တိုက်ပွဲနှင့် ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်း သခင်လေးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်

သူတို့နှစ်ဦး တောင်ကြား မှ ထွက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်နှင့် နေ့ တစ်ဝက်ခန့် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကာလအတွင်း ရှုချွမ်းသည် စနစ်မှ ရရှိသော အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံကာ စုမြောင်ရင်နှင့်အတူ အခွင့်အရေးပေါင်း ဆယ်လုနီးပါးကို ဆက်တိုက် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာများမှာ အပြင်လောကတွင် အလွန်ရှားပါးသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှုချွမ်းသည် စုမြောင်ရင်ကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပေ။ ဤမျှ မြင့်မားသော ခင်မင်မှုအဆင့်ရှိနေမှတော့ စနစ်အကြောင်း ပေါက်ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုတော့ချေ။

အခြေအနေမှာလည်း ရှုချွမ်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

တစ်လမ်းလုံးတွင် စုမြောင်ရင်မှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩနေရုံမှအပ အခြား အတွေးဆိုးများ မရှိခဲ့ပေ။

သူမက ရှုချွမ်းနောက်သို့ တစ်ချိန်လုံး လိုက်ပါရင်း သူက ရတနာများကို အဆက်မပြတ် ရယူနေသည်ကို ကြည့်ကာ အံ့ဩနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားသူတွေအတွက် ရတနာရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ အလွန် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ရှုချွမ်း သွားသည့် နေရာတိုင်းမှာတော့ ရတနာ ရရှိဖို့ ကျိန်းသေနေတတ်သည်။

ဒါက ရှုချွမ်းသည် ဤရှေးဟောင်း ရွှေနန်းတော် ပိုင်ရှင်၏ တရားမဝင် သားများ ဖြစ်နေမလားဟုပင် သူမကို သံသယ ဝင်စေတော့သည်။

“ဒီရွှေနန်းတော်ထဲမှာ ရတနာတွေက ဒီလောက်တောင် ပေါများနေတာလား”

စုမြောင်ရင် တစ်ယောက်တည်း တွေးနေမိသည်။

ရှုချွမ်းမှာမူ စုမြောင်ရင်၏ အတွေးများကို သတိမထားမိဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည်။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဒီနားမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး သက်တမ်းရှိတဲ့ 'ကျောက်စိမ်းရိုးမှို ' ရှိရမှာ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ထက် အရင်ဦးသွားတာလား”

ရှုချွမ်းသည် ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ရှာဖွေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

“ဇွဲရှိလျှင် အောင်မြင်ရမည်” ဆိုသလိုပင်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ရှုချွမ်းသည် ကျောက်ဆောင်များကြားတွင် 'ကျောက်စိမ်းရိုးမှို' ၏ အစအနကို နောက်ဆုံး၌ ရှာတွေ့သွားသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး မီးခိုးရောင်နှင့် ကျောက်စိမ်းရောင် သန်းနေသော မှိုတစ်ပွင့်မှာ ထိုနေရာတွင် အေးချမ်းစွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။

“သက်တမ်း ၉၉၉၉ နှစ်ရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းရိုးမှိုပါလား”

ရှုချွမ်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသည်။ စနစ်က ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤမှိုမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း သက်တမ်းပြည့်ရန် တစ်နှစ်သာ လိုတော့သည်။

ချက်ချင်းပင်

ရှုချွမ်းသည် ၎င်းကို ဆွတ်ယူကာ တိုက်ယိ မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ပြန်ယူသွားပြီး နှစ်တစ်သောင်း ပြည့်သည်အထိ ကျင့်ကြံရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်ကျမှ စားသုံးပါက ဤမှို၏ ဆေး အာနိသင်ကို အမြင့်ဆုံး ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်း ထိုမှိုကို ခူးယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

ဝုန်း....

