အခန်း (၅၁၇-၅၁၈)

အခန်း(၅၁၇)ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော်(၃၈)

ရှောင်ပိုင်သည် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မော်ကျသွားခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မတွေ့ဆုံမီ အနည်းငယ်မျှသော အချိန်ပိုင်းတွင်မှသာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ချေသည်။

ထိုနတ်ဘုရားသည် သူ၏ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သော မိစ္ဆာအာဃာတစိတ်ရိုင်းများ ဘေးဒုက္ခမပြုနိုင်စေရန်အတွက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုကို သီးခြားစီ ပိတ်လှောင်ခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်အစအနတစ်ခုကိုလည်း ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဘုရား ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့သော်လည်း လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဇီဝသက်ရှိနှစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့ရာ ယင်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ ရှောင်ပိုင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာမူ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို လက်မခံလိုသဖြင့် အရာရာကို နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခဲ့ပြီး အခြားသူများ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ၎င်း၏ဝိညာဉ် လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ဖန်တီးခဲ့ရာမှ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် နိုးထလာခဲ့ပြီးနောက် အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ပျက်စီးသွားခဲ့သည့် အကျိုးဆက်ကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

စိတ်အာရုံများ ဝေဝါးနောက်ကျိလျက် မသေမျိုးနန်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘာ ပြုလုပ်နေသည်ကို သဘာဝအလျောက် သိရှိနေခဲ့ရာ ထိုဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော်လည်း ပြင်ပရှိ အရာခပ်သိမ်းသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းသာ လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က မြောက်ဘက်ပိုင်းရှိ မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ပြန်မသွားရန်နှင့် အခြားသူများ သွားရောက်ခြင်းကိုပင် တားဆီးရန် သတိပေးနေခဲ့သော်လည်း သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ဘဲ အရာခပ်သိမ်း ပြီးဆုံးသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ မူလမှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။

ရှောင်ပိုင်၏ စကားကို ကြားရပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အတန်ငယ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

အကြောင်းမူကား နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခု သူတို့ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်တန့်နေသူမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ပိုင်သည် လူတိုင်း၏ တွေဝေထွေပြားမှုကို ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မက နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ပါဘူး၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်"

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပါလျက် "မျှသာ" ဟု ဆိုရော့သလော။

လူတိုင်း စကားမဲ့သွားကြသော်လည်း ရှောင်ပိုင်အတွက်မူ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်နိုင်ကြသည်။

အကြောင်းမူကား သူမ၏ အတိတ်ဘဝက စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပေ၏။

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ် ရှိလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် "ကျွန်မ ဒီနေရာမှာ ဘယ်တော့မှ နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှာပဲ နေချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကောင်းမွန်လှပေသည်၊ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီသို့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရုတ်တရက် တိုးပွားလာခြင်းကြောင့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်၏ စံအိမ်တော်သည် ယနေ့ညတွင် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်ကြည်နူးနေပေလိမ့်မည်။

အရာခပ်သိမ်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားပြီးနောက် လူတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ကြရာ နေရာအနှံ့တွင် သွေးကွက်များနှင့် အလောင်းကောင်များသာ ပြန့်ကျဲနေပြီး အလွန် ခြောက်ကပ်ခြောက်သွေ့လှသော မြင်ကွင်းကိုသာ တွေ့မြင်ရတော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဓားအလုပ်အကျွေးနှင့် ဓားအစောင့်အရှောက် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုသည် သူတို့ထံသို့ နှေးကွေးစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး၊ ဟို ရုပ်တုကြီးနှစ်ခု ပြန်လာပြန်ပြီ၊ ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားသင့်တယ် ထင်တယ်" မာထျန်းသည် ထိုရုပ်တုကြီးနှစ်ခုကို မြင်သောအခါ အတန်ငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် အကြံပြုလိုက်သည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် "သူတို့ လက်ထဲမှာ ဘာတွေ ကိုင်ထားတာလဲ" ဟု ဆိုကာ ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ ထိုရုပ်တုကြီးနှစ်ခုသည် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော သိုင်းပညာရှင်များ၏ အလောင်းကောင်များကို လက်များဖြင့် ကောက်ယူနေကြကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"သူတို့ ဘာသဘောနဲ့ ဒီလိုလုပ်နေတာလဲ" မာထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ "ငါလည်း မသိဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့က ဒီလူတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို မသေမျိုးနန်းတော်ထဲမှာ ကျန်ရစ်မနေစေချင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများသည် မသေမျိုးနန်းတော် ပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး ဧရာမ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုသည်လည်း သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့်မူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျှင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမူကား ထိုရုပ်တုကြီးနှစ်ခု ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန် နောက်ကွယ်မှ စိမံခန့်ခွဲနေသူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုရုပ်အလောင်းများကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်နိုင်ရန်အတွက် ပြန်လည်သယ်ဆောင်သွားရပေမည်။

