အခန်း ၁၂၇၂

အခန်း (၁၂၇၂) ကောင်းကင်ပြိုကျတဲ့အခါ ဖေးမပေးမယ့် အရပ်ရှည်တဲ့သူရှိလိမ့်မယ်

"မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်းက ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ရဲဘူးလို့ သူက တကယ် ထင်နေတာပဲ"

အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင် က အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "စိတ်ချပါ၊ ယိုယောင်က ဒီတစ်ကြိမ်တော့သူ့အသက်ကို သေချာပေါက် ယူမှာပဲ။ ဒီကောင်လေးက အတိတ်က ကျေးဇူးတွေကို အားကိုးပြီး သူ့ရဲ့တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ပိုးကောင်နတ်ဆိုး ဆရာရဲ့အသက်က သူ့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ တကယ် ယုံကြည်နေတာ"

ချင်းကွမ်းဂူက ထိုက်ရွှီနတ်ဘုရားမျိုးဆက်ကို အကြွေးတင်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဤသည်မှာ သူတို့၏ထိုက်တန်သော နေရာကို ပြန်လည်ရယူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုနေရာက မူလက ရှုယွီ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ မလိုလားအပ်သောအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်ပင်၊ ၎င်းက ယိုယောင်၏ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ဘဲ ကောင်လေးက အလွန်ခေါင်းမာလွန်းသောကြောင့်ဟု ရှင်းပြနိုင်ပေသည်။

"စောင့်သာ ကြည့်နေလိုက်" ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အစစ်အမှန်အရှင် ဟောက်မင်က သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

ဆင်ကိုဝါးမျိုချင်တဲ့ မြွေတစ်ကောင်လို လူတစ်ယောက်ရဲ့လောဘနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေက နောက်ဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင် ကျဆုံးမှုကိုပဲ ဖြစ်စေတယ်။

...

ခိုင်ယွမ်စီရင်စု၊ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်

ခိုင်ယွမ်စီရင်စု တစ်ခုလုံးကို သူ ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ရှန်းယီက ဤနေရာတွင် နေရသည်ကို ပိုနှစ်သက်ဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ ယိုယောင်ကိုပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် အင်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ နေရတာ အသားကျသွားပြီလား" ဧည့်သည်မှာ နားထင်တွင်ဆံပင်ဖြူများရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ခိုင်ယွမ်စီရင်စု၏ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးနေပုံရ၏။

သူက သူ၏အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းမှာ ဆရာမရှိသေးဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်။ မင်းသာ ဆန္ဒရှိရင်ငါ့ကို စီနီယာအစ်ကို ချီရှန်း လို့ ခေါ်လို့ရတယ်"

"..."

ရှန်းယီက အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်၏။ အခမဲ့ နေ့လယ်စာဆိုတာ မရှိဘူးမဟုတ်လော။

"ငါ့ရဲ့ ဆရာသခင်က အရှေ့ဘက်အစွန်း ဧကရာဇ် က မိုးမြေရဲ့ဧကရာဇ်ငါးပါးထဲက တစ်ပါးပဲ။ မသေမျိုးခုံရုံးမှာ နေထိုင်ပေမယ့်၊ သူက သူတော်စင်သုံးပါးဂိုဏ်းချုပ်လိုပဲ ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်ထဲကို မင်းဝင်လာမယ်ဆိုရင် အဲဒါကို ကျော်လွန်နိုင်လိမ့်မယ်"

ချီရှန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။ စဉ်းစားကြည့်ချင်လား"

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏နာမည်ကြီး ကောင်းကင်ပါရမီရှင် သုံးဦးအနက်၊ အခြား နှစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိပြီး၊ သူ့ကိုမူ ဧကရာဇ်တစ်ပါးက ထောက်ပံ့ပေးထားသဖြင့် သူက အနည်းငယ် အားနည်းနေ၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏လုပ်ရပ်များတွင် သူက ပို၍ စိတ်ရှည်သည်းခံရပါသည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ" ရှန်းယီက အောက်ဘက်ရှိ ကမ်းပါးစွန်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်လာမယ်၊ ငါက မင်းအတွက် ခိုင်ယွမ်စီရင်စုကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်။ အဲဒီလိုရိုးရှင်းတယ်"

