အခန်း ၂၈၉
Vol. 29 Ch. 289
အပိုင်း ၂၈၉
"လောလောဆယ်တော့ အဲဒါကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် သုတေသနပြုလုပ်ကြည့်လိုက်ပါ။ အကယ်၍ အချိန်တိုအတွင်းမှာ မပြီးမြောက်နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့၊ 8G RAM နဲ့ပဲ အပြီးသတ် ပုံစံချလိုက်ရုံပေါ့။"
လင်းဖန်ကလည်း ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေး၍မရနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူက လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
- "ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး မရှိတော့ဘူး။ ဒုတိယမျိုးဆက်မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဆင့်အထိ သေချာပေါက် မြှင့်တင်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ လာမည့်နှစ် ဝက်လောက်မှာ ကမ္ဘာအနှံ့ တပြိုင်နက်တည်း မိတ်ဆက်ဖြန့်ချိဖို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။"
"ငါတို့အတွက် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ပြည်တွင်းရောင်းအား တစ်ခုတည်းတင်ကိုပဲ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ ပမာဏရှိနေတာ။ အကယ်၍ ကြိုတင်ပြီး မထုတ်လုပ်ထားဘူးဆိုရင် အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြဿနာအကြီးကြီး တက်လိမ့်မယ်။"
ကျန်းဖန်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ ညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သိပ်ကို ရှင်းလင်းလှပြီး သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ထုတ်လုပ်ရေးအခြေစိုက်စခန်းရှိ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းဆီသို့ ပြောင်းလဲပြောင်းရွှေ့တော့မည် ဖြစ်သည်။
"ဒါနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ နိုင်ငံပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဆီက ရမယ့် ကြိုတင်ငွေပေးချေမှုအပိုင်းမှာ ပြဿနာအချို့ ရှိနေတယ်ဗျ။" ကျနွးဖန်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။
"ဘာပြဿနာလဲ။" လင်းဖန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
"သူတို့ပြောတာကတော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မှာယူတဲ့ပမာဏက သိပ်ကို ကြီးမားလွန်းနေတယ်တဲ့။ ဖုန်းအလုံးရေ ၃၅ သန်းဆိုတာ တကယ်ကို နည်းတဲ့ပမာဏ မဟုတ်ဘူးလေ။ သူတို့ဝယ်ယူတဲ့ ၅.၅ လက်မကို ဥပမာအနေနဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စျေးနှုန်းက ယွမ် ၃,၀၀၀ ဖြစ်ပါတယ်။"
"အစိုးရအဖွဲ့အစည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အစီအစဉ်အရဆိုရင်တော့ အချိုးအစားက တစ်ဝက်စီ (နဂိုသတ်မှတ်ချက်အရ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းစီ) ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရင် သူတို့ ပေးရမယ့် ကြိုတင်ငွေပမာဏက ယွမ် ၅၂ ဘီလီယံအထိ ရှိနေမှာဖြစ်ပြီး ဒါက သေချာပေါက် သေးငယ်တဲ့ ပမာဏမဟုတ်ဘူးဗျ။"
ကျန်းဖန်က ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည် - "ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့ဘက်က သုံးပုံတစ်ပုံကိုပဲ ကြိုတင်ငွေအဖြစ် ပေးချေချင်တယ်လို့ ပြောလာပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး သူတို့ကို သဘောတူလိုက်ပါတယ်"
၎င်းသည် စုစုပေါင်းငွေပေးချေမှု၏ ထက်ဝက်သာ ဖြစ်သလို၊ ကြိုတင်ငွေပေးချေမှုလည်း ဖြစ်သည်။' မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း အလုံးရေ ၃၅ သန်းစလုံးကို ပေးပို့ပြီးစီးသွားသည့် အခါမှသာ ကျန်ရှိသော နောက်ဆက်တွဲ ငွေပေးချေမှု ထက်ဝက်ကို အပြည့်အဝ ပေးချေမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤအမှာစာကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် စုစုပေါင်း ငွေကြေးပမာဏမှာ ယွမ် ၁၀၅ ဘီလီယံခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။
မယုံနိုင်စရာပင်၊ ယွမ် ၁၀၅ ဘီလီယံဆိုသည်မှာ မည်မျှအထိ များပြားလှသော ပမာဏနည်း။ အကြီးဆုံး ကွန်တိန်နာ... ကွန်တိန်နာသေတ္တာ ဘယ်နှလုံးလောက်ရှိမှ အားလုံးကို ဆံ့နိုင်ပါမည်နည်း။ အနည်းဆုံးတော့ စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ ရှိသော အခန်းတစ်ခန်းသည်ပင်လျှင် ယွမ် ၁၀၅ ဘီလီယံရှိသော ငွေစက္ကူအစစ်များကို ဆံ့အောင် ထည့်သွင်းနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
သို့ဆိုလျှင် အစိုးရပိုင်းအဖွဲ့အစည်းဟု ဆိုနိုင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုသည် ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားသော အမှာစာမျိုးကို အမှန်တကယ်ပဲ မှာယူနိုင်စွမ်း ရှိပါသလော။ အကယ်၍ သင်က သူတို့တွင် ဤကဲ့သို့သော အမှာစာမျိုးကို မှာယူနိုင်စွမ်းမရှိဟု ထင်မြင်နေပါက သင် လုံးဝ မှားယွင်းသွားလိမ့်မည်။ အမှန်အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် ယွမ် ၁၀၅ ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိသော အမှာစာကို မှာယူခြင်းဆိုသည်မှာ မိုးဖွဲဖွဲရွာသွန်းရုံမျှသာ ရှိသေးပြီး၊ တကယ့်ကို သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ထိုနိုင်ငံပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် ဘာတွေလုပ်ဆောင်ကြသလဲဆိုသည်ကို မမေ့ပါနှင့်။ သူတို့ထဲမှ အများစုသည် သေနတ်၊ အမြောက်၊ ဒုံးကျည်၊ စစ်လေယာဉ်နှင့် စစ်သင်္ဘောကြီးများကဲ့သို့သော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စီမံကိန်းများတွင် ပါဝင်လုပ်ကိုင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ သေနတ်၊ အမြောက်၊ ဒုံးကျည်နှင့် စစ်လေယာဉ်များအကြောင်းကို အထူးတလည် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ ဤအရာများကတင် လုံလောက်လှပေသည်။
မြင့်မားသော စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည့် တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းသည် ပိုမိုခေတ်မီဆန်းသစ်မည်ဆိုပါက မည်မျှအထိ စျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပါမည်နည်း။ အမေရိကန်နိုင်ငံက တိုက်လေယာဉ်များကို ရောင်းချသည့်အခါ တစ်စင်းလျှင် ယွမ် သန်း ၁၀၀ ဖြင့် ရောင်းချလေ့ရှိသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၏ တိုက်လေယာဉ်များသည် အနည်းငယ် နိမ့်ကျသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည်လည်း စျေးပေါပေါနှင့် ရောင်းချရသော အဆင့်မျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က တစ်စင်းလျှင် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ရောင်းချနေမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့ဘက်က တစ်စင်းလျှင် ယွမ်သန်းဆယ်ချီ၍ ရောင်းချခြင်းကော အဆင်မပြေနိုင်ဘူးလော။
ကုန်ကျစရိတ်လား။
ကောင်းပြီ၊ ကုန်ကျစရိတ်က မနည်းလှသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ အမြတ်အစွန်းမှာမူ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားလှသည်။ ရိုးရှင်းသော ဥပမာတစ်ခုအနေဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းကို ယွမ် ၃၀ မီလီယံ (သန်း ၃၀) ဖြင့် ရောင်းချရလျှင် ယင်း၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ယွမ် ၁ မီလီယံ (၁ သန်း) အောက်သာ ရှိနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အမြတ်အစွန်းက မည်မျှနည်း။ ယွမ် ၂၉ မီလီယံ (၂၉ သန်း) တိတိ ဖြစ်သည်။ မသံသယဖြစ်ပါနှင့်၊ ဤသည်မှာ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းလုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ သာမန်ထက် ပိုမို၍ အမြတ်အစွန်းရရှိသော လုပ်ငန်းကဏ္ဍကြီး ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်နိုင်ငံရှိ ထိပ်သီးလုပ်ငန်းစုကြီး ၁၀ ခုထဲတွင် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်မှုမရှိသော လုပ်ငန်းစုဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ယင်းလုပ်ငန်းထဲသို့ မည်သို့လျှင် ပါဝင်ပတ်သက်မနေဘဲ ရှိပါမည်နည်း။ အဓိကလုပ်ငန်းအဖြစ် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများကိုသာ သီးသန့်လုပ်ကိုင်သော လုပ်ငန်းစုကြီးပင် ရှိနေသေးသည်။ ဤအချက်ကပင် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းလုပ်ငန်း၏ ကြီးမားလှသော အမြတ်အစွန်းသည် သင် တွေးတောထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်လှသည်။
အခြားအရာများကို ထည့်မပြောသေးဘဲ တိုက်လေယာဉ်များကို ထုတ်လုပ်ပြီး သုတေသနပြုလုပ်နေသည့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကုမ္ပဏီများကိုသာ နမူနာကြည့်လိုက်ပါ။ သူတို့က လေယာဉ်အချို့ကို ရောင်းချလိုက်ရုံမျှဖြင့် ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာ၊ ကုဋေပေါင်းများစွာမှသည် ယွမ် ၁၀၅ ဘီလီယံအထိ ရှိသော အမှာစာများကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ကြသည်။ ဤအရာက ဘာဆန်းသလဲ။
အခြားတစ်ခုမှာ ဒုံးကျည် (Missiles) များ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ပို၍ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ပိုမိုဝေးလံသော နေရာများသို့ ပစ်ခတ်နိုင်သည့် ဒုံးကျည်အချို့၏ တန်ဖိုးကိုလည်း ထောင်ဂဏန်းဖြင့် တွက်ချက်ရသည်။ ယင်းတို့၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ပို၍ပင် နိမ့်ကျနိုင်ပြီး ယွမ်သိန်းဂဏန်း သို့မဟုတ် သောင်းဂဏန်းမျှသာ ရှိနိုင်သည်။
သဘာဝကျကျပင် တရုတ်နိုင်ငံသည် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များကို မည်သည့်အခါမျှ ပြင်ပသို့ ရောင်းချခဲ့ခြင်းမရှိချေ။ ကြည့်ရသည်မှာ မည်သည့်နိုင်ငံမဆို တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များကို ပြင်ပသို့ ရောင်းချကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်များကိုမူ မဟာဗျူဟာမြောက် ဒုံးကျည်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟာဗျူဟာမြောက် ဒုံးကျည်များကို မဟာဗျူဟာမြောက် နျူကလီးယားလက်နက် (Strategic Nuclear Weapons) များဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ မည်သည့် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်မဆို နျူကလီးယားထိပ်ဖူး (Nuclear Warheads) များကို တပ်ဆင်၍ ရနိုင်လှသည်။
ထိုသို့ တပ်ဆင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် နျူကလီးယားလက်နက် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်နိုင်ငံကမျှ ဤမဟာဗျူဟာမြောက် လက်နက်များကို ရောင်းချခြင်းမရှိကြချေ။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်က ပြန်ပြောရလျှင် အကယ်၍ နျူကလီးယားထိပ်ဖူးကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်လျှင်ပင် တိုက်ချင်းပစ်ဒုံးကျည်တစ်စင်း၏ စွမ်းပကားကို ကိန်းဂဏန်းများဖြင့် ဖော်ပြရန် လိုအပ်ဦးမည်လော။ ဝေးလံသော ပစ်မှတ်တစ်ခုအတွက်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာဦးဘက်ခြမ်းမှ အခြားတစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ပစ်ခတ်နိုင်ခြင်းကို ထည့်မပြောသေးဘဲ၊ ကီလိုမီတာ သန်းချီ၍ ဝေးလံသော နေရာသို့ ပစ်ခတ်နိုင်သည်ဆိုဦးတော့၊ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသော ဖျက်အားပြင်း သတ်ဖြတ်ရေးလက်နက်ကြီး ဖြစ်နေဆဲပင်။
မည်မျှပင် မိုက်မဲလှသော နိုင်ငံဖြစ်ပါစေ ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးကိုတော့ ရောင်းချလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ငါ စိုးရိမ်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်က ယင်းကို အခြားသူတစ်ဦးထံ တစ်ကြိမ် ရောင်းချလိုက်သည်နှင့်၊ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူတို့က သင် ရောင်းချပေးခဲ့သော ထိုဒုံးကျည်များကို အသုံးပြုပြီး သင့်ကို ပြန်လည်ပစ်ခတ်လာခဲ့လျှင် သင် ဘာလုပ်မည်နည်း။
နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည် ယနေ့တွင် သင့်အပေါ် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေနိုင်သော်လည်း၊ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ သင့်အပေါ် ရန်သူအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ အချို့သော လူများက နိုင်ငံအချင်းချင်းကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ကလေးနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေကြသည်နှင့်ပင် ခိုင်းနှိုင်းဖော်ပြကြသည်။ တစ်ခဏတွင် သေကျေပျက်စီးမတတ် ရန်ဖြစ်နေကြပြီး၊ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ သူငယ်ချင်းကောင်းများ ပြန်ဖြစ်သွားကြပြန်သည်။
၎င်းသည် ရေတွက်လို့မရနိုင်သော ကိန်းရှင်များနှင့် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားပေါ်တွင် အခြေခံပြီး အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတတ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် ကိုက်ညီနေမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် မကိုက်ညီတော့ပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား - "ထာဝရ ရန်သူဟူ၍ မရှိ၊ ထာဝရ အကျိုးစီးပွားသာ ရှိသည်" (There are no eternal enemies, only eternal interests)။ စီးပွားရေးလောက (Shopping Malls) တွင်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် အက်ပဲလ် (APPLE) မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကုမ္ပဏီသည် ဖိုးစတား (Four-star - ဆမ်ဆောင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း) မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကုမ္ပဏီနှင့် သေကျေပျက်စီးမတတ် တိုက်ခိုက်နေကြသော်လည်း၊ သူတို့တွင် ဘုံအကျိုးစီးပွားတစ်ခု ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ကြပြန်သည်။
လုံထန်ဂရုနှင့် ဖိုးစတား မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကုမ္ပဏီတို့သည် လုပ်ငန်းတူ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဖိုးစတားကုမ္ပဏီသည် လုံထိန်ဂရုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသည်။ ယင်းသည် ဖိုးစတားကုမ္ပဏီအနေဖြင့် ဤအရာမှ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်ကို မြင်တွေ့နေရခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါလော။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဖိုးစတား မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကုမ္ပဏီသည် နီဗားနားကို အသုံးချချင်နေသေးခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတော့လည်း ၎င်းသည် အကျိုးအမြတ် (Profit) ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
အဓိက ကိစ္စရပ်ဆီသို့ ပြန်သွားကြပါစို့။
စစ်တပ်၏ နိုင်ငံပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက်မူ သူတို့သည် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းအချို့ကို ရောင်းချလိုက်ရုံမျှဖြင့် နီဗားနား' မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း သောင်းချီ၊ သန်းချီကို အလွယ်တကူ ဝယ်ယူနိုင်ကြသည်။ သူတို့တွင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရှိနေသည်။
သဘာဝကျကျပင် ထိုငွေများသည် သူတို့ကိုယ်ပိုင်ငွေ မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံတော်ပိုင်ငွေ ဖြစ်ပြီး၊ အထက်လူကြီးများ၏ အတည်ပြုချက် ညွှန်ကြားချက် လိုအပ်သေးသည်။
လင်းဖန်အနေဖြင့်မူ သူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့်အချက်မှာ ကြိုတင်ငွေပေးချေမှုသည် သုံးပုံတစ်ပုံသာ ရှိနေခြင်းအပေါ် သူ လက်ခံနိုင်ပါမည်လော ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ လက်မခံဘူးဆိုလျှင်ကော ဘာဖြစ်သနည်း။
ကျန်းဖန်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သဘောဆန္ဒဖြင့် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လူယုံတစ်ဦး (သူငယ်ချင်းကောင်း) ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စလေးတစ်ခုကြောင့်နှင့်တော့ ဒေါသထွက်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထို့အပြင် သုံးပုံတစ်ပုံသာရှိသော ကြိုတင်ငွေပေးချေမှု ပမာဏသည်လည်း သူ၏ အခြေခံစည်းကမ်း (Bottom line) ကို ချိုးဖောက်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်သဖြင့် သူ ကန့်ကွက်နေလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။
.......................................................