ချန်ဖန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မသေမျိုးနန်းတော်သည် အရှင်သခင်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ထိုရုပ်တုကြီးများသည်လည်း နောက်ကွယ်မှ မစီမံပါက အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုရုပ်တုကြီးများ လှုပ်ရှားလာပြီး ထိုကဲ့သို့သော အမှုကိစ္စကို ပြုလုပ်နေသည်ဖြစ်ရာ ချန်ဖန်းအနေဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုသာ မတွေးတောဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ထိုအကြောင်းအရာကို မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင်သာ လျှို့ဝှက်စွာ သိမ်းဆည်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အခြား မည်သူ့ကိုမျှ ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များသည် မသေမျိုးနန်းတော် ပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ပြင်ပရှိ အင်အားစုအသီးသီးသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြရသည်။

အကြောင်းမူကား မသေမျိုးနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်အလွှာတွင် ထူထပ်သော မြူခိုးထူများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အတွင်း၌ မည်သည်တို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မမြင်တွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပေါက်ကွဲသံများကိုသာ ကြားရသဖြင့် အတွင်း၌ တိုက်ပွဲသည် အလွန် ပြင်းထန်လှကြောင်းကိုသာ သိရှိကြရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် မသေမျိုးနန်းတော် ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့အဖွဲ့တွင် လူဆယ်ဦးမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူများသည် မသေမျိုးနန်းတော် အတွင်းသို့ ခေါင်းတငေါ့ငေါ့ဖြင့် မျှော်ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထပ်မံထွက်ခွာလာခြင်း မရှိသည်ကိုသာ တွေ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ သူတို့သည် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသူများအနက် ဤလူဆယ်ဦးသာလျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့ကြောင်း သဘောပေါက် နားလည်သွားကြတော့သည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်းနှင့် ချင်းလိုင်မျှော်စင်တို့မှ တပည့်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို နှုတ်ဆက်စကား ဆိုခဲ့ကြပြီးနောက် မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းအသီးသီးသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြကာ မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တင်ပြကြချေသည်။

"ယွမ်ဖုန်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါဦး" မုန့်ချီလော့သည် အတန်ငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လျက် ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးပြလိုက်ပြီး "စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကို ပေးထားခဲ့တဲ့ ကတိကို ငါ ဧကန်မုချ ဖြည့်ဆည်းပေးမှာပါ၊ ငါ့ကို စောင့်နေပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါ စောင့်နေပါ့မယ်" မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် မြူနှင်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မာထျန်းနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီ၏ သင်္ဘောကြီးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှုဝမ်ချန်းသည် လူတစ်ဆယ့်ကိုးဦး သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ငါးဦးသာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏နှလုံးသားသည် မလွဲဧကန် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားရရှာသည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်၊ သူတို့ကို ကောင်းကောင်း မကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ရှုဝမ်ချန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လျက် "ရပါတယ်၊ ငါ ဒါကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီးသားပါ၊ မင်းတို့အားလုံး အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်တာတင်ပဲ ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက် အဆမတန် ကျော်လွန်နေပါပြီ" ဟု နှစ်သိမ့် စကားဆိုချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုသည်လည်း ရုပ်အလောင်းများကို မသေမျိုးနန်းတော်၏ အဝင်ဝတွင် နေရာချထားပေးခဲ့ပြီးနောက် နန်းတော်အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသေးသော ရုပ်အလောင်းများကို ထပ်မံသယ်ထုတ်ရန်အတွက် အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြပြန်သည်။

ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူများသည် မိမိတို့ တပည့်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို လာရောက်ရယူကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ် မသေမျိုးနန်းတော်သို့ လာရောက်ရခြင်းသည် ဤမျှလောက်အထိ အော့နှလုံးနာဖွယ်ရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

