြီးတွင် သူမ၏လက်ရှိ နေရာကို လုံခြုံစွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်၏။

ယခုလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

လူငယ်လေး၏တမင်သက်သက် မသိချင်ယောင် ဆောင်နေမှုကြောင့် ရှုယွီ၏ကိစ္စက ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်နှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သူမ ပို၍ ယုံကြည်သွားပြီး သူမ၏အသံတွင် နောက်ဆုံး၌ အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်လာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်းယီက ယိုယောင်က ဘယ်သူလဲဟု ဆက်မမေးတော့ဘဲ တောင်အောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီဒုက္ခသည်တွေက ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ကို လာကြတာ။ အနီးအနားကကျင့်ကြံသူရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက ငါ့ထက် သာလွန်နေတာကို ပြဿနာက ငါ့ဆီမှာ ရှိနေတယ်လို့ မင်းက ဘာလို့ အဲဒီလောက် သေချာနေရတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှုယွီ မပျောက်ကွယ်သွားခင်က သူ မင်းကို လာတွေ့ခဲ့လို့ပဲ..."

လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လိုက်သဖြင့် ယိုယောင်၏စကားများ ပြတ်တောက်သွား၏။

ရှန်းယီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။ "ငါ့ကို လာတွေ့ဖို့ သူ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ဤမေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယိုယောင် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူမက ဆင်ခြေတစ်ခု ရှာနိုင်သော်လည်း သူမအစောပိုင်းက တွေးခဲ့သလိုပင် စကားလုံးကစားပွဲ ကစားနေခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ်ကို သီးသန့်လာရောက်ရှာဖွေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက သူတို့၏အစစ်အမှန်

ရည်ရွယ်ချက်များကို လူတိုင်း သိထားကြလိမ့်မည်။