အခန်း (၅၀၇-၅၀၈)

အခန်း (၅၀၇) ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော် (၂၈)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံကို ပင့်မော့ကာ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ရိပ်စားမိနေချေသည်။

ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်များ၌ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ‘ဂူ’ အဆိပ်ပိုးမွှားကို မွေးမြူလိုပါက မတူညီသော ‘ဂူ’ ကောင် အမြောက်အမြားကို တစ်နေရာတည်းတွင် အတူတကွ ပိတ်လှောင်ထားကာ အချင်းချင်း ကိုက်ခဲတိုက်ခိုက်စေရသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

ထိုသို့ တိုက်ခိုက်ရင်း အခြားသော ‘ဂူ’ ကောင်များကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပြီး နောက်ဆုံးတိုင် ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အကောင်သည်သာ ‘ဂူ’ ဘုရင် ဖြစ်လာစမြဲ ဖြစ်ချေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ အခြေအနေသည် ထိုအဆိပ်ပြင်းလှသော ‘ဂူ’ ကောင်များနှင့် အဘယ်မှာ ခြားနားပါဦးမည်နည်း။

“ငါ နန်းတော်ထဲမှာ ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ မျက်လုံးတွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ မျက်လုံးတွေကို ဘာကြောင့် ချိပ်ပိတ်ထားရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘယ်သူ့ကို ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့တာလဲ

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်အေးအေး လေသံဖြင့် အကဲစမ်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်း မေးခွန်းတွေ သိပ်များလွန်းတယ် နန်းတော်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားဟန်ဖြင့် တုန့်ပြန်လေသည်။

“မင်းတို့ တိုက်ခိုက်ရမယ်၊ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ကြစမ်း။ နောက်ဆုံးအထိ ကျန်ခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ဆက်ခံခွင့်ရမှာ ဖြစ်တယ်”

နန်းတော်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မေးခွန်းကို တမင်သက်သက် ရှောင်လွှဲနေခြင်းက သိသာလှပေရာ ထိုအချက်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပိုမို ကြီးထွားလာရချေသည်။

“ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ နေရာကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ အရာက အတိအကျ ဘာလဲ။ ပြီးတော့ အခု အဲဒီအရာက ဘယ်နေရာမှာလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထပ်မံ၍ ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။ ထိုမေးခွန်းများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိရန် အထူး လိုအပ်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နန်းတော်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မေးမြန်းချက်ကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိတော့ချေ။

“တိုက်ခိုက်ကြစမ်း။ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူဟာ လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ရရှိပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်တွင်မူ ထိုနန်းတော်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို မက်လုံးပေး ဖျားယောင်းသွေးဆောင်နေသော လူလိမ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူလှပေသည်။

ယင်းက ထောင်ချောက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခုမှပင် အလုံးစုံ ရိပ်စားမိတော့သည်။

“မင်းတို့ သဘောမပေါက်ကြသေးဘူးလား။ သူက ငါတို့ကို အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခိုင်းနေတာ”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ မကောင်းကြံလိုသော မျက်လုံးများ၏ ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပင် အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်ရချေသည်။

သို့သော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ၏ စကားကို နားမဝင်ကြပေ။ ထိုသူတို့၏ နားထဲတွင် ‘နောက်ဆုံးတိုင် ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့သူသည် လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကို ရရှိပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်’ ဟူသော နန်းတော် စိတ်ဆန္ဒ၏ စကားသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိနေတော့သည်။

“ရူးကုန်ကြပြီ၊ အားလုံး ရူးသွပ်ကုန်ကြပြီ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်မိပြီး စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မုန့်ချီလော့က ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။

“ကျွန်မတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းကတော့ နှုတ်ထွက်ပါတယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် မုန့်ချီလော့သည် ကျန်ရှိနေသော မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ အဓိကခန်းမကြီးအတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

သူတို့သည် လာခဲ့သည့် လမ်းအတိုင်း ပြန်လည်လှည့်ပတ်၍ နန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားရန် ကြံရွယ်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ရှန်ကျင်းနှင့် လုရှတို့ နှစ်ဦးမှအပ ကျန်ရှိနေသော မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ဦးမှာမူ တစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားကြချေ။

သူတို့သည် မုန့်ချီလော့ကို ကြည့်ရာတွင်လည်း နှာခေါင်းရှုံ့လျက် သရော်လှောင်ပြောင်လိုသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မည်သည့် ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းမဆို စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုများ ရှိစမြဲ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

“ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့မရဘူး”

