ပါရမီရှင်များ၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် တိုက်ပွဲ၊ ယန်ရှန်း၏ အခွင့်ကောင်းယူမှု

ဘုန်း..

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး ကျန်းယွမ်ကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။

“ဘာလို့ မင်းတစ်ယောက်တည်းက ဒီရတနာကို ယူရမှာလဲ”

လူအုပ်ထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့သူပင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီရတနာကို အားလုံးအတူတူ ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲ၊ ဘာလို့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ရမှာလဲ”

“မှန်တယ်”

တစ်ဦးက စတင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပါရမီရှင်များမှာ ချက်ချင်းပင် သတ္တိဝင်လာကြပြီး ကျန်းယွမ်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြရာ သူက အထွတ်အထိပ်အရိုးနားသို့ မကပ်နိုင်တော့ပေ။

“သေချင်နေတာပဲ”

ကျန်းယွမ်သည် လူများစွာ သူ့ကို ဝိုင်းထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်သွားသည်။

သူသည် ဓားကို မြှောက်ကာ အနီးဆုံးရှိ လူကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် စောစောက စကားပြောခဲ့သော ပါရမီရှင်မှာ သူ၏ လည်ပင်းကို အုပ်လျက် လဲကျသွားကာ လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးရဲရဲများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

“မင်းက ငါတို့ရှေ့မှာတောင် လက်ရဲဇက်ရဲ ရှိလှချည်လား”

ဤပါရမီရှင်များမှာ လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းထားသည့်တိုင် ကျန်းယွမ်က တစ်ဦးကို သတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

လူအုပ်ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်သွားပြီးနောက် လက်နက်များကို အသီးသီး ထုတ်လိုက်ကြသည်။

“သတ်ကြ၊ သူ့ကို သတ်နိုင်ရင် အထွတ်အထိပ်အရိုးက ငါတို့ဟာ ဖြစ်ပြီ”

“အားလုံး အတူတူ တိုက်ကြ၊ ငါတို့ ဒီလောက်များတာ သူ့ကို မနိုင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ပုရွက်ဆိတ် များရင် ကျားကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်” ဆိုသလိုပင်။

ကျန်းယွမ်မှာ သန်မာသော်လည်း သူ့ကို ဝိုင်းထားသည့် လူဦးရေမှာ အလွန်များပြားလှသည်။

မကြာမီမှာပင် သူက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်လာရသည်။

ရှုချွမ်းနှင့် စုမြောင်ရင်တို့မှာမူ လူအုပ်အပြင်ဘက်တွင် ရောနှောနေရင်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသည်။

'ကောင်းကင်လှည့်စား ကျောက်စိမ်းအဆောင်'ကြောင့် စစ်မြေပြင် ၏ အစွန်အဖျားတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပုန်းနေသည်ကို မည်သူမှ သတိမထားမိကြပေ။

ဒါက သူက ယခုမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ဤကျောက်စိမ်းအဆောင်၏ အာနိသင်မှာလည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ဒါက သူတို့နှစ်ဦးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လုံလောက်လှသည်။

သူသည် ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေသော အထွတ်အထိပ်အရိုးကို လက်မလှမ်းသေးပေ။

ယခုက အချိန်ကောင်း မဟုတ်သေး။

အကယ်၍ ဤအချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ယူသွားပါက ထိုလူများအားလုံး ရူးသွပ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ တိုက်ပွဲရပ်သွားပြီး အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းရှာကြမည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ တည်နေရာ ပေါက်ကြားသွားမည့် အန္တရာယ် ရှိသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် မကြောက်သော်လည်း စုမြောင်ရင်က သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည်။

စုမြောင်ရင်၏ လုံခြုံရေးကို သူက လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် သူရရှိထားသော အချက်အလက်များအရ အထွတ်အထိပ်အရိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ယန်ရှန်းက ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ရလျှင် ယန်ရှန်း၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ဖြင့် ဤအရိုးကို ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူက ရရှိသွားခဲ့သည်။

သိသာသည်မှာ သူ၌ ဤလူအုပ်ကြီး၏ မျက်စိအောက်တွင် အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ယူဆောင်နိုင်သည့် အထူးနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခြင်းပင်။

ဒါကြောင့် ယန်ရှန်းက အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ယူသွားပြီးမှ သူ့ဆီက ပြန်လုတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။

ဒါက ပိုပြီးတော့လည်း လုံခြုံမှုရှိလိမ့်မည်။

အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် ရှုချွမ်းသည် ထိုနေရာတွင် ယန်ရှန်းကို စောင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ရှန်းမှာလည်း ရှုချွမ်းကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။

