← Chapters

အခန်း ၁၈၅

Vol. 18 Ch. 185

အခန်း ၁၈၅

Vol. 18 Ch. 185

အခန်း (၁၈၅) အတုမရှိသော အိမ်ရှေ့စံ

ဝူကျိရှန်းသည် အိမ်ရှေ့စံနန်းတော်သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှန်ရှီချန် အစပျိုးချိန်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ သူ အိမ်ရှေ့စံနန်းတော်သို့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်အလုပ်အ‌ကြောင်းလာတင်ပြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ခေါက်တွင် အိမ်ရှေ့စံကို ချက်ချင်း မတွေ့ရဘဲဆင့်ခေါ်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

သူနှင့်အတူ ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာနနှင့် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနတို့မှ အရာရှိအချို့လည်း စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

ကျူးယွမ်ကျန်းသည် အိမ်ရှေ့စံထံသို့ တမင်တကာ အာဏာခွဲဝေပေးထားခြင်းကြောင့် ကျူးပြန်၏ အာဏာသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ အရာရှိများကို ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း၊ ရာထူးချထားခြင်း နှင့် တရားစီရင်ရေး ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ခြင်း ကို သူကသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချရ၏။

ကျူးပြန်သည်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကျူးယွမ်ကျန်း၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်ကာ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာအတော်များများကို ရရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မင်မင်းဆက်၏ နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အပြည့်အဝ စတင်ထိန်းချုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုကို တရားဝင် တာဝန်ယူပြီးနောက် မင်မင်းဆက်၏ အထွေထွေမန်နေဂျာလျှို့ဝှက်စွာ ဖြစ်လာခဲ့၏။

ကော်ဟွမ်အမှုပိုမိုကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ နန်းတွင်းအခြေအနေမှာ ပိုမိုလှုပ်ခတ်လာပြီး လူတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလုံခြုံသလို ခံစားရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ မိမိတို့သည် အမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သွားမလား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြပေ။ အရာရှိအများစုသည် နန်းတွင်းသို့ မသွားမီ မိမိတို့၏ ခေါင်းတလားကိုပင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြပြီး အကယ်၍အိမ်သို့ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းကင်း ပြန်ရောက်လာနိုင်လျှင် ၎င်းသည် ကျိန်းသေပေါက် အောင်ပွဲခံရမည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

အထူးသဖြင့် ကော်ဟွမ်အမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော နန်းတွင်းအရာရှိများအဖို့ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိနေသဖြင့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အိမ်ရှေ့စံကိုချဥ်းကပ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

အိမ်ရှေ့စံက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်ရုံသာမက အနည်းဆုံးတော့ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

အိမ်ရှေ့စံ ကျူးပြန်သည် ကြင်နာသနားတတ်ပြီး သဘောထားကြီးသူ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မလုံခြုံဖြစ်နေချိန်တွင် သူသည် အရာရှိအများအပြားကို အမှန်တကယ်ပင် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် အိမ်ရှေ့စံ၏ အုပ်စုသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလာပြီး လူအများစုက သီးသန့်နေရာများတွင် အိမ်ရှေ့စံနန်းတော်ကိုနန်းတော်ငယ်ဟုပင် တင်စားခေါ်ဆိုကြ၏။

ချင်မင်းဆက်နှင့် ဟန်မင်းဆက်မှသည် ယနေ့တိုင်အောင် ကျူးပြန်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အာဏာနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အိမ်ရှေ့စံတစ်ပါးမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ဆိုလျှင်ထိုအချက်သည် နန်းတွင်း၏ သတိထားမှုနှင့် သံသယစိတ်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက နှိုးဆွပေးသင့်သော်လည်း လက်တွေ့အခြေအနေမှာမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေ၏။

မင်းဆက်သစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သော အကြွင်းမဲ့အာဏာရှင် ဧကရာဇ်တိုင်းသည် လွန်စွာ အစွမ်းထက်ကြပြီး အထူးသဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော မင်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ကျူးယွမ်ကျန်းသည် ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်လှ၏။