နန်းတော် စိတ်ဆန္ဒ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ကောင်းကင်ယံထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဓိကခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားချေတော့သည်။

တောင်ခြေ၌ ရှိနေသော ငါးရုပ်ထုနှင့် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် စမ်းရေတွင်းကြီးသည်လည်း ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ စမ်းရေများ ပန်းထွက်နေသည့် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရောင်အသွေးများ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာပြီး ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအဖြစ်မှ သွေးသားအစစ်အမှန်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားကာ နောက်ဆုံး၌ စစ်မှန်သော အစိမ်းရောင်အကြေးခွံနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ထို အစိမ်းရောင်အကြေးခွံနဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလျားပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားလှပြီး အကြေးခွံများမှာလည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပေသည်။

နဂါးဦးခေါင်းကြီး တစ်ခုတည်းကပင် လူတစ်ယောက်စာထက်မက မြင့်မားလှပြီး မဟာမောက်မာလှသော ဖိအားပေး အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

“ငါတို့က ထွက်သွားချင်တာကို ဘာလို့ တားဆီးရတာလဲ။ လက်လျှော့တာတောင် ခွင့်မပြုဘူးလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခက်ထန်စွာ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နန်းတော်၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို နောက်ထပ် ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိတော့ပေ။

ပြန်လှည့်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို စစ်မှန်သော နဂါးကြီးက ပိတ်ဆို့ထားချေပြီ ဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် ရှိနေပါကလည်း အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ရမည့် လမ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့ပေသည်။

“ဒီနေရာက ဘာ နန်းတော်လဲ။ ဒါက မိစ္ဆာနန်းတော် အစစ်အမှန်ပဲ”

ချင်ယွုန်းဖုန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အတန်ငယ် စိတ်တည်ငြိမ်ပြီး အခြေအနေကို ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်သူများမှာမူ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း

ခံစားမိလိုက်ကြချေသည်။

လမ်းကြောင်းများ အားလုံး ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံး ဤနေရာ၌ သေဆုံးကြရမည် သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးအထိ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိရမည် ဖြစ်ချေသည်။

ဤ နန်းတော်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ သွေးချောင်းစီးဖွယ် အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးနေရပါသနည်း။

လူအများစုမှာ တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း မရေမရာ သိရှိနေကြသော်လည်း အချို့သောသူများမှာမူ ဤအခြေအနေသည် သူတို့ လိုလားတောင့်တနေသည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနေကြဆဲပင်။

“ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြပါ။ ဒီ နန်းတော်က ထူးဆန်းလွန်းတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

မာထျန်းသည် မည်သည့် တွေးတောမှုမျှ ပြုလုပ်မနေဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျိရှန့်နှင့် လျိုချင်းတို့သည် အတန်ငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘက်၌ ရပ်တည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြချေသည်။

ထိုက်ချင်းက သူတို့ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်လျက် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလေသည်။

“လူဖျင်းတွေ။ အောင်မြင်မှုရဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာကို မင်းတို့က အခုမှ နောက်ဆုတ်ချင်နေကြတယ် ဟုတ်လား”

လီရန်ကမူ သူ၏ စစ်တူနှင့် လှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မည်သည့်စကားမျှ မဆိုသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးနေချေသည်။

“ဟူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ချလိုက်ရင်း ပြောသည်။

“လောကဓာတ်၏ မူလအနှစ်သာရကြောင့် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီက ကျောင်းသားတွေ နောက်ထပ် သေဆုံးသွားတာကို ငါ မမြင်ချင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဒီမှာ ဆက်နေဖို့ ရွေးချယ်တယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒါ မင်းတို့ရဲ့ အပိုင်းပဲ”

ပြောပြီးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဓိကခန်းမကြီးအတွင်းမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်တော့သည်။

ရွှမ်လေတောင်တန်းဘက်မှလည်း ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့က ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာကြချေသည်။

ချန်ဖန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အမြဲတစေ ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး ထန်ရှင်းရွှယ်မှာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့်အတူ သေဘေးမှ အတူတကွ ရုန်းကန်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အတိုင်းထက်အလွန် ယုံကြည်ကိုးစားနေသူ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ယခုအခြေအနေတွင် ဤနေရာ၌ ဆက်လက် ရှိနေပါက အချင်းချင်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ကြရမည့် လမ်းသာ ရှိကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။

ဤလူအနည်းငယ်သာလျှင် သူတို့၏ စိတ်အသိကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး လောဘစိတ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသို့ မဟုတ်ပါက သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေမည့် အရာသည် သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့မှအပ ကျန်ရှိနေသော သူများမှာမူ အဓိကခန်းမကြီးအတွင်း၌ တစ်ချက်မျှ မလှုပ်ရှားဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကျန်ရစ်ခဲ့သူများထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိခဲ့ဖူးသူများလည်း ပါဝင်နေချေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ အားလုံးပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ကြပါ။ ငါတို့ကတော့ အဲဒီ နဂါးကြီးက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ သွားပြီး ရင်ဆိုင်ကြည့်ရမယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“ရှောင်ပိုင်၊ ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ရှောင်ပိုင်ကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်သည် အဝတ်အစားများ ဖြူဖွေးသန့်စင်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ တစ်သီးပုဂ္ဂလ ဆန်နေချေသည်။

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းမော့ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဟန်ဖြင့် ငေးကြည့်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ ရုန်းကန်နေရပုံ ပေါ်ပေသည်။

“ငါ မင်းကို ခေါ်သွားရမယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ငါ မင်းကို ခေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါပဲ မင်းကို ပြန်ခေါ်ထုတ်သွားရမယ်”

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနားသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ချေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် မြူနှင်းဂိုဏ်း၊ ချင်းလိုင်မျှော်စင်၊ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီနှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ ပါဝင်သော လူအချို့သည် ယာယီအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် အဓိကခန်းမကြီးကို နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး တောင်အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြရာ အဓိကခန်းမကြီးအတွင်းရှိ အရာအားလုံးသည် သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်တော့သည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

“ဒီအထိ ရောက်အောင် လာခဲ့ပြီးမှတော့ အခုလို ဖြစ်သွားရတာ တကယ် နှမြောဖို့ကောင်းတယ်”

ကျိရှန့်က ထိုအချိန်တွင် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“နှမြောစရာ မရှိပါဘူး။ ဒီနန်းတော်က အစကတည်းက ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်တယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မှောင်မိုက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြချေသည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူတို့အားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို သဘောတူ လက်ခံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ နောင်တရမိနေချေသည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို ကြိုတင် ရိပ်စားမိခဲ့သော်လည်း အခြားသူများကို သတိပေးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံး၌ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဆိုက်ရောက်သွားရခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကြီး ခြောက်ခုအပြင် အခြားသော ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းများ၊ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားများ အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် အကျအဆုံး အမြောက်အမြား ရှိကြပေလိမ့်ဦးမည်။

“ဒါနဲ့၊ မင်းတို့ ကျောက်လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ဖြေကြားသည်။

“ကျောက်လှေကားထစ်တွေပေါ်မှာ ရတနာလက်နက်တွေ အများကြီး ရှိနေခဲ့တာ။ မတူညီတဲ့ အဖိုးတန် ရတနာလက်နက်တွေ၊ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ တိုက်ပွဲတွေ စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့တာပဲ။ အဲဒီအပြင် ငါက တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေတဲ့ အချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သလို ခံစားခဲ့ရတယ်”

“မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်ပြလျက်—

“ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ စိတ်အာဃာတတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး တိုက်ခိုက်နေတဲ့ အချိန်မှာ တစ်ဖက်လူကို သတ်ပစ်ဖို့ပဲ စိတ်ထဲ ရှိနေတော့တာ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီး သူတို့အားလုံးတွင်လည်း ထိုသို့သော ခံစားချက်မျိုး ရှိခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံကြချေသည်။

သူတို့သည် သဘာဝအရ သွေးဆာတတ်သူများ မဟုတ်ကြသော်လည်း အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည့် အချိန်တွင်မူ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းပြနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ စီနီယာအစ်ကိုများနှင့် ဂျူနီယာညီလေးများ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကိုပင် မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ထိုသူတို့ကြားတွင် ကြီးမားလှသော သွေးကြွေးအာဃာတများ ရှိနေသည့်အလား ပြုမူနေကြချေသည်။

အခန်း(၅၀၈)ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော်(၂၉)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို မသဲမကွဲ ခံစားမိလေသည်။ သူ တိုက်ခိုက်နေသည့် အချိန်တွင် ယင်းကဲ့သို့သော လက္ခဏာရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သော်လည်း အခြားသော အကြောင်းအရင်းများကြောင့် ဖြစ်တန်ရာပြီး ထိုအရာက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိချေသည်။

"ဒါဟာ ဒီမသေမျိုးနန်းတော်ထဲက တစ်ခုခုက လှည့်စားနေတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ထပ်လောင်း ပြောဆိုသည်။

