အခန်း ၆၅

Chapter 65

မျက်စိစောင်းသရဲမလေး အားယန်သည် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ်က အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသော်လည်း ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး၍ ချန်ကျိုး၏ ကာကွယ်မှု မရှိတော့သောအခါ ပြန်၍ကြောက်ဒူးတုန်သွားပြန်သည်။

"နင်... နင် ဘယ်မှာလဲ၊ မြန်မြန် ထွက်ခဲ့၊ ငါ... ငါ နင့်ကို သတိပေးလိုက်မယ်၊ မြန်မြန်... မြန်မြန် ထွက်ခဲ့"

စကားပြောနေစဉ်အတွင်း အထက်သွားနှင့် အောက်သွားများ တဖြောက်ဖြောက် ရိုက်ခတ်နေပြီး မျက်လုံးအစုံမှာလည်း ပျာယာခတ်နေသည်။

မှောင်မိုက်ရိပ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော သရဲကောင်သည် ထိုသရဲမလေး၏ ကြောက်ရွံ့အားငယ်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ အူကြောင်ကြောင်နှင့် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်နေသည်။

သူသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် အလုပ်ဒဏ် ပိလွန်းသဖြင့် လုပ်ငန်းခွင်၌ ရုတ်တရက် သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ သေဆုံးသွားချိန်တွင်လည်း မည်သူမျှ သတိရတမ်းတခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ သေဆုံးချိန်တွင် အသက် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်သာ ရှိသေးပြီး တစ်သက်လုံး မည်သည့် အောင်မြင်မှုမျှ မရရှိခဲ့ဖူးသည့်အပြင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏လက်ကိုပင် မကိုင်ဖူးခဲ့သဖြင့် ပြန်လည်တွေးတောမိတိုင်း တကယ်ပင် နစ်နာလှသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဘုရားသခင်က သူ၏ ဘဝကို သနားစရာကောင်းသည်ဟု မြင်၍ ဤမျှ အူကြောင်ကြောင်နိုင်သော ချစ်စရာ သရဲမလေးတစ်ကောင်ကို ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပါသလော။

ကားပါကင်ရှိ သရဲကောင်သည် အားယန်၏နောက်ကွယ်သို့ အသံမထွက်ဘဲ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားသော်လည်း အားယန်မှာမူ လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ မူလနေရာ၌ပင် ဝဲလည်လည်ဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်လံရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ညီမလေး"

ကားပါကင်ရှိ သရဲကောင်သည် အားယန်ထံသို့ ညစ်ညမ်းသော လက်တစ်ဖက်ကို လှမ်းဆန့်လိုက်သည်။

ထိုလက်သည် အားယန်ကို မထိခတ်ရသေးမီ အားယန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ကာ ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းတော့သည်။ မည်သည့်နေရာမှ မလုံခြုံသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် နေရာများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကားပါကင် အမိုးမီးဆိုင်းပေါ်တွင် ပုန်းကွယ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ ကားတစ်စီးနှင့်တစ်စီး ကြားရှိ အက်ကြောင်းထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။

သရဲကောင်သည် အစမှအဆုံး မည်သည့်နေရာသို့မျှ ရွေ့လျားခြင်း မရှိဘဲ ပုန်းကွယ်နေသော အားယန်ကို ကြည့်ကာ နှာဗူးမျက်နှာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"တကယ်ကို ဆိုးတာပဲ"

ကားလေးထဲတွင်မူ ချန်ကျိုးသည် ကားပြတင်းပေါက်မှ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့် ပြူးထွက်ကာ အားယန်ကို လှမ်း၍ ကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ အကောင်၊ နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ"

အဆက်မပြတ် ပုန်းကွယ်နေသော သရဲမလေးသည် ကားတစ်စီး၏ အမိုးပေါ်မှ ခေါင်းကို ပြူးထွက်လာသည်။

"စီ... စီနီယာ၊ အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"

ကားပါကင်ရှိ သရဲကောင်သည် ချန်ကျိုးက ကိစ္စများပြားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကျိုး၏မျက်စိရှေ့သို့ ပျံသန်းလာသည်။ ကြမ်းတမ်းသော အစိမ်းရောင် သရဲမျက်နှာကြီးသည် ချန်ကျိုး၏ မျက်စိရှေ့၌ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးအစုံတွင် သွေးကြောနီများ ယှက်သန်းနေသည်။

"ငါ့နှယ်၊ ငါ့ကို လန့်သွားအောင် လုပ်တာပဲ"

ချန်ကျိုးသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ပါးရိုက်ချလိုက်သည်။