ဝင်ရောက်သွားသူ သုံးရာကျော်အနက် နောက်ဆုံးတွင် ဆယ်ဦးသာလျှင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ လူများက ထက်ဝက်မျှ ပါဝင်နေခဲ့ချေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဂိုဏ်းအားလုံးသည် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော မိမိတို့ တပည့်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို သယ်ဆောင်သွားကြပြီးနောက် မသေမျိုးနန်းတော်ကြီးသည်လည်း လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းမှ နှေးကွေးစွာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ကဲ၊ ဒါဟာ ငါတို့အတွက် အလွန် နာကျင်စရာကောင်းတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပါပဲ၊ ငါတို့ ပြန်ကြစို့" ရှုဝမ်ချန်းက သိသိသာသာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အမူအရာဖြင့် တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း လေးနက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

လွင့်မျောတိမ်တိုက်နဂါးသည် ၎င်း၏ အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ၎င်း၏ကျောပေါ်သို့ တက်ရောက်ထိုင်စေကာ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

လူတိုင်းသည် ဝေးကွာကျန်ရစ်ခဲ့သော ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှ လူများ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြရသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူတိုင်းသည် ရှုံးနိမ့်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ မရရှိခဲ့သည့်အပြင် မိမိတို့၏ ပါရမီထူးချွန်သော တပည့်များကိုပါ ထိုနေရာတွင် မြေမြှုပ် သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြရသည်။

အကယ်၍ ဤဆင်းရဲဒုက္ခများကြားမှ မည်သူက အကြီးမားဆုံး အနိုင်ရရှိသူဖြစ်သနည်းဟု ရှာဖွေရလျှင်မူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက် အများဆုံးရှိခဲ့သော ရှန်းဝူအကယ်ဒမီသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူတို့ မသိရှိနိုင်သော အချက်တစ်ချက်လည်း ရှိနေသေးသည်၊ ယင်းကမူ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီတွင် ယခုအခါ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ထပ်မံတိုးပွားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

လူတိုင်းသည် လွင့်မျောတိမ်တိုက်နဂါး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ကုစားနေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများကို နှေးကွေးစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မသေမျိုးနန်းတော်ကို ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းရွှေ့ထည့်သွင်းလိုက်ချေသည်။

နက်ဖြန်တစ်ဝက်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အကယ်ဒမီအတွင်း၌ အလွန် ထူးချွန်သော ကျောင်းသားများစွာကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့် အတန်ငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်သည် အကယ်ဒမီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော ကျောင်းသားများကို အားပေးစကား ဆိုခဲ့ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို အနားယူစေခဲ့သည်။

မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ကြသလို ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်ကလည်း ဤတစ်ကြိမ် ခရီးစဉ်မှ ရရှိခဲ့သမျှသော အရာများကို အကယ်ဒမီအနေဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ စူးစမ်းမေးမြန်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ကတိပြုခဲ့ချေသည်။

အခန်း (၅၁၈) လောကဓာတ်၏ ဖြစ်တည်မှု တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သူသည် လဝက်မျှကာလပတ်လုံး သူတပါးတို့၏ မျက်စိအောက်မှ ရုန်းထွက်နိုင်ခွင့် မရရှိခဲ့ပေရာ ယခုအခါတွင်မူ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ခဲ့ချေသည်။

ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ ခြေချမိသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့မှောက်၌ မြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အမှင်တက်သွားရလေသည်။

မူလက ထိုကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစ၌ ပါးလွှာသော မြက်ခင်းစိမ်းလေးတစ်လွှာသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ မိုးထိမတတ် မြင့်မားလှသော တောင်ထွတ်ကြီးများနှင့် အဆုံးအစမရှိ ရှည်လျားလှသော တောင်တန်းကြီးများ ဖြစ်တည်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သားရဲတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ လျှောက်ပြေး နေထိုင်ကြသော စိမ်းစိုစို တောအုပ်ကြီးများလည်း ရှိနေချေပြီ။

ပန်းမန်အပေါင်းတို့သည်လည်း နေရာအနှံ့အပြား၌ ဖူးပွင့်ဝေဆာနေကြရာ ယင်းက လုံးဝဥဿုံ နတ်သက်ကြွေ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ထို့ထက်မက ယခုနေရာ၌ လူသားဟူ၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိသေးပေရာ အရာခပ်သိမ်းသည် သဘာဝတရားကြီး၏ မူလအတိုင်း အပျိုစင်မြင်ကွင်းအတိုင်းသာ ရှိနေချေသည်။

