ဝိညာဉ်အသီးက အလှတရားကို ပိုမိုတောက်ပစေခြင်း

“စီနီယာအစ်ကို ရှု... ဘာတွေကို ကြည့်နေတာလဲဟင်”

ရှုချွမ်းက သူမကို အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တော့ စုမြောင်ရင်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားကာ အလျင်အစလို မေးလိုက်သည်။

“မင်းကို ကြည့်နေတာပေါ့၊ မင်းကလွဲလို့ တခြား ဘာကို ကြည့်စရာ ရှိဦးမှာလဲ”

ရှုချွမ်းသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ကာ စုမြောင်ရင်၏ ခေါင်းလေးကို သဘာဝကျကျပင် အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

စုမြောင်ရင်၏ သူ့အပေါ် ထားရှိသော ခင်မင်မှုအဆင့်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ၉၀ အထိ ရှိနေသည်။ ဤမျှ မြင့်မားသော ခင်မင်မှုအဆင့်အရ ရှုချွမ်း၏ ရင်းနှီးသော အမူအရာများမှာ သူမအတွက် ကာမ လိုက်စားသူတစ်ဦးဟု ထင်မြင်စေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရလဒ်မှာလည်း ရှုချွမ်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်။

သူ၏ အပြုအမူကြောင့် စုမြောင်ရင်မှာ ရှက်သွေးဖြန်းကာ ခေါင်းလေးငုံ့သွားပြီး သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားကာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းနေတော့သည်။

ဒါကို ကြည့်နေသော ဟွမ်လင်းမှာမူ မနာလိုစိတ်ကြောင့် သွားများပင် ကျိန်းစပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သူ့ကိုမျှ အဖက်မလုပ်တတ်သော ယောင်ချီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပါရမီရှင် မိန်းကလေးမှာ ဤအမျိုးသားရှေ့တွင်မှ ဤမျှအထိ မိန်းကလေးဆန်သော အမူအရာမျိုး ပြလိမ့်မည်ဟု သူမက လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူမက ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့သဖြင့် သူတို့ကို နှောင့်ယှက် လိုက်သည်။

“အေးပါ... တော်ကြပါတော့၊ နှစ်ယောက်သား ချစ်ကြည်နူးမနေကြဘဲ ဖီးနစ်အသီးကို မြန်မြန်ခူးပြီး ထွက်ရအောင်၊ မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့သွားဦးမယ်”

ဒါကို ကြားတော့ စုမြောင်ရင်မှာ ပို၍ပင် ရှက်သွားတော့သည်။

သို့သော် သူမက ပြုံးလိုက်မိသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ရှု... သွားကြမယ်”

“ဒီဖီးနစ်အသီးတွေက မှည့်နေပြီ၊ ခူးရမယ့် အချိန်တန်ပြီ”

ပြောပြီးနောက် သူမသည် ရှုချွမ်း၏ လက်ကိုဆွဲကာ ဖီးနစ်သစ်ပင်ဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်သွားတော့သည်။

“မြောင်ရင်... ဒီဖီးနစ်အသီးကို ငါပဲ ခူးပြီး မင်းကို ပေးပါရစေ”

ရှုချွမ်းက ပြော လိုက်သည်။

“အစ်ကို ရှု... သတိထားနော်၊ ဒီဖီးနစ်အသီးကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သားရဲတွေ ရှိနေနိုင်တယ်”

ဟွမ်လင်းက သတိပေးလိုက်သည်။

ရှုချွမ်းမှာ နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ် အဆင့် ၁ မှာသာ ရှိသေးသည်ကို သူမက သိသော်လည်း ရှုချွမ်း၏ အစွမ်းအစအပေါ် သူမက ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့် သူမသည် သူမ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို ထုတ်ယူကာ ရှုချွမ်းကို ကူညီရန် ဘေးမှ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ရှုချွမ်းသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဖီးနစ်သစ်ပင်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

သူက အသီးနှစ်လုံးကို ခူးရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင်...

ရုတ်တရက်...

စွီး...

စူးရှပြီး နားကွဲလုမတတ် ငှက်အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မီးခိုးရောင်သန်းနေသော ငှက်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်သည် ဖီးနစ်သစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများကြားမှ အတောင်ပံဖြန့်ကာ ထွက်လာပြီး ရှုချွမ်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

“ငါ ဒါကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသား”

ရှုချွမ်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထက်မြက်လှသည်။ သူက သစ်ပင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကတည်းက သစ်ပင်ထက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထိုငှက်သားရဲကို သတိပြုမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ရန်သူကို သတိမမူမိစေရန် သူက ဘာမှမလုပ်သေးဘဲ နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းမှာ ထိုသားရဲက အရင် စတင်တိုက်ခိုက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ပေးရမည်။

ထိုသားရဲကို ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှပင် မပေးနိုင်ပေ။

“သေစမ်း”

ရှုချွမ်းက အော်ဟစ် လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို လက်သီးကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ ပူပြင်းလှသော မူလချီ များ သူ၏ လက်သီးဆီသို့ စီးဝင်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ခွန်အားဖြင့် လက်သီးကို ပစ်သွင်းကာ ထိုသားရဲကို ရိုက်ချ လိုက်သည်။

ဝုန်း....

ထိုသားရဲမှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ရှုချွမ်း၏ လက်သီးနှင့် တည့်တည့် တိုးမိသွားသည်။

နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီး တစ်စင်း ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးဓာတ်အမျိုးအစား ဖြစ်သော ဤသားရဲမှာပင် ထိုမီးတောက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ် အဆင့် ၅ ရှိသော ထိုသားရဲကြီးမှာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ရှုချွမ်း၏ လက်သီးအောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနယ်ပယ်ရှိ သားရဲများကို ကိုင်တွယ်ရန် ရှုချွမ်းအနေဖြင့် 'နတ်ဘုရား သတ်ဓား' ကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုတော့ပေ။

လက်သီးတစ်ချက်ဆိုလျှင် လုံလောက်လှပြီ။ အကယ်၍ မသေသေးဘူးဆိုလျှင်လည်း ဒါက ဒီနေ့ ထမင်းဝအောင် မစားထားလို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သားရဲကို သတ်ပြီးနောက် ရှုချွမ်းမှာ အရေးမပါသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်သကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟွမ်လင်းမှာမူ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်မှာ လက်သီးတစ်လုံး ဝင်ဆံ့လုမတတ် ဟောင်းလောင်း ဖြစ်နေတော့သည်။

“မြောင်ရင်... ဒါ... ဒါက...”

သူမသည် ရှုချွမ်းကို ညွှန်ပြလျက် ထစ်ထစ်အအဖြင့် စုမြောင်ရင်ကို ပြောလိုက်သည်။

စုမြောင်ရင်ကိုယ်တိုင်လည်း ရှုချွမ်း၏ အစွမ်းအစကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။

သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှုချွမ်းကို ကြည်နူးအားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

“အချစ်မျက်စိနဲ့ ကြည့်ရင် အရာရာဟာ လှပနေတတ်တယ်” ဆိုသလိုပင် ယခု သူမ ဖြစ်နေသည်မှာ ထိုအတိုင်းပင်။

သူမ၏ အမြင်တွင် ရှုချွမ်း ဘယ်လောက်ပဲ အံ့ဩစရာကောင်းတာတွေ လုပ်ပါစေ၊ ဒါက ပုံမှန်ပဲဟု ထင်မြင်နေမိသည်။

ရှုချွမ်းသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ဖီးနစ်သစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဖီးနစ်အသီး နှစ်လုံးကို ဆွတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းအတွက်”

ဝိညာဉ်အသီး နှစ်လုံးကို ကိုင်လျက် ရှုချွမ်းက စုမြောင်ရင်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“တကယ်ကြီး ကျွန်မ ကို ပေးမှာလား”

ရှုချွမ်းက ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း အသီးက သူမရှေ့သို့ တကယ် ရောက်လာသောအခါ သူမက မယုံနိုင်သေးသလို ဖြစ်နေရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖီးနစ်အသီးဆိုသည်မှာ အလွန် အဖိုးတန်လှသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒီဖီးနစ်အသီးက ငါ့အတွက် ဘာမှ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ငါ့ဆီမှာ ထားထားရင်လည်း ဖုန်တက်နေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက်ဆိုရင်တော့ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ရှုချွမ်းက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ သူ၏ နက်ရှိုင်းလှသော ချီ ကို စုမြောင်ရင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို ရှု”

စုမြောင်ရင်၏ မျက်နှာလေးမှာ ပို၍ နီမြန်းလာပြီး ရှုချွမ်း၏ အပြုအမူကြောင့် သူမက ပို၍ပင် စွဲလန်းသွားရပြန်သည်။

ရှုချွမ်း၏ နက်ရှိုင်းသော အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံကို အာရုံခံမိပြီးနောက် စုမြောင်ရင်မှာ မူမနေတော့ဘဲ ဖီးနစ်အသီး နှစ်လုံးကို လက်ခံလိုက်သည်။

ရှုချွမ်းအတွက် ဤအသီးမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ကြောင်း သူမက နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို ရှု... ကျွန်မ ဒီအသီးထဲက တစ်လုံးကို စီနီယာအစ်မ ကို ပေးချင်ပါတယ်”

စုမြောင်ရင်က သူမလက်ထဲမှ အသီးကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ငါက ဒါကို မင်းကို ပေးပြီးသားပဲ။ မင်း ကြိုက်သလို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်”

ရှုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဒါက သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားပင်။ သူမသည် ကျေးဇူးသိတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းမှာ သူမကို တစ်လမ်းလုံး ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး သူမက အလွန်တွေ့ချင်နေသော ရှုချွမ်းကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ဒါက သူမအတွက် အလွန် ကြီးမားသော ကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမက စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စုမြောင်ရင်၏ စကားကို ကြားတော့ ဘေးတွင် ရှိနေသော စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းမှာ အံ့ဩသွားပြီး အလျင်အစလို ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဟင့်အင်း... မဟုတ်တာ၊ ငါ အဲဒါကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ငါ ဘာမှလည်း မလုပ်ပေးရဘဲနဲ့ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ ဝိညာဉ်အသီးကို ဘယ်လိုယူရမှာလဲ”

နောက်ဆုံးတွင် သူမက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင် ဒါက နင့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို ရှု ပေးထားတဲ့ လက်ဆောင်ပဲလေ၊ ငါက ဘယ်လိုလုပ် ယူရဲမှာလဲ”

ဤနောက်ပြောင်စကားများကြောင့် ရှက်နေသော စုမြောင်ရင်၏ မျက်နှာလေးမှာ ပို၍ပင် ရဲတက်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူမသည် ဖီးနစ်အသီး တစ်လုံးကို စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းအား ဝေမျှပေးရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

“စီနီယာအစ်မ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို ယူလိုက်ပါ”

“စီနီယာအစ်မက မြောင်ရင်ကို တစ်လမ်းလုံး ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပဲ။ စီနီယာအစ်မသာ မပါရင် ကျွန်မ စီနီယာ အစ်ကို ရှုကို ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး”

ပြောပြီးနောက် သူမက ငြင်းရန် အချိန်မပေးဘဲ ဖီးနစ်အသီးကို စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်း၏ လက် ထဲသို့ အတင်း ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အသီးကို ကိုင်ထားရင်း စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းမှာ အတန်ကြာအောင် မှင်တက်နေမိသည်။

သူမ၏ ဂျုနီယာညီမလေး နောက်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက် ရှာပေးရုံနှင့် ဤမျှ အဖိုးတန်သော ဝိညာဉ်အသီး ရလိမ့်မည်ဟု သူမက လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ငါ တကယ့်ကို မင်းကို အံ့ဩမိတယ် မြောင်ရင်လေးရယ်၊ ဒါက ဖီးနစ်အသီးလေ၊ မင်းက ဒီအတိုင်းပဲ ပေးပစ်လိုက်တာလား”

အတန်ကြာမှ စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး လက်ထဲမှ အသီးကို သိမ်းလိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်း ဝိညာဉ်အသီးကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်တော့ စုမြောင်ရင်လည်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

“မြောင်ရင်လေး... နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိသေးလဲ”

စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းက စုမြောင်ရင်ကို မေးလိုက်သည်။

စုမြောင်ရင်က ရှုချွမ်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မြောင်ရင် စီနီယာအစ်ကို ရှုနောက်ကိုပဲ လိုက်ချင်ပါတယ်၊ ရမလားဟင်”

“ရတာပေါ့”

ရှုချွမ်းက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

ဒီလို မိန်းမလှလေးတစ်ယောက် ဘေးမှာ ရှိနေမှတော့ ရွှေနန်းတော် ခရီးစဉ်က ပျင်းစရာကောင်းတော့မှာ မဟုတ်ပေ ။

ဒါကို ကြားတော့ စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းက “ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ” ဆိုသည့် အမူအရာမျိုး ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး။ ငါ တခြား စီနီယာအစ်မတွေ၊ ဂျုနီယာညီမလေးတွေကိုပဲ သွားရှာတော့မယ်”

သူမသည် ထိုနှစ်ဦး၏ ချစ်ကြည်နူးနေမှုကို ဆက်ကြည့်မနေချင်တော့ပေ။ ခဏလေးအတွင်းမှာတင် သူမက ဗိုက်ပြည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြောပြီးနောက် သူမသည် လှည့်ထွက်ကာ တောင်ကြား အတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

စုမြောင်ရင်က သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်မ... လမ်းမှာ သတိထားဦးနော်”

စီနီယာအစ်မ ဟွမ်လင်းမှာ တောင်ကြား အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး မမြင်ရတော့မှသာ သူမက လက်ကို အောက်ချလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့လည်း သွားကြစို့”

ရှုချွမ်းက ဘေးမှ မိန်းမလှ လေးကို ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် သူက စုမြောင်ရင်ကို သူရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ဂူဆီသို့ ဦးဆောင် ခေါ်သွားတော့သည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကလေးအတိုင်း ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် တောင်ကြား ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေတော့သည်။