[စနစ်စွမ်းအား တိုးမြှင့်ခြင်း : မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးလက်ဝါး အခြေခံအဆင့်]

သရဲကောင်သည် ချန်ကျိုး လက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် ဝေးကွာသောနေရာသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ချန်ကျိုးသည် သရဲကောင်၏ခြောက်လှန့်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် စိတ်တိုဒေါသထွက်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်း၍ သရဲကောင်၏ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

လက်မနှင့် လက်ညှိုးဖြင့် ညှပ်ကာ သရဲကောင်ကို ဆွဲမြှောက်လိုက်ပြီး အားယန် ခုနက ရှိနေသော နေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

အားယန်မှာမူ နေရာပြောင်းသွားသည်မှာ ကြာချေပြီ။

"လေလွင့်ဝိညာဉ်လေး၊ အဲဒီအသုံးမကျတဲ့အကောင်ကို ငါ့အတွက် ဆွဲထုတ်ခဲ့စမ်း"

ချန်ကျိုး၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လေလွင့်ဝိညာဉ်လေးသည် လေထုထဲတွင် ပျံသန်းကာ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

အားယန်သည် ကားတစ်စီးထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေရင်း ကားပြတင်းပေါက်ကို အမှီပြုကာ ကားပါကင်အတွင်းရှိ အခြေအနေကို ခိုးကြည့်နေသည်။

ရုတ်တရက် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို ကားထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဘောလုံးတစ်လုံးကို ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ချန်ကျိုး၏ခြေဖဝါးနားသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ချန်ကျိုးသည် ခါးကို ကိုင်းကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အားယန်ကို ဆွဲမြှောက်ပြီး ကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

"နင်လို သူရဲဘောကြောင်တဲ့ကောင်၊ သူ့ကို ရိုက်စမ်း၊ ကြားလား"

လေထဲတွင်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော အားယန်သည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ချန်ကျိုးသည် ထိုအခါမှ အားယန်ကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်ပြီး လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။

လက်ဖျောက်သံသည် အမိန့်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး လေလွင့်ဝိညာဉ်လေးနှင့် နှစ်တစ်ထောင် ကျားဝိညာဉ်ကြီးတို့သည် အသီးသီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီကို ရှာဖွေကာ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ချန်ကျိုးသည် တောင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ကျန်းယိုယိုသည် ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ မြောက်ဘက်တွင် ဝင်ရောက်ရပ်တန့်ကာ အားယန်ကို စက်ဝန်းတစ်ခုသဏ္ဌာန် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

ချန်ကျိုးသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ကားပါကင်ရှိ သရဲကောင်ကို အားယန်၏ ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ကားပါကင်ရှိ သရဲကောင်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသဖြင့် အလားတူပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာ ဖြစ်သွားသည်။

အားယန်သည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးမှ သရဲကောင်၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်။

သရဲကောင်သည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေပြီး စက်ဝန်းအတွင်း၌ ရမ်းသန်းပြေးလွှားနေသော်လည်း စွမ်းအား မလုံလောက်ချေ။ အပြင်ဘက် စက်ဝန်းတွင် ရှိနေသူများအားလုံးမှာ သူထက် စွမ်းအားသာလွန်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကြက်ဥနှင့် ကျောက်ခဲ တိုက်သကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် ထိုအူကြောင်ကြောင် သရဲမလေး၏ သင်ခန်းစာ သင်ကြားပြသစရာ ဖြစ်သွားရချေပြီ။

ဤလူများနှင့် သရဲများထဲတွင် ထိုအူကြောင်ကြောင် သရဲမလေး၏ စွမ်းအားကသာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။

အားယန်သည် လက်မဦးရဲသဖြင့် သရဲကောင်က ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားယန်ထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အားယန်သည် ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ခုန်ရှောင်လိုက်ရာ မတော်တဆပင် ထိုလက်နှစ်ဖက်သည် မဆုပ်ကိုင်သင့်သော နေရာကို ဆုပ်ကိုင်မိသွားပြီး ရင်ဘတ်ကို ချုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

"သရဲအရှက်ကို ခွဲနေတာပဲ၊ နင် မြန်မြန် ဓားပြစခန်းကို ပြန်သွားလိုက်တော့"

ချန်ကျိုးသည် ဘေးတစ်နေရာမှ မုန်းတီးစွာ ပြောဆိုသည်။

အားယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုသော တားမြစ်ချက်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မူလက ကြောက်တတ်သော သူမသည် လေထုထဲသို့ ပျံသန်းသွားကာ မျက်လုံးအစုံမှာ နီမြန်းလာပြီး မီးတောက်များ မှုတ်ထုတ်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော ဒြပ်ရှိဓာတ်ငွေ့များ ဝန်းရံနေသည်။