“ဒါ… ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစ ဟုတ်သေးရဲ့လား” ချင်းယွမ်ဖုန်းသည်

မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားရရှာသည်။

“သေချာတာပေါ့ သခင်” ရှောင်လင်သည် ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ပေါ်လာကာ ပြောဆို၏။ “သခင် ထည့်သွင်းပေးလိုက်တဲ့ ဇီဝအသက်စွမ်းအားရဲ့ အစအနတစ်ခုက ဒီကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစကို နိုးထသက်ဝင်စေခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းက ပြောင်းလဲမှုတွေဟာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီးတော့ မြန်ဆန်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယခုအချိန်မှာတော့ အရှိန်အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားပုံရပါတယ်”

ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်မိရင်း ထိုမြင်ကွင်းများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲ၌ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုပင် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာရချေသည်။

ထိုစဉ်တွင် ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် တောအုပ်ကြီးအတွင်းမှ လူရိပ်နှစ်ခု ပြေးထွက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုသူတို့သည် ချင်းယွမ်ဖုန်းအား လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

“သူတို့က… လူဝံတွေလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြန်သည်။ အကြောင်းမူကား သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာသည်မှာ လူဝံနှစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော လူဝံမျိုးကို ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ကျောင်းသုံးပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးရာ ယင်းတို့သည် လူသားတို့၏ ဘိုးဘေးများ မဟုတ်လော။

ဤကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်း၌လည်း လူသားမျိုးနွယ်များ မွေးဖွားသန့်စင်လာတော့မည်လောဟူသော အတွေးသည် ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံ၌ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေသည်။

ရှောင်လင်က ထိုတွေးထင်ချက်ကို အတည်ပြုပေးလိုက်၏။ “ကြည့်ရတာ အဲဒီလိုပုံစံပါပဲ။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ စစ်မှန်တဲ့ အသိဉာဏ်ရှိ လူသားတွေ ဒီနေရာမှာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး နောက်ထပ် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မအောင့်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ မိမိအနေဖြင့် မတော်တဆဖြင့် စစ်မှန်သော မဟာကမ္ဘာကြီးတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့မိပေ။

ယခင်က ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစသည် စတုရန်းကီလိုမီတာ သောင်းဂဏန်းမျှသာ ရှိသဖြင့် သိပ်မကျယ်ဝန်းလှချေ။

သို့သော် အခြားသော ကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်တွင်မူ ယခုနေရာ၏ ဟင်းလင်းပြင်သည် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရေကန်များ၊ မြစ်ချောင်းများနှင့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုပင်လျှင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။

ကုန်းမြေ၏ တစ်ဖက်ကမ်းလွန်တွင် ပင်လယ်ပြင်ရှိပြီး ပင်လယ်ပြင်၏ အလွန်တွင်မူ ကမ္ဘာ့အဆုံးအစ နယ်နိမိတ် ရှိလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစသည် အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးတစ်ခုစာမျှ ကျယ်ဝန်းနေပြီဖြစ်ရာ ယင်းက ကျန့်ဂီအင်ပါယာ၊ ဝူချီအင်ပါယာ၊ တစ္ဆေလက်သည်းမြေ၊ ကွန်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းနှင့် အခြားသော နယ်မြေဒေသအားလုံး စုပေါင်းထားသည့် အကျယ်အဝန်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

အကယ်၍ ချင်းယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစများကို ဆက်လက်ရှာဖွေကာ ပေါင်းစပ်သွားနိုင်မည်ဆိုပါက ဤကမ္ဘာကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခုလက်ရှိ နေထိုင်ရာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးထက်ပင် သာလွန်ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုလူဝံနှစ်ဦးသည် ချင်းယွမ်ဖုန်းထံသို့ စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် တရွေ့ရွေ့ လေးဖက်ထောက်၍ လျှောက်လာကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် ခြေကုန်လက်ကုန် လေးဖက်ထောက်၍သာ သွားလာနိုင်ကြသေးချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်၏။ သူ၏ လက်ထဲ၌ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်းမသိသော မီးခတ်ကျောက်တုံးနှစ်တုံး ပေါ်လာချေသည်။

မကြာမီပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုလူဝံနှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌ မီးပုံတစ်ပုံကို မွှေးလိုက်ပြီး မီးပုံပေါ်တွင် အသားများကို ကင်ကာ လူဝံနှစ်ဦးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

