အခန်း (၅၂၅-၅၂၆)

အခန်း( ၅၂၅) စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ

ထိုတစ္ဆေတံဆိပ်တော်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်ရှိချေသည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိနေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။

အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် ပျက်စီးနေသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တစ်ခုကို စုပ်ယူထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်လင်၏ ခန့်မှန်းတွက်ချက်မှုအရ ထိုမပြည့်စုံသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ပဉ္စမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်နှင့် ညီမျှလေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုအရာသည် တစ္ဆေတံဆိပ်တော်အတွင်း၌ စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုပ်ယူကျင့်ကြံစဉ်အတွင်း အများအပြား ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသော်ငြားလည်း ယင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော ဖြည့်စွက်ဆေးတစ်ခွက် ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ရှိဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အားကောင်းလှသည် ဆိုသော်လည်း စတုတ္ထ သို့မဟုတ် ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သေးရာ ထိုအရာသည် ပဉ္စမအဆင့် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲ၌ တစ္ဆေတံဆိပ်တော်သည် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး စင်ကြယ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် သူ၏ စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ နှေးကွေးစွာ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်သည် ရေပူစမ်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် နွေးထွေးနေကာ နွေးထွေးသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းဝင်ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် သန်မာကြီးထွားလာစေသည်။

ဤကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်စဉ်သည် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့၏။ သုံးရက်လွန်မြောက်ပြီးနောက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ္ဆေတံဆိပ်တော်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ စုပ်ယူပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို နှေးကွေးစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်းမှ ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းလက်မှိတ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်သွားသည်ကို အသေအချာ မသိရှိသော်လည်း တိုးတက်မှုသည် လွန်စွာကြီးမားလှသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ကုစားနိုင်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ဆေးပင်များကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆေးမီးဖိုအဖြစ် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် စိတ်အာရုံနှစ်မြှုပ်ထားခဲ့လေသည်။

ရက်ပေါင်းတစ်ရာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအခန်းအတွင်း၌သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အချိန်အားဖြင့် သုံးနှစ်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကတည်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေခဲ့သော်လည်း တတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်တွင်ပင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို တိုးမြှင့်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းအစား မိမိ၏ အခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုများကို တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"ရှောင်လင်၊ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းပြကွက်ကို ဖော်ပြပေးစမ်း" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

သခင် - ချင်ယွမ်ဖုန်း

အသက် - ၂၂ နှစ်

ကျင့်စဉ်အဆင့် - ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်၊ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်သူ၊ ဆဋ္ဌမအဆင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးသူ

တိုက်ခိုက်ရေးပညာ - ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်၊ မိုးတိမ်လွင့် ပညာရပ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်၊ အလောင်းကောင်ရုပ်သေး ပညာရပ်၊ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပညာရပ်၊ ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေး ပညာရပ်၊ နဂါးဟိန်းသံပညာရပ်၊ ဓားဆွဲ ခုတ်ချက်၊ လင်းနို့အသွင်ပြောင်းခြင်း ပညာရပ်၊ သွေးပေါက်ကွဲခြင်း ပညာရပ်၊ မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်၊ နေဝင်ချိန်တစ်ချက်ခုတ်၊ ဗုဒ္ဓဂါထာတော် လက်ဝါး၊ ဝရဇိန်ခန္ဓာပညာရပ်၊ ကြိုတင်သိမြင်ခြင်း၊ မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး၊ နဂါးသတ်ချက်

ဓာတ်စွမ်းအင်များ - ခရမ်းရောင်မီး၊ ရွှေရောင်မိုးကြိုး၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ ရေခဲ၊ နဂါးအရှိန်အဝါ

ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ် - စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်

ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး - ၄၉၆၅၈၇၄၂

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးခြင်း အတတ်ပညာ နှစ်ခုစလုံးကို ဆဋ္ဌမအဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကို လဲလှယ်ခဲ့ပြီး ယခင်က မပြည့်စုံခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်အားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကောင်းကင်ဘုံ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်သည် ပြီးပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ဒီမှာ နေခဲ့တာ တော်တော်ကြာပြီပဲ၊ အပြင်ထွက်ပြီး ကြည့်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း မြေပြင်မှ နှေးကွေးစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

တရားထိုင်၍ ကျင့်ကြံခြင်းသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည် ဆိုသော်ငြားလည်း အပြင်လောက၌ အတွေ့အကြုံ ရှာဖွေခြင်းသည်လည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်ဟု ချင်ယွုန်းဖုန်းက ခံစားမိဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့်သာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကွက်တိပင် ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်အာရုံသည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

