အခန်း (၅၁၃-၅၁၄)

အခန်း(၅၁၃)ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော်(၃၄)

"ငါ မင်းကို ဘာလို့ မမှတ်မိရတာလဲ" ဟု နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ရှောင်ပိုင်အား မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "ကျွန်မလည်း မသိဘူး၊ ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို မမှတ်မိဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ပုံရိပ်များစွာ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုပုံရိပ်များသည် သူမ မသေမျိုးနန်းတော်တွင် ရှိနေခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူမသည် ယခင်က မသေမျိုးနန်းတော်တွင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသည်လော။ သို့သော် သူမသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဘာကြောင့် မသိရသနည်း။

"ထားလိုက်တော့။ မင်းက သူတို့နဲ့ အတူရှိနေတာဆိုတော့ အတူတူ သေကြရုံပေါ့။ မသေမျိုးနန်းတော်ထဲက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ အပြင်ပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်ဘူး"

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က စကားပြောပြီးနောက် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြန်သည်။

"နေဦး၊ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိနိုင်တယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ အော်ဟစ်တားမြစ်လိုက်၏။

လူတိုင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ထိုကောင်သည် အမြဲတမ်း နည်းလမ်းရှိသည်ဟု ပြောလေ့ရှိပေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း မည်သည့်နည်းလမ်းကို ဆိုလိုသည်ကို မသိသဖြင့် သူ့အား စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း "တကယ်တော့ ငါ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို အနည်းငယ် သိထားတယ်။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါ့ကို ရှာဖွေခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် မင်း အရင်က ဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ သိနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ အခြေအနေသည် ရှောင်ပိုင်နှင့် ဆင်တူနေသော်လည်း ရှောင်ပိုင်သည် အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို လုံးဝမမှတ်မိဘဲ ယခုမှသာ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ စတင်ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာမူ မူလကတည်းက မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ စုစည်းနေခြင်းဖြစ်ရာ ယင်းမှတ်ဉာဏ်များသည် ဆက်စပ်မှုမရှိဘဲ အချို့မှာ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်ရင်း "မင်းက ငါ့အပေါ် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို သုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ သေပေတော့" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ရုတ်တရက် လက်ကိုမြှောက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ညွှန်ပြလိုက်ချေသည်။

မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ လက်ထိပ်မှ ရုတ်တရက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ရှောင်ပိုင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့် ထိုမီးခိုးရောင် အလင်းတန်းသည် ရှောင်ပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တဖြည်းဖြည်း တည်တည်တံ့တံ့နှင့် ခက်ထန်လာချေသည်။

"မင်းက ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ရတာလဲ"

၎င်းသည် မိမိ၏ တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းကို မိမိဘာသာ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။

ဤမီးခိုးရောင် အလင်းတန်းသည် သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ထိမှန်ခဲ့ပါက သူ၏ ဝိညာဉ်သည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော ခံရခက်သည့် နာကျင်မှုနှင့် စုတ်ပြဲလုမတတ် ဝေဒနာကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ရှောင်ပိုင်၏ထံမှမူ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး "ရှောင်ပိုင်၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းခါယမ်းကာ "ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို မှတ်မိလာသလိုပဲ" ဟု ပြောသည်။

"ဘာကို မှတ်မိတာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တို့က တပြိုင်နက်တည်း မေးမြန်းလိုက်ကြရာ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည်လည်း မိမိနှင့် ရှောင်ပိုင်အကြား မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သိရှိလိုနေသည့်ပုံ ရပေသည်။

"ကျွန်မ အရင်က ဒီမသေမျိုးနန်းတော်မှာ နေခဲ့ဖူးတယ်" ဟု ရှောင်ပိုင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်ဟက်၊ မဖြစ်နိုင်တာ။ ငါလည်း ဒီမသေမျိုးနန်းတော်ထဲမှာပဲ အမြဲရှိနေခဲ့တာ" နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပေမဲ့ မသေမျိုးနန်းတော်ထဲမှာ တခြားလူတွေ ရှိ၊ မရှိဆိုတာကိုတော့ ငါ အသေအချာ သိနေတုန်းပဲ"

ရှောင်ပိုင်ကမူ ခေါင်းခါယမ်းကာ "ကျွန်မ အရင်က ဒီမှာနေခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ သေတော့မယ်လို့ ခံစားခဲ့ရလို့ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို လုပ်ခဲ့တာ" ဟု ဆိုသည်။

"အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလား" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရပ်ကို ကျောင်းအုပ်ကြီး ပြောပြဖူး၍ သူ ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယင်းသည် နတ်ဘုရားများသာ အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပါး သေဆုံးခါနီးအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကျန်ရှိသော စွမ်းအားများကို လွှဲပြောင်းပေးကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားစေပြီး ကြီးမားသော သက်တမ်းကို ရရှိစေသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။

