အခန်း (၅၃၉-၅၄၀)

အခန်း(၅၃၉)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ ကိုက်သုံးဆယ်ခန့် အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးထွက်လိုက်ရာ သူ၏ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေသော အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများနှင့် တည့်တည့်တိုးလေတော့သည်။

ထိုအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများအနက် တစ်ကောင်၏ နဖူးပြင်ထက်ရှိ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်လာပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုထဲသို့ ရုတ်ချည်း ခုန်ပျံတက်သွားကာ ချွန်ထက်လှသော လက်သည်းခွံများဆီမှ မှုန်ဝါးဝါး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများပင် လွင့်ပျံကျလာချေသည်။

ယင်းသတ္တဝါသည် လမင်း၏ စွမ်းအင်များကို အမှန်တကယ် စုပ်ယူထားပုံရပေသည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း စိတ်ထဲက ရေရွတ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောတိုက်ဝင်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေသားထက်၌ ဝဲပျံသွားပြီး လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးမှာမူ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့် ထိုအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ၏ ဝမ်းဗိုက်သားကို ချောမွေ့စွာ ဖြတ်တောက် လှီးဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်း ပြိုလဲသွားကာ ကိုယ်တွင်းကလီစာများနှင့်အတူ သွေးအိုင်ကြီးသည် မြေပြင်ထက်၌ သွေးရဲရဲ နီရဲလျက် ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ဤအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေကို ပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရပ်တန့်မနေဘဲ ဝံပုလွေဘုရင် ရှိရာဆီသို့ ဆက်လက်ပြေးဝင်သွားပေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ ပင်မကျောရိုး ဖြစ်ရာ ထိုဝံပုလွေဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သရွေ့ ဝံပုလွေအုပ်စုသည် ဖရိုဖရဲ ကွဲလွင့်သွားကြပေလိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်ရှိနေသောသူများ အားလုံးသည် ကျောချင်းကပ်လျက် ဝိုင်းပတ်ထားသည့် စုဖွဲ့မှုပုံစံကို ယူထားကြချေသည်။

ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်း၏ အားသာချက်မှာ မိမိတို့၏ ကျောပြင်အတွက် စိုးရိမ်ကြောင့်ကြရန် မလိုဘဲ ရှေ့မှလာသော ရန်သူများကိုသာ အာရုံစိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ကျိရှန့်နှင့် လျိုချင်း နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ တုံ့ဆိုင်းဆိုင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး မာထျန်းကမူ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ပွဲဝင်နေပေသည်။

သူက သံဆူးခက်များပါသော စစ်တူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မလွဲမသွေ လဲကျသွားရချေသည်။

စစ်တူကြီး၏ ကိုယ်ပိုင်အလေးချိန်နှင့် မာထျန်း၏ အားအင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အပြင် ချော်ရည်ကဲ့သို့ ပူပြင်းတောက်လောင်နေသော အပူချိန်ကြောင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သော အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများမှာမူ နေရာ၌ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးကြရပေသည်။

ကျိရှန့်၏ တောင်ဖြိုပုဆိန်ကြီးသည်လည်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ ထူးခြားလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ရှေးဟောင်း နတ်မိမယ် နန်းတော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်နောက်ပိုင်း ကျိရှန့်သည် သေလောက်အောင် နှိမ်နင်းရန် တွန့်ဆုတ်နေပုံရပြီး သွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရချေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်စုသည် သူတို့အားလုံးကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး တိုက်ခိုက်လာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေတိုင်း၏ လက်သည်းများ၌ မှုန်ဝါးဝါး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများ ပါရှိနေကာ ၎င်းတို့ထံမှ ထက်မြက်လှသော စွမ်းအင်အလင်းတန်း ချီများ ဖြာထွက်နေပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် ဝံပုလွေအုပ်စုကြားတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားရချေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝံပုလွေဘုရင်သည် အသံခပ်အုပ်အုပ်ဖြင့် ညည်းညူမြည်တမ်းလိုက်ရာ အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အနီးမှ အမှန်တကယ်ပင် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး သူ့အတွက် လမ်းတစ်လမ်း ဖွင့်ပေးလိုက်ကြပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝံပုလွေဘုရင်က သူ့အား တစ်ယောက်ချင်း စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်လိုသည်ကို သိရှိသဖြင့် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ခါယမ်းကာ သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာပြီး ၎င်း၏အရှိန်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြေးဝင်လာတော့ရာ ချွန်ထက်လှသော စွယ်စွယ်ကြီးများသည် အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေချေသည်။

ဤသတ္တဝါသည် ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲ အဆင့်ရှိ အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလှပေသည်။

၎င်း ပြေးဝင်လာသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဖိအားများကို ခံစားရစေချေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ရုတ်ချည်း ခုန်ပျံလိုက်ကာ သန်မာလှသော ရှေ့လက်သည်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကုတ်ခြစ်ချလိုက်ရာ မှုန်ဝါးဝါး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများသည် ကျဆင်းနေသော နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် မြေပြင်ပေါ်၌ လျှောတိုက်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏လက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို မမြှောက်ရသေးမီမှာပင် ဝံပုလွေဘုရင်၏ တုတ်ခိုင်လှသော အမြီးကြီးသည် သံမဏိနှာမောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏မျက်နှာဆီသို့ ရုတ်ချည်း ရိုက်ခတ်လာချေသည်။

အမြီးကြီးသည် လွဲချော်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်မိသွားရာ နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေါ်သွားစေပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လှသော လက်နက်ခဲယမ်းတစ်ခုနှင့်ပင် ခိုင်းနှိုင်းနိုင်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် မိမိမျက်နှာထက်တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာတွင် ကုတ်ခြစ်ရာတစ်ခု ထင်ကျန်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ထိုအခါမှသာ အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများ ယမ်းခါလိုက်စဉ်က မမြင်နိုင်သော လေပြင်းဓားသွားများစွာသည် ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ရောနှောကာ ပျံသန်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း၊ ယင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ထပ်မံပြေးဝင်လာပြန်ရာ ၎င်း၏ ထူးခြားလှသော သားရဲကြွက်သားကြီးများသည် ဖောင်းကြွနေပြီး ပေါက်ကွဲလုမတတ် စွမ်းအားများနှင့် ပြည့်နှက်နေပုံရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ရင်ထဲတွင် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာပေသည်။ သူသည် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ရုတ်ချည်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"လာစမ်း" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ရှေ့သို့ တည့်တည့် ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် ထပ်မံ ခုန်ပျံလိုက်ပြီး သွေးရဲရဲနီနေသော ခံတွင်းကြီးကို ဖွင့်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲရန် ကြိုးပမ်းပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဦးခေါင်းထက်သို့ ရုတ်ချည်း မြှောက်ကာ ဝံပုလွေဘုရင်၏ ခံတွင်းကြီးကို စင်ကြယ်လှသော အားအင် သက်သက်ဖြင့် လှမ်း၍ အတင်းဆွဲထိန်းထားလိုက်ချေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ချလိုသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဇွဲနပဲဖြင့် အတင်းဆွဲထားသဖြင့် ဝံပုလွေဘုရင်သည် ခံတွင်းကို မပိတ်နိုင် ဖြစ်နေရပေသည်။

တိုက်ပွဲကြီးသည် အားအင်ချင်း ပြိုင်ဆိုင်သည့် စမ်းသပ်ပွဲတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။

မာထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် မျက်လုံးထောင့်မှ ဤမြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲတွင် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြရပေသည်။

လူသားတစ်ဦးနှင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လျက် အခြေအနေ တင်းမာနေကြပြီး ဘေးအန္တရာယ်နှင့် အလှတရားတို့သည် ဒွန်တွဲ၍ တည်ရှိနေတော့သည်။

ဤသို့ အခြေအနေ တင်းမာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝံပုလွေဘုရင်သည် ၎င်း၏ ရှေ့လက်သည်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကုတ်ခြစ်ချလိုက်ပေသည်။

၎င်း၏ လက်သည်းများပေါ်ရှိ ချွန်ထက်သော လက်သည်းခွံများသည် ပဉ္စမအဆင့် ရတနာလက်နက်ထက်ပင် ပိုမိုထက်မြက်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း သူ၏ ညာလက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပြည့်လျှံနေသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များဖြင့် လက်သီးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်ချလိုက်ပေသည်။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လွင့်စဉ်ထွက်သွားရကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင်မူ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးနှစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ချေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက် လာဦးလေ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းကာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုထဲသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားပြီးနောက် ဥက္ကာပျံတစ်ခုကဲ့သို့ လေထဲမှ ဝုန်းကနဲ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည်ပင် သူ မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းသွားရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားရာ ဝံပုလွေဘုရင်သည် လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြေပြင်ထက်တွင်မူ နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် သိပ်သည်းလှသော အက်ကွဲကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပေသည်။

လူသားတစ်ဦးနှင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ရန် တိုက်ပွဲထဲသို့ ထပ်မံ၍ လုံးထွေး ဝင်ရောက်သွားကြပြန်သည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဖျက်ဆီးရေးဘုရင်မလား၊ သူက ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲဖြစ်တဲ့ ဝံပုလွေဘုရင်ကို လက်ဗလာနဲ့ တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်တာလား" ဟု ပါရှင်းချောင်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အလောင်းပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်မျှ လဲလျောင်းနေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်မှ အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် နှေးကွေးသွားကာ ကြီးမားသော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေပုံရချေသည်။

"သူကတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ကြွားချင်နေတာပဲ" ဟု မာထျန်းက သက်ပြင်းချလျက် ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်ပြီး "သူက ရက်စက်လှတဲ့ အထူးလေ့ကျင့်ခန်းတွေကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့တာလေ" ဟု ဆိုပေသည်။

သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အဆောင်တစ်ခုတည်းတွင် နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် ထိုအထူးလေ့ကျင့်ခန်းများ မည်မျှအထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်းကို အလိုအလျောက် သိရှိကြပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများအပေါ် အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ ယင်းမှာ သူနှင့် ထိုက်တန်သော ရလဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားကြရပေသည်။

"သတိထားကြ၊ သူတို့တွေ ထပ်ပြီး ပြေးဝင်လာပြန်ပြီ" ဟု လျိုချင်း၏ အသံသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ဝံပုလွေအုပ်စု၏ နောက်ကွယ်မှ အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများသည် ယခုအခါ ရှေ့တန်းသို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး သူတို့ထံသို့ စတင် တိုက်ခိုက်လာကြချေပြီ။

ဤဝံပုလွေအုပ်စုသည် ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဝံပုလွေများထက် သိသိသာသာ ပိုမိုသန်မာလှပြီး အချို့မှာ အဆင့်ကိုးဆင့်မြောက် မြင့်မားသော မိစ္ဆာသားရဲ အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြသဖြင့် လူတိုင်းကို ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော ဖိအားများအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားစေတော့သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ဆွဲဖြဲတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ထင်ကျန်နေပြီး ဒဏ်ရာတိုင်းသည် အရိုးများ မြင်ရလုနီးပါး နက်ရှိုင်းလှပေသည်၊ ဝံပုလွေဘုရင်၏ အရိုးအများအပြားမှာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် ကျိုးကြေပျက်စီးနေပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းကလီစာအချို့ပင် ဒဏ်ရာရရှိနေချေပြီ။

ဝံပုလွေဘုရင်သည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်မြည်တမ်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ ဆယ်ကောင်ကျော်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ဦးတည်ကာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

"အဟက်၊ မင်းက မခံနိုင်တော့လို့ စစ်ကူတွေ ခေါ်ရပြီပေါ့ ဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါလည်း ညှာတာနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ချည်းပင် တောရိုင်းနွားသိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကာ ဝံပုလွေဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်ရာ ဝံပုလွေဘုရင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် လဲကျသွားစေတော့သည်။

အခန်း (၅၄၀) အနားယူခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခွင့်ကောင်းကို လက်လွတ်မခံဘဲ အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများ၏ ဝံပုလွေဘုရင်ပေါ်သို့ ခွစီးလိုက်ပြီး လက်ထဲ၌ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ရုတ်ချည်းပင် ထုတ်ဖော်ကာ ဝံပုလွေဘုရင်၏ လည်ပင်းဆီသို့ လွှဲခုတ်ချလိုက်ချေသည်။

"အူး..."

ဝံပုလွေဘုရင်သည် မသေဆုံးမီ နာခံလိုစိတ်မရှိသော အော်ဟစ်သံကို တစ်ချက်ပြုလိုက်ရပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် ၎င်း၏လည်ပင်းကို အဆီးအတားမရှိ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

သွေးချင်းချင်းနီနေသော ခေါင်းကြီးသည် ဘေးဘက်သို့ လှိမ့်ထွက်သွားရလေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရင်း အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူရှိုက်နေရကာ ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကြောင့် ၎င်း၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေ၏။

သို့သော်လည်း ဝံပုလွေဘုရင်နှင့် အတန်ကြာ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ပြီးနောက် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အနည်းငယ် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်း၌ အားအင်များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဝံပုလွေဘုရင်မှာမူ အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပေရာ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အင်အားသည် ဝံပုလွေဘုရင်ထက် သာလွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဝံပုလွေဘုရင်ကို လက်ဗလာဖြင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ မိမိ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းပကား မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်နေပြီလဲဆိုသည်ကို စမ်းသပ်လိုသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်

အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အနည်းငယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ပြေးဝင်လာကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဦးခေါင်းကို ၎င်းတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်၏။

"အူး... အူး..."

ထိုအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများသည် အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး မာထျန်းနှင့် အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်နေကြသော အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများသည်လည်း ထိုအသံကို ကြားရပြီးနောက် တူညီသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံများကို လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။

မာထျန်းသည် နတ်မင်းများ ကူညီမစနေသကဲ့သို့ အားသွန်ခွန်စိုက် တိုက်ခိုက်နေပြီး ယခုတိုက်ပွဲသည် ၎င်းအတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှပေရာ ၎င်းတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အကောင်ရေ အပြည့်အဝ ဆယ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေသည်။

အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မာထျန်းသည် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် နှစ်ကောင်ကိုပါ အသက်ချွေယူပြီးမှသာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

ဝမ်ဝူးသည်လည်း မာထျန်းကဲ့သို့ပင် ဆယ်မီတာဂဏန်းခန့် အထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ နှစ်ကောင်၏ အလောင်းကို ဆွဲယူကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသော အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အနည်းငယ်မှာမူ ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြချေတော့သည်။

"ဟင်း... မင်းတို့က မင်းတို့ရဲ့ ဝံပုလွေဘုရင်နဲ့အတူ မြေမြှုပ်ခံချင်ကြတာလား... ကောင်းပြီလေ... ငါကပဲ မင်းတို့ရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့"

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကျယ်ပြောလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခဏမျှအတွင်း ထက်မြက်လှသော ကိုယ်ရံစွမ်းအင် အလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပစ်ခတ်ထွက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြီးမားထူထပ်သော သစ်ပင်ကြီးများကိုပင် ကျိုးပြတ်သွားစေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အနည်းငယ်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး ဝံပုလွေဘုရင်နှင့် ၎င်းတို့၏ အလောင်းများကို မာထျန်းနှင့် အခြားသူများရှိရာသို့ ဒရွတ်တိုက် ဆွဲယူလာခဲ့တော့သည်။

ယခုတိုက်ပွဲတွင် ၎င်းတို့သည် ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲနယ်ပယ် ဖြစ်သော ဝံပုလွေဘုရင် တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက မြင့်မားသော သားရဲအဆင့်ဖြစ်သည့် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ အကောင်ရေ အရေအတွက် လေးဆယ်နီးပါးကိုပါ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မှော်အမြူတေ များရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

အကယ်၍ ကျိရှန့်နှင့် လျိုချင်းတို့သာ ပိုမိုအားစိုက်ထုတ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဤဝံပုလွေအုပ်စုတစ်ခုလုံးကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ရန် ဖြစ်နိုင်ချေရှိကြောင်းကိုလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

"ကဲ... ဒါတွေအားလုံးက ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲဝင် သားကောင်တွေပဲ... အရေခွံဆုတ်ဖို့ လိုတဲ့ကောင်တွေကို အမြန်ဆုတ်ကြပြီး မှော်အမြူတေတွေကို ရှာဖွေကြတာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မှော်အမြူတေများအပြင် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေ၏ သားရေသည်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိလှပေရာ ယင်းတို့အားလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အမြတ်အစွန်း အနည်းငယ် ရရှိနိုင်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ငွေကြေးမက်မောတတ်သော ၎င်း၏ ဓလေ့အတိုင်း ထိုပစ္စည်းများအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထိုပစ္စည်းများသည် တောင်မှောက်ခမောက်အဖွဲ့အစည်း ၏ ဒိုင်လူကြီးများက ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကဲဖြတ်ရန်အတွက် သက်သေအထောက်အထားအဖြစ်လည်း အသုံးတော်ခံနိုင်ပေသည်။

"ငါ အရင်ဆုံး ရတနာပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်မယ်... စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ယင်းတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လူတိုင်းကို ခွဲဝေပေးမယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။

လူတိုင်းက ဘာမျှမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ ထို့ပြင် ယင်းတို့အထဲတွင် တန်ဖိုးအရှိဆုံးအရာမှာ ဝံပုလွေဘုရင်ဖြစ်ပြီး ဝံပုလွေဘုရင်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေရာ ၎င်းတို့အား ဝေစုအချို့ ခွဲဝေပေးခြင်းသည်ပင်လျှင် အလွန် သဘောထားကြီးရာ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဖုန်းအကို.. ခုနက မင်းမြင်လိုက်လား... ငါကတော့ တကယ့်ကို လန်းလွန်းနေတာပဲ" ဟု မာထျန်းက ၎င်း၏ စစ်တူကြီးကို ထမ်းရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ... ငါတို့ အခုထိ အနားမယူနိုင်သေးဘူး... နောက်ထပ် ဘာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မသိနိုင်သေးဘူး... ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး အနားယူလို့ရမယ့် နေရာတစ်ခု ရှာကြရအောင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှတစ်ပါး အခြားသူများအားလုံးမှာမူ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဒဏ်ရာအနာတရ ကင်းစင်နေကြသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝံပုလွေဘုရင်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ၎င်းတို့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြပေသည်။

ပါရှင်းချောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေလျက် "ဂျူနီယာမောင်လေး... နင်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း "စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အနာကျက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပေရာ ထိုဒဏ်ရာများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ထိုသို့ကြားရပြီးနောက် ပါရှင်းချောင်သည်လည်း ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ပေ။

လူတိုင်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့ကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ၎င်း၏ ကြိုတင်သိမြင်ခြင်း အခြေအနေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကီလိုမီတာ ငါးကီလိုမီတာ ပတ်လည်အတွင်း အာရုံခံ စူးစမ်းစေခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကုန်ခမ်းစေမည်ဖြစ်သော်လည်း သုံးရက်မှ ငါးရက်အထိ ပြဿနာမရှိဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ပေသည်။

"မင်း ဘာလို့ ဝံပုလွေဘုရင်နဲ့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ... မင်းရဲ့ အင်အားနဲ့ဆိုရင် ဝံပုလွေဘုရင်က မင်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်" ဟု ကျိရှန့်က ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်သို့ ကပ်လျက် ရောက်ရှိလာကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "နောက်တစ်ကြိမ် ဒါမျိုးမဖြစ်စေရပါဘူး... ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အင်အားက တကယ့်ကို ဘယ်လောက်အထိ သန်မာနေပြီလဲဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ရုံတင်ပါ"

"တကယ့် အရူးပဲ" ဟု ကျိရှန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနားယူရန်နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရာ ယင်းက ကျယ်ဝန်းသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုရှိသည့် မြင့်မားလှသော ကျောက်ဆောင်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံး အနားယူရန်အတွက် ကောင်းစွာ လုံလောက်လှပေသည်။

လိုဏ်ဂူ၏ ဘေးဘက်တွင်လည်း ၎င်းတို့ ကိုယ်လက်သန့်စင်နိုင်မည့် စမ်းချောင်းငယ်လေးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်အတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲ အနည်းငယ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အား သွားရောက် မနှောင့်ယှက်ဘဲ လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အား ကွေ့ကောက်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မူလလမ်းကြောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် လမ်းအကြီးအကျယ် ပတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းက အလွန်ပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေကြရသည်။

သို့သော်လည်း လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် မိစ္ဆာသားရဲနှင့်မျှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းတို့သည် ကျောက်ဆောင်ကမ်းပါးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုနေရာသည် ယခင်က မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ အသိုက်အအုံ ဖြစ်ခဲ့ဟန်တူသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စွန့်ပစ်ခြင်း ခံထားရပေပြီ။

"ကဲ... ငါတို့ အခု အနားယူလို့ရပြီ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် ငါးကီလိုမီတာခန့်ရှိသော ဤခရီးတိုလေးကို နှစ်နာရီကြာအောင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ရပေရာ ယင်းက ခရီးတစ်ခုလုံးတွင် ၎င်းတို့ မည်မျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှား တင်းမာနေခဲ့ကြရသည်ကို ထင်ရှားစေသည်။

ဤအချိန်တွင် နေဝင်ရိုးရီ အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ တောအုပ်အတွင်း၌ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် အထူးပင် လျင်မြန်လှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လိုဏ်ဂူ၏ အပြင်ဘက်တွင် မီးပုံတစ်ပုံကို ဖိုလိုက်ပြီး အစားအစာအချို့ကို မီးကင်ရန်အတွက် တင်ထားလိုက်သည်။

၎င်း၏ ဒဏ်ရာများသည် အားလုံးနီးပါး ကျက်သေသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်လှသော ကိုယ်ပိုင် အနာကျက်စွမ်းရည်မှာ ယခုအခါ အပြည့်အဝ သက်သေပြလျက် ရှိနေပေပြီ။

"ဂျူနီယာမောင်လေး... ငါ တကယ့်ကို စူးစမ်းချင်မိတယ်... မင်း ခုနက အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြိုတင်အာရုံခံမိတာလဲ... ပြီးတော့ မင်း ငါတို့ကို အဲ့ဒီ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ရှောင်ကွင်းပြီး ခေါ်လာခဲ့တာ မဟုတ်လား" ဟု ပါရှင်းချောင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြောင်းကို ယခင်က ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်ကျမှသာ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် နားလည်စပြုလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့်မို့ပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်၏။

ပါရှင်းချောင်သည် အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရပြီး ၎င်း၏ ဦးနှောက်ကြောင့်လား... ၎င်းက ခန့်မှန်းလိုက်တာလား... ဟု တွေးတောနေမိတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူမက ဆက်လက်၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။ လူတိုင်းသည် သွေးကွက်များကို ဆေးကြောသန့်စင်ရန်အတွက် စမ်းချောင်းဆီသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သွားရောက်ခဲ့ကြပြီးနောက် အစားအစာများ စားသောက်ရန်နှင့် အားအင်များ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ပြန်လည်စုရုံးလာကြသည်။

"ဒီညတော့ အန္တရာယ်တွေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ညဦးပိုင်းနဲ့ ညဉ့်နက်ပိုင်းဆိုပြီး အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်ကြရအောင်" ဟု လျိုချင်းက ယခုအချိန်တွင် အကြံပြုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့အား ကင်းမစောင့်စေလိုသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော နေရာတွင် ၎င်းတို့အား သတိဝီရိယ ရှိစေရန်မှာ မဆိုးသောအကြံဉာဏ် ဖြစ်သဖြင့် သဘောတူလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အာရုံခံ စူးစမ်းမှုနယ်ပယ်အတွင်း၌ မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မရှိပေရာ ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား စိတ်အေးချမ်းသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။