အခန်း ၅၂

Chapter 52

သူ မရှိခိုက်ကို ချောင်း၍ သူ၏ အခန်းငယ်လေးကို လာရောက် ဖျက်ဆီးသွားကြလေသည်။

ချန်ကျိုးသည် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် ဒေါသထွက်ထွက်ဖြင့် ခြေဆောင့်နေမိကာ တစ်လမ်းလုံး ဆဲဆိုလာခဲ့သဖြင့် အသံများပင် ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လွန်းတယ်၊ ဒါကို ဘယ်သူလုပ်တာလဲ"

အခန်းငယ်လေးထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချန်ကျိုးသည် ဝင်းထဲသို့ လှမ်း၍ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"မျက်စိစောင်း၊ မျက်စိစောင်း"

ထိုအခါ လေလွင့်ဝိညာဉ်လေးက တိုးညှင်းစွာ ပြောရှာသည်။

"သူမကို ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနက လူတွေ ခေါ်သွားကြပြီ၊ အခု သူမက ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနရဲ့ ဝန်ထမ်းသရဲ ဖြစ်သွားပြီ"

"သစ္စာဖောက်"

ချန်ကျိုးသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် တစ်ပတ်လည်အောင် လျှောက်နေမိပြီး လက်ထဲတွင် သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသော်လည်း ဘယ်သူ့ကို သွားရောက် ကလဲ့စားချေရမှန်း မသိချေ။

မိမိ၏ အခန်းငယ်လေးကို လာရောက် ဖျက်ဆီးနိုင်သူအဖြစ် ချန်ကျိုး ပထမဆုံး စဉ်းစားမိသည်မှာ ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာန ဖြစ်သော်လည်း ဓားပြဗိုလ်ကြီးမှာ တစ်ညလုံး သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရန် အချိန်မရှိပေ။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် အမြဲတမ်း လူသားဆန်ပြီး ပေါင်းသင်းရလွယ်ကူသူဖြစ်ရာ ရန်ငြိုးရန်စ ရှိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

မည်သည့် လူယုတ်မာကများ သူ၏ အခန်းငယ်လေးကို လာရောက် မွှေနှောက်သွားပါလိမ့်။

ချန်ကျိုးတစ်ယောက်တည်း ဒေါသထွက်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ကျင်းဟိုင်မြို့၏ ထောင့်စွန်းတစ်ခုတွင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသား အများအပြား စုဝေး၍ အစည်းအဝေး ပြုလုပ်နေကြပြီး အစည်းအဝေးခန်းရှိ ပရိုဂျက်တာတွင် ကြီးမားသော ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းပုံရိပ်တစ်ခုကို ပြသထားသည်။

ပုံရိပ်ထဲတွင် ချန်ကျိုးသည် ပီကာချူးသိုးမွှေးဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ကိုယ်ကို ညာဘက်သို့ ယိုင်လျက် ပရိသတ်များ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရကာ အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် ဘေးကနေ ကြည့်ကောင်းနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

အစည်းအဝေး၏ အထွတ်အထိပ်နေရာတွင်မူ ဆံပင်ဖားလျားချထားသော ကျင့်ကြံသူဆရာတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်ရွတ်ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ အဝါရောင်အဆောင်ကပ်ထားသော ကောက်ရိုးရုပ်ကို ထိန်းချုပ်နေသည်။

ကောက်ရိုးရုပ်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုဆရာသည် လက်အစီအရင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒီကောင်က ကြိုတင်သိနေပုံရတယ်၊ စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးသွားတယ်"

ဆံပင်ဖားလျားနှင့် ဆရာက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတော့ မယုံဘူး၊ စိတ်ရောဂါသည်တစ်ယောက်က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းဆောင်နိုင်မှာမို့လို့လဲ၊ အစွမ်းအစ အနည်းငယ် ရှိရင်တောင် ငါတို့အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင် စိတ်ရောဂါသည်တစ်ယောက်ကို မနှိမ်နင်းနိုင်စရာ ရှိမလား၊ ငါ့အမြင်အရတော့ မင်းတို့တွေက အရမ်း သတိကြီးလွန်းနေတာ"

"ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းဆောင်နိုင်လဲ ဟုတ်လား၊ ပေခုန်းကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ လျောင်တယ်ဆရာတော်တောင် ဒီစိတ်ရောဂါသည်ရဲ့ လက်ထဲမှာ အသက်ပျောက်သွားရတာ၊ ဒီတော့ မင်းက ဒီစိတ်ရောဂါသည်မှာ ဘယ်လောက် အစွမ်းရှိလဲ ပြောဦးမလား”