ချီရှန်းက မသေမျိုးဗိမာန်နံရံကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အရိပ်ပေးဖို့ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် မရှိရင် ဒီခိုင်ခံ့မှုမရှိတဲ့အဆောက်အအုံက လေနည်းနည်း တိုက်တာနဲ့ ပြိုကျသွားလိမ့်မယ်"

"ငါ့ဘာသာ စောင့်ရှောက်ရတာ ပိုသဘောကျတယ်"

ရှန်းယီက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလိုက်၏။

ချီရှန်းသည် အံ့သြမသွားခဲ့ပေ။ စီရင်စု တစ်ခုလုံးကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျနေလျှင်ပင် စွမ်းရည်နှင့် ရည်မှန်းချက် မရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူက လက်ညှိုးကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ငါ့ကို ကူညီပါ၊ ကပ်ဘေးအပြီးမှာ မင်းက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဝေစု ရလိမ့်မယ်"

သူက ယနေ့မှစ၍ သူ၏ နယ်မြေတိုးချဲ့မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော စီရင်စု ငါးခုကိုသာ စောင့်ရှောက်မည် ဆိုလျှင်ပင်၊ တစ်ဖက်လူက အနည်းဆုံး ခိုင်ယွမ်စီရင်စု၏ ထက်ဝက်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အတော်လေး ကြီးမားသော မျက်နှာသာပေးမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

"ငါနဲ့ ဈေးဆစ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့"

ချီရှန်းက ညင်သာစွာ သတိပေးလိုက်၏။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့အသက်က အပေးအယူရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲလေ"

"အကယ်၍ မင်းက ခေါင်းခါမယ်ဆိုရင်၊ ငါက အချိန်မဆွဲဘဲ ထွက်သွားမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လက်ကို ရုပ်သိမ်းကာ နောက်ကျောပေးထားလိုက်ပြီး၊ ရှန်းယီကို ယုံကြည်မှုရှိစွာ ကြည့်လိုက်၏။

အသိတရားရှိသူ မည်သူမဆို သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ခြင်းက ပြိုင်ဘက်၏ နောက်ဆုံး အသက်ကယ်ကြိုး ဖြစ်ကြောင်း သိပေလိမ့်မည်။

"အဲဒါ ကောင်းပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပါတော့" သို့သော် ရှန်းယီ၏ တည်ငြိမ်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ချီရှန်းက တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

တစ်ဖက်လူ၏ လက်က အပြင်ထွက်သွားပါ အမူအရာဖြင့် အနည်းငယ် ဆန့်တန်းထားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ချီရှန်းက မျက်မှောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြုတ်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် နောင်တရမှုတစ်ခုနှင့်အတူ ဖြေလျှော့လိုက်၏။

သူက အရူးတစ်ယောက်အပေါ် စကားလုံးတွေ အများကြီး အလဟဿ ဖြုန်းတီးမိတာပဲ။

သူက နံရံကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင် မင်း သေရလိမ့်မယ်"

သူ၏ နောင်တမှာ သူ၏ရှေ့ရှိ လူငယ်လေးအတွက် မဟုတ်ပေ။ ယိုယောင်က ၎င်းမှ အကျိုးအမြတ် ရသွားမည်ဖြစ်၍နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု သူ ခံစားရခြင်းသာ ဖြစ်၏။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"..."