အဝေးတစ်နေရာတွင်

ယန်ရှန်းသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းရင်း မနီးမဝေးမှ အခြေအနေကို အကဲခတ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် နတ်ဘုရား စွမ်းအားနယ်ပယ် အဆင့် ၁ သို့ တကယ်ပင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် အဖိုးအိုတစ်ဦး လွင့်မျောနေသည်။

သူတို့သည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ယန်အာ... အချိန်တန်ပြီ၊ အခု မင်း လှုပ်ရှားရမယ့် အချိန်ပဲ”

“သူတို့ သတိမထားမိခင်မှာပဲ အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ငါတို့လက်ထဲ ရအောင် ယူလိုက်”

ဆံပင်ဖြူအဖိုးအိုက မရှိသော မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် စစ်မြေပြင် ရှိ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းသမားများမှာ အကျအဆုံး များပြားလှပြီး ဂိုဏ်းငယ်လေးများမှ တပည့်အချို့လည်း ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းများ ရှိနေသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေကြီးများမှ တပည့်များမှာမူ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး မြေပြင်မှာ အက်ကွဲကုန်ကာ သင်္ချိုင်း မြေ တစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယန်ရှန်းလည်း အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

“အဖိုးကြီး... ကျွန်တော် သွားပြီ”

ယန်ရှန်းသည် မဆိုင်းမတွတော့ဘဲ အလောင်းတစ်ခုထံမှ ရရှိထားသော ထိပ်တန်း ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို တိတ်တဆိတ် ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

အားလုံး အာရုံလွဲနေစဉ်မှာပင် သူက အထွတ်အထိပ်အရိုး အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဟင်... ယန်ရှန်း ရောက်လာပြီလား”

ရှုချွမ်းမှာ ယန်ရှန်း ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ရှာမတွေ့မှာ စိုးရိမ်သဖြင့် အထွတ်အထိပ်အရိုး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စနစ်ဖြင့် အမြဲမပြတ် စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

ယခုပင်

ယန်ရှန်း၏ အချက်အလက်များမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် လက်သွားသည်။

ယန်ရှန်းမှာ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရှုချွမ်းက ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

အခြေအနေအရ မည်သူမျှ သူရှိနေသည်ကို သတိမထားမိကြပေ။

ရှုချွမ်းသည် ကောင်းကင်လှည့်စား ကျောက်စိမ်းအဆောင်၏ အော်ရာ အစအနအချို့ကို သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ယန်ရှန်း၏ ပုံရိပ်မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

သိသာသည်မှာ ဤကျောက်စိမ်းအဆောင်၌ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နည်း များကို ဖော်ထုတ်နိုင်သော စွမ်းအားလည်း ရှိနေခြင်းပင်။

“ဟင်... ဒါက ဘာကြီးလဲ”

“ဝိညာဉ်အဖိုးကြီး တစ်ယောက်ပါလား”

ရှုချွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယန်ရှန်း၏ ပထမဆုံး အခွင့်အရေးကို သူက စဉ်းစားမိသွားသည်။

“သူ ဒါကို ရသွားပြီပေါ့လေ”

ရှုချွမ်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စနစ်က ထိုဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ရှုချွမ်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အချက်အလက်များ ပေါ်လာသည်။

【အမည် - ရွှေယိချန်】

【ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် - ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်း (မသေဆုံးမီ)】

【ပါရမီ - ပြိုင်ဘက်ကင်း 】

【ကံကြမ္မာ - မရှိ (သေဆုံးချိန်တွင် ဘဝဇာတ်သိမ်းသွားသည်)】

【နတ်ဘုရား အစွမ်း - မရှိ (သေဆုံးချိန်တွင် တာအို ပျောက်ကွယ်သွားသည်)】

【ဘဝဇာတ်ညွှန်း - "သိုင်းပညာ ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲခြင်း "မှ ဇာတ်ပို့တစ်ဦး၊ 'ဝိညာဉ်အဖိုးကြီး' အဖြစ် လိုက်ပါသူ】

【ဘဝလမ်းကြောင်း - ဧကရာဇ်အရှင် တစ်ပိုင်း နယ်ပယ် အထိ ရောက်ရန် ဒုက္ခများစွာကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း အဆင့်မတက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှေးဟောင်း ရွှေနန်းတော်သို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ နန်းတော်၏ အကာအကွယ် စည်းမျဉ်း များအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်မှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး ယန်ရှန်း ရောက်ရှိလာမှသာ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။】

【အခွင့်အရေး - ယန်ရှန်းကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ကူညီပေးမည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ကာ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။】

....