မီးလုံးတစ်လုံးသည် ရှုချွမ်း၏ ဘေးနားတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျောက်တုံးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။

“အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်စမ်း”

မနီးမဝေးရှိ တောအုပ်ထဲမှ အော်ဟစ် သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှုချွမ်းက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သားနားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ၏ နောက်လိုက် တစ်သိုက်နှင့်အတူ ပေါ်လာသည်။

ထိုမီးလုံးမှာ ထိုသူက ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းရိုးမှိုကို ငါတို့ ယူမယ်၊ မင်း အခု ထွက်သွားရင် ငါက မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်”

ထိုလူငယ်က ရှုချွမ်းကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်ရင်း ပြော လိုက်သည်။

“ဘာကြောင့်လဲ”

ရှုချွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဤသူသည် သူ့ကို မီးလုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရုံသာမက ကျောက်စိမ်းရိုးမှိုကိုလည်း လုယူရန် ကြိုးစားနေပြီး သူ့ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားပေ။

နောက်လိုက်များ၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူတို့မှာ ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း ရှုချွမ်းက သိလိုက်သည်။

သူက ဘာကြောင့် ဒီလောက် မောက်မာနေသလဲ ဆိုတာ မဆန်းတော့ပေ ။ အရင်က သူက လက်သီးနဲ့ သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် ထိုးခဲ့တဲ့ ကောင်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပင်။

“ဘာကြောင့်လဲ ဟုတ်လား၊ ဟားဟားဟား... ငါ့လက်ထဲက ဓားကြောင့်၊ ငါ့နောက်က လူတွေကြောင့်ပေါ့ကွ”

“ငါက ဒီမှိုကို သဘောကျသွားတာ မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ၊ မင်းက နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ် အဆင့် ၁ ပဲ ရှိတာ၊ တကယ်ပဲ ငါနဲ့ ယှဉ်ချင်နေတာလား”

ထိုလူငယ်သည် ဟာသတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှုချွမ်းကို မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း အခု နောက်ဆုတ်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါက ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ ခေါင်းမာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခမရှာစမ်းနဲ့”

ထို့နောက် သူက ရှုချွမ်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်

သူက ဘေးတွင် ရပ်နေသော စုမြောင်ရင်ကို မြင်သွားသည်။

သူသည် စုမြောင်ရင်၏ အလှတရားတွင် ချက်ချင်းပင် နစ်မျောသွားပြီး တဏှာ စိတ် ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

“ပြီးတော့... မင်း သွားလို့ရပေမဲ့၊ သူမကိုတော့ ကျန်ခဲ့ရမယ်”

သူက ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။

စုမြောင်ရင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် သူသည် တပ်မက်စိတ်များဖြင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး သူမကို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်သာ ရှိတော့သည်။

ရှုချွမ်း၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်သွားတော့သည်။

သူတို့က ကျောက်စိမ်းရိုးမှိုကို လုရုံတင်မက စုမြောင်ရင်အပေါ်မှာပါ ယုတ်ညံ့တဲ့ စိတ်ထားတွေ ထားနေကြတာပဲ။

မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။

ရှုချွမ်းသည် စုမြောင်ရင်ကို သူ၏ လူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ရာ အခြားသူတစ်ဦးက သူမကို စော်ကားရန် ကြိုးစားခြင်းကို သူက မည်သို့ ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါ့မည်နည်း။

ထိုအချိန်မှာပင် ထိုလူငယ်မှာ ရှုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် သေဒဏ် စီရင်ခံ လိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် မသတ်မီ ရှုချွမ်းသည် သူ၏ အချက်အလက်များကို အရင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ့ဓားက အမည်မရှိတဲ့ သရဲတွေကို မသတ်ပေ။

【အမည် - လင်းလဲ့ 】

【ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် - နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့်၁ 】

【ပါရမီ - နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ယောက်ပေါ်သော ပါရမီ】

【ကံကြမ္မာ - မောက်မာရိုင်းစိုင်းခြင်း (အနီရောင်)】

【ဘဝဇာတ်ညွှန်း - "သိုင်းပညာ ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲခြင်း "မှ ဇာတ်ပို့တစ်ဦး၊ ဇာတ်လိုက်အတွက် ခြေနင်း ကျောက် တုံး】

【ဘဝလမ်းကြောင်း - ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်း၏ သခင်လေး ဖြစ်ပြီး စည်းစိမ်ချမ်းသာကြားတွင် မွေးဖွားလာကာ ဂိုဏ်းသခင်လေး ဆိုသည့် အဆင့်အတန်းကြောင့် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသူ ဖြစ်လာသည်။ ရှေးဟောင်း ရွှေနန်းတော်အတွင်း၌ ဇာတ်လိုက် ယန်ရှန်းထံမှ အခွင့်အရေးကို လုယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ယန်ရှန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရလိမ့်မည်။】

...

“နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့် ၁ သိုင်းသမား ဖြစ်နေလို့ကိုး၊ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလောက် မောက်မာနေတာပဲ”

သူ၏ မောက်မာမှုမှာ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို ရှုချွမ်းက ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့် ၁ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် ဤရွှေနန်းတော်အတွင်း၌ သန်မာသူတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သူ့နောက်တွင်လည်း နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ် အဆင့် ငါးနှင့် အထက်ရှိသော နောက်လိုက် တစ်သိုက် ရှိနေသည်။

သာမန်လူဆိုလျှင်တော့ ထွက်ပြေးသွားကြလောက်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ ရှုချွမ်းနဲ့ စုမြောင်ရင်ကိုမှ လာပစ်မှတ်ထားရတာလဲ။

သူ့ထက် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံး မြင့်မားသော ပြိုင်ဘက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ရှုချွမ်းမှာ လုံးဝ မကြောက်သည့်အပြင် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။

သူက နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ် သိုင်းသမားနှင့် တစ်ခါမှ မတိုက်ဖူးသေးပေ။

ဒါက ကိုယ့်ဘာသာ ရောက်လာတဲ့ အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား။

“သခင်လေး... သူ့ကို လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး၊ သခင်လေးရဲ့ လူယုံ ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ သူပဲ”

ရှုချွမ်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လင်းလဲ့၏ နောက်က တပည့်တစ်ဦးက ရှုချွမ်းကို မှတ်မိသွားသည်။

သူသည် ထိုနေ့က ရှုချွမ်းကို ဝိုင်းထားခဲ့သူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းက လူတစ်ယောက်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် ထိုးခဲ့တာကို သူက ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရတာပင်။

“ဪ... ဟုတ်လား”

“ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ မင်း ဒီနေ့ ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူး၊ ငါ့လူ အတွက် မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်”

လင်းလဲ့က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့က ရှုချွမ်းကို အပိုင်တွက်ထားပုံရသည်။

“တိုက်ကြ၊ သတ်ကြ”

လင်းလဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ နောက်မှ ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်း တပည့်များသည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှုချွမ်းဆီသို့ အုပ်စုလိုက် ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဟွန့်...

ရှုချွမ်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူ အားလုံး လွင့်ထွက်သွားပြီး မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

ဤလူများသည် သူ၏ တစ်ချက်တည်းသော လှုပ်ရှားမှုကိုပင် တောင့်မခံနိုင်ကြဘဲ လဲကျကုန်ကြသည်။

“တကယ့် အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေ”

ရှုချွမ်းမှာ အမူအရာ မပျက်ဘဲ သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို လင်းလဲ့ထံတွင်သာ ထားရှိထားသည်။

တစ်ဖက်ရှိ လင်းလဲ့မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားသည်။

ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို အမှားကြီး မှားသွားပြီဆိုတာ သူက သိလိုက်ရပြီ။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောပြင်မှာလည်း အေးစက်သော ချွေးများ အလိုအလျောက် စီးကျလာသည်။

သူသည် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့် ၁ ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံမှာ လုံးဝ မရှိပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် မှာလည်း အရင်းအမြစ် များကို သုံးပြီး တည်ဆောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူက တကယ့် အသုံးမကျတဲ့သူ တစ်ယောက်ပင်။

ရှုချွမ်းက အလွန် သန်မာလွန်းသည်။ သူက ခေါ်လာသော တပည့်အားလုံးကို ခဏချင်းအတွင်း ရှင်းပစ်လိုက်သည်။

ဂလု...