တစ်ဖန် ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင် ထိပ်တွင် အထီးကျန် ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ အနောက်ဘက် တောင်တန်းများပေါ်တွင် နေဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ တက်ကြွသော တိမ်များသည် မှုန်မှိုင်းသွားပြီး အသက်ရှူကျပ်လုမတတ် အမည်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံကို ဒီရေကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ခိုင်ယွမ်စီရင်စု အတွင်း မီးရောင်များ တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာ၏။

မကြာသေးမီက ကောင်းမွန်သော နေ့ရက်များက တစ်ချိန်က ဆင်းရဲနွမ်းပါးခဲ့သော ဒုက္ခသည်များကို အခြားလှုပ်ရှားမှုများကို စိတ်ဝင်စားလာစေရန် အချိန်ပေးခဲ့သည်။ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ရိုးရှင်းစွာ စကားပြောဆိုခြင်းများကပင် သူတို့ကို တိရစ္ဆာန်များမျှသာဖြစ်မနေစေဘဲ လူသားဆန်မှုတစ်ခုကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

စကားပုံအရ ကောင်းကင်ပြိုကျသည့်အခါ ဖေးမပေးမည့် အရပ်ရှည်သည့်လူတစ်ယောက်ရှိသည်ဆိုသလိုပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခိုင်ယွမ်စီရင်စု၌ရှန်းယီက အမှောင်ကျနေသောကောင်းကင်အောက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးချလျက် ရပ်နေ၏။

မီးရောင်က သူ၏နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လေထုထဲရှိ ရင်းနှီးနေသော နတ်ဆိုးများ၏အနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်၏။ ဤအနံ့က သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ အလင်းရောင်ကို လင်းလက်နေသော မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားစေပြီး၊ လောကကြီး၏အညစ်အကြေးများ အားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ရန် အပူငွေ့များကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ရှန်းယီက ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေးပြန်ပို့လိုက်သော တိုကင်ကိုကြည့်လိုက်၏။

သူက ၎င်းကို သူ၏လက်စွပ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်သည်။

စောပါသေးတယ်၊ သူ ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုတာကို အချိန်ကပဲ ပြောပြလိမ့်မယ်။

"လှုပ်ရှားတော့"

ထိုတိုတောင်းသော စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသားတုံးများကဲ့သို့သော ပုံရိပ်က ညအမှောင်ထဲသို့လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွား၏။

...

"ဒီလိုနေရာမျိုးကို အရင်က မတွေ့ဖူးဘူး"

သံချပ်ကာနှင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်က ခိုင်ယွမ်စီရင်စုထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လာ၏။ ၎င်းက အံ့သြမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် အရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်ခဏမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်အနေဖြင့် အကြောလျှော့ရန် လည်ပင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

"ဒီလို လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ယုံကြည်စွမ်းအင်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်တာက အသုံးမဝင်ပါဘူး"

သို့သော် ၎င်းက လှောင်ပြောင်လိုက်ချိန်မှာပင် ၎င်း၏လက်မောင်းများ အောက်သို့ မချနိုင်မီ ၎င်း၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

ပုပ်ဟောင်းနေသော အသားတုံးတစ်ခုက ၎င်း၏ရှေ့ သုံးပေအကွာတွင် ကျဆင်းလာသည်။

"ဒီဟာက ဘာကြီးလဲ" အလိုအလျောက် ထိုးကြိတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏လက်သီးကို အသားတုံးမှ လက်တံများက ရုတ်တရက်တားဆီးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ သံချပ်ကာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်၏။

ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့မြင်ကွင်းက မဟာနတ်ဆိုးကြီး ကို ရယ်မော၍ မရအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော စွမ်းအားများက သံချပ်ကာမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သံချပ်ကာပေါ်ရှိ မှော်အက္ခရာစာလုံးများကို လင်းလက်သွားစေကာ စွမ်းအားကို ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချပေးလိုက်၏။

သို့သော် နတ်ဆိုးက ၎င်း၏အတွင်းကလီစာများ မွှေနှောက်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားရဆဲဖြစ်ပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားက မလျော့ကျသေးဘဲ မီးခိုးရောင်အသားပြင်ထဲမှ လက်တံမြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

"နေဦး..."

၎င်း၏အော်ဟစ်သံကြားတွင် ‌လက်တံများက မုန်တိုင်းတစ်ခုလို ဒေါသတကြီးကျဆင်းလာသည်။

ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများက မှော်အက္ခရာသံချပ်ကာကို လက်မလိုက်အက်ကွဲသွားစေ၏။

မဟာနတ်ဆိုးကြီး က ၎င်း၏အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ကာကွယ်ရန် လက်မောင်းများကိုကြက်ခြေခတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမားသောစွမ်းအားများက ၎င်း၏နတ်ဆိုး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုတ်ဖြဲသွားချိန်တွင် သူ၏ရက်စက်သောမျက်နှာက ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားက သူ၏တတ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် သူစူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်ရ၏။ "မင်းက ဘယ်သူ့ရဲ့ အမိန့်အောက်ကနေရောက်လာတာလဲ"

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က ဘာမှမပြောပေ။ လက်တံနှစ်ခုက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး နတ်ဆိုး၏ ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာရိုက်ခွဲပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ၎င်းကရှေ့သို့ ခုန်ထွက်ကာ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော ခိုင်ယွမ်စီရင်စုက ဤညဘက်ချုံခိုတိုက်ခိုက်သော နတ်ဆိုးများအတွက် မည်သည့်ပုန်းအောင်းစရာနေရာမျှ မပေးစွမ်းနိုင်ပေ။

ဘုန်း

၎င်းက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ယခုလေးတင်အသွင်ပြောင်းလိုက်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်၏။

ယခင်ကကဲ့သို့တူညီသော မြင်ကွင်းက ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပြိုင်ဘက်၏ မှော်အက္ခရာသံချပ်ကာကို ကြမ်းတမ်းပြီးအင်အားသုံးကာ ရိုက်ခွဲခြင်း၊ ထို့နောက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ခွာတစ်ဖက်က သူ့ကိုရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်အထိပင်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားသော တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် က ယိမ်းယိုင်သွားပြီးလေထဲတွင် အရပ်ရှည်ရှည် မီးခိုးရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော တောင်နှင့်တူသည့် အသားပြင်တစ်ခုဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းက သူ့ရဲ့အားကိုးရာပေါ့" အရိပ်ထဲမှ အဝါရောင်အင်္ကျီတိုနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အသားတောင်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

သမင်ဖြူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဓားအမာရွတ်က အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြသနေသည်။

ပြိုင်ဘက်၏နောက်ခံက ပိုကြီးမားလေ၊ သူ၏ အောင်မြင်မှုက ပိုကြီးမားလေပင်။

ဤအသားတောင်ကြီးက တောင်ပိုင်းမှ ဖြစ်ဖို့ များပါသည်။

သမင်ဖြူက သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏လက်ချောင်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်လိုက်ပြီးမျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ "မင်းနဲ့ဆိုရင် လုံလောက်သလောက် ရှိသွားပြီ"

ဤသတင်းကို သိရပါက သူ၏ညီဖြစ်သူက သေချာပေါက် ဝမ်းသာသွားပါလိမ့်မည်။

ကိုးနှင့်ကိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းတွင် နှစ်ဦးစလုံး အတွေ့အကြုံရှိကြရာ၊ တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် နှင့် သမင်ဖြူတို့၏ပထမဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက တစ်ဖက်လူ၏အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်းဖော်ပြလာ၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှမရှိဘဲ သူက ပြုံးပင် ပြုံးလိုက်သေးသည်။ "မင်း မှားသွားပြီ"

"ဟင်" သမင်ဖြူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"သူက ငါ့ရဲ့အားကိုးရာပဲ" တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် က သမင်ဖြူ၏အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သမင်ဖြူက သူ၏အကြည့်အတိုင်း လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

မဝေးလှသော နေရာတွင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးတစ်ဦးက ဧရာမ မြေကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခုကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ ထူထဲသော မီးခိုးရောင်မြူခိုးများ စိမ့်ထွက်နေကာ လွတ်မြောက်၍မရသော သေဆုံးခြင်း အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သမင်ဖြူ၏အကြည့်အောက်တွင် ရှန်းယီက သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"လာလေ"