သူသည် ဗဟိုအတွင်းဝန်ရုံးကို ဖျက်သိမ်းကာ ဝန်ကြီးချုပ်ကို ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အာဏာအပေါ် ဝန်ကြီးချုပ်အာဏာ၏ ချိန်ခွင်လျှာညှိမှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို လုံးဝ အဆုံးသတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ထို့ပြင် မင်းဆက်တည်ထောင်စဉ်က ကောင်းမှုပြုခဲ့သော အမှုထမ်းအရာရှိ အများစုကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း အစွမ်းထက်လှသော ကျူးယွမ်ကျန်းသည် အိမ်ရှေ့စံကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဟု တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးသလို မင်မင်းဆက်တွင် 'ရွှမ်ဝူတံခါး အရေးအခင်းကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပွားလာမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်ရှေ့စံအာဏာရှိလာခြင်းသည်ကျူးယွမ်ကျန်းကိုယ်တိုင် ရှာကြံနေသော အရာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကျူးယွမ်ကျန်းသည် အိမ်ရှေ့စံ ကျူးပြန်ကို သူ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် အမြဲတမ်း ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

သူသည် အုပ်ချုပ်ရေးအပိုင်းတွင် မည်မျှပင် ရက်စက်ပါစေမိုက်မဲသော ဧကရာဇ်တစ်ပါး မဟုတ်ပေ။ ကျူးယွမ်ကျန်းသည် သူ၏ သမိုင်းဝင် တာဝန်များ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး မင်မင်းဆက်၏ အနာဂတ်သည် ကျူးပြန်အပေါ်၌သာ လုံးဝ တည်မှီနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသူဖြစ်၏။

ကျူးပြန်သည် မင်မင်းဆက်၏ အနာဂတ် ဖြစ်သည်ဟုပင် ပြောနိုင်၏။

မြောက်ဘက်ရှိ ကျန်ရှိနေသော နယ်လှည့်အင်ပါယာသည် မင်မင်းဆက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကြီးမားသော အမှုအခင်းများ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် မင်းဆက်တည်ထောင်သူအရာရှိအများစုမှာလည်း ရှင်းလင်းခြင်း ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ မင်မင်းဆက်တွင် အပြင်ဘက်၌ သန်မာသော ရန်သူမရှိသလို အတွင်းဘက်၌လည်း အာဏာကြီးသော အရာရှိများ မရှိတော့ပေ။

အင်အားကြီးမားလာသော ထိုမင်းသားများနှင့် ပတ်သက်၍မူ...မင်းသားချင်၊ မင်းသားကျင်း၊ မင်းသားယန့်၊ မင်းသားကျိုး ဖြစ်စေ သူတို့၏ အာဏာနှင့် အင်အားမှာ အမှန်တကယ်ပင် လျှော့တွက်၍ မရသော်လည်း ကျူးပြန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ သူတို့သည် လွန်စွာ နိမ့်ပါးနေကြဆဲ ဖြစ်၏။

ကျူးပြန်သည် အကြီးဆုံး သားကြီးဖြစ်သဖြင့် တရားဝင် ဆက်ခံခွင့် ရှိနေခြင်းကို အသာထား၊ သူ၏ လက်ရှိ အင်အားနှင့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအပေါ် အခြေခံရုံမျှဖြင့် သူသည် ထိုမင်းသားများအပေါ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အားသာချက်ကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ သူတို့သည် မလျော်ကန်သော အတွေးအခေါ်များကို စိုးစဉ်းမျှပင် မတွေးရဲကြပေ။

မင်မင်းဆက်သည် ယခုအခါ မကြုံစဖူး တည်ငြိမ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ကျူးယွမ်ကျန်း၏ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာလောကကို အုပ်ချုပ်ရာတွင်ရှိရမည့် အိမ်ရှေ့စံ၏ အတတ်ပညာနှင့် အဆင့်အတန်းကိုသာ ဖြစ်၏။

အာဏာခွဲဝေပေးခြင်းသည် အမှန်တွင် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျူးပြန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျူးပြန်သည် အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း အချက်အလက်များက သက်သေပြနေ၏။ သူသည် ပြည့်စုံလွန်းခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အကြွင်းမဲ့ တာဝန်ကျေပွန်သူ ဖြစ်သည်။

ဤ ကော်ဟွမ်အမှုတွင် ကျူးယွမ်ကျန်းက သားသတ်ဓားကို ကိုင်စွဲရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ အိမ်ရှေ့စံအတွက် အတားအဆီးများကို ရှင်းလင်းပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။

သူသည် ဆိုးဝါးသော နာမည်ဆိုးကို မိမိကိုယ်တိုင် ခံယူကာ နောက်မျိုးဆက်အတွက် မကြုံစဖူး ကောင်းမွန်သော အုပ်ချုပ်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချန်ထားပေးခဲ့ပြီး အိမ်ရှေ့စံ၏ ကရုဏာတရားဟူသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ အတိတ်ကာလက ဝမ်နှင့်ကျင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကို အတုယူနိုင်ပြီး မင်မင်းဆက်၏ ထွန်းတောက်သော ခေတ်ပြိုင်ကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်၏။

အိမ်ရှေ့စံ ကျူးပြန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ရသည်မှာသူသည် ကျူးယွမ်ကျန်း၏ ပင်ပန်းကြီးစွာ အားထုတ်မှုများကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပုံ ရ၏။

"အခွန်ဝန်ကြီးဌာနက ဝင်ရောက်တင်ပြပါ"

ဆင့်ခေါ်သံကို ကြားရသဖြင့် ဝူကျိရှန်းနှင့် အခွန်ဝန်ကြီးဌာနမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ရှေ့စံကို ကိုယ်တိုင် ဖူးမြော်ခွင့်ရပြီး သူတို့၏ အလုပ်ကို တရားဝင် တင်ပြခြင်းကို စတင်လိုက်ကြ၏။

"...ဒီဆောင်းရာသီအတွက် မြစ်ဝါမြစ် စီမံကိန်းကြီး စတင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆန်းရှီးပြည်နယ်ကို ငွေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်းလေးသောင်းမင်းနဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံ တစ်သိန်းခြောက်သောင်းရှီ ခွဲဝေပေးဖို့ လျာထားပါတယ်..."

အစဉ်အဆက် မင်းဆက်များတစ်လျှောက် မြစ်ဝါမြစ်ကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သုံးနှစ်လျှင် ဘေးအန္တရာယ်အသေးလေးတစ်ခုနှင့် ငါးနှစ်လျှင် ရေကြီးမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားတတ်သဖြင့် မြစ်ဝါမြစ်ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် ပဒေသရာဇ်မင်းဆက်များအတွက် ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မင်မင်းဆက်သည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလောက် ငွေနဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံပဲ ရှိတာလား"

ဤကိန်းဂဏန်းသည် ကျူးပြန်ကို လွန်စွာ မကျေနပ် ဖြစ်စေ၏။

"ဆန်းရှီးပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးကော်မရှင်က ငွေဒင်္ဂါး ခုနစ်သိန်းလေးသောင်းမင်း တောင်းဆိုထားတာ၊ အဲဒါက ငွေစင် ခြောက်သိန်းလန်နဲ့ ညီမျှတယ်။ မင်းက အခွန်ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ ဆန်းရှီးဗျူရို တာဝန်ခံအရာရှိပဲ၊ ဘာလို့ ငွေက ဒီလောက်တောင် နည်းနေရတာလဲ"

"မူလကတော့ ပိုလျှံတာ နည်းနည်း ရှိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မြောက်ပိုင်းစစ်ဆင်ရေးက စစ်သည်တွေအတွက် ဆုလာဘ်အချို့ ချန်ထားဖို့ တော်ဝင်အမိန့်တော် ရှိခဲ့တာကြောင့်..."

ဘဏ္ဍာရေးကို စီမံခန့်ခွဲရသော အခွန်ဝန်ကြီးဌာနတွင် ငွေကြေး ဤမျှသာ ရှိသဖြင့် ဆန်းရှီးအတွက် ပို၍ပင် နည်းပါးစွာ ခွဲဝေပေးခဲ့ရသည်။ ကဏ္ဍစုံအတွက် ငွေလိုနေသဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျပ်တည်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဒီလောက် ငွေနဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံက မလောက်ဘူး"

မြစ်ဝါမြစ်ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် ဆန်းရှီးနှင့် ရှန်းရှီးပြည်နယ်နှစ်ခု ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရသော လွန်စွာ ကြီးမားသည့် စီမံကိန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှန်းရှီး၏ ရန်ပုံငွေနှင့် ကောက်ပဲသီးနှံများက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းရှီးဘက်တွင်မူ လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေသေးရာ နန်းတွင်းအနေဖြင့် တစ်ဖက်ကို ပို၍ မျက်နှာသာပေး၍ မရပေ။

"ဖြစ်နိုင်ရင်... အရှင်က ဒေသခံအာဏာပိုင်တွေကို ငွေနဲ့ ကောက်ပဲသီးနှံ နည်းနည်းလောက် ရှာခိုင်းလိုက်ရင်..."

ဤငွေသည် မူလက ဆန်းရှီးပြည်နယ် အုပ်ချုပ်ရေးကော်မရှင်သို့ ခွဲဝေပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ သူတို့ဘာသာ ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေနိုင်လျှင် ဤမျှ ပြဿနာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝူကျိရှန်း‌ပြော‌သည့်ဒေသခံအာဏာပိုင်များ ဆိုသည်မှာ အခြားအဓိပ္ပာယ် ရှိ‌ ပေသည်။

အိမ်ရှေ့စံ ကျူးပြန်သည် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပြီး တဟားဟား ရယ်မောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါ ငါ့ရဲ့ တတိယညီဆီကနေ အကူအညီ နည်းနည်း တောင်းရတာပေါ့"

မင်းသားကျင်းသည် လွန်စွာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသဖြင့် အိမ်ရှေ့စံသည် မင်းသားကျင်းထံမှငွေချေး တော့မည် ဖြစ်၏။

မင်းသားကျင်း၏ ငွေသည် သူ၏ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ပစ္စည်း ဖြစ်သဖြင့် အခွန်ဝန်ကြီးဌာနအနေဖြင့် ချေးယူ၍ မရပေ။ အိမ်ရှေ့စံ၏ ကိုယ်ပိုင် အဆက်အသွယ်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်၏။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စကို ငါသိပြီ။ ငါ နောက်မှ ငါ့တတိယညီဆီ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်မယ်၊ သူ ငါ့ကို ချေးဖို့ ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်"

အိမ်ရှေ့စံက ငွေတောင်းခံလာသောအခါ မင်းသားကျင်းသည်ရက်ရက်ရောရော လှူဒါန်း ရတော့မည် ဖြစ်၏။

"အရှင် တခြားညွှန်ကြားချက် မရှိရင် ကျွန်တော်မျိုး အနားယူခွင့်ပြုပါဦး"

"သွားတော့"

အိမ်ရှေ့စံက ပြောရင်းနှင့် ပိတ်စအကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝူကျိရှန်းထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှမ်းပစ်ပေးလိုက်၏။

"ဒါက မင်းအိမ်က ပစ္စည်းပဲ၊ ပြန်ယူသွားလိုက်"

အနည်းငယ် ဟောင်းနွမ်းနေသော ပိတ်စအကြီးကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း ဝူကျိရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျူးယွမ်ဝင်သည် ထိုပိတ်စအကြီးဖြင့် ပိုင်ကွမ်းအာကို ထုပ်ပိုးကာ အိမ်ရှေ့စံနန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကလေးငယ်သည် အိမ်ရှေ့စံနန်းတော်မှ တိတ်တဆိတ် ခိုးထွက်သွားသည်ကို အိမ်ရှေ့စံ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အိမ်ရှေ့စံက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ သိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူးပြန်သည် သူ၏ သားဖြစ်သူ ဝူကျိရှန်းထံသို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ခဲ့သည်ကို သိရုံသာမက ကျူးယွမ်ဝင်သည် လက်ရှိအချိန်တွင်လည်း ဝူကျိရှန်း၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်းကိုပါ သိရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

*********

All Chapters