အခန်း ၄၈

Chapter 48

သူနာပြုသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်လံကြည့်ရှုလိုက်မိ၏။

ပူပြင်းလှသော နွေရာသီဖြစ်သော်လည်း အအေးခံထားသော အမျိုးသားအလောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေစက်ကလေးများ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

သူနာပြုမလေးသည် အသိစိတ်အရ အလောင်း၏ခြေကျင်းဝတ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ နီရဲသော ကြိုးတစ်ချောင်း တွင် နံပါတ်ပြားတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး နံပါတ်ပြားပေါ်တွင် ဘောပင်ဖြင့် သုံးဆယ့်ခုနစ်ဟု ရေးသားထားသည်။

နီရဲသော ကြိုး

နံပါတ်ပြား

ရင်ခွဲရုံ အမှတ် ၃၇

သူနာပြုနှစ်ဦးသည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်ထားကြရာ ဆေးဝါးဗန်းအတွင်းရှိ ဆေးဝါးများမှာ အချင်းချင်း တိုက်မိနေကြသည်။

အမျိုးသားအလောင်းသည် လည်ပင်းကို လှည့်၍ သူနာပြုနှစ်ဦးကို စိုက်စိုက်ကြည့်နေ၏။

တစ်စက္ကန့်

နှစ်စက္ကန့်

သုံးစက္ကန့်

၎င်းမှာ တကယ်ကို ရင်တမမ ကျော်ဖြတ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူငယ်အိမ်မှာ ခဲနေသဖြင့် လှုပ်ရှား၍မရရာ အမျိုးသားအလောင်းသည် ဦးခေါင်းကို လှည့်ခြင်းဖြင့်သာ အမြင်အာရုံကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဆေးဝါးဗန်းအတွင်းရှိ သွေးအိတ်တစ်အိတ်က အမျိုးသားအလောင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သဖြင့် အမျိုးသားအလောင်းသည် လက်ကိုဆန့်၍ သွေးအိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ချေသည်။

ဆေးဝါးဗန်းကို ကိုင်ထားသော သူနာပြုသည် ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် လက်လွှတ်လိုက်ရာ ဆေးဝါးဗန်း ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖန်ဆေးပုလင်းများ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကွဲကြေကုန်တော့သည်။

အမျိုးသားအလောင်းသည် သူနာပြုနှစ်ဦးကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သွေးအိတ်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ အစက်ချန်မကျန် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဓာတ်လှေကား စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ ဓာတ်လှေကားတံခါး ပွင့်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူနာပြုနှစ်ဦးသည် ဓာတ်လှေကားပြင်ပသို့ လုယက်ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

"အလောင်းကြီးထလာပြီ အလောင်းကြီးထလာပြီ "

သူနာပြုနှစ်ဦးသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အော်ဟစ်ပြေးလွှားနေကြသည်။

သို့သော်လည်း စတုတ္ထထပ်ကို အမျိုးသားအလောင်းက နှိပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့နှိပ်ထားသည်မှာ သတ္တမထပ်ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မေ့လျော့နေကြရှာသည်။

အမျိုးသားအလောင်းသည် ဓာတ်လှေကားပြင်ပသို့ လိုက်လံထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အမျိုးသားအလောင်းသည် သူနာပြုနှစ်ဦးကို အနည်းငယ်မျှ အာရုံမစိုက်ဘဲ လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းကာ လူနာဆောင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်ထွက်ခွာမလာခဲ့ချေ။

ဆေးရုံအုပ်ကြီး ဝူပေါ်ထုံသည် ညစောင့် အဘိုးအိုကျန်းထံမှ သတင်းကို လက်ခံရရှိသဖြင့် မျက်ကွင်းညိုနေသော ဆရာဝန် ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးခန့်ကို ဦးဆောင်၍ ရောက်ရှိလာရာ အမျိုးသားအလောင်း လူနာဆောင်တံခါးပြင်ပတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် မြင်ကွင်းကို အချိန်ကိုက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အမျိုးသားအလောင်း သွားရာလမ်းကြောင်းကို သိရှိသော်လည်း မည်သူမျှ သွားရောက်စစ်ဆေးခြင်း မပြုဝံ့ကြချေ။