လူဝံတို့သည် ထိုအပြုအမူများကို အလွန်ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာအဖြစ် မြင်တွေ့ကြရသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကင်ထားသော အစားအစာကို ပိုမိုနှစ်သက်သဘောကျသွားကြချေသည်။

“သူတို့တွေ ဒီနေရာရဲ့ လောကနိယာမတွေကို ဖောက်ဖျက် ပျက်စီးအောင် လုပ်မှာကို အရှင် မစိုးရိမ်ဘူးလား” ရှောင်လင်က ထိုစဉ်တွင် ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “သူတို့ကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် သွေးသားပြောင်းလဲ တိုးတက်လာအောင် လုပ်ပေးတာ ကောင်းပါတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ဘယ်လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်ထွက်လာမလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ချင်သေးတာပဲ” ဟု ဆိုလေသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာမှ တိုက်ရိုက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ လူဝံနှစ်ဦးမှာမူ ချင်းယွမ်ဖုန်း ရပ်နေခဲ့သော နေရာကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မသေမျိုးနန်းတော်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မသေမျိုးနန်းတော်ကို အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာတစ်ခု၌ ရွှေ့ပြောင်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့်ပင် ထိုနေရာ၌ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး မသေမျိုးနန်းတော်ကို လွှမ်းခြုံကာ ကာကွယ်လိုက်ချေသည်။

ချိုင့်ဝှမ်း၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ တောအုပ်ကြီးများ ဝိုင်းရံဖြစ်တည်လာပြီး တောအုပ်အတွင်း၌ ထူထပ်လှသော မြူခိုးမြူငွေ့များ တက်လာခဲ့လေသည်။

မသေမျိုးနန်းတော်သည် ဤနေရာ၌ လုံးဝ ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အလွန်ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ဤလောကအတွင်းရှိ သတ္တဝါတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ မသေမျိုးနန်းတော်ကိုတော့ နေရာချထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ဒါက အပြင်းအထန် ပျက်စီးနေတုန်းပဲ၊ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ပြင်ဆင်လို့ ပြီးမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာသည့် လေသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

ထိုစဉ်တွင် ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် လူရီ၏ ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်များကို ဆောင်ကြဉ်းထားပြီး မြောက်မြားစွာသော ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် အတတ်ပညာရပ်များကို ဆက်ခံထားသော အနန္တပုံရိပ် အမည်ရှိ စက်ရုပ်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလေသည်။

“အနန္တပုံရိပ်၊ မင်း ငါ့ကို ဒီမသေမျိုးနန်းတော်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်မလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

အနန္တပုံရိပ်သည် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အခြေအနေကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ “စိတ်မပူပါနဲ့ အရှင်သခင်၊ လုံလောက်တဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ရှိနေသရွေ့ ဒါကို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်ပါတယ်” ဟု ဖြေကြားလေသည်။

“ဒါဆိုရင် သိပ်ကောင်းတာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “ဒါဆိုရင် မင်း ဒီနေရာမှာ ခေတ္တခဏ နေထိုင်ပြီး မသေမျိုးနန်းတော် ပြုပြင်ဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးပါ။ မင်း ဘယ်လို ပစ္စည်းကိရိယာတွေ လိုအပ်လဲ” ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။

အနန္တပုံရိပ်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မသေမျိုးနန်းတော်ကို ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာများ ပါဝင်သည့် စာရင်းတစ်ခုကို ချင်းယွမ်ဖုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံတစ်ခု လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် မြောက်မြားစွာသော ပစ္စည်းကိရိယာအစုအပုံကြီးသည် မသေမျိုးနန်းတော်၏ အလယ်ဗဟို၌ တောင်ပုံရာပုံ ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ရာ လောကတစ်ခုလုံးသည် သူ့ကို ဗဟိုပြု၍သာ လည်ပတ်နေရသည် မဟုတ်လော။

မသေမျိုးနန်းတော်ကို ပြုပြင်ရန်အတွက် ပစ္စည်းကိရိယာအချို့ကို ရယူရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်း၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုကြောများ ပေါ်ထွက်နေသည်ကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်ရာ ယင်းက ဤလောကအတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များ ပေါ်ထွန်းလာစေရန် တွန်းအားပေး ကူညီလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် ဤလောကကြီး၏ လည်ပတ်မှုကို အလွန်အကျွံ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုလိုသဖြင့် ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သတ္တုကြောကို သွားရောက်ထိတွေ့ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

