← Chapters

အခန်း ၁၂၆၈

Vol. 127 Ch. 1268

အခန်း ၁၂၆၈

Vol. 127 Ch. 1268

အခန်း (၁၂၆၈) လင်းရွှီမသေမျိုးထွက်ပေါ်လာခြင်း

ချင်းကွမ်းတောင်တွင် ဖြူစင်သောတာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာ၏။

သူက မည်သည့် ရွေ့လျားခြင်းစွမ်းရည်ကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ကန့်သတ်ချက်များက သူ့အတွက်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အသွားအလာလုပ်နေကြသောတပည့်များကလည်း သူ့ကို လုံးဝ သတိမထားမိကြပေ။

အဘိုးအိုက ပင်မခန်းမကြီး၏အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှသာ တံခါးဝတွင်ရပ်နေသော ကြိုးကြာကလေးက ရုတ်တရက်သတိဝင်လာပြီး သူ့အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူက တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ကမန်းကတန်း ဦးညွှတ်လိုက်ကာ "ကြိုးကြာငယ်က လင်းရွှီမသေမျိုးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

အဘိုးအိုက မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပါဘဲ စကားတစ်ခွန်းတည်းကိုသာ ဆိုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခြေလှမ်းများက တစ်ချက်မျှ မရပ်တန့်ဘဲ ခန်းမထဲသို့ တည့်တည့် လျှောက်ဝင်သွား၏။

ကြိုးကြာကလေး၏အသံက ခန်းမအတွင်းပိုင်းအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ အထဲတွင် ရှိနေသူများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကတော့ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေကြသည်။

ပင်မနေရာတွင် ထိုင်နေသော ချင်းကွမ်းဇီက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်၏။ ယိုယောင်၏ မေးခွန်းထုတ်နေသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူက နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို အနည်းငယ်ကွေးတင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းခါပြကာ စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သူ၏ဤလင်းရွှီဂျူနီယာညီလေးက အထက်သူတော်စင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊သူက ဤစွမ်းအင်ဖုံးကွယ်ပြီး ချီအငွေ့အသက်ကိုဖျောက်ဖျက်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ မရှိပေ။

သူ၏စရိုက်ကလည်း ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် ဆင်တူကာ တည့်တိုးပြောရလျှင် တိတ်ဆိတ်ပြီး နေတတ်ထိုင်တတ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ့ထံမှစကားတစ်ခွန်းရရန်မှာ သွားနုတ်နေသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှပေသည်။

ခန်းမထဲတွင် အပြင်းထန်ဆုံး စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲဖြစ်သွားသူကတော့ ယိုယောင်၏ အနောက်တွင် ထိုင်နေခဲ့သော အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်ပင်။ လင်းရွှီမသေမျိုးဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ အမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

သူက ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ချက်ချင်းခုန်ထလိုက်ပြီး "ဆရာပြန်လာတာကို တပည့်က မသိခဲ့လို့ ဂိုဏ်းထဲမှာ မစောင့်နေမိပါဘူး။ဆရာ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖြူစင်သော တာအိုဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုက ခန်းမထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လာ၏။

သူက အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင် ရှိရာဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်မထားသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

လင်းရွှီဂူသို့ ပြန်ရောက်ပြီး သူ၏အကြီးဆုံးတပည့်ကို ထိုနေရာတွင် မတွေ့ရပြီးနောက်၊ တပည့်များကြားတွင်ပျံ့နှံ့နေသော ဟာသများက အမှန်တရားဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။

လင်းရွှီဂူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြီးဆုံးတပည့်က ယိုယောင်၏လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ့ကိုယ်သူ အမှန်တကယ် နှိမ့်ချခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက ချင်းကွမ်းဂူ၏ဤပထမဆုံး တပည့်၏ဂုဏ်သိက္ခာကို များစွာ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

ယခု မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လင်းရွှီမသေမျိုးက ရုတ်တရက်ဝမ်းနည်းနာကျင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဂိုဏ်းတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်တွင်မရှိသဖြင့် သူ၏တပည့် သာမန်သာ ဖြစ်နေခြင်းကို သူ လက်ခံနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ လက်ခံနိုင်ခြင်းမှာကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်ကာ ရှောင်ဖယ်ပေးလိုက်ပြီးမှသာဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန် တောင်ပံဖြန့်ပေးနေသူကလည်း ဂျူနီယာတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ကိုပင် မပြောလိုတော့ပေ။

ကွာဟချက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကြီးမားနေရတာလဲ။

လင်ရွှီမသေမျိုးက သူ၏ အကြီးဆုံးတပည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ အရှေ့သို့ တည့်တည့် လျှောက်သွား၏။

"ဆရာဦးလေး လင်းရွှီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး"

အစစ်အမှန်အရှင်မ ယိုယောင်က လင်းရွှီမသေမျိုးကို ဒုတိယနေရာသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ၏မူလနေရာသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်ဆုတ်သွား၏။

"မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်း မင်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ" လင်းရွှီမသေမျိုးက ဤမိန်းကလေးကို အားတင်းကာပြုံးပြလိုက်၏။

ဤကပ်ဘေးကြီးက သူမကဲ့သို့သော ဂျူနီယာများအတွက် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမက သူတို့ကဲ့သို့အဘိုးအိုအုပ်စုကို မှီလာမည့် အရိပ်အယောင်များကိုပြသနေပြီ ဖြစ်၏။

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာဦးလေး" ယိုယောင်က မည်သည့် မာနထောင်လွှားမှုမျှမပြဘဲ လက်ယှက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရွှီမသေမျိုး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးတွင်လွမ်းဆွေးမှုအချို့ ပါဝင်နေ၏။

"မဟာတာအိုကကျယ်ပြောပြီး လူတိုင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းက ကွဲပြားသလို ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်တွေ ရှိကြတယ်။ ဂျူနီယာညီလေး၊ အရမ်းကြီး အစွဲအလမ်း မကြီးပါနဲ့"

ချင်းကွမ်းဇီက ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်လိုက်၏။ "ယွင်မြောင်ကလည်း မကြာသေးခင်က ယိုယောင်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်"

သူ၏ဆရာ မကျေနပ်ဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိနေပြီဖြစ်သော အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အတွက် စကားပြောပေးသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် အလျင်စလို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ဆရာဦးလေးက ကျွန်တော့်ကို အရမ်း ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ခေါင်းမော့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယွင်မြောင်က တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသွား၏။ အားတင်းကာပြုံးထားရသော သူ၏ဆရာ၏မျက်နှာတွင် ယခုအခါ ထိန်းချုပ်မရသော မှုန်မှိုင်းမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

စကားလုံးများကို သေချာစွာ စဉ်းစားကြည့်ပါက လင်းရွှီဂူ၏ လမ်းကြောင်းက ချင်းကွမ်းဂူကို အလုပ်အကျွေးပြုရန်နှင့် အမြဲတစေ လက်အောက်ခံအဖြစ် ရှိနေရန်ဟု သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုနေပုံရ၏။

"ဒါကလည်း ဖြစ်သင့်တာပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယိုယောင်က ဗောဓိဂိုဏ်းကိစ္စတွေကို စစ်ဆေးဖို့ တာဝန်ယူထားသလို ငါ့တပည့်လင်းစု လည်း ပါဝင်ပတ်သက်နေတာကိုး။ ယွင်မြောင်က စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပါဝင်ကူညီသင့်ပါတယ်"

လင်းရွှီမသေမျိုး ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရခြင်းမှာ သတင်းရရှိပြီးနောက် ထိုဘုန်းကြီးများအကြောင်းကို သူ စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

ယခု ဤအကြောင်းကို ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်းက ယွင်မြောင်အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး ဂျူနီယာညီလေး။ ငါတို့ မျိုးဆက်ခွဲနှစ်ခုက အမြဲတမ်း ရင်းနှီးခဲ့ကြတာပဲ။ ယွင်မြောင်က လုံ့လဝီရိယရှိရှိကြိုးစားနေသရွေ့ ယိုယောင်က သူ့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်းကွမ်းဇီက ပျင်းရိစွာနောက်သို့ မှီထိုင်လိုက်ချိန်တွင် လင်းရွှီမသေမျိုးက သူ၏လက်သီးများကို အနည်းငယ် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းစိတ်မှ ဒေါသကို မျိုသိပ်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များက တစ်သက်လုံး နာကျင်စရာအကြောင်းအရာတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ခန်းမထဲတွင် အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေပြီ ဖြစ်၏။ သို့တိုင် သူက မတ်တပ်ရပ်ပြီး ချင်းကွမ်းဂူနှင့် အလှမ်းဝေးဝေးနေရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။

တောင်အောက်သို့ ဆင်းပြီးနောက် လက်ရှိမြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးအပေါ် သူ၏နားလည်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

အခြေအနေများက သူ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေ၏။ ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိသူ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက လုံလောက်သော တာအိုနယ်မြေတစ်ခုကို မရရှိနိုင်ကြပေ။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်တွင် မိုးခေါင်ရေရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြေရိုင်းများမှလွဲ၍ စုစုပေါင်းစီရင်စု နှစ်ဆယ့်ကိုးခု ရှိ၏။

မျိုးဆက်ခွဲအသီးသီးမှ တပည့်များက ၎င်းတို့ထဲမှ ဆယ်ပုံခြောက်ပုံကို သိမ်းပိုက်ထားကြပြီး၊ ကျန်ရှိသော စီရင်စုဆယ်ခုကျော်ကိုမူ လူသုံးဦးက ခိုင်မာစွာထိန်းချုပ်ထားကာ ယိုယောင်က ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူနှင့် နယ်ပယ်တူညီသော စီနီယာ တပည့် အချို့က အိမ်တော်တစ်ခုကိုသာ သိမ်းပိုက်နိုင်ကြပြီး သူ ယွင်မြောင်က တောင်အောက်သို့ ဆင်းရန် နောက်ကျလွန်းခဲ့သဖြင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးကို ခံစားခဲ့ရ၏။

ဗောဓိဂိုဏ်းနှင့် ပြဿနာကြောင့် မကြာသေးမီက တာအိုနယ်မြေအများအပြား လွတ်ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းတူတပည့်များက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သိမ်းပိုက်သွားကြသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း နိမ့်ကျသူများအားလုံးသည် မျိုးဆက်ခွဲတစ်ခုနှင့် တစ်ခု အပြန်အလှန်ထောက်ပံ့ပေးကာ နီးကပ်စွာ ပူးပေါင်းထားကြ၏။

အကယ်၍ သူသာ အခြေအနေကို နားမလည်ဘဲ ခေါင်းမရှိသောယင်ကောင်တစ်ကောင်လို မျက်ကန်းတမ်းရမ်းဝင်တိုးမည်ဆိုပါက စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာဖိတ်ခေါ်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေမည်။

တစ်နည်းဆိုရလျှင် ယိုယောင် ကတိပေးထားသောအရာများသည် သူ၏အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ ရရှိနိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ရလဒ်များ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

All Chapters