ဤမျက်ကွင်းညိုနေသော ဆရာဝန်တစ်စုသည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ချန်ကျိုးစတိုင် သရဲနှိမ်နင်းရေး အဆောင် လက်ဖွဲ့များကို အမြဲမပြတ် သုတေသနပြုနေကြသဖြင့် ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးတွင် ချန်ကျိုးဟူသော စာလုံးသာ ရှိနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချန်ကျိုးအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားစိတ်များ ပြည့်နှက်နေရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စကို မြင်ရသောအခါ ပထမဆုံးအချိန်၌ ချန်ကျိုးကိုသာ သတိရလိုက်ကြသည်။

"ဆေးရုံအုပ်၊ ချန်ကျိုးဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ"

"ဟုတ်တယ်၊ ဆေးရုံအုပ်၊ ချန်ကျိုးဆိုရင် ဖြေရှင်းနိုင်တယ်"

ဆွန်ထုန်သည်လည်း ဆက်တိုက် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီကိစ္စက ချန်ကျိုးဆီ ဖုန်းဆက်ရမယ်"

ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနမှ အထူးစေလွှတ်ထားသော သရဲအက္ခရာ ဘာသာပြန်သူက "ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနဆီ ဖုန်းမဆက်သင့်ဘူးလား" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

"ခဏစောင့်ဦး၊ ငါ ချန်ကျိုးဆီ အရင်ဖုန်းဆက်ပြီး သူ အချိန်ရမရ မေးကြည့်လိုက်မယ်"

...

Castle Peak စိတ်ရောဂါကုဆေးရုံ ဝင်းအတွင်းရှိ အခန်းငယ်လေးထဲတွင် ချန်ကျိုးသည် ခေါင်းတလားတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော ပိုက်ဆံများအပေါ်၌ ဝပ်စင်းနေပြီး လက်ထဲတွင် ပိုက်ဆံတစ်ထပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"ခုနစ်ဆယ့်ငါး၊ ခုနစ်ဆယ့်ခြောက် ၊ ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်..."

‘ဂြိုဟ်ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး စစ်သည်တော် သုန်းသုန်းယောင် ဖုန်းလက်ခံပါဦး၊ ဂြိုဟ်ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး စစ်သည်တော် သုန်းသုန်းယောင် ဖုန်းလက်ခံပါဦး’

ချန်ကျိုးသည် ဖုန်းကို လှမ်းယူ၍ လက်ခံလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးချန်လား"

ဖုန်းထဲမှ ဆွန်ထုန်၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ညင်သာလှပေသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလဲ မြန်မြန်ပြော"

"ဆရာကြီးချန်၊ ကျွန်တော်က ကျင်ဟိုင်ဆေးရုံရဲ့ ဆေးရုံအုပ်ဆွန်ထုန်ပါ၊ ခင်ဗျား မှတ်မိသေးလားခင်ဗျာ"

"သိတယ်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

"ကျွန်တော်တို့ ဆေးရုံမှာ အခုပြဿနာအချို့နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလို့ပါ၊ ခင်ဗျား လာကူညီပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ"

"အချိန်မရှိဘူး"

"ဆရာကြီးချန်၊ ပိုက်ဆံရမှာနော်"

ချန်ကျိုးသည် ညာလက်ဖြင့် ပိုက်ဆံကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖုန်းကို မြှောက်ကိုင်လျက် ခဏမျှ တွေဝေသွားခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ ခဏနေရင် လာခဲ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ခင်ဗျားကို စောင့်နေပါ့မယ်"

ချန်ကျိုးသည် အပိုစကားများစွာမဆိုဘဲ ဖုန်းချလိုက်ပြီး ပိုက်ဆံကို ဆက်လက်ရေတွက်နေတော့သည်။

“ အယ်၊ ဘယ်လောက်အထိ ရေတွက်ပြီးသွားပြီလဲ”

သူသည် ထူထဲလှသော ပိုက်ဆံထပ်ကို ပွေ့ပိုက်ကာ ဆက်လက်ရေတွက်နေမိသည်။

"နှစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်၊ နှစ်ဆယ့်ကိုး..."