[ကိုးယင်ခန္ဓာ၊ လှုံ့ဆော်မှု အောင်မြင်သည်၊ စနစ်တကျကျင့်ကြံခြင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်နိုင်သည်]

"အား၊ အနုကြမ်းစီးတဲ့ ကောင်စုတ်"

ကောင်းကင်ယံရှိ အားယန်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် သရဲကောင်ထံသို့ တရစပ် ချလိုက်သည်။

စွမ်းအား မည်မျှ ပြင်းထန်သနည်းဟူမူ ဘေးတွင်ရှိသော ချန်ကျိုးပင် ရင်ထဲ၌ အေးစိမ့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကျန်းယိုယို၏ နဖူးပေါ်ရှိ ဆံစများမှာ လွင့်စင်သွားကာ လေလွင့်ဝိညာဉ်လေးနှင့် နှစ်တစ်ထောင် ကျားဝိညာဉ်ကြီးတို့မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြရသည်။

ကားပါကင်ရှိ သရဲကောင်သည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ ဝိညာဉ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များ လွင့်ပျယ်ကုန်သည်။

"အား"

အားယန်သည် လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်စီ ထိုးနှက်တိုင်း သရဲကောင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အနက်ရောင် အရည်များထွက်ပေါ်လာသည်။

"သေလိုက်တော့"

အားယန်၏နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတွင် သရဲကောင်၏ ဝိညာဉ်သည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး အနက်ရောင် အရည်တစ်ကွက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ချန်ကျိုးသည် လေလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် အနည်းငယ်ပင် မတ်မတ်မရပ်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

အားယန်သည် လက်ကို ရုတ်သိမ်းကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးလေးဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လန့်သေအောင်လုပ်နေတော့တာပဲ"

စိတ်ခံစားချက်ကို ညှိနှိုင်းပြီးနောက် အားယန်သည် ချန်ကျိုး၏ ရှေ့သို့ ပျံသန်းလာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ချန်ကျိုးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှ လျင်မြန်စွာ ရုန်းထွက်လာပြီး အားယန်ကို ကျယ်လောင်စွာပင် စကားမပြောရဲတော့ချေ။

"ကောင်း... ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

"စီနီယာရဲ့ ချီးမွမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ကားထဲကို အရင်ပြန်သွားပါ့မယ်"

အားယန်သည် ကားထဲသို့ ပျံသန်းသွားပြီး လေလွင့်ဝိညာဉ်လေးနှင့် ကျန်းယိုယိုတို့သည် ချန်ကျိုး၏ဘေးသို့ တိုးကပ်လာကြသည်။

ကျန်းယိုယို "ဆရာ၊ ရိုက်တာ နည်းနည်း ပြင်းသွားလားမသိဘူး၊ အနက်ရောင် ရေတစ်ကွက်ပဲ ကျန်တော့တယ်" ဟု ဆိုသည်။

လေလွင့်ဝိညာဉ်လေး "ချန်ကျိုး၊ အားယန်လည်း အရမ်းသန်မာတာပဲ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် သူမက နူးနူးညံ့ညံ့လေးပါ၊ ဒီတစ်ကွက်ကတော့ တကယ် ပြင်းထန်တယ်"

ချန်ကျိုးသည် ကတုံးပြောင်ပြောင်ခေါင်းကို သပ်ရင်း မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း ပါးစပ်မှမူ ဖွင့်မပြောချေ။ သူသည် အဆင့်မြင့် ပညာရှင်ပုံစံကိုတည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေက ပုံမှန်လုပ်ဆောင်ချက်တွေပဲ၊ ကိုးယင်ခန္ဓာကသာ ဘာမှအသုံးမဝင်ရင် ငါက သူမကို ဘာလို့ သိမ်းထားမှာလဲ၊ လောကကြီးကို မမြင်ဖူးတဲ့ အကောင်တွေ၊ အရည်အချင်းက တိုးတက်မလာဘဲ နေ့ရောညပါ အံ့ဩဘနှမ်းဖြစ်နေရတယ်"

လူများနှင့် သရဲများ အုပ်စုသည် ကားထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကြပြီး မြွေပါငယ်သည် ဖုန်းပေါ်တွင် ပြီးမြောက်ခြင်းကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဆက်လက် ထွက်ခွာကြမည်။

နောက်တစ်ခုမှာ ကျန်းပေ့ကျေးရွာ တစ်ဆယ့်လေးလွှာ အမှုဖြစ်သည်။

ကားလေးသည် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းမပေါ်တွင် ဆက်လက်မောင်းနှင်နေသည်။

ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာန၏ ရုံးသုံးကားသည် နန်ချန်းခရိုင်သို့သာ မောင်းနှင်ရောက်ရှိသေးပြီး ချန်ကျိုး၏ကားလေးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ၎င်းတို့နှင့် ပွတ်သီးပွတ်သပ်ဖြတ်ကျော်သွားပြန်သည်။

"ချန်ကျိုးရဲ့ကားလေးက တကယ် မြန်တာပဲ၊ ငါတို့ ဝိညာဉ်ချုပ်ထိန်းရေးဌာနရဲ့ ကားတွေသာ သူရဲ့ အရှိန်တစ်ဝက်လောက် ရှိရင် အမှုတွဲတွေ ဒီလောက်ပုံနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကြားတာတော့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ရဲစခန်းရဲ့ စခန်းမှူး ကျိုးအိုက်ကော်က ချန်ကျိုးရဲ့ကားလေးအကြောင်းကို လေ့လာဖူးတယ်ဆိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ ရှာမတွေ့ဘူးတဲ့"

"မျှော်လင့်ချက် မရှိပါဘူး၊ ဟီးဟီး"

...

ကားထဲတွင် ကြက်တောင်ပံ ကိုက်နေသော ချန်ကျိုးသည် ပြင်းထန်စွာ နှာချေလိုက်ရာ သေချာပေါက် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် မကောင်းပြောနေခြင်းဖြစ်ရမည်။ ပြန်ရောက်လျှင် စက်ဝိုင်းလေးဆွဲကာ ကျိန်ဆဲရမည် ဖြစ်သည်။

မြွေပါငယ်၏ခြေသည်းများသည် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသည်။

"ကျန်းပေ့ကျေးရွာ တစ်ဆယ့်လေးလွှာ အမှု ဟုတ်လား၊ တစ်ဆယ့်လေးလွှာ၊ ဘာလို့ နောက်ထပ် တစ်ဆယ့်လေးလွှာ ဖြစ်နေရပြန်တာလဲ"

အာရုံစိုက်ကာ ကားမောင်းနေသော ကျန်းယိုယိုက "ကြားဖူးတာတော့ ကျန်းပေ့ကျေးရွာမှာ တစ်ဆယ့်လေးလွှာ မရှိဘူးတဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ဆယ့်လေးလွှာက အယူအဆ မကောင်းလို့ ကျော်ခွပစ်လိုက်တာ၊ တစ်ဆယ့်သုံးလွှာရဲ့ အပေါ်က တစ်ဆယ့်ငါးလွှာဖြစ်သွားတာ" ဟု ပြောသည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဂရုစိုက်နေတယ်"

ချန်ကျိုး မထင်မဲ့မြင် ပြောဆိုသည်။

"အရင်က ပြင်ပလူတစ်ယောက် ရှိဖူးတယ်၊ တစ်ဆယ့်လေးလွှာ မရှိတာကို မသိဘဲ သန်းခေါင်ယံမှာ ဓာတ်လှေကားစီးတော့ ဓာတ်လှေ ကားထဲမှာ မရေမရာနဲ့ တစ်ဆယ့်လေးလွှာ ခလုတ် ပေါ်လာတာ၊ သူကလည်း ဝိညာဉ်ပူးသလိုမျိုး တစ်ဆယ့်လေးလွှာ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်မိလို့ တစ်ပတ်လောက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်၊ သူ ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာတော့ တစ်ညပဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တာလို့ ပြောတယ်၊ သာမန်လူသာ တစ်ပတ်လောက် ပျောက်ဆုံးသွားရင် ငတ်သေလောက်ပြီ"

ပျောက်ဆုံးခြင်းအကြောင်းကို ပြောသောအခါ ချန်ကျိုးသည် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် မည်သည့်အချိန်မဆို မည်သည့်နေရာမဆို ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်လျှင် ဒေါက်တာအားယွမ်က သူ့ကို အပ်ဖြင့် ထိုးလိုသောအခါ သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် ဒေါက်တာအားယွမ်ကို တိုက်ခိုက်လိုသောအခါ အရင်ဆုံး ပုန်းကွယ်ကာ ဒေါက်တာအားယွမ်၏အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး သတိမထားမိခိုက် လက်လှမ်း၍ ဒေါက်တာအားယွမ်ကို ရိုက်နှက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟီးဟီးဟီးဟီး"

ချန်ကျိုးသည် လည်ပင်းကို ကျုံ့ကာ ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။