"ငါလည်း အဲဒါကို မှတ်မိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့တာ" နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရေးရေးမျှ ခန့်မှန်းမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ရှင်းလင်းလာချေသည်။

"ကျရှုံးသွားပြီးတဲ့နောက် ကျွန်မ တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီး အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲကို ကျဆင်းသွားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်မ ပြန်နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ မသေမျိုးနန်းတော်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ" ရှောင်ပိုင်က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ" နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ပြုံးလိုက်ရင်း "မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိပြီ။ မင်းက ငါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်ပိုင်ကို သူ၏နောက်သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်ကာ "မင်းက ငါပဲဆိုတာ ဘာသဘောလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ရှောင်ပိုင်က ငါတို့ရဲ့ ရှောင်ပိုင်ပဲ၊ မင်းက မင်းပဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း"

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေထောက်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆွဲပြီး သူ့ကို မြှောက်ကာ အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ပိုင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း "တကယ်ပဲ၊ ရှင်က ကျွန်မပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ထိုနှစ်ယောက် အပြန်အလှန် စကားပြောနေကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပူပန်သောကများ တောက်လောင်လာရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်ပိုင်အား မိမိတို့ရှေ့မှ ဤယုတ်မာကောက်ကျစ်သော ကောင်နှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိစေလိုပေ။

အကြောင်းမူကား မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသော သိုင်းပညာရှင်အားလုံးသည် မိမိတို့မှတစ်ပါး အားလုံး သေဆုံးခဲ့ကြရပြီး ယင်းသည် ဤပျက်စီးနေသော မသေမျိုးဝိညာဉ်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ရှောင်လင်၊ ဒီမသေမျိုးဝိညာဉ်ကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ပထမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာမယ်ဆိုရင်တော ဒီဝိညာဉ် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး" ဟု ရှောင်လင်က တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

"ငါသာ ခေါ်နိုင်ရင် မင်းကို ဘာလို့ မေးနေပါဦးမလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ရင်း "ငါ့ကို လက်တွေ့ကျတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းပဲ ပြောစမ်းပါ" ဟု ဆိုသည်။

"သခင်ရဲ့ စွမ်းအားနှင့်ဆိုရင်တော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာကို စမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်" ဟု ရှောင်လင်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း စကား ဆွံ့အသွားရသည်။ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်သည် တစ်သိန်းကျော်အထိ ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ဘုရင်နယ်ပယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက်မူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မုန့်ချီလော့နှင့် တခြားသူများသည် မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလွန်အကျွံ သယ်ဆောင်လာကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အခြေအနေကိုသာ စောင့်ကြည့်နေရတော့သည်။

"တကယ်ပဲ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရောက်လာတာပဲ။ ငါတို့ ပေါင်းစပ်ကြစို့။ အဲဒါမှ ငါ ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရနိုင်မှာ။ အဲဒီကောင်လေးကို ငါ ဝါးမြိုပြီးတာနဲ့ ဒီလောကမှာ ငါ့ကို ဘယ်သူ တားဆီးနိုင်ဦးမလဲ"

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားချေသည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို အဲဒီလို လုပ်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး" ရှောင်ပိုင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်ကြီးသည် ရှောင်ပိုင်ထံသို့ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှောင်ပိုင်ကို တစ်လုတ်တည်းဖြင့် ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

"ရှောင်ပိုင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ တစ္ဆေခေါင်းပါ ဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ထပ်မံပြေးဝင်သွားပြီး တခြားသူများလည်း ရှောင်ပိုင်အား ကယ်တင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ရတနာလက်နက်များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် လက်ကို အလွယ်တကူ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် တခြားသူများကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် ရှောင်ပိုင်အား နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုသွားသည်ကို မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရပြီး ထိုဝိညာဉ်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ် အားရသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပေသည်။

"တောက်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ အနန္တပုံရိပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ခုန်ထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း စတင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"နောက်ဆုတ်ကြ၊ အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြစမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မုန့်ချီလော့နှင့် တခြားသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဘာလုပ်မည်ကို မသိကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး ပြသသည်ကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဒေါသတရား၊ မကျေနပ်မှုများနှင့် ရှောင်ပိုင်အပေါ် သနားစာနာစိတ်များ ယှက်သန်းနေချေသည်။

"ရှောင်ပိုင်၊ ငါ မင်းအတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအားလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင် ပျက်စီးသွားကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ကျေနပ်စွာဖြင့် လေချဉ်တစ်ချက်တက်လိုက်ရင်း သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။ ရှောင်ပိုင်အား အစာခြေဖျက်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ယင်းက ၎င်းအား ဗိုက်ပြည့်ဝသော ခံစားချက်ကို ရရှိစေရန် တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အခန်း (၅၁၄) ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော် (၃၅)

"ဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ... နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ရတနာလက်နက်တွေ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီပေါ့လေ..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က သရော်ပြုံး ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ရာ ယင်းက ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာအား စာဖွဲ့လောက်သည့်အရာဟု သတ်မှတ်ပုံမပေါ်ချေ။

ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာမူ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ အနန္တပုံရိပ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာအတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ အဆမတန် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများအဖြစ် စုစည်းနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုစွမ်းအားများမှာ မည်မျှအထိ သိပ်သည်းလာသနည်းဆိုသော် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

"ဒါ မင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲပေါ့လေ... မင်းမှာ အရည်အချင်း တစ်ခုခုရှိတာကိုတော့ ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်မှာတော့ ဒါက လုံလောက်မှု မရှိသေးဘူး..."

ဝါးမြိုပြီးနောက် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့ရာ ဝေးကွာသော အရပ်၌ ရှိနေသည့် မုန့်ချီလော့နှင့် အခြားသူများပင် ယင်းကို ကောင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ကြသည်။

"မလုံလောက်ဘူး ဟုတ်လား... လုံလောက်လား၊ မလုံလောက်ဘူးလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ရင် သိရတာပေါ့..."

သိုလှောင်အိတ်အတွင်းရှိ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအားလုံးသည် အနန္တပုံရိပ် အမြောက်ပြောင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး၊ ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်သည် အမြောက်ဝအဝ၌ အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အမှိုက်ကောင်... သေပေတော့..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် အမြောက်ကို ပစ်ခတ်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်ကို ဖောက်ထွင်း၍ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထို့နောက် စိမ်းလန်းစူးရှသော အလင်းဖြူတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်တွေ့နိုင်တော့ချေ။

"ဝုန်း..."

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မသေမျိုးနန်းတော် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ တောင်ထိပ်ရှိ အဓိကခန်းမသို့ ဦးတည်ထားသော ကျောက်စင်္ကြံလှေကားများမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားရချေသည်။

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ပေါက်ကွဲမှု၏ တုန်ခါလှိုင်းကြောင့် တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ ကြီးမားလှသော အသံဗလံကြောင့် ယင်း၏ နားစည်များ စုတ်ပြဲသွားပြီး၊ နားအကြိတ်များမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။

ဝေးကွာသော အရပ်၌ ရောက်ရှိနေကြသည့် မုန့်ချီလော့နှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ထိုပေါက်ကွဲမှု၏ ပြင်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်ယံထံသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ဗဟိုချက်မမှနေ၍ နီရဲသော မီးလျှံများ မြင့်တက်လာပြီး အရာခပ်သိမ်းကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပေရာ၊ မီးလျှံများ ကောင်းကင်သို့ မတက်မီ ကြီးမားလှသော မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး ကြီးမားလှသော ဖုန်မှုန့်များသည် လေထုထဲ၌ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။

မသေမျိုးနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်ရှိ လူများသည် နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းပိုင်းမှ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးသည် ဤပင်လယ်ကျွန်းငယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အတိုင်းပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်တွင် အစီအရင် ကာကွယ်ရေးစနစ် ရှိနေသဖြင့် အောက်ခြေရှိ ပင်လယ်ကျွန်းငယ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဤပင်လယ်ကျွန်းငယ်သည် ကျွန်းငယ်အသေးလေးများအဖြစ် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

"သူ သေသွားပြီလား..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရန်နှင့် ရှောင်ပိုင်အတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပြယ်သွားခဲ့သည်။ ထိုနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ ပြာကျနေသော မြေရိုင်းပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အစီအရင်၏ ကာကွယ်မှုသာ မရှိပါက ဤပင်လယ်ကျွန်းငယ်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် လူတိုင်း မပျော်ရွှင်နိုင်ကြသေးမီမှာပင် မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ထဲမှနေ၍ မည်းမှောင်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သူ မသေဘူး..."