"စွမ်းအင်တွေ ပြတ်တောက်သွားတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ မင်း ငါ့ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် သူသည် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ရ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်၏ ရှုခင်းများသည်လည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ယင်းသည် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးနှင့် တူလှပြီး အထက်တွင် မိုးကောင်းကင်နှင့် အောက်တွင် သမုဒ္ဒရာမှတစ်ပါး အခြားဘာမျှ မရှိချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အရိပ်သည်လည်း ပိုမိုထင်ရှားပြတ်သားလာခဲ့သည်။

ထိုအရာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပေသည်။

"စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးမျှ ရေရွတ်လိုက်၏။

ယခင်က မြေနက်မြေ၌ ရှိစဉ်အခါက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျင့်စဉ်ဖောက်ပြန်ခြင်း ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရပြီး သူ၏ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ယခုကဲ့သို့သော အချိန်တွင် သူ၏ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကို တစ်ဖန်ပြန်လည် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိချေ။

"ဟားဟား၊ ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ငါ မင်းဆီ ပြန်လာခဲ့မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား" စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ ထံမှ ယုတ်မာရက်စက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက ငါ လူသတ်ခဲ့မိလို့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားခဲ့တာကြောင့်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေမှာ ဘယ်လိုအားနည်းချက်မှ မရှိဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်၊ ငါ ပေါ်လာမယ့် ပုံစံကို မင်း ခန့်မှန်းလို့ရနေရင် ငါက ဘာလို့ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အခေါ်ခံရဦးမှာလဲ"

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာက မောက်မာဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အစွမ်းတွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာလို့များလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝဥပေက္ခာပြုကာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးရေရွတ်နေမိသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ဒီနေ့တော့ ငါတို့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြရအောင်၊ ဒီတစ်ကြိမ်က ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်လို ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး" စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် လာခဲ့ရင်တောင် ရလဒ်ကတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာဆိုတာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ သက်သက်ပဲလေ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက မတူဘူးလေ" စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာက ယုတ်မာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါ မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် မင်းရဲ့နေရာကို ငါ အစားထိုးဝင်ရောက်နိုင်မှာ၊ ပြီးရင် မင်းဆိုတာ လောကမှာ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ကောင်းပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ စကားကို အေးစက်စွာ ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး "မြန်မြန်လုပ်စမ်း၊ ငါ အလျင်လိုနေတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ပင်လယ်ပြင်သည် မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီးများနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ရှိနေချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာ၌ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သည်။ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သလို သူသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အဆမတန် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်စဉ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း အဓိက ယှဉ်ပြိုင်ရသည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသုံးပြုမှုပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အသုံးပြုခြင်းအပိုင်းတွင် ဆရာကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာသည်။

မြင့်မားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးများကြားတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

"သေစမ်း"

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ရေနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

နဂါး၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကို တုန်ဟည်းသွားစေခဲ့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် ချမ်းစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ရသည်။

"ရွှေရောင်မိုးကြိုး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ရေနဂါးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

မိုးကောင်းကင်ထက်မှ ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုသည် တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာပြီး ရေနဂါးကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိမှန်သွားခဲ့လေသည်။

ကြီးမားလှသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေနဂါးကို ရေစက်ရေပေါက်မြောက်မြားစွာအဖြစ်သို့ ကွဲကြေပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါက ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ပဲ၊ ငါကပဲ ဒီနေရာရဲ့ သခင်၊ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာကောင်လို့ ထင်နေတာလဲ" ဟု ဆို၏။

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိုးကောင်းကင်ထက်မှ ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာပြီး ပင်လယ်ပြင်ထက်ရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိမှန်လေတော့သည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် မိမိ၏ စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုခံခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားအောက်တွင် မိမိသည် လွန်စွာ အားနည်းလွန်းနေသည်ကို သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

ဤသည်မှာ အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်ရာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည်ပင် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ချေ။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ ငါ မင်းကို ဝါးမြိုပစ်မယ်"

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာသည် ရက္ခိုတ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေတော့သည်။

အခန်း (၅၂၆) ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေခြင်း

ထိုစိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် မိမိ၌ မည်သည့်အသာစီးရမှုမျှ မရှိတော့ကြောင်း သိမြင်သွားသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားမလိုဖြစ်ရချေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးတွင် မုန်တိုင်းများ ထန်လျက်ရှိပြီး ပင်လယ်ပြင်၌လည်း ကောင်းကင်တိုင်မတတ် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွသောင်းကျန်းနေတော့သည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်ထွက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် စုစည်းထားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားလုံးတစ်လုံးသည် ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှိုင်းလုံးကြီးများ၏ အလယ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေသည်။ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်ကျမှသာ သူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ နဖူးအလယ်ဗဟိုကို ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်တော့သည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုန်တိုင်းများသည်လည်း အချိန်ကာလကြီးတစ်ခုလုံး ခဲပျက်သွားသည့်အလား ရုတ်ချည်း ငြိမ်သက်သွားချေသည်။

လွင့်စင်နေသော ရေစက်ရေပေါက်များသည် လေထုထဲတွင် တွဲလောင်းခိုနေပြီး ကျဆင်းနေသော မိုးရေစက်များသည်လည်း ပုလဲကုလားကာတစ်ခုကဲ့သို့ ဆိုင်းငံ့နေတော့သည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။

“ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်လို့ ငါမင်းကို ပြောခဲ့ပြီးသားပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကို ကြည့်ကာ မတတ်နိုင်သည့်အလား ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တို့ထိလိုက်ရာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ နဖူးအလယ်ဗဟိုသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားချေသည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖောင်းကားလာပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

နောက်တစ်ကိုယ်၌ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲသွားရချေသည်။

အချိန်ကာလသည် ပြန်လည် စီးဆင်းလာသည်။

သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း စဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ရပ်တန့်သွားကာ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များလည်း လွင့်စင်ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ ဧရာမလှိုင်းလုံးကြီးများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အေးချမ်းသာယာသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားချေသည်။

“ငါပြန်လာခဲ့မယ် ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ မင်းဟာ ငါ့ရဲ့အရိပ်အောက်မှာ ထာဝရ ရှင်သန်နေရလိမ့်မယ်” စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ၏ အသံသည် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကို အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း လုံးဝ အမြစ်ပြတ်အောင် မချေမှုန်းနိုင်ပေ။

အကြောင်းမူကား စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာသည် သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေရာသည်။

“မင်းသဘောအတိုင်းပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်ခဲ့တော့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သည် ပြိုလဲသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ဖန်ခွက်တစ်ခု ကွဲကြေသွားသည့်အလား ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားများသည် ယခုအချိန်တွင် ထပ်မံ ထကြွလာပြီး တတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးတက်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ကြည်နူးဝမ်းမြောက်သော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကုန် လွှဲရိုက်ချလိုက်ချေသည်။

“ဘုန်း”

အသံဗလံ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်ပေါ်မလာဘဲ မြေပြင်သည်လည်း ပျက်စီးခြင်းမရှိသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤလက်သီးချက်သည် သူနိုးထလာခါစအချိန်ကထက် သိသိသာသာ ပိုမို အားကောင်းလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် ပဉ္စမအဆင့် သိုင်းဘိုးဘေးနယ်ပယ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည်လည်း ပိုမို ထက်မြက်လှချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သူကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်အမင်း အံ့ဩရလောက်သည့် အဆင့်အထိ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် ပြင်ပစွမ်းအား နှစ်ရပ်လုံးသည် သူ၏ လက်ရှိကျင့်စဉ်အဆင့်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားက လိုက်မမှီဘဲ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာမည်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိစေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှန်းဝူမျှော်စင်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာခြင်းမပြုဘဲ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြန်မလာခဲ့ပေ။

ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့အတွက်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် သုံးလကျော်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ သုံးနှစ်တာကာလ ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် လွမ်းဆတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ပြန်လာပြီး မြေနက်မြေကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန် အလုပ်ရှုပ်နေကြကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည် ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးထားရာ နယ်မြေမှ ဆေးပင်များအပြင် အခြားအရာများကိုပါ စတင်ရောင်းချကတည်းက လူအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ ကျော်စောမှုကို ကြားသိ၍ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဆန်းကြယ်သော မြေနက်မြေအကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားကြသဖြင့် ယင်းအတွက်ကြောင့် အထူးတလည် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ယခုအခါ မြေနက်မြေသည် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် သန့်စင်သော နတ်ရေစင်များကိုပါ ရောင်းချသည့် လုပ်ငန်းအထိ တိုးချဲ့ထားသဖြင့် ဤနေရာကို ပိုမို စည်ကားစေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလုပ်ရှုပ်နေကြသော ပုံရိပ်များနှင့် ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော သိုင်းပညာရှင်များကို ကြည့်ကာ သူ၏ရင်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာရသည်။

ကြည့်စမ်း၊ ဒါဟာ ငါတည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အင်ပါယာပဲ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏတာမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေပြီးနောက် သစ်သားတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ကာ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

မြေနက်မြေသည် ပကတိအသွင် တံလျှပ်ထင်ဟပ်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ရောင်းချသော ပစ္စည်းများကို ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများက အစီအရင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ပို့ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ခွင့်ပြုထားသူများမှတစ်ပါး မည်သူမျှ ထိုတံလျှပ်ထင်ဟပ်ခြင်းအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး အရောင်းအဝယ်ကို ရပ်တန့်ရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။

“မလိုဘူး၊ မလိုဘူး၊ ပိုက်ဆံရှာဖို့က အရေးကြီးတယ်၊ အလွန်ဆုံးရှိမှ ဒီနေ့ ဆိုင်ကို နည်းနည်း စောစောပိတ်တာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများလည်း သဘောတူလိုက်ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပစ္စည်းများကို အတူတူ အလုပ်ရှုပ်ခံ ရောင်းချပေးပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပျော်ရွှင်စွာ ရှာဖွေတော့သည်။

၎င်းတို့အားလုံးသည် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အသွားအပြန် လုပ်ရသည်မှာ မောပန်းသော်လည်း တစ်နေ့တာလုံးတွင် အနားမနေရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်နန်နှင့် အခြားသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကူညီပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် အံ့ဩသွားကြသည်။

သူသည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်ကူညီလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြဘဲ သူသည်လည်း ယင်းကို အတော်ပင် ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ဆောင်နေပုံရချေသည်။

အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤကာလအတောအတွင်း သူဘာလုပ်နေခဲ့ကြောင်းကို ၎င်းတို့အား ပြောပြလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အချိန်နိယာမ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သုံးနှစ်တာကာလကို ကုန်လွန်စေခဲ့ကြောင်း ကြားရသဖြင့် အားလုံးက အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။

၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယခင်ကထက် အနည်းငယ် ပိန်သွားပြီး ကွဲပြားခြားနားသွားကြောင်းကိုလည်း သတိပြုမိကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အပေါ် ရန်လိုခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အနေဖြင့် သူ၏ထံမှ မသိမသာ ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤဖိအားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကာလအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားသည် နောက်တစ်ကြိမ် အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာပုံရချေသည်။ မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်မပြောကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အတော်ပင် အားကျနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါနဲ့၊ မင်းတို့အားလုံး ဒီလောက်တောင် အလုပ်ရှုပ်နေတာ တွေ့ရတော့ ကျင့်ကြံဖို့တောင် အချိန်မရှိကြဘူးပဲ၊ ငါတို့ ဒီနေရာတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ လူနည်းနည်းလောက် ဘယ်တော့လောက် ငှားကြမလဲ၊ ဒါမှ မင်းတို့လည်း နည်းနည်း အနားရပြီး ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ထွက်လာမှာပေါ့”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ဒါချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ဖုန်းအစ်ကို၊ ကျွန်မတို့ မမောပါဘူး၊ လူငှားရင်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ကုန်မှာပေါ့၊ အဲဒီလို အလဟဿ ပိုက်ဆံတွေကို ဘာလို့ အကုန်အကျခံမှာလဲ” ဟု ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ချန်ဒါချောင်နှင့် အခြားသူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ပိုက်ဆံစုဆောင်းပေးရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထံသို့ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို လွှဲပြောင်းပေးပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံရရှိလိုက်ချိန်၌ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ဤကာလအတွင်း ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများသည် မွေးမြူရေးခြံမှ မိစ္ဆာသားရဲများကို ဝမ်တောင်တန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အဆင့်နိမ့်နှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အမြားကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြကာ ၎င်းတို့ကို သားရဲထိန်းကွင်းများ စွပ်ပေးပြီးနောက် စတင်ရောင်းချခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သားရဲထိန်းကွင်းများကြောင့် ဤမိစ္ဆာသားရဲများသည် သူတို့၏ သခင်ဖြစ်သူ၏ အမိန့်ကို နာခံရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိကြပေရာ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲထိန်းကျောင်းရေး ပညာရပ်ထက်ပင် ပိုမို ထိရောက်လှချေသည်။

ထို့ပြင် ဝမ်တောင်တန်းတွင် အဆုံးမရှိသလောက် များပြားသော မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိနေသဖြင့် ဤလုပ်ငန်းသည် သေချာပေါက် အမြတ်အစွန်းရသော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုပုံရိပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး လူတိုင်းက သူမအတွက် တိတ်တဆိတ် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

“အစ်မ၊ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ အစ်မကလည်း ဆေးပင်တွေ ဝယ်ဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှောက်လှမ်းလာသူသည် ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ လင်ဇီအာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လင်ဇီအာသည် အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားသွားပုံရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မည်သည့်အရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို အတတ်မပြောနိုင်ပေ။

လင်ဇီအာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံတာလား၊ ငါ့ကို အထဲဝင်ပြီး ထိုင်ဖို့တောင် ဖိတ်ခေါ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ဆိုသည်။

“အော်၊ ငါ့အမှားပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ “ငါနဲ့အတူ အထဲကို ဝင်ခဲ့ပါ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစီအရင်အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ကိုမူ အပြင်ဘက်တွင် ချန်ထားခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား လင်ဇီအာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ကို မဆုပ်ကိုင်ထားပါက သူမအနေဖြင့် မြေနက်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်ဇီအာသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အစီအရင်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ အလွန် သဘာဝကျနေပုံရတော့သည်။