← Chapters

အခန်း ၂၈၃

Vol. 29 Ch. 283

အခန်း ၂၈၃

Vol. 29 Ch. 283

အပိုင်း ၂၈၃

လင်းဖန်သည် ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် 'လုံထန်ဌာနချုပ်ဆီသို့ပဲ ကားမောင်းသွားရမလား၊ သို့မဟုတ် 'ကျန့်ခန်းဥယျာဉ်' သို့ပဲ ပြန်မောင်းရမလားဟူ၍ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။

​ဆိပ်ကမ်းတည်နေရာမှာ ထိုနှစ်နေရာလုံးနှင့် သိပ်မဝေးလှဘဲ သွားရမည့် အကွာအဝေးမှာလည်း အတူတူနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် လမ်းမှားမလိုက်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အချိန်ကလည်း ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသဖြင့် ဌာနချုပ်ဆီသို့သာ တိုက်ရိုက် မောင်းနှင်လာခဲ့တော့သည်။

​တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် လုံထန်ဌာနချုပ် စက်မှုဇုန်ဝင်း၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

​"မင်္ဂလာပါခင်ဗျာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သက်သေခံကတ်ပြား ပြပေးပါဦး။"

​တံခါးဝရှိ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းသည် လင်းဖန်၏ကားကို အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေဝေခွဲမနေဘဲ တားဆီးလိုက်ပြီး သက်သေခံကတ်ပြားပြသရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

​"ဟား..."

​သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လင်းဖန်တစ်ယောက် အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကားမှန်ကို အလျင်အမြန် ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အပြင်သို့ ပြူထွက်ကာ သူ့မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပြသလိုက်သည်။ ဤဌာနချုပ် စက်မှုဇုန်ဝင်းထဲတွင် သူ၏မျက်နှာထက် ပိုမိုအသုံးဝင်သည့်အရာ ဘာမှမရှိချေ။

​နိုင်ငံအတွင်း အကြီးမားဆုံးဖြစ်သော ဤလုံထန်စက်မှုဇုန်ဝင်းထဲတွင် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းအဖြစ် လာရောက်လုပ်ကိုင်သည့်အခါ အထက်လူကြီးက ဘယ်သူလဲ၊ မန်နေဂျာက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိရင်နေပါစေ၊ လင်းဖန်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတော့ မသိလို့မရပေ။

လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတိုင်း စတင်အလုပ်ဝင်သည့် ပထမဆုံးနေ့ရက်များတွင် သူတို့၏အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က လင်းဖန်၏ ဓာတ်ပုံကို ပြသလေ့ရှိပြီး၊ ထို့နောက် လင်းဖန်၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို မှတ်မိနေစေရန်နှင့် နောင်တွင် တွေ့ဆုံသည့်အခါ ပိုမိုယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံရန် မှာကြားလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏အကူအညီကို လိုအပ်လာပါက အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

​လုံခြုံရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကိုလည်း အထက်လူကြီးများက ခန့်အပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စက်မှုဇုန်ဝင်း၏ တာဝန်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ နောက်ပြောင်နေတာမှ မဟုတ်တာ၊ လင်းဖန်သည် လုံထန်ဌာနချုပ် စက်မှုဇုန်ဝင်း၏ အရှင်သခင်မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူက ဤစက်မှုဇုန်ဝင်းထဲတွင် ဆက်လက်ရှိနေပြီး တာဝန်ခံအဖြစ် လုပ်ကိုင်ချင်သေးသည်ဆိုပါက လင်းဖန်ကို လုံးဝ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရပေ။

​ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် လင်းဖန်ကို မပျော်မရွှင်ဖြစ်အောင် လုပ်၍မရချေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဘယ်တော့မှ ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ လုံထန်၏ စီအီးအို (CEO) ကို အလှပြရုပ်သေးရုပ်သက်သက်ဟု သင်ထင်နေပါသလား။ ထိုလူသည် သင့်ကို ကစားချင်ကစားမည်၊ သင့်ကို ရယ်မောပြချင်ပြမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လာလျှင်မူ သင့်ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီး တတ်နိုင်သမျှ အဝေးဆုံးသို့ လစ်ထုတ်ပစ်ဖို့သာ ပြောလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​ရလဒ်အနေဖြင့် အခြားသူတစ်ဦးဦးက ကားရပ်နားလိုပါက ကားလိုင်စင်နံပါတ်ပြား စသည်တို့ကို မှတ်ပုံတင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း လင်းဖန်အတွက်မူ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုမျှ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုပေ။

နောင်တွင် သူ၏ကားနံပါတ်ပြားကို မြင်သည်နှင့် ဂိတ်တံခါးကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက အခြားကားတစ်စီးကို ပြောင်းလဲမောင်းနှင်လာခဲ့လျှင်မူ သူ၏ မျက်နှာကိုပဲ ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

​"ညွှန်ကြားရေးမှူးလင်း၊ တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ၊ ဒါ လူကြီးမင်းမှန်း ကျွန်တော် မသိလိုက်လို့ပါ။"

​လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက ပြုံးပြလိုက်ပြီး နောက်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် အချက်ပြကာ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ထားသည့် သံတံခါးတုံးကို မ တင်ပေးလိုက်သည်။

​"ရပါတယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

​လင်းဖန်က လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး လီဗာကို နင်းကာ ကားကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ မောင်းနှင်ပြီး လုံခြုံရေးကင်းတဲလေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် အိတ်ထဲမှ စီးကရက်တစ်ဗူးကို ထုတ်ယူလိုက်သည် - "ငါ အခုလေးတင် ရှန်ကျန်းကနေ ပြန်လာတာ။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဘာမှမပါလာလို့ စီးကရက်တစ်ဗူးပဲ ပေးခဲ့မယ်။ မင်းတို့ ယူပြီး ခွဲသောက်ကြတာပေါ့။"

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မစ္စတာလင်း။"

​လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများသည် အားနာမနေကြဘဲ ပိုမိုရင်းနှီးပွင့်လင်းစွာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရင်း စီးကရက်ဗူးကို လှမ်းယူလိုက်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သောအရာမှာ အမှန်တကယ်တော့ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် အခြားသူများပေးသည့် စီးကရက်ကို လက်ခံပြီး အမိဖမ်းမိပါက သေချာပေါက် အလုပ်ထုတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ၎င်းသည် လင်းဖန် ပေးသည့် စီးကရက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ အလကားရသဖြင့် သောက်ကြခြင်းဖြစ်ကာ သောက်လျှင်ပင် ဘာမှမဖြစ်ချေ။

​ထို့အပြင် လင်းဖန်၏ စီးကရက်များသည် အားလုံး အဆင့်မြင့်စီးကရက်များဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် အကျိုးအမြတ် ရရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ 'Giant Panda' (ပန်ဒါကြီးတံဆိပ်) အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ပျော့ပျောင်းသော ထုပ်ပိုးမှုဖြင့် လာခြင်းဖြစ်ရာ သာမန်လူများ ဝယ်ယူသောက်သုံးနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သင်က ဆေးလိပ်သောက်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါက တစ်နေ့ကို အများကြီးမပြောနှင့်၊ တစ်ဗူးမျှ သောက်လျှင်ပင် သူတို့၏ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း လစာနှင့်ဆိုလျှင် တစ်လအတွင်း ငွေကြေးအများကြီး ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။ တစ်ဗူးလျှင် ယွမ် ၆၀ ကျော်မှ ၇၀ နီးပါးအထိ ရှိသဖြင့် ထိုစီးကရက်များသည် သာမန်လူများ အမှန်တကယ် မတတ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

​သို့သော် လင်းဖန်ကတော့ ဤအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် ကားထဲ၌ စီးကရက်နှစ်ဗူး ပိုဆောင်ထားလေ့ရှိပြီး ဖြတ်သွားသည့်အခါတိုင်း လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို ပေးလေ့ရှိသည်။ ဤနေရာတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းဖြစ်ပြီး ဗီလာလူနေအိမ်ရာဝင်းထဲတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျကျပင် ၎င်းမှာ သူက ရက်ရောကြောင်း သို့မဟုတ် အထက်တန်းကျကြောင်း ပြသလို၍မဟုတ်ဘဲ ဤလူများ၏ အခြေအနေကို သူ နားလည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ငွေအများကြီးမရကြဘဲ အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်ကြရသဖြင့် စီးကရက်တစ်ဗူး၊ နှစ်ဗူး ပေးခြင်းက သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူက ဤလူများနှင့် မိတ်ဆွေကောင်းဖြစ်လိုသည့် ဆန္ဒရှိနေခြင်းကိုလည်း ပယ်ဖျက်၍မရချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုရှိထားခြင်းဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။ နောက်ပြောင်နေတာမှ မဟုတ်တာ၊ အဲဒီ စက်ရုံဝင်းဧရိယာတွေက ညဘက်ဆိုရင် သော့ခတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ။

​ပြီးတော့ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတွေက လှည့်ကင်းပတ်ကြရသည်။ ညဘက် အလုပ်ပိတ်ချိန်တွင် သူခိုးများရန်မှ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့သည် အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် လှည့်ကင်းပတ်ကြရသဖြင့် သူတို့နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားပြီး သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို အသိအမှတ်ပြုကာ မုန့်ပဲသရေစာအချို့ ကျွေးမွေးထားသင့်သည်။

စက်ရုံက ငွေကြေးတစ်ပြားတစ်ချပ်မှ အပြင်သို့ မထုတ်ပေးသော်လည်း အကယ်၍ ထိုစက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်းများသာ အခိုးခံရပြီး အပြင်မှာ ရောင်းချခံလိုက်ရပါက ယင်းတို့က မည်မျှလောက်အထိ တန်ဖိုးရှိမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

​နောက်ဆုံးအချက်အနေဖြင့် ရှေ့ဘက်ရှိ ရုံးအဆောက်အအုံထဲတွင် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများစွာ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကွန်ပျူတာဆာဗာခန်းလည်း ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အချက်အလက် (Data) များစွာ ရှိနေသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝင်ရောက်လာပြီး အချက်အလက်အချို့ကို ကူးယူသွားပါက ဆုံးရှုံးမှုတန်ဖိုးကို ငွေကြေးဖြင့်ပင် တွက်ချက်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စီးကရက်တစ်ဗူး၊ နှစ်ဗူးဆိုသည်မှာ သူ့အတွက် တကယ်ကို ဘာမှမဟုတ်သည့်အတွက် ပေးလိုက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကားပါကင်ထဲသို့ စောစောစီးစီး ဝင်ရောက်ကာ ကားကို ရပ်နားလိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လာခဲ့သည်။ ၂၈ ထပ်မြောက်သို့ ဓာတ်လှေကားဖြင့် တက်လာရန်မှတစ်ပါး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘဲ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ထပ်မံကွေ့ပတ်သွားရသည်။

​၂၉ ထပ်မြောက်မှာမူ လုံထန်အဆောက်အအုံ စီမံခန့်ခွဲရေးရုံး၏ အလုပ်လုပ်ရာ ဧရိယာဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိချေ။ ၂၈ ထပ်တွင် ၂၉ ထပ်နှင့် ၃၀ ထပ်သို့ ဦးတည်သည့် ဓာတ်လှေကားတစ်ခု ရှိသည်။ ဓာတ်လှေကားဝတွင် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများက စောင့်ကြပ်နေကြပြီး သာမန်လူများကိုမူ ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုပေ။

သို့သော် လင်းဖန်ကတော့ ဘယ်တော့မှ တားဆီးခံရခြင်းမရှိဘဲ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကာ မကြာမီမှာပင် လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးဌာန (Operations Department) ရှိရာ ၃၀ ထပ်မြောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရုံးခန်းဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပြီး နေ့တိုင်းလိုလို ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အော်ဟစ်ဆူညံသံများ မရှိဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း လူတိုင်းက မိမိကိုယ်ကို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း လုပ်ကိုင်နေကြသည်။ ဖုန်းမြည်သံများမှာမူ ဘယ်တော့မှ ရပ်တန့်မသွားချေ။

​ဖုန်းအမြောက်အမြား ရှိနေသောကြောင့် တစ်လုံးမဟုတ်တစ်လုံး အမြဲတမ်း မြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖုန်းမြည်သံတစ်ခုကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။ မွန်းတည့်ချိန် လူတိုင်း အလုပ်ဆင်းချိန်၌ပင် ဖုန်းက မြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး လင်းဖန်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားတစ်ဖက်ရှိ ဓာတ်လှေကားဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားကာ သူ၏ ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

​သူ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကို လူတွေက မသတိထားမိဘဲ မည်သို့နေပါမည်နည်း။ အချို့လူများသည် အပြင်လောကကို အာရုံမစိုက်နိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသော်လည်း လမ်းမကြီးက ဥက္ကဋ္ဌကြီး၏ သီးသန့်ဓာတ်လှေကားဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး ရုံးခန်းဧရိယာကိုလည်း ဖြတ်သန်းသွားရသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ သေချာပေါက် သတိပြုမိသွားမည် ဖြစ်သည်။

လင်းဖန် ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် လူရိပ်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

​"ဟေ့၊ ငါ မင်းကို မေးပါရစေဦး။ နောက်တစ်ခါ မင်း မဝင်လာခင် ငါ့ကို နှုတ်ဆက်စကားလေးဘာလေး အရင်ပြောလို့ မရဘူးလား။" လင်းဖန်က မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

​"ကောင်းပါပြီ၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး။" ကျန်းဖန်းက ကုတ်ကုတ်ကုတ်ကုတ်ဖြင့် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေပုံရသည်။ မကြာသေးမီက ကိစ္စရပ်တွေ သိပ်များပြီး သူ အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် ဤစည်းကမ်းကိုပင် သတိမထားမိဘဲ ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"မင်း စဉ်းစားကြည့်စမ်း၊ ငါက တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ တိတ်တဆိတ် ကိစ္စတစ်ခုခု ပြောနေတဲ့အချိန် မင်းက တံခါးကို ဤကဲ့သို့ တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်လာလို့ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ငါ ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်တော့တဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားရင် ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ မင်း တွေးဖူးလား။" လင်းဖန်က သူ့ကို နောက်ပြောင်ကျီစယ်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဟားဟား။ မဖော်ပြအပ်တဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေလားဗျာ။" ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းဖုန်းတစ်ယောက် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျာက ကုမ္ပဏီထဲမှာ စိတ်အပျက်စရာအကောင်းဆုံးလူဆိုတာ ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမှာလဲ။ အဲဒီ အမျိုးသမီး ဝန်ထမ်းတွေက ကွယ်ရာမှာ ခင်ဗျားကို 'စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဖျက်ဆီးသူ'လို့တောင် အမည်ပြောင် ပေးထားကြတာဗျ။"

..................................................

All Chapters