"ငါတို့ အခု အဲဒီစစ်မှန်သော နဂါးကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မသေမျိုးနန်းတော်ကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာကြရမယ်။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ခံစားနေရတယ်၊ အချိန်ဆွဲနေရင် ငါတို့ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြပြီး အောက်ဘက်ရှိ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးထံသို့ တညီတညွတ်တည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရတနာလက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယင်းမှာ ခါးပတ်တစ်ခုကဲ့သို့ လိပ်ခွေနေသော ဓားပျော့တစ်စင်း ဖြစ်ချေသည်။

"ချီလော့၊ မင်း ဓားပျော့ သုံးတာကို ငါမှတ်မိတယ်။ ဒါက ငါ မသေမျိုးနန်းတော်ထဲမှာ ရခဲ့တဲ့ ရတနာလက်နက်ပဲ၊ အခုလောလောဆယ် မင်း ဒါကို သုံးနိုင်တယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မုန့်ချီလော့၏ အနီးတွင် ရပ်တန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကမ်းပေးလာသော ဓားပျော့ကို ကြည့်ပြီး နှလုံးသားထဲ၌ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင်ပင် သူမကို သတိရပေးမည့်သူ ရှိနေသေးပေရာ ထိုသို့သော အချက်က သူမကို ကြည်နူးစေသည်။

"အင်း"

မုန့်ချီလော့က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ကာ ဓားပျော့ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ အဓိကခန်းမမကြီးအတွင်း၌မူ ကြီးမားလှသော အထိန်းအကွပ်မဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် သွေးဆာမှုကြောင့် နီရဲနေကြပြီး ရန်သူက မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်စေကာမူ သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ ရှေ့သို့ အတင်းတိုးဝင်နေကြချေသည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် 'သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လော့' ဟူသော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ တဖြည်းဖြည်း လိပ်ခဲလာပြီး ချက်ချင်းပင် မိုးသက်မုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်တော့မည့်အလား တစ်လောကလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုမှ ပြောင်းလဲသွားသော စစ်မှန်သော နဂါးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်ရှိ မပြည့်စုံသော စစ်မှန်သော နဂါးကြီးလေးကောင်သည်လည်း လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။

"အားလုံး သတိထားကြ၊ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးက လေနဲ့ မိုးကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မယ်။ ခဏနေရင် ချန်ဖန်း၊ စီနီယာအစ်ကို ထန်ရှင်းရွှယ်နဲ့ ငါက အဓိက တိုက်ခိုက်သူတွေအဖြစ် လုပ်မယ်၊ မင်းတို့အားလုံးက ဘေးကနေ ကူညီပေးကြပါ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သတိပေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အားလုံး နားလည်ကြသည်။ ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိ၏ စွမ်းအားသည် အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ယုံကြည်ထားပြီး ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့မှာလည်း မိုးကြိုးပညာရပ်ကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီပင် သူတို့သည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလှပြီး လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေလောက်သည့် အရှိန်အဟါန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားရာ ယင်းက သူတို့အား သေလမ်းသို့ တွန်းပို့နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း မြင်တွေ့လိုသောအရာ မဟုတ်ပေရာ သူတို့သည် ရှေ့ရှိ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးကို မဖြစ်မနေ ဖြတ်ကျော်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖန်း၊ ထန်ရှင်းရွှယ်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် အရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ချန်ဖန်းသည်လည်း ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ပျင်းရိမနေခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သူတို့ သုံးဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ စစ်မှန်သော နဂါးကြီးနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့က ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ လက်ထဲ၌ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ လက်ကနဲ လင်းထိန်နေသော ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အထပ်လိုက်ကြီးများ ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"မိုးကြိုးပညာရပ်"

"နဂါးသတ်ချက်"

"မိုးကြိုးပညာရပ်"

ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ သုံးသံသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများသည် မှောင်မိုက်မှုကို ဖြတ်သန်းကာ ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့၏ လက်ထဲမှတစ်ဆင့် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထိုမိုးကြိုးများသည် လှံရှည်များကဲ့သို့ စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည်။

ဤအချက်သည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ အားနည်းချက် အရှိဆုံးနေရာ ဖြစ်တန်ရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင်မူ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး အလွန် ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

စစ်မှန်သော နဂါးကြီး နှစ်ကောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာခြင်းက အခြားသူများကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ကျိရှန့်နှင့် လျိုချင်းတို့သည် နှလုံးသားထဲတွင် ခါးသီးမှုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ရဲခဲ့သော လူငယ်လေးသည် ယခုအခါ သူတို့ကို ကျော်လွန်သွားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု သုံးခုသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးအပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားသည်။ မိုးကြိုးအလင်းတန်း နှစ်ခုသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ထိမှန်သွားချေသည်