ဖတ်ပြီးနောက် ရှုချွမ်းက အတန်ကြာအောင် မှင်တက်နေမိသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ ဤဝိညာဉ် မှာ တစ်ချိန်က ဧကရာဇ်အရှင် တစ်ပိုင်း နယ်ပယ် ရှိသော သိုင်းပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ယန်ရှန်းက သူ့ကို နိုးထစေခဲ့တာပေါ့။

ဒါက ဇာတ်လိုက်တွေ ရရှိတဲ့ အခွင့်အရေးလား။

ဧကရာဇ်အရှင် တစ်ပိုင်း တစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်တိုင် သင်ကြားမှုကို ရရုံတင်မက အခု အထွတ်အထိပ်အရိုးကိုလည်း ရတော့မယ်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကြီး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်မလာဖို့က မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

သူက အာရုံလွဲနေစဉ်မှာပင် ယန်ရှန်းမှာ စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အနီရောင် ပုတီးစေ့တစ်ခုမှာ လူအုပ်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားပြီး ကျုံ့သွားသည်။

ဘုန်း...

ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမုန်တိုင်းကြီး ပေါ်လာသည်။ မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး မီးခိုးလုံးကြီးများက နေရောင်ကို ကွယ်သွားစေကာ ပါရမီရှင် အားလုံးမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားကြသည်။

ကျန်းယွမ်လည်း အပါအဝင်ပင်။

မီးခိုးလုံးများ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အထွတ်အထိပ်အရိုး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။

မီးခိုးများ စဲသွားချိန်တွင် ကျန်းယွမ်မှာ အပြောင်းအလဲကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။

“ဘယ်သူက အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ခိုးသွားတာလဲ”

သူက ရတော့မည့် အထွတ်အထိပ်အရိုး ခိုးယူခံလိုက်ရသည်ကို မြင်တော့ ကျန်းယွမ်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက တခြားသူတွေနဲ့ အသက်လု တိုက်နေတုန်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ပုတီးစေ့ကို သုံးကာ အရိုးကို ခိုးသွားတာပင်။

ဒါက သူ့ကို လုံးဝ စော်ကားလိုက်တာပဲ။

သူသည် တခြား ပါရမီရှင်များကို လိုက်မတိုက်တော့ဘဲ အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ခိုးသွားသည့် လူယုတ်မာကိုသာ လိုက်ရှာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက ယန်ရှန်းကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်။

“မင်းပဲကိုး၊ သေချင်နေတာပဲ”

သူသည် ဓားကို ကောင်းကင်သို့ ညွှန်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ဓားချီ တစ်ခုသည် ယန်ရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

ရှေ့မှ ပြေးနေသော ယန်ရှန်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ ထိတ်လန့်သွားသည်။

နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် အဆင့် ၆ ရှိသူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကို သူက မည်သို့မျှ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“အဖိုးကြီး... ကယ်ပါဦး”

ယန်ရှန်းက အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက အော်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ဘေးမှ အဖိုးအိုမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

“ဟင်း... နောက်ဆုံးတော့ မိသွားတာပဲ၊ မင်းကတော့ တကယ်ကို အသုံးမကျဘူး”

“ကောင်လေး ... ဒီတိုက်ခိုက်မှုပြီးရင် ငါက ခဏလောက် အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ မင်းက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ အားကိုးရတော့မယ်”

ပြောပြီးနောက် အဖိုးအို၏ ပုံရိပ်မှာ လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကြီးနှစ်ခု သူတို့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

အဖိုးအိုက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အဖိုးအို၏ ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ကျရောက်သွားပြီး သူတို့၏ အဆုံးစွန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်

ဤတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် အဖိုးအို၏ ပုံရိပ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ မိုင်ပေါင်းတစ်ရာ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သည်။

အနီးအနားတွင် ရှိနေသော သူများမှာလည်း ထိုလှိုင်းကြောင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ကျန်းယွမ်မှာလည်း ထိုစွမ်းအားကြောင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယန်ရှန်းမှာမူ အထွတ်အထိပ်အရိုးကို ယူဆောင်လျက် လွတ်မြောက်သွားသည်ကို သူတို့မှာ မတတ်သာဘဲ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယန်ရှန်းသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေယိချန်၏ ဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တော့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

သူက ကျိန်းသေ ကလဲ့စားချေမည်။

သူက မသိလိုက်သည်မှာ သူ၏ နောက်ကွယ် မနီးမဝေးတွင် ရှုချွမ်းနှင့် စုမြောင်ရင်တို့မှာ သူ့နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်နေသည် ဆိုခြင်းပင်။

“ငါးနှစ်ကောင် သတ်ကြတော့ တံငါသည်က အမြတ်ရတယ်” ဆိုသလို ယန်ရှန်းက တံငါသည် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်ခံရတော့မှာပင်