အခန်း (၅၄၃-၅၄၄)

အခန်း(၅၄၃)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာသားရဲများ ကျက်စားရာ နယ်မြေများကိုသာ ရွေးချယ်၍ ၎င်းတို့အား ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသူတို့၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရှုကာ ဤသည်ပင်လျှင် စစ်မှန်သော အတွေ့အကြုံ ယူခြင်းဖြစ်သည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်း ယူဆနေမိသည်။

ဘေးအန္တရာယ် မရှိပါက ၎င်းကို အပန်းဖြေခရီးဟုသာ ခေါ်ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံယူ ကျင့်ကြံခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသူတို့၏ ခရီးသွားနှုန်းမှာ အလွန် လျင်မြန်လှသော်လည်း ခရီးစဉ်ကိုမူ နောက်ကျကျန်ရစ်အောင် မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အား အဆက်မပြတ် ရှေ့သို့ တိုးစစ်ဆင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ယမန်နေ့ကထက် နှစ်ဆမကသော ခရီးအကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရရှိထားကြသဖြင့် အနည်းငယ် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အသွင် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အား ညဉ့်ကင်းစောင့်ခြင်းကို တစ်လှည့်စီ တာဝန်ယူစေခဲ့သည်။

“ကဲ... အားလုံးပဲ သတိထားကြဦး။ ငါ ဟိုဘက်ကို သွားပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘေးဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ပြောဆိုပြီးနောက် အဖွဲ့ထံမှ ခွာ၍ တစ်ကိုယ်တည်း ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

မာထျန်းသည် ယခုအကြိမ်တွင် ပထမဆုံး ကင်းစောင့်ရန် မိမိဘာသာ တက်ကြွစွာ တာဝန်ယူခဲ့သော်လည်း အခြားသူများမှာမူ စိတ်မချနိုင်ကြသေးသဖြင့် ဝမ်ဝူးနှင့် မာထျန်းတို့ကို ညဉ့်ဦးပိုင်းတွင် အတူတကွ ကင်းစောင့်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်မိသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မာထျန်းသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ရင့်ကျက်လာပုံ ရပေသည်။

ကျိရှန့်နှင့် လျိုချင်းတို့၏ သဘောထားမှာ ယခင်က အနည်းငယ် စိတ်ပါဝင်စားမှု မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း အရေးကြုံလာရသည့် အခါတွင်မူ မိမိတို့၏ စွမ်းအားရှိသမျှ အကုန်ထုတ်သုံးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

“တကယ်ပါပဲ... သူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီးတော့ အခုလိုမျိုး ငါတို့ကို လုံးဝ ပစ်ထားပြီး ထွက်သွားရတယ်လို့။”

ယခုအချိန်တွင် အဖွဲ့ထဲ၌ အများအားဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ နေလေ့ရှိသော ယိုတယ်ရွှေသည် ရုတ်တရက် မကျေမနပ် ညည်းတွားမြည်တမ်း လာခဲ့သည်။

သူ၏ အမြင်အရ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားကောင်းသော ရန်သူများကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး အားနည်းသော သားရဲများကိုသာ ၎င်းတို့ထံ ချန်ထားပေးသင့်သည်ဟု ထင်မြင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ကျိရှန့်နှင့် လျိုချင်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ဝူးနှင့် မာထျန်းတို့သည်လည်း ယိုတယ်ရွှေအား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ယိုတယ်ရွှေက မိမိတို့ထက် ဝါရင့်သူစီနီယာ ဖြစ်နေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ပါရှင်းချောင်သည်ပင်လျှင် ယိုတယ်ရွှေ၏ အနားမှ တိတ်တဆိတ် အနည်းငယ် ခွာ၍ ထိုင်လိုက်လေသည်။

ယိုတယ်ရွှေ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ ရိုးရှင်းသော မကျေမနပ် ညည်းတွားမှုလေးတစ်ခုက ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။

“ဘာလဲ... ငါပြောတာ မှားလို့လား။ သူက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီးတော့ ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး တစ်ချက်ကလေးတောင် လက်မလှုပ်ဘဲ ဘေးကနေ ကြည့်နေတာ။ ငါတို့ ဒဏ်ရာရတာကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။” ယိုတယ်ရွှေက ခက်ထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဟွန်း... သူသာမရှိရင် နင်သေနေတာ ကြာလှပြီ။” ကျိရှန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းက သိသိသာသာကို ပြောင်းလဲနေပြီ။ အပြင်စည်းနယ်မြေတွေမှာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ အားကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အကုန်လုံး ထွက်လာနေကြပြီလေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ မရှိရင် မင်း ဒီနေရာအထိ ရောက်နိုင်ပါ့မလား။” မာထျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့၍ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ ဒဏ်ရာရတာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေပြီး ဘာမှမလုပ်ပေးတာတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။” