အခန်း (၅၄၁-၅၄၂)

အခန်း (၅၄၁) အကျပ်အတည်း

"ဩော်... ဒါနဲ့၊ စောစောက ငါတစ်ခု စဉ်းစားနေတာ"

မာထျန်းသည် ရုတ်ချည်းပင် အသေးစိတ်အထိ ဂရုစိုက်တတ်သူတစ်ဦးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး—

"စမ်းသပ်ပွဲကို ရောက်ဖူးတဲ့ စီနီယာတွေ ပြောပြချက်အရ သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းဟာ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမဲ့ အဲ့မိစ္ဆာသားရဲတွေမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွေ ရှိကြတယ်တဲ့"

"မင်း ဆိုလိုတာက ဘာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းကို အပြင်စည်း၊ အတွင်းစည်းနဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးပိုင်းဆိုပြီး သုံးစိတ်တစ်ပိုင်း ခွဲခြားနိုင်တယ်လေ၊ နယ်မြေတစ်ခုစီမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းချင်း မတူကြဘူး၊ သူတို့ပြောတာတော့ အပြင်စည်းနယ်မြေဆီကို နတ်သားရဲအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ရောက်လာတတ်ဖို့ဆိုတာ ယေဘုယျအားဖြင့် အင်မတန် ရှားပါးလှတယ်တဲ့"

မာထျန်းက ရှင်းပြလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်မိသည်၊ မာထျန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို သူ နားလည်ပြီး ဖြစ်ချေပြီ။

ယခုအခါ သူတို့ရောက်ရှိနေသော နေရာသည် သားရဲခြေဆန့်ကျွန်း၏ အပြင်စည်းနယ်မြေဖြစ်ရာ ယင်းဒေသ၌ အမြင့်မားဆုံးရှိနိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲအဆင့်မှာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲများသာ ဖြစ်ပြီး နတ်သားရဲများကိုမူ တွေ့ရခဲလှပေသည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာသားရဲ အများစုမှာ အပင်စားသတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ရဲရင့်ကြမ်းကြုတ်သော အသားစား မိစ္ဆာသားရဲများအတွက် အစာရေစာ မရှားပါးပေ၊ ထို့ကြောင့် ထိုသို့သော သားရဲများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အပြင်စည်းနယ်မြေသို့ လာရောက်လေ့ မရှိကြချေ။

"စီနီယာတွေ ပြောတာတော့ အပြင်စည်းဟာ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေ ကျင်လည်ကျက်စားတဲ့ နယ်မြေဖြစ်ပြီး အတွင်းစည်းကတော့ နတ်သားရဲအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေ ကျင်လည်ရာ နေရာတဲ့၊ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းကိုတော့ လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှပြီး အဲဒီမှာ သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေတောင် ရှိနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်"

မာထျန်းက ပြောပြပြန်သည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် ဝံပုလွေဘုရင်ကိုယ်တိုင် နတ်သားရဲအဆင့်ရှိသော အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေများကဲ့သို့ အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်တတ်သည့် သတ္တဝါမျိုးသည် အတွင်းစည်းနယ်မြေ၌သာ ကျင်လည်ကျက်စားရမည် ဖြစ်ပေရာ ယခုကဲ့သို့ အပြင်စည်းနယ်မြေအထိ ပြေးလွှားလာကြခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပြဿနာရှိလှချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း တည်ကြည်လေးနက်လာတော့သည်။ တကယ်၍ မာထျန်းပြောသကဲ့သို့သာ မှန်ကန်ပါက လမ်းခရီးတစ်လျှောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံမိခဲ့သော နတ်သားရဲအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများမှာ ငါးကောင်ထက်မနည်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ ယင်းမိစ္ဆာသားရဲများသည် အတွင်းစည်းနယ်မြေ၌သာ ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အပြင်စည်းနယ်မြေဆီ ပြေးဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး—

"အားလုံးပဲ... အတတ်နိုင်ဆုံး အနားယူပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားကြပါ၊ တစ်ခုခုတော့ လွဲချော်နေသလို ငါ စိတ်ထဲမှာ ခံစားနေရတယ်"

အခြားသူများလည်း ခေါင်းညိတ်ကြလေသည်။ မာထျန်း၏ စကားကို ကြားရပြီးနောက် အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဝင်ရောက်လာကြချေပြီ။

"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ တကယ်လို့ တစ်ခုခုနဲ့ တိုးရင်တောင် ငါတို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာကြတာပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေထုကို ပေါ့ပါးသွားစေရန် ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြီး—

"ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ ငါတို့ ခရီးကို အရှိန်မြှင့်ရလိမ့်မယ်၊ အကယ်ဒမီရဲ့ တံဆိပ်ပြားက အတွင်းစည်းထဲမှာ ဝှက်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ"

အားလုံး စတင်အနားယူကြတော့သည်။ လျိုချင်းက ပထမဆုံး အစောင့်အရှောက်အဖြစ် တာဝန်ယူပြီး ညဉ့်နက်ပိုင်း ရောက်မှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက လွှဲပြောင်းတာဝန်ယူရန် စီစဉ်လိုက်ကြသည်။

ညမှောင်ရီပျိုးစ အချိန်၌ တောအုပ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။ လရောင်သည် သစ်ရွက်အုပ်များအကြားမှ တိုးဝင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေပြီး လူရိပ်လူယောင်များပမာ ထင်မှတ်ရသည့် အရိပ်မည်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ရှိချေသည်။

လျိုချင်းသည် လက်တွင် နှံတံရှည်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်ကာ သူ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နေရှာသည်။

ညဉ့်ဦးပိုင်းသည် အေးချမ်းစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့လေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သတိရှိစွာဖြင့် နိုးထလာပြီး လျိုချင်းအား သွားရောက်အနားယူရန် ပြောလိုက်တော့သည်။

လျိုချင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ အလျင်အမြန်ပင် အနားယူရန် သွားလေသည်၊ သူသည်လည်း မိမိ၏ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်လော။

တာဝန်ကို လွှဲပြောင်းယူပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေရင်း မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အပြင်သို့ ဖြန့်ကြက်ထားလိုက်ရာ ယင်းမှာ မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုအကဲခတ်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိရောက်လှပေသည်။

အရုဏ်ဦးအချိန်သို့ နီးကပ်လာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုကို ရုတ်ချည်း အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

"ထူးဆန်းတာပဲ ငါ သွားကြည့်မှ ဖြစ်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်း တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း မာထျန်းကို သွားရောက်နှိုးလိုက်တော့သည်။

"ယွမ်ဖုန်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မာထျန်းသည် အိပ်မောကျနေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဘေးနားရှိ စစ်တူကြီးကို ရုတ်ချည်း ဆွဲကိုင်ကာ ထထိုင်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းယမ်းပြကာ—

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို ငါအာရုံခံမိလို့ သွားကြည့်မလို့ပါ၊ ခဏလောက် အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးထားပါဦး"

"အန္တရာယ် ရှိလား"

မာထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တင်းမာသွားရသည်။

"အန္တရာယ် မရှိပါဘူး၊ ငါပြန်လာမှ အသေးစိတ် ပြောပြမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုလိုက်သည်။

မာထျန်း ခေါင်းညိတ်ကာ စစ်တူကြီးကို ကိုင်မြှောက်၍ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လှပြီး တောအုပ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

သူသည် အထက်သို့ ပျံသန်းခြင်းမပြုဝံ့ပေ၊ အကြောင်းမူကား ဤသို့သော ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီး၏ ကောင်းကင်ယံ၌ မည်မျှအထိ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည့် အရာများ ပုန်းအောင်းနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် သောက်စာမျှ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံမိခဲ့သော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာ၌ ဧရာမ မိစ္ဆာသားရဲကြီးတစ်ကောင်သည် လဲပြိုနေပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အလျင်အမြန်ပင် ခုန်အုပ်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ကျားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ထိုမိစ္ဆာသားရဲကြီးမှာ အသက်ရှူရုံမျှသာ ကျန်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

ထို့ပြင် ယင်းကျားမိစ္ဆာကြီးမှာ စင်စစ်အားဖြင့် ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

၎င်းသည် အော်မြည်တတ်တဲ့ လဝံပုလွေဘုရင်နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားကြီး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် အင်အားမရှိတော့ဘဲ နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရရှာချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့တိုးကာ မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် ဒဏ်ရာများ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ မှေးမှိန်စွာ ရစ်သိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

"မင်း အရမ်းပဲ နာကျင်နေရမှာပဲ... ငါ မင်းကို ဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးပါရစေ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကျားမိစ္ဆာကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျားမိစ္ဆာကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လာလေသည်၊ ဤမျှမြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည့် သတ္တဝါဖြစ်ရာ လူသားတို့၏ စကားကို နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိချေပြီ။

၎င်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ချလိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ထုတ်ယူကာ ကျားမိစ္ဆာကြီး၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ကျားမိစ္ဆာကြီးသည် တစ်ခဏချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားရရှာသည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ဖက် တင်လိုက်ရာ မြေပြင်သည် ရုတ်ချည်း မြင့်တက်လာပြီး မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဤမိစ္ဆာသားရဲသည် သူတို့ကို ရန်မူခဲ့ခြင်းမရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ၎င်း၏ ရုပ်အလောင်းအား ရက်စက်စွာ ပစ်ထားရန် စိတ်မရှိခဲ့ပေ။

နတ်သားရဲအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်သည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ အပြင်စည်းနယ်မြေသို့ ထွက်ပြေးလာခဲ့ရခြင်းမှာ အခြားသော နတ်သားရဲများ အပြင်စည်းသို့ ပြေးဝင်လာရသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်တန်ရာ၏။

တစ်ခုခုက သူတို့ကို လိုက်လံအမဲလိုက်နေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော အာရုံတစ်ခု ရုတ်ချည်း တိုးဝင်လာပြီး ဤရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးအတွင်း တစ်စုံတစ်ရာသော အန္တရာယ်ဆိုးကြီး ပုန်းခိုနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အာရုံခံနယ်ပယ်၏ အစွန်းပိုင်းတွင် အခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထပ်မံသိရှိလိုက်ရသဖြင့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘေးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်၌ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ပုန်းအောင်းနေလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသောအရာတစ်ခုကို ရုတ်ချည်း သတိပြုမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိချေသည်။

၎င်းတို့ အနားယူနေသည့် လိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ကျိရှန့်နှင့် အခြားသူများထံသို့ အန္တရာယ်ကြီးမားသော မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင် ချဉ်းကပ်သွားနေသည်ကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ထောက်လှမ်းမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ လက်ဝါးခန့်မျှသာရှိပြီး ကျောပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လူမျက်နှာပုံသဏ္ဌာန် ပါရှိသည့် ပင့်ကူသုံးကောင် ဖြစ်ကြချေသည်။

ယင်းပင့်ကူများမှာ စင်စစ်အားဖြင့် ပထမအဆင့် နတ်သားရဲအဆင့်ရှိသော ပင့်ကူနီများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤပင့်ကူနီများသည် စစ်မှန်သော တောအုပ်လူသတ်သမားများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် အရောင်မှာ ညဉ့်မှောင်ရီနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိကာ လှုပ်ရှားရာတွင်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိချေ။

၎င်းတို့ ကိုယ်တွင်းရှိ အဆိပ်အတောက်များသည် ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကိုပင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။

ထိုချိန် မာထျန်းမှာမူ အစောင့်အရှောက် လုပ်နေသည်ဟု ဆိုသော်လည်း စင်စစ်အားဖြင့် စစ်တူကြီးကို မှီကာ အိပ်မောကျနေချေပြီ။

တကယ်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ ကြိုတင်မသိရှိခဲ့ပါက ဤလူအနည်းငယ်မှာ ပင့်ကူနီများ၏ အစာအာဟာရ ဖြစ်သွားကြရန် သေချာလှပေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရုတ်ချည်းပေါ်ပေါက်လာသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိမိ၏ အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ရှိနေချေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုနေရာ၌သာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အလင်းတန်း သုံးခုသည် ရုတ်ချည်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ညဉ့်မှောင်ရီကို လျှပ်စီးပမာ ဖြတ်သန်းသွားကြရာ ယင်းတို့၏ အရှိန်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ထက် အဆပေါင်း

၁၀ဆကျော်မျှ ပိုမိုမြန်ဆန်လှပေသည်။

၎င်းတို့မှာ အခြားမဟုတ်၊ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်များပင် ဖြစ်ကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင် သုံးစင်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပိုမိုအားကောင်းလေ၊ အလင်းမဲ့ ပျံလွှားဓားမြှောင်များ၏ စွမ်းပကားမှာလည်း ပိုမိုထက်မြက်လေ ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရောက်ရှိနိုင်သော နေရာမှန်သမျှသို့ ဤဓားမြှောင်သုံးစင်းကို ထိန်းချုပ် စေလွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ယင်းမှာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာမှ ရန်သူ၏ ဦးခေါင်းကို ရယူနိုင်စွမ်းရှိသည့် ပညာရပ်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

ပင့်ကူနီသုံးကောင်သည် ကျိရှန့်နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်၌ပင် ပျံလွှားဓားမြှောင် သုံးစင်းသည် ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းလာပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ကာ ကျောက်တောင်နံရံပေါ်သို့ တစ်ပါတည်း စွဲညှပ်ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သတည်း။

အခန်း (၅၄၂) - မိစ္ဆာတို့၏ ခြေရာလက်ရာများ

မာထျန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဆီမှ ထူးဆန်းသော အသံဗလံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများကို ကဗျာကယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိ၏။

သို့ရာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုသော်လည်း ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာကို မမြင်ရသဖြင့် နောက်ဆုံး၌ စိတ်အေးလက်အေး ပြန်ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

တောအုပ်အတွင်း၌ တည်ရှိနေသော အန္တရာယ်ရိပ်များ လွင့်ပြယ်သွားသည်ကို မြင်မှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့၏။

ဤရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖုံးကွယ်ထားသော အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေရာ ဤလူစုကို ဤမျှအထိ ပေါ့ဆစွာ ဆက်လက်မနေထိုင်စေရန် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ချလိုက်မိတော့သည်။

အရာခပ်သိမ်းကို မိမိတစ်ဦးတည်းအပေါ်၌သာ ပုံချ၍ အားကိုးမနေသင့်ပေ။ ထိုသို့သာ ဖြစ်နေပါက ဤအစမ်းသပ်ခံ ခရီးစဉ်၏ အဓိပ္ပာယ်သည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားချေမည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သစ်ပင်ထက်၌ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ အချိန်အထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ ထိုမျှော်လင့်ထားသော လူသည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

ထိုသူသည် ဝတ်ရုံနက်ကို ဆင်မြန်းထားပြီး ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတစ်ခုလုံးတွင်လည်း မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေ၏။

သို့ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်လမ်းကို လိုက်စားသည့် ဂိုဏ်းအချို့လည်း ဤသားရဲခြေဆန့်ကျွန်းပေါ်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြလေသလားဟု စတွေးမိသွားသည်။

ထိုလူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း မိစ္ဆာသားရဲ ကျားကောင်ကို မြေမြှုပ်ခဲ့သည့် နေရာတစ်ဝိုက်သို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း အတန်ငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့်ဟန် ရှိချေသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာတာပဲကို၊ ဘယ်လိုလုပ် ပြီးတော့ ပျောက်ချင်းမလှ ပျောက်သွားရတာလဲ" ဟု ထိုလူက ရေရွတ်လိုက်ရာ သစ်ပင်ထက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သဲသဲကွဲကွဲကြီး ကြားလိုက်ရ၏။

ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုမိစ္ဆာသားရဲနောက်သို့ လိုက်လံရှာဖွေလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ထံမှ မိစ္ဆာအနှစ်သာရလုံးကို ထုတ်ယူခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်နေရာ၌ အသုံးချနိုင်မည်ကိုမူ သူ စဉ်းစား၍ မရချေ။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီမိစ္ဆာသားရဲက အင်အားကြီးမားတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း ငါ့မှာ ဒီတစ်ကောင် မရှိရုံနဲ့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဟု ထိုလူက အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ပြောဆိုကာ လှည့်ပြန်ရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုလူ မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ထောက်လှမ်းနိုင်သော အပိုင်းအခြားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ထိုသူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နဝမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူ လှည့်ထွက်သွားတော့မည့် အခိုက်အတန့်ကို မြင်သည်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သစ်ပင်ထက်မှ ချက်ချင်းပင် ဝုန်းခနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်တော့၏။

ထိုလူသည် တုံ့ပြန်မှု အလွန် လျင်မြန်လှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို အောက်သို့ အမြန်နှိမ့်ချလိုက်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လျှံထွက်နေသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုစိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ဝုန်းခနဲ တိုးဝင်လာမှုကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တစ်ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားရ၏။

အကြောင်းမူကား သူသည် ဤသို့သော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများနှင့် အလွန်တရာ ရင်းနှီးနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းကား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦး၏ သန့်စင်လှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသာ ဖြစ်ချေတော့သည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ရင်း မိမိ၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်ရာ အေးစက်လှသော ဓားအလင်းတန်းသည် ထိုစိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို လေထဲ၌ပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားစေတော့၏။

ထိုလူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဟစ်အော်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အလျဉ်းမရှိတော့ဘဲ နောက်သို့လှည့်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူကို မည်သို့လျှင် လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးပါအံ့နည်း။ သူသည် ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်လိုက်၏။

"နဂါးအရှိန်အဝါ"

ထူးကဲလှသော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါတစ်ခုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာထံမှ ဝုန်းခနဲ လျှံထွက်လာခဲ့ရာ ၎င်းကား အစောင့်အရှောက်နဂါးထံမှ ရရှိခဲ့သော နဂါးအရှိန်အဝါပင် ဖြစ်ချေသည်။

ရှေ့မှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးနေသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးတစ်ခုလုံး လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားပြီး ခြေထောက်များတွင် ခဲဆွဲထားသကဲ့သို့ မချီနိုင်မရွှေ့နိုင် ဖြစ်သွားရတော့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွားပြီး မိမိ၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ လည်ပင်းထက်သို့ တေ့လိုက်လေသည်။

"မင်းရဲ့ ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်စမ်း" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ထက်မြက်လှသော နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ငုံ့ကြည့်ကာ မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်သည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ထင်ရှားလှသော ဦးချိုရာနှစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားကို ကောင်းစွာ အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ကြည့်ရတာ ဒီနေရာမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အစီအမံ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတစ်ခု တကယ်ပဲ ရှိနေတာပေါ့" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်မိ၏။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံး လက်တွေ့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအကြောင်းကို ဘာလို့ သိနေရတာလဲ" ဟု ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်က အေးစက်စက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဇွန် ထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀"

"မင်းနာမည်က ဇွန် လို့ ခေါ်တာကိုး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆိုတဲ့ နာမည်ကို မင်း ကြားဖူးသလားတော့ မသိဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ငါ့နာမည် ဇွန် ဆိုတာကို မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ" ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေတ္တမျှအကြာတွင် ပို၍ပင် မှင်တက်သွားရကာ "မင်း... မင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းလား" ဟု ပြန်မေးလေသည်။

"မှန်တယ်၊ ကြည့်ရတာ မင်း ငါ့နာမည်ကို ကြားဖူးသားပဲ၊ ငါ မင်းကို မေးချင်တာက မင်းတို့လူတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိနေပြီလဲ၊ ပြီးတော့ ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေကြတာလဲ၊ မင်း ငါ့ကို ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူးမလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မိမိ၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို နောက်သို့ အမြန်ဆွဲယူရန် ကြိုးစားလိုက်ရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ ဦးခေါင်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ပြင်လိုက်တော့၏။

သို့ရာတွင် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးဆီသို့ အတင်းတိုးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားကို နောက်သို့ဆွဲယူရန် အတန်ငယ် နှောင့်နှေးသွားခဲ့သဖြင့် ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ လည်ပင်း သွေးလွှတ်ကြောကြီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြတ်တောက်သွားရတော့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းကို အမြန်ဖမ်းဆုပ်၍ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း ပုံရိပ်အချို့ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် အသက်ပျောက်သွားလေတော့သည်။

ထိုထင်ဟပ်လာသော ပုံရိပ်အနည်းငယ်အတွင်း၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝတ်ရုံနက်ဝတ် ဆင်တူယိုးမှား လူရိပ်အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေရာ ထိုသူတို့သည် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ အပေါင်းအဖော်များ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပိုမို၍ ကြည့်ရှုရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။

"ဒါကတော့ ပြဿနာပဲ၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းပေါ်ကို ရောက်နှင့်နေကြပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိနေလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို သုံးပြီး ဘာတွေ ကြံစည်နေကြလဲဆိုတာ ငါ မသိရဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်မိတော့၏။

အကယ်၍ ထိုတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များသာ ဖြစ်ပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းဟူသော အမည်ကို ကြားဖူးရန် အကြောင်းမရှိပေ။

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်သောအခါ ဇွန် သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပေရာ ၎င်းသည် သူတို့၏ အပေါင်းအဖော်များ သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