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် ယင်း၏ လက်ထဲ၌ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ၊ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်တင်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းလာပြီး၊ လက်ထဲရှိ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အား တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သော်လည်း ဓားမကြီးမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်း၍သာ သွားခဲ့ရချေသည်။

ယင်းက ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခု မျှသာ ဖြစ်ပေရာ၊ သာမန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အား အနာတရဖြစ်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်သည် ယခင်ကထက် သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဤပေါက်ကွဲမှုအတွင်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည်လည်း ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ကောင်လေး... မင်းက တကယ်ကို မဆိုးပါလား... စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ လွှဲပြောင်းယူပြီးတာနဲ့ မင်းမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက ငါ့အပိုင် ဖြစ်လာမှာပါ... မင်း ငါ့အတွက် ဒီလောက်အထိ ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တာကို တောင် ငါက ကျေးဇူးတင်ရဦးမှာပဲ..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က သရော်လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး၊ ကျည်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုသည် လည်ပတ်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှု အချို့ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ဤအကြိမ်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်မောင်းများနှင့် ပေါင်ရိုးများအားလုံး ကျိုးပဲ့သွားခဲ့ရပြီး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ လွှတ်ချမှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

"ဒါက မင်းအတွက် သင်ခန်းစာ အသေးအဖွဲလေးပဲ... သေချာ ကြည့်ထားစမ်း... မင်းရဲ့ အဖော်တွေ အားလုံး ငါ့လက်ထဲမှာ သေရလိမ့်မယ်..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် မုန့်ချီလော့နှင့် အခြားသူများထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ယင်း၏ ခြေလှမ်းများမှာ နှေးကွေးလှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တမင်တကာ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

"မလုပ်နဲ့..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဆီသို့ တရွတ်တိုက် လျှောက်သွားခဲ့ရာ၊ ယင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် နက်ရှိုင်းသော သွေးလမ်းကြောင်းကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ရချေသည်။

မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် မိမိ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လျက် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သို့မဟုတ်လျှင် ယင်းက သေမင်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

မာထျန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်၊ ကျိရှန့်လည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်၊ ကျန်ရှိနေသော လူအားလုံးလည်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ရတနာလက်နက်များကို ထုတ်ယူကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထံသို့ အတူတကွ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

'အကယ်၍ ငါတို့ သေရမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံးတော့ အတူတူ သေကြတာပေါ့။'

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ဤသို့သော ယုံကြည်ချက်သာ ရှိတော့သည်။

၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းမရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ၊ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မလုပ်ကြနဲ့..." ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခက်ခဲစွာ တရွတ်တိုက် သွားနေရင်း မျက်ရည်များ ဝဲပန်လာခဲ့သည်။

"သုံးခွလှံ... သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ်... အားလုံးကို အသက်သွင်းမယ်... ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်တယ်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သုံးခွလှံကို ထုတ်ယူ၍ လက်ထဲ၌ ကိုင်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး၊ သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ်ကိုလည်း အသက်သွင်းရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရူးသွပ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သော်လည်း၊ ယင်းက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို သေချာပေါက် တားဆီးထားနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်စားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ မုန့်ချီလော့နှင့် အခြားသူများသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ဘေးသို့ ပြေးဝင်သွားကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အား မရပ်မနား တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ထိခိုက်မှုကိုမျှ မပေးနိုင်ချေ။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံး... ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထန်ရှင်းရွှယ်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူနှင့် ချန်ဖန်းသည် တစ်ယောက်က ဘယ်ဘက်၊ တစ်ယောက်က ညာဘက်မှနေ၍ ထူထဲလှသော ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အထပ်လိုက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးကြီးသည် မိုးကြိုးကို မကြောက်ရွံ့ချေ။ သင်ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် မကောင်းသော အကြံအစည်များ ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ၊ မိုးကြိုးဒဏ်မှ သေချာပေါက် ကင်းလွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မိုးကြိုးလမ်းစဉ်..."

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တညီတညွတ်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး၊ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အားလုံးကို နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စူးရှလှသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ လူသားတစ်ယောက်သာ ထိုလျှပ်စီးကြောင်းများထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရှိနေပါက မီးကျွမ်းထားသော ကျောက်မီးသွေးတုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ချေရှိသည်။

သို့သော်လည်း ချန်ဖန်းနှင့် ထန်ရှင်းရွှယ်တို့သည် မလှုပ်ရှားရဲကြဘဲ မိမိတို့လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ်ခဲ့ကြသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် အေးခဲသွားသည့်အလား မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသည့်တိုင် မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ပုံရိပ်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမှေးမှိန်သွားပုံရသည်။

"ဒါက ထိရောက်တယ်..." ချန်ဖန်းက လေးနက်စွာ ပြောကြားပြီးနောက် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထံသို့ ထပ်မံ၍ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

မိုးကြိုးလမ်းစဉ် ထိရောက်မှု ရှိခြင်းသည် ၎င်းတို့အနေဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်မှု ပေးနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

ယင်းက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ အနိုင်မခံနိုင်သော ပုံရိပ်ကို အားနည်းသွားစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲရှိ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုများမှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့ရချေသည်။