လင်းလဲ့ တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး ရှုချွမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှုချွမ်းက သူ့ကို အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တော့ သူက မျက်နှာပျက်သွားသည်။

“မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ”

“ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါက နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် သိုင်းသမားကွ”

“ငါက ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်းရဲ့ သခင်လေး၊ ငါ့အဖေက ဂိုဏ်းသခင်ပဲ၊ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် ငါ့အဖေက မင်းကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

လင်းလဲ့ ထိတ်လန့်သွားပြီး မစဉ်းစားဘဲ ခြိမ်းခြောက်လိုက်မိသည်။

“မင်း မလုပ်သင့်တာက... သူမကို ထိဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ၊ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ”

ရှုချွမ်းသည် ကလဲ့စားချေမည့် သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လင်းလဲ့ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားရာ လင်းလဲ့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေတော့သည်။

“ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ ငါ့မှာ ရှိသမျှ အကုန်ပေးပါ့မယ်”

ရှုချွမ်း အနားသို့ ရောက်လာသည်နှင့် လင်းလဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တော့သည်။

ရှူး...

ရှူး...

ရှုချွမ်းသည် လင်းလဲ့နှင့် တစ်လက်မအကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် လင်းလဲ့၏ လက်အစ အတွင်းမှ ထက်မြသော မြားနှစ်စင်း ပစ်ထွက်လာသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ရှု... သတိထား”

ဒါကို မြင်တော့ စုမြောင်ရင်မှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

“သေစမ်း၊ သေလိုက်စမ်း၊ မင်းက ဘာမို့လို့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတာလဲ”

မြားနှစ်စင်း ပစ်လွှတ်ပြီးနောက် လင်းလဲ့သည် ရူးသွပ်သော အပြုံးဖြင့် အော်ဟစ် လိုက်သည်။

ဤမြားနှစ်စင်းမှာ သူ၏ အဖေက အသက်ဘေးမှ ကယ်တင်ရန် ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မြားတစ်စင်းစီတိုင်းမှာ 'ကမ္မနယ်ပယ်'မှ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။

ကလန် ကလန်...

မြားများမှာ မမျှော်လင့်ထားသော ရှုချွမ်း၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြားနှစ်စင်းမှာ ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

“ဟားဟားဟား... မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်လား၊ မင်းမှာ အရည်အချင်း မရှိပါဘူးကွာ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းသေသွားရင် မင်းရဲ့ မိန်းကလေးကို ငါက အကောင်းဆုံး စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်”

လင်းလဲ့၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်လေး၊ ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီ”

ရှုချွမ်းကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသော တပည့်များကလည်း လင်းလဲ့ကို ဂုဏ်ပြုလိုက်ကြသည်။

ဘေးတွင် ရှိနေသော စုမြောင်ရင်မှာမူ မယုံနိုင်သော အကြည့်များဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ရှုချွမ်း သေသွားပြီဆိုတာကို သူမက မယုံနိုင်ပေ။

အတိအကျပင်၊ ရှုချွမ်းသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အလယ်ဗဟိုမှ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှ မရဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် အေးစက်သွားပြီး လင်းလဲ့နှင့် ချင်ရွှမ်ဂိုဏ်း အုပ်စုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ အားလုံး ဒီနေ့ သေရမယ်”

ပြောပြီးနောက် ရှုချွမ်းသည် မဆိုင်းမတွတော့ဘဲ 'နတ်ဘုရားသတ်ဓား' ကို ထုတ်ယူကာ လူအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဓားသွားများ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်း တပည့် တစ်ဦးစီ၏ အသက် ပျောက်သွားရသည်။

ရှုချွမ်းသည် ရက်စက်လှသော အသက်နှုတ်စက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ခဏအတွင်းမှာပင်

ပျက်စီးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများကြောင့် ဤနေရာမှာ ငရဲခန်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် လင်းလဲ့ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

ရှပ်...

ရှုချွမ်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် နတ်ဆိုးချီ များမှာ ဓားထိပ်တွင် စုစည်းသွားပြီး ကြီးမားသော ဓားဆန္ဒ အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားသံတစ်ခု ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်

ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော ဓားချီမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှုချွမ်းသည် သူ၏ အစွမ်းအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ခုတ်ပိုင်းစမ်း”

အမိန့်တစ်ချက်နှင့်အတူ နိယာမ များ သက်ရောက်သွားသည်။

ဘုန်း...

လင်းလဲ့ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဓားက သူ့ကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ချင်းရွှမ်ဂိုဏ်း၏ သခင်လေး လင်းလဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေတော့သည်။