အနန္တပုံရိပ်ကို ထိုနေရာ၌ ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

အနန္တပုံရိပ် ရှိနေသရွေ့ မည်သည့်ပြဿနာမျှ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ယုံကြည်မိပြီး ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးနှစ်ခုကိုလည်း အနန္တပုံရိပ်အား ကူညီရန် စေခိုင်းထားခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်းဝူအကယ်ဒမီရှိ မိမိ၏ အိပ်ဆောင်သို့ စိတ်ကြည်လင်ချမ်းမြေ့စွာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သူ၏ မသေမျိုးနန်းတော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သော ခရီးစဉ်မှ ရရှိခဲ့သောအရာများသည် ဤမျှသာ မကသေးပေ။

မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်း၌ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော လူသုံးရာကျော်တို့သည် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ထူးချွန်ထက်မြက်လှသော ပါရမီရှင်များနှင့် ပါရမီရှင်လူငယ်များ ဖြစ်ကြရာ ၎င်းတို့ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ပစ္စည်းဟူသမျှသည်လည်း ယခုအခါ ချင်းယွမ်ဖုန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုပစ္စည်းများထဲ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း အထူးတလည် လိုအပ်သောအရာ ဟူ၍ မရှိလှသဖြင့် ၎င်းတို့ကို မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်း၌ အနန္တပုံရိပ်ကို စနစ်တကျ သိုလှောင်သိမ်းဆည်းထားရန်သာ ပေးအပ်ခဲ့ချေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ အမှန်တကယ်ပင် သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ထိုရတနာလက်နက်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ် စသည်တို့ကို ထုတ်ရောင်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လိုချင်သောအရာမှန်သမျှကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အသံထွက်၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော စာသင်ခန်းတက်ရသည့် ရက်များ ရောက်ရှိလာပြီး ဘဝသည် အေးအေးလူလူပင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အချိန်အနည်းငယ် ဖယ်ထုတ်ကာ နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ပြီး မြေနက်မြေသို့ ပြန်လည်သွားရောက်ခဲ့သေးသည်။

သူသည် ပြန်မသွားကြည့်မချင်း မသိခဲ့ရဘဲ ပြန်ရောက်သွားသည့် အခါတွင်မူ ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရချေသည်။

အကြောင်းမူကား မြေနက်မြေသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး လုယွဲ့အင်ပါယာနှင့် အနီးနားရှိ အင်ပါယာအချို့အတွက်ပါ အကြီးမားဆုံးသော ဆေးပင်များ ထောက်ပံ့ရာ အရင်းအမြစ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာပြီးနောက် မြေနက်မြေ၏ မြေဆီလွှာသည်လည်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရချေသည်။ ယခင်က မာလကာသီးပင်ပင် မစိုက်ပျိုးနိုင်လောက်အောင် ခြောက်သွေ့လွန်းလှသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်တရာ မြေဆီဩဇာ ထက်သန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သန့်စင်သော နတ်ရေစင်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် သွေးဆောင်ရေသွင်းပေးနေမှုကြောင့် ဤနေရာ၌ စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးပင်များသည် အလွန်မြင့်မားသော ဆေးအစွမ်းသတ္တိများ ရှိကြပြီး အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကြချေသည်။

လူအများက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လာရောက်ဝယ်ယူကြသော်လည်း လိုအပ်သလောက် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။

သေချာတာပေါ့၊ ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် ချင်နန်တို့ အပါအဝင် အခြားသူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကိုလည်း ချင်းယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။

ယခုအချိန်တွင် လူအများအပြားသည် မြေနက်မြေ၏ အစီအရင်အပြင်ဘက်၌ နေ့စဉ် နေ့တိုင်း စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေကြပြီး ချန်ဒါချောင်နှင့် အခြားသူများ နိုးထလာကာ ဆေးပင်များကို ထုတ်ရောင်းပေးမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြရချေသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာမှ ဝယ်ယူသွားသော ဆေးပင်များကို ဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ ဆေးလုံးအစွမ်းသတ္တိသည် သာမန်ဆေးလုံးများထက် နှစ်ဆမျှ ပိုမိုပြင်းထန်မည်ဖြစ်ပြီး ဆေးပင်များ၏ သက်တမ်းမှာ မည်မျှပင် ဖြစ်ပါစေ ဤနေရာ၌ ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည့်အပြင် ကြိုတင်မှာယူမှုပင် ပြုလုပ်နိုင်ချေသည်။