ချန်ကျိုးနှင့် ယှဉ်ကြည့်ပါက ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနသည် ပိုမို၍ အားကိုးထိုက်လှပေသည်၊ သတင်းရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပထမဆုံးအချိန်၌ ဆံပင်ဖြူတာအိုဆရာကြီး နန်ရန်ဇီ ဦးဆောင်သော အဖွဲ့သည် ကျင်ဟိုင်ဆေးရုံသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ဆွန်ထုန်သည် အမျိုးသားအလောင်း၏ ဆေးမှတ်တမ်း အချက်အလက်များကို စုစည်းပေးလိုက်၏။

အမျိုးသားအလောင်း၏နာမည်မှာ ဝမ်ရှို့ယွမ် ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော ခုနစ်ရက်က ကင်ဆာရောဂါဖြင့် သေဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေဆုံးပြီးနောက် အလောင်းကို ရင်ခွဲရုံ၏အလောင်းအံဆွဲထဲတွင် အမြဲထားရှိခဲ့ရာ ဆေးရုံဘက်မှ မိသားစုဝင်များထံ ဆက်သွယ်ခဲ့သော်လည်း မိသားစုဝင်များက သင်္ဂြိုဟ်စက်ရုံတွင် အလှည့်မရသေးဟု အကြောင်းပြကာ အလောင်းကို လာရောက်ရယူရန်အမြဲငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် အမျိုးသားအလောင်းသည် သူ မသေဆုံးမီ နေထိုင်ခဲ့သော လူနာကုတင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေချေသည်။

နန်ရန်ဇီသည် လူနာဆောင်တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော တာအိုကျင့်ကြံသူသည် နီရဲသော မင်ရည်များ ပေကျံနေသည့် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ဤစုတ်တံသည် လမင်းအလင်းရောင် အပြည့်အဝရရှိသော အချိန်တွင် မွေးဖွားလာသည့် ယောက်ျားလေး၏ဆံပင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းအပြင် အဆင့်မြင့်လှသော မက်မွန်သားဖြင့် ထုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အသုံးပြုသော မင်ရည်မှာလည်း အထူးရွေးချယ်ထားသော ဟင်္သာပြဒါး၊ ကြက်ဖသွေးနှင့် ခွေးနက်သွေးတို့ကို ရောစပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဖြစ်စဉ်နှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှာ အလွန်များပြားလှပေသည်။

နန်ရန်ဇီသည် စုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ကာ လူနာဆောင်တံခါးပေါ်တွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှလည်း ဂါထာများကို ရွတ်ဖတ်နေတော့သည်။

"ကြယ်ငါးပွင့်အရောင်တောက်၊ အမှောင်ထုကို လင်းလက်စေ၊ နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့၊ ငါ့ဝိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ ကောင်းကင်ယံက သတ္တဝါကြီး၊ စစ်သည်ငါးပါးကို နှိမ်နင်းပါ၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာသရဲ၊ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးပါစေ၊ တည်ရှိရာနေရာတိုင်း၊ နတ်ဘုရားတို့ ရိုသေပါ၊ အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဖြစ်စေ"

နောက်ဆုံးတစ်ချက် ဆွဲပြီးသွားသောအခါ ကုတင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကောင်သည် ကိုယ်ကိုထိုင်လိုက်ရာ အခန်းတွင်း၌ ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်လာခဲ့ချေသည်။

နန်ရန်ဇီဘေးရှိ သရဲကျင့်ကြံသူသည် စုတ်တံကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး မက်မွန်သားဓားတစ်လက်ကို လှမ်းပေးလိုက်ပြန်သည်။

မက်မွန်သားဓားကို လှမ်းယူလိုက်သော နန်ရန်ဇီသည် တံခါးကို ဆွဲဖွင့်ကာ လူနာဆောင်အတွင်းသို့ ဖျတ်လတ်စွာဖြင့် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အခြားလူများသည် လူနာဆောင်၏ မှန်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်၍သာ အတွင်းရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုနိုင်ကြတော့သည်။

နန်ရန်ဇီသည် လူနာဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပြတင်းပေါက်တွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သရဲမိစ္ဆာ ပြတင်းပေါက် မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသွားခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်ပေသည်။

အခန်းတွင်းရှိ ပစ္စည်းများသည် ထူးဆန်းသော လေမုန်တိုင်းကြောင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လွင့်စင်ပျက်စီးနေကြသည်။

နန်ရန်ဇီသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ငါးခုကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်ပြီး အလောင်းကောင်၏ လက်၊ ခြေနှင့် နဖူးပြင် နေရာများတွင် အသီးသီး ကပ်ထားလိုက်ချေသည်။

အလောင်းကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လျက် ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်လဲကျသွားခဲ့သည်။

အခန်းတွင်းရှိ လေမုန်တိုင်းသည်လည်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး လေထုထဲရှိ ပစ္စည်းများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်တော့သည်။

အလောင်းကောင်မှာ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှမရှိဘဲ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ပိတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေချေသည်။

နန်ရန်ဇီသည် စိတ်အေးသွားခဲ့ပြီး နှိမ်နင်းနိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ပို၍မတွေးတော့ဘဲ လူနာဆောင်ပြင်ပသို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရင်း ဆွန်ထုန် တို့ ဝင်လာနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ဆွန်ထုန်နှင့် ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနမှ ကျင့်ကြံသူ အချို့သည် လူနာဆောင်အတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်လာကြ၏။

ဆွန်ထုန်က ပါးစပ်ကို ဟကာ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ပြင်လိုက်ခါနီးတွင် ဖြစ်သည်။

“ကျွီ”

ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကုတင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသားအလောင်းသည် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ပြန်သည်။ နဖူးပြင်ပေါ်တွင်မူ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကပ်ထားလျက်ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

အမျိုးသားအလောင်း၏ မျက်ခွံမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ရှေ့တည့်တည့်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ဆွန်ထုန်ရှိရာ ဘက်သို့ ဖြစ်ပေသည်။

ဆွန်ထုန်သည် အမြန်ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း အမျိုးသားအလောင်း၏ ဦးခေါင်းသည် ဆေးရုံအုပ်လှုပ်ရှားရာ နောက်သို့ လိုက်လံလှည့်ပတ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးရုံအုပ်သည်လည်း မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ လူနာဆောင်ပြင်ပသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။

နန်ရန်ဇီ၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းသွားပြီး ပါးစပ်မှ စကားလုံးသုံးလုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သက်မဲ့အလောင်းပဲ"

နန်ရန်ဇီသည် မက်မွန်သားဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်ကို ပြောင်းလဲလျက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဖတ်ကာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

မက်မွန်သားဓားသည် စတင်ချိန်တွင် နန်ရန်ဇီ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း တုန်ရင်လာခဲ့ချေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ချက်အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ခုတ်စမ်း"

မက်မွန်သားဓားသည် အလောင်းကောင်၏ နှလုံးသားနေရာသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးစိုက်သွားခဲ့သည်။

ဓားတစ်လက်က နှလုံးကို ဖောက်ထွက်သွားချေပြီ။

အမျိုးသားအလောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နာမ်ခန္ဓာ သုံးခု လေးခုခန့်၏ ပုံရိပ်ထပ်များသည်လည်း လိုက်လံတုန်လှုပ်နေကြသည်။

"သက်မဲ့အလောင်းမှာ ဘာလို့ နာမ်ခန္ဓာ ရှိနေရတာလဲ"

နန်ရန်ဇီသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မက်မွန်သားဓားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

မက်မွန်သားဓား ခုနက ထိုးစိုက်ခဲ့သော နေရာတွင် ရေခဲစအချို့ ကပ်ငြိနေသည့် ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ ကြွင်းကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သက်မဲ့အလောင်းကို နှိမ်နင်းသည့် ရလဒ်နှင့် လုံးဝမတူချေ။ ၎င်းမှာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် သစ်သားတုတ်တစ် ချောင်းကို အလောင်းကောင်အတွင်းသို့ ဖောက်ထွက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည့် ရလဒ်နှင့် ပိုမိုတူလှပေသည်။

အမျိုးသားအလောင်းသည် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် စတင်ချိန်မှစ၍ မည်သူ့ကိုမျှ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

နန်ရန်ဇီသည် မျက်ခုံးကို တင်းကျပ်စွာ တွန့်လိုက်မိသည်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းပြီး သရဲတစ္ဆေများကို ချေမှုန်းလာခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အလောင်းကောင်ကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ လက္ခဏာရပ် အားလုံးမှာ သက်မဲ့အလောင်းနှင့် တူလှသော်လည်း သက်မဲ့အလောင်းကို နှိမ်နင်းသည့် နည်းလမ်းများကိုမူ အသုံးပြု၍မရဘဲ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လက်ချက် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းများကို မသုံးဘဲ ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုတတ်သည့် ရူးသွပ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ရိုးရာတိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်သော သရဲမိစ္ဆာများကို အမြဲမပြတ် သုတေသနပြုနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

နန်ရန်ဇီသည် အလောင်းကောင်အတွင်း၌ လှုပ်ရှားနေသည်မှာ အမျိုးသားအလောင်း၏ နာမ်ခန္ဓာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသဖြင့် ဝိညာဉ်အေးချမ်းရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အေးချမ်းရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ကပ်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ အမျိုးသားအလောင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။