ဤအချိန်တွင် မိုးလင်းစပြုလာပြီဖြစ်၍ နွေးထွေးလှသော နေခြည်တစ်ချက်သည် သစ်ရွက်များကြားမှ ဖြတ်သန်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာထက်သို့ ကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

"ကဲ... ပြန်ကြစို့၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ အကယ်ဒမီရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး အခြားလူတွေရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို စိတ်ချရအောင် လုပ်ရမယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း လိုဏ်ဂူရှိရာဘက်သို့ ခြေလှမ်းပြင်လိုက်တော့၏။

ထိုအချိန်တွင် မိုးလင်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းလည်း အိပ်ရာမှ နိုးထနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် တောင်နံရံထက်၌ ရိုက်နှက်ကပ်ထားခြင်း ခံထားရသော ပင့်ကူနီကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းသည် ဆွံ့အလျက် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်ကြတော့ပေ။

မာထျန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြီး အတန်ငယ်လည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရ၏။ ဤအရာသည် မိမိ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ ကင်းစောင့်ခြင်းကို လွှဲပြောင်းယူခဲ့သည့် အချိန်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

လူတိုင်းသည် ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ နံနက်စာအချို့ကို အရိုးရှင်းဆုံးပင် ပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်လိုက်ကြပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"ယွမ်ဖုန်း... မင်း ဘယ်သွားနေတာလဲ" မာထျန်းသည် ထိုအချိန်တွင် အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့ကာ "မနေ့ညက ကိစ္စအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ နောက်တစ်ခါ ဒါမျိုးမဖြစ်စေရဘူးလို့ ငါ ကတိပေးပါတယ်" ဟု ဆိုလာ၏။

"ကံကောင်းလို့ ငါ အချိန်မီ သိလိုက်ရတာ၊ မဟုတ်ရင် အခြေအနေက အတော်လေး အန္တရာယ်များသွားလိမ့်မယ်၊ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း ပိုပြီး ဂရုစိုက်ဖို့ လိုတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ပင် ပြောလိုက်သည်။

မာထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "စိတ်ချပါ၊ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်စေရပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။

လူတိုင်းသည် နံနက်စာကို သုံးဆောင်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း မည်သည့်နေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်ကို မေးမြန်းကြ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပုံကို အကျဉ်းချုပ်မျှသာ ရှင်းပြလိုက်သော်လည်း ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြရတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် လူသားများအပေါ်၌ အလွန်တရာ ရန်လိုတတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ့အမြင်တော့ ငါတို့ အကယ်ဒမီရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီးတော့ အတွင်းစည်းနယ်မြေနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေသင့်တယ်၊ အပြင်စည်းနယ်မြေမှာပဲ တစ်လလောက် အချိန်ဖြုန်းလိုက်ကြတာ ပိုကောင်းမယ်၊ အဲဒီ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ တစုံတခုကို ကြံစည်နေကြတာ သေချာတယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

လူတိုင်းသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အယူအဆကို သဘောတူကြပေရာ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ကိုယ်တိုင်မမြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ကျော်စောသတင်းများကိုမူ အစဉ်အမြဲ ကြားဖူးနေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သံလိုက်အိမ်မြှောင်ဖြင့် လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့ကြရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့၏ အရှိန်သည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း အန္တရာယ်များကို အဝေးမှပင် ကြိုတင်၍ ထောက်လှမ်းသိရှိနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အန္တရာယ်များကို ရှောင်ကွင်းမသွားတော့ပေ။ မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုသူတို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တည့်တည့်ပင် တိုးဝင်ဖြတ်သန်းလေတော့သည်။

အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အခါတိုင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားလူများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် တိုက်ခိုက်ခိုင်းစေပြီး မိမိကမူ ဘေးမှနေ၍ သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုသာ စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုပေးကာ အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်း အခိုက်အတန့်များ၌သာ ဝင်ရောက်ကူညီပေးခဲ့၏။

ဤသို့ဖြင့် တစ်နေ့တာလုံး အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ခရီးနှင်ခဲ့ကြပြီးနောက် လူတိုင်းသည် အလွန်တရာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ဤခရီးလမ်းတစ်လျှောက်၌ သူတို့သည် နတ်သားရဲအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်နှင့် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲ တွဲဖက်တိရစ္ဆာန် နှစ်ဆယ့်သုံးကောင်ကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြလေပြီ။