အခန်း ၂၆၂၃

အပိုင်း(၂၆၂၃)

အချိန် နှစ်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သေးသည်။ အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော ဖီဆန် အရွယ်အစားရှိ နေကြယ် အကြောင်း သတင်းများ ပျံ့နှံ့လာသော်လည်း ထျန်းရီဝူနှင့် စန်းယွန်းလီတို့ နှစ်ဦးသည် စခန်းအတွင်းရှိ သီးခြားနယ်မြေငယ် တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ဖိနှိပ်မှုနှင့် ဖိအားများမှ ကင်းဝေးသော ဘေးကင်းလုံခြုံသည့် ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံများကို လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် သို့ မြှင့်တင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ၏ ပထမဆုံး အဆင့်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်... သူတို့သည် ပူးတွဲ တပ်မှူးများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့ကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးနေသူများမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ ထျန်းရှောင်လော့ နှင့် စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် မှ အယ်ဗန် မျိုးနွယ်ဝင် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် ချင်ကူးယဉ် တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မာ့ဆုကျင်း သည် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သေဆုံးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မဟာမိတ် အများအပြားလည်း သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အချိန် နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း မှတစ်ဆင့် ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖန်တီးခြင်း တန်ဖိုး ကို အချိန်မီ ထောက်ပံ့ပေးခြင်းများ မပြုလုပ်ခဲ့လျှင်၊ သူတို့သည် သေဆုံးလျက်သာ ကျန်ရစ်နေမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်မင်ယာသည် သေဆုံးခြင်းကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသလို၊ ထိုသို့ ကြုံတွေ့ရန်လည်း ရည်ရွယ်မထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ထိုနှစ်ဦးသည် ထူးဆန်းပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်သော မဟာမိတ်များကို နေရာအနှံ့မှ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အဖွဲ့ငယ်လေးသည် ကြီးမားသော တပ်မကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဤသွေးထွက်သံယိုများပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော စစ်မြေပြင်အလယ်တွင် ထူးချွန်သူများ၏ သစ္စာခံမှုကို ရယူနိုင်သော သဘာဝဆွဲဆောင်မှု ရှိခြင်းမှာ ထိုနှစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မှတ်သားလောက်ဖွယ် စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခု ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အားသာချက်များကို အကောင်းဆုံး အသုံးချတတ်ပုံ ရလေသည်။

မကြာသေးမီက သူတို့အဖွဲ့သည် အခြား တပ်မှူးများ ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့က လျှို့ဝှက်ကြံစည် တိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့် အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ် သေဆုံးခဲ့ရလေသည်။ အကယ်၍သာ ထျန်းရှောင်လော့ နှင့် ချင်ကူးယဉ် တို့၏ အဂ္ဂိရတ် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ထူးကဲသော စွမ်းဆောင်ရည်များ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့သည် သေဆုံးလျက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ စန်းယွန်းလီ နှင့် ထျန်းရီဝူ တို့က ပြန်လည်၍ လျှို့ဝှက်ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ တပ်မှူးများ အားလုံးကို သုတ်သင်ရန် သေမင်းတမန် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်ထားခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ ရန်ငြိုးရန်စ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မည်သည့် ရှင်သန်ထမြောက်ရေး ကြိုးပမ်းမှုကိုမဆို တားဆီးနိုင်ရန် ထျန်းရှောင်လော့၊ ချင်ကူးယဉ် တို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရန်သူ့ဘက်မှ ဖန်တီးခြင်း ပညာရှင်များ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မညှာမတာ ရက်စက်ခဲ့ကြသည်။ အထက် ကောင်းကင်ပြင်ကြီးသည် ရန်သူများ၏ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော သွေးရောင်များဖြင့် စွန်းထင်းနေခဲ့လေသည်။

ဝမ်မင်ယာသည် လက်ဟန်ချိပ်စည်း တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ကံကြမ္မာ ကြိုးမျှင်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ၎င်း၏ ရလဒ်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရလဒ်မှာ အောင်ပွဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိုးထွင်းမကြည့်တော့ဘဲ နောက်ဆုံး ရလဒ်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ဇာတ်သိမ်းတစ်ခုကို တောင့်တနေသော သူမ၏ နှလုံးသားဆန္ဒကို တုံ့ပြန်လိုက်သည့်အလား မကျေမချမ်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားအလင်းတန်းနှင့် မီးအလင်းတန်း တို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစည်းမှုဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့လေသည်။ လျှို့ဝှက်အရှင် တစ်ပါး၏ သေခါနီး အော်ဟစ်သံကြီးက ကောင်းကင်ကြီးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ထူးချွန်ထက်မြက်သော ဟန်ပန်ရှိသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခု ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ၏ နှလုံးသားကိုပါ လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် လောကီပြင်ပမှ လာသည့်အလား အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ရှိကြသည်။ သူတို့၏ အနောက်တွင် လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်စု ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသူများသည် ရန်သူများကို ရှင်းလင်းရာတွင် သူတို့နှင့်အတူ ဟန်ချက်ညီညီ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်မင်ယာ သည် စန်းယွန်းလီ အား ပြုံးပြလိုက်ပြီး သလင်းကျောက် ရေဘူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမသည် အရာအားလုံး ပြီးစီးသွားပြီလား ဟု မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ ကောင်းကင် တာအို ၏ အမြင်တွင် အပြစ်ပေးခံထားရသော အပြစ်သားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိလာသည့် သူတို့၏ မြင့်တက်လာသော ကမ္မ တန်ဖိုး များကို သူမ အာရုံခံသိရှိနိုင်ပေသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်၏ ဤတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ကြသည်။ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်သော ထိုအမည်းစက်များကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထျန်းရီဝူသည် ဝမ်မင်ယာ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် မဟာမိတ်များကို စုဆောင်းရာတွင်လည်းကောင်း၊ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာနှင့် အကျိုးအမြတ်များကို ရှာဖွေရာတွင်လည်းကောင်း ကူညီပေးခဲ့သော ကောင်းကင် နိမိတ်ဖတ် ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် သူတို့၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုအတွက် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်း တွင် ခိုင်မာသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်လုပ်ရန်အတွက် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဟောကိန်းထုတ်သူ တစ်ဦးနှင့် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင် တစ်ဦး လိုအပ်သည် ဟူသော သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမို ခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။

"ကောင်းကင် ပုရောဟိတ်ဝမ်... မင်းပြောတာ မှန်တယ်... သူတို့တွေက ငါတို့ ချဉ်းကပ်လာတာကို သတိမထားမိဘဲ ကိုယ်တူးတဲ့တွင်း ကိုယ်ပြန်ကျသွားခဲ့ကြတယ်..."

စန်းယွန်းလီသည် ရေကို တစ်ဝကြီး သောက်သုံးလိုက်သည်။ အာဟာရပြည့်ဝသော အရည်များက သူမ၏ ကုန်ဆုံးသွားသော ခွန်အားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားကြမလား..."

ထျန်းရီဝူက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဖော်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့သည် အနည်းငယ်မျှသော အင်အားမှနေ၍ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ အများစု ပါဝင်သော အံ့မခန်း အင်အားစု တစ်ခုအဖြစ်သို့ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့... ဆက်စပ်မှု စစ်မြေပြင် က ငါတို့ နောက်ထပ် ရပ်နားမယ့်နေရာပဲ..."

သူ၏ ညွှန်ကြားချက်အောက်တွင် တပ်မကြီးသည် ခရီးဆက်ရန်အတွက် ဖွဲ့စည်းပုံအလိုက် စတင် စုရုံးလိုက်ကြလေသည်။

ဝမ်မင်ယာသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အနီးအနားရှိ နေရာတစ်ခုကို ကြည့်နေစဉ် တောက်ပသောအလင်းရောင်ဖြင့် လက်ကနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက မသိမသာ ကွေးတက်သွားခဲ့လေသည်။

"တစ်ခုခု မှားနေလို့လား..."

စန်းယွန်းလီသည် ဝမ်မင်ယာ ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားမှုကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်မင်ယာ သည် သတိထားမိခံရပြီးနောက်တွင်လည်း တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် သာယာသော၊ ပုံမှန် မျက်နှာအမူအရာကိုသာ ပြသခဲ့သည်။

သူမက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး... လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရုံပါ..."

"လူတစ်ယောက် ဟုတ်လား..."

စန်းယွန်းလီ သည် ဝမ်မင်ယာ ကြည့်နေသော အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ရပေ။

"သူ ဒီကို မရောက်သေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

သူမ၏ စကားများသည် အတော်လေး လျှို့ဝှက်နက်နဲနေခဲ့သည်။ သို့သော် စန်းယွန်းလီ သည် ဟောကိန်းထုတ်သူများ ၏ အနာဂတ်ကို ကြည့်ရှုနိုင်သော စွမ်းအားများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤ မရေရာသော ရှင်းပြချက်ကိုသာ လက်ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ အာရုံကို အခြားနေရာသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်လေသည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ဝမ်မင်ယာ ကြည့်ရှုခဲ့သော နေရာအတိအကျတွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က မဟုတ်ဘဲ ဝေးကွာလှသော အနာဂတ်အချိန်၌ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အတိတ်ကို ကြည့်ရှုရန် သူ၏ လောကီမျက်လုံး ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို စောင့်ကြည့်နေစဉ်၊ အချိန်စီးကြောင်းကို ဖြတ်သန်း၍ သူ၏ အနံ့အသက်ကို သူမ ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ နိမိတ်ဖတ်ခြင်း စွမ်းရည်များကို လုံးဝ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ ပြသမှုနှင့် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားနေခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။

"ဒါဆို ငါ နောက်ကျသွားတာပေါ့..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ဤနေရာတွင် ဝမ်မင်ယာ နှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ထျန်းရီဝူ နှင့် စန်းယွန်းလီ တို့နှင့်အတူ ဆက်စပ်မှု စစ်မြေပြင် သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တွင် တီလီဝိုင်းဟတ် သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို စုဆန့်ထားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူယင် အား စစ်မြေပြင် သို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြင့် သူမသည် မည်သည့် စည်းမျဉ်းကိုမျှ ချိုးဖောက်နေခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူမသည် အလွန်အမင်း သတိထားနေမိသလို ခံစားနေရသည်။

သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်နှင့် တီလီ မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဂလက်ဆီ နယ်မြေများဖြင့် ဇုံများကို ခွဲခြားထားသော ပြင်ပ ကြယ်ကွင်းပြင် စည်းမျဉ်း စစ်မြေပြင် သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် သူသည် ရင်းနှီးနေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုနှင့် အနံ့အသက်ကို ဖမ်းဆီးရမိသွားခဲ့သည်။ ထိုနယ်မြေကို ဖြန့်ကြက် ရှာဖွေလိုက်သောအခါ ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်ကို သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့လေသည်။

အလင်းတန်း တစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားတစ်လက်၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတွင်းဘက်သို့ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်လည် လက်ခံရရှိလိုက်သော အရာသည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။

"သူ(မ)..."

သူ လက်လှမ်းလိုက်သည်။ စုစည်းနေသော ရွှေရောင် အလင်းစက် တစ်ခုသည် ဓားထဲမှ ထုတ်ယူခံလိုက်ရပြီး သူ၏ အတွင်းပိုင်း လောက နယ်မြေ အတွင်းတွင် ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထိုအလင်းစက်သည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားဖြင့် လွင့်မျောနေခဲ့သည်။ ထိုနယ်မြေကို သူ မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အသန့်စင်ဆုံးသော ကောင်းကင်အလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။ သူ ရရှိထားသော သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ပြုပြင်ထားသော ကောင်းကင်ငယ် များပင်လျှင် ဤသန့်စင်မှု အဆင့်နှင့် အနည်းငယ်မျှ နီးစပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ လုံးဝ၊ လုံးဝ နီးစပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

'ဒါက... ကောင်းကင် အပိုင်းအစ တစ်ခုလား...'

ဝမ်မင်ယာ၏ တာဝန်က...

***