သို့သော် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် ယင်းကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး မိုးကြိုးအလင်းတန်း နှစ်ခုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် ခတ်ခြင်း မရှိပေ။

စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် ထိုပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်း နှစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မိုးကြိုးများသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် လွင့်စင်သွားခြင်းပင် မရှိဘဲ နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် နောက်ပြန် စီးဆင်းသွားကာ အစိမ်းလိုက် အစင်းရာတစ်ခုမျှပင် ချန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ဤအချက်က ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူတို့ အလွန် ဂုဏ်ယူရသော မိုးကြိုးပညာရပ်သည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးကို ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားသည်။

ထိုနဂါးနှစ်ကောင်၏ အရွယ်အစားမှာ များစွာ ကွာခြားနေသော်လည်း စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြောင့် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာ နောက်သို့ လန်သွားရချေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးကြီး ကိုယ်တိုင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားပုံမရပေ။

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားရာ နဂါးဦးချို၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကိုပင် ကြေမွသွားစေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ မုန့်ချီလော့၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။

"အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြရအောင်၊ ချင်းလိုင်မျှော်စင်ရဲ့ မိုးကြိုးပညာရပ်က အလုပ်မဖြစ်ဘူး"

ပြောပြီးနောက် သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ခုနက ပေးခဲ့သော ဓားပျော့ကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

အခြားသူများသည်လည်း ဤမြင်ကွင်း

ကို မြင်တွေ့ရပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူတို့အား ဘေးမှ ကူညီပေးရန် ပြောခဲ့ခြင်းမှာ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် ဒေါသထွက်သွားပုံရသည်။ အထက်ရှိ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များထဲတွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး သဲကြီးမဲကြီး မိုးရွာသွန်းမှုကြီး ချက်ချင်း စတင်တော့သည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူခြင်းတို့မှာ စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးက မိုးကြိုးပညာရပ်ကို အဘယ်ကြောင့် မကြောက်ရွံ့သနည်းဆိုသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

ယင်းက မိုးကြိုးကို ကိုယ်တိုင် အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"မိုးကြိုးပညာရပ်ကို မသုံးကြနဲ့၊ အခြား တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းတွေကို သုံးကြ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့လည်း သတိဝင်လာပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် မိုးကြိုးပညာရပ်ကို အထူးပြု ကျင့်ကြံကြသော်လည်း ထိုပညာရပ်တစ်ခုတည်းကိုသာ တတ်မြောက်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော လူကိုးဦးစလုံးသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း ကိုယ်ရံစွမ်းအင်များသည် နေရာအနှံ့ ပျံသန်းသွားပြီး စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးပွားအမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမာန်ဟုန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

"ဂျိမ်း"

မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များထဲမှ မိုးကြိုးတစ်ချက်သည် တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာပြီး ချန်ဖန်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

ဤအချက်က လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှပေရာ ထို့ကြောင့်ပင် ယင်းသည် စွမ်းအားအအရှိဆုံး သတ္တဝါ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ဖန်းမှာမူ အလွန် စိတ်ပျက်သွားရသည်။ သင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို လာရောက် ရိုက်ခတ်ရသနည်း။

ဒါက အစပြုခြင်းသာ ရှိသေးပြီး နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စွမ်းအကို ပြသလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ထက်မှ မိုးကြိုးအလင်းတန်းများသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသော လူတိုင်းကို ဦးတည်၍ ကျရောက်လာတော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုများသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ကောင်းကင်ပြင်ကို ဖြတ်တောက်သွားသည့်အလား ရှိနေကာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေရုံမျှမက ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေသည်။

သာ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ထိုမိုးကြိုးအလင်းတန်းများသည် အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အဝေးမှ လေပြင်းများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာသည်။ လေပြင်းမုန်တိုင်းများ ဝှေ့ယမ်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထူထပ်လှသော လေဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မိုးရေစက်များသည်လည်း လေးလံလာပြီး ယင်းတို့မှာ ရေစက်များ မဟုတ်ဘဲ အရည်ပျော်နေသော သံရည်ပူများကဲ့သို့ ရှိနေကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင်းငယ်လေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လေနှင့် မိုးကို ခေါ်ယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါက ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသတကြီး အလင်းရောင်များ လက်သွားပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော နဂါးပါးစပ်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာကာ လည်ချောင်းထဲမှ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် စစ်မှန်သော နဂါးကြီး၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး ဤမီးလျှံသည် သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေချေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းသည် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားကြရတော့သည်။