“ဒီစိတ်ရောဂါသည်ရဲ့ စွမ်းရည်က အနည်းဆုံး ပေခုန်းကျင့်စဉ်အဆင့် အထက်မှာ ရှိတယ်၊ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးက ပေခုန်းကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အခုမှ ချိုးဖျက်နိုင်တာ၊ ငါတို့တွေရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ဒီစိတ်ရောဂါသည်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရင် သေမှာက ငါတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် ဘာမှလုပ်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့၊ ကြီးကျယ်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးက စိတ်ရောဂါသည်တစ်ယောက်ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ အပြင်ကို ပျံ့သွားရင် ရယ်စရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ညီအစ်ကိုလောင်၊ အခုက သရဲပွဲတော် ရောက်တော့မယ်၊ ဌာနချုပ်က အားလုံးကို သရဲပွဲတော်ကိုပဲ အဓိကထားဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်၊ ကြားရသလောက်တော့ ဒီနှစ် သရဲပွဲတော်မှာ အဆင့်ငါး နန်ချောင်အထက် ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး ပစ္စည်းတွေ လဲလှယ်နိုင်ကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျင့်ကြံဆင့်က အဆမတန် မြင့်တက်လာမှာဆိုတော့ မင်းက စိတ်ရောဂါသည်တစ်ယောက်ကို မနှိမ်နင်းနိုင်မှာ စိုးရိမ်နေသေးတာလား"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဘက်ကတော့ ချန်ကျိုးကို နှိမ်နင်းဖို့ လက်နက်အချို့ ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ၊ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် သူ့ကို ဒုက္ခရောက်အောင်တော့ လုပ်နိုင်တယ်"

ချန်ကျိုးသည် စိတ်ရောဂါဆေးရုံဝင်းထဲတွင် အတန်ကြာအောင် သောင်းကျန်းပြီးနောက် မိမိ၏ အခန်းကို ဖျက်ဆီးသွားသူကို ရှာမတွေ့သဖြင့် သမ်းဝေလျက် လူနာဆောင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်ခဲ့သည်။

သူ ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သော လူနာခန်းမှာ ပြင်းထန်သော စိတ်ရောဂါဝေဒနာရှင်တစ်ဦးအား ပေးထားပြီး ဖြစ်ရာ ချန်ကျိုးသည် ထိုလူ၏ ကော်လာကို ဆွဲ၍ လူနာခန်းအပြင်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဒေါသအပြည့်ဖြင့် မိမိ၏ ကုတင်ဟောင်းပေါ်တွင် လဲလျောင်းအိပ်စက်လိုက်တော့သည်။

ဆေးရုံမှ ဆရာဝန်များနှင့် သူနာပြုများသည် ချန်ကျိုးအား မနှောင့်ယှက်မိစေရန် ထိုပြင်းထန်သော ဝေဒနာရှင်အား နေရာအသစ်သို့ ကပျာကယာ ပြောင်းရွှေ့ပေးကြရသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မိုးလင်းလာသောအခါ ချန်ကျိုးသည် မိမိပိုင်မဟုတ်သော ထမင်းချိုင့်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထမင်းစားဆောင်သို့ သွားရောက် စားသောက်သည်။

ချင်ရှန်း စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံအပြင်ဘက်သို့ ချန်ကျိုး၏ ပရိသတ်အများအပြား ရောက်ရှိလာပြီး ချန်ကျိုးအား လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။

မနေ့က ချန်ကျိုး ပီကာချူးသိုးမွှေးဦးထုပ် ဆောင်းထားသည့် ဗီဒီယိုမှာ အင်တာနက်ပေါ်တွင် အလွန်ရေပန်းစားသွားခဲ့ပြီး အချို့သော အင်တာနက်အသုံးပြုသူများက ဟာသဗီဒီယိုအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ကြရာ ဘီလီဘီလီတွင် ကြည့်ရှုသူဦးရေ သန်းချီ ကျော်လွန်သွားခဲ့သဖြင့် ပရိသတ်အမြောက်အမြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် နံနက်ပိုင်းတွင် စိတ်ရောဂါဆေးရုံ၌ လူနာတွေ့ခွင့် မပြုသေးမီမှာပင် ပရိသတ် အများအပြားသည် ဆေးရုံတံခါးဝတွင် တိုးဝှေ့နေကြပြီး ချန်ကျိုးအား လာရောက်တွေ့ဆုံရန် ပြောဆိုနေကြသည်။

ချန်ကျိုးသည်လည်း စောစောစီးစီး ထွက်၍ ဧည့်ခံရတော့သည်။

မိမိအား လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်ကာ လာရောက်တွေ့ဆုံကြသူများကို မြင်သောအခါ ချန်ကျိုးသည် အခန်းငယ်လေး ဖျက်ဆီးခံရသည့် စိတ်မကောင်းစရာများကို ခေတ္တမေ့ဖျောက်လျက် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာကို ပြသလိုက်သည်။

ထိုပရိသတ်များကလည်း သတင်း အတော်အတန် နားစွင့်ထားကြပုံရပြီး ချန်ကျိုး၏ အခန်းငယ်လေး ဖျက်ဆီးခံရသည့် သတင်းကို မည်ကဲ့သို့ သိရှိသွားကြသည်မသိချေ။

သိလျှင်လည်း ထိုအတိုင်းမနေချေ။ ချန်ကျိုး၏ အခန်းငယ်လေး ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို သိပါလျက်နှင့် လာရောက် မေးမြန်းနေကြသေးသည်။

"ချန်ကျိုး၊ ရှင့်ရဲ့ အခန်းကို လူဆိုးတွေ ဖျက်ဆီးသွားကြတာလား"

စိတ်ရောဂါဆေးရုံအပြင်ဘက်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သံတံခါးအကြားမှ ငေးငေါင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ချန်ကျိုး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ချန်ကျိုး၊ စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့၊ ရှင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရင် ကျွန်မတို့တွေလည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ချန်ကျိုး မင်းက ပျော်ပျော်နေရမယ်၊ မင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရင် တခြားလူတွေရဲ့ အလိုကျ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ချန်ကျိုး၊ ကျွန်မတို့တွေ ပိုက်ဆံစုပြီး ရှင့်အတွက် ပရိဘောဂတွေ ဝယ်ပေးမယ်၊ အခန်းကို အသစ်ပြန်ပြင်ကြတာပေါ့"

လူအုပ်ထဲမှ မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် မုန့်ထုတ်အကြီးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ သံတံခါးဝသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာရင်း ပြောသည်။

"ချန်ကျိုး၊ ကြည့်စမ်း၊ ကျွန်မ အထူးတလည် စုံစမ်းထားတာ၊ ဒါတွေက ရှင်အကြိုက်ဆုံး မုန့်တွေချည်းပဲ၊ ရှင် ပျော်ပျော်နေရမယ်နော်"

"ဒါတွေက ငါ့အတွက်လား"

ချန်ကျိုးသည် မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လှမ်းယူလိုက်သည်။

ချင်ရှန်း စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသည် လာရောက်တွေ့ဆုံသူ ပရိသတ်များအား ချန်ကျိုးထံ မုန့်များမပေးရန် တားမြစ်ထားသော်လည်း ပရိသတ်များ၏ စေတနာကို မတားဆီးနိုင်သည့်အပြင် ချန်ကျိုး၏ ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံမှုကိုလည်း မတတ်နိုင်ကြချေ။

ချန်ကျိုးကို မယူခိုင်းဘဲ နေလို့ရပါမည်လား။ ချန်ကျိုး ယူသည်ကို တားဝံ့သူ ရှိပါမည်လား။

မြေပေါ်တွင် လှိမ့်၍ သောင်းကျန်းလျှင် ဆေးရုံတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ချန်ကျိုးက အင်တာနက်ပေါ်တွင် အလွန် နာမည်ကြီးနေသူဖြစ်ရာ ဘယ်သူက သူ့ကို ပြစ်မှားဝံ့ပါမည်နည်း။ စကားတစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းကပင် အင်တာနက်ပေါ်တွင် လှိုင်းတံပိုး ထစေနိုင်ပေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဆေးရုံဝန်ထမ်းများက မျက်စိမှိတ်၍သာ လွှတ်ထားလိုက်ကြရသည်။

ချန်ကျိုးသည် နို့ရည်တစ်ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်လာသဖြင့် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို အထူးတလည် ယူဆောင်လာကာ ကြွားဝါလေတော့သည်။

"ငါက မနေ့က ကိစ္စရှိလို့ အပြင်သွားနေတာ၊ ငါသာ အပြင်မသွားရင် ဘယ်သူကများ ငါ့အိမ်ကို လာဖျက်ဆီးဝံ့တဲ့ သတ္တိ ရှိမှာလဲ၊ သူ့ကို သွားတွေ အကုန်ကျွတ်အောင် ရိုက်ပစ်မယ်"

ပရိသတ် ၁ က ပြောသည်။

[အဲဒီလူက တကယ် ရွံစရာကောင်းတယ်၊ ချန်ကျိုး အိမ်မှာ မရှိတဲ့အချိန်ကို ချောင်းပြီး လာဖျက်ဆီးတာ]

ပရိသတ် ၂ က ပြောသည်။

[သတ္တိရှိရင် ဗြောင်ချလေ၊ ကွယ်ရာမှာ လာဖျက်ဆီးတာက ဘာသဘောလဲ၊ လူယုတ်မာပဲ]

လူအုပ်ထဲတွင် နှာခေါင်းစည်း တပ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် ဆီးသီးယို တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ သံတံခါးကြားမှတစ်ဆင့် ချန်ကျိုး၏ မျက်စိရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ချန်ကျိုး၊ ဒါက ငါ မင်းအတွက် အထူးတလည် ယူလာပေးတဲ့ ဆီးသီးယိုပဲ၊ အရမ်းချိုတယ်၊ မင်းမြည်းကြည့်ဦး"

[စနစ်သတိပေးချက် : ဆီးသီးယိုအား အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သော ပြင်းထန်အဆိပ်များ ပါဝင်နေပါသည်]

ချန်ကျိုးသည် တစ်ချက်တည်း လှမ်းယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်၍ တဂျွတ်ဂျွတ် ဝါးစားလိုက်ရင်း ပြောသည်။

"ဟွန်း၊ လူယုတ်မာ၊ သူက ငါ့ကို မနိုင်လို့ ထိပ်တိုက်မချဝံ့ဘဲ ကွယ်ရာမှာ လာဖျက်ဆီးတာ၊ ဒီလိုလူမျိုးက တစ်သက်လုံး တက်လမ်းရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ကျိုးသည် နှစ်ချက်ခန့် ဝါးလိုက်ပြီးနောက် အရသာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း စားသုံးခြင်းကိုတော့ မထိခိုက်ပေ။

[စနစ်သည် Host ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်အတောက်များကို သန့်စင်ပေးနေပါသည်]

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လူငယ်သည် ချန်ကျိုးက ဆီးသီးယိုတစ်ချောင်းလုံးကို ကုန်စင်အောင် ဝါးစားပစ်လိုက်ပြီး တုတ်ချောင်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လူကတော့ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ဆက်လက်၍ ကြွားဝါနေဆဲ ဖြစ်သည်။

‘ဒါက သိပ္ပံနည်းမကျဘူးလေ’

ထိုအရာတွင် သုံးထားသည်မှာ ချက်ချင်း သေစေနိုင်သော ပြင်းထန်အဆိပ် ဖြစ်သည်။

‘သက်တမ်းကုန်သွားတာများလား’

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ကြွားဝါနေသော ချန်ကျိုးသည် ပုံစံကိုပင် ပြောင်းလဲလိုက်သေးပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကုလားထိုင်ဘေးတွင် ချထားကာ ကျန်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြမယ်၊ အဲဒီ ခွေးကောင်က သူ ငါ့ကို မနိုင်မှန်း သိလို့ ငါ အိမ်မှာ မရှိတဲ့အချိန်ကို သေချာ ချောင်းပြီး ငါ့အိမ်ကို ဖျက်ဆီးသွားတာ၊ တံခါးကိုလည်း ဖြုတ်ပစ်တယ်၊ ငါ အိပ်တဲ့ ခေါင်းတလားကြီးကိုလည်း မှောက်လှန်ပစ်ခဲ့တယ်"

အဆိပ်ခတ်သူ လူငယ်က ကမ်းပေးပြန်သည်။

"ချန်ကျိုး၊ ငါ့ဆီမှာ နောက်တစ်ချောင်း ရှိသေးတယ်၊ မင်းထပ်မြည်းကြည့်ဦး"

ချန်ကျိုးသည် လာသမျှကို ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ လှမ်းယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်း ထိုးထည့်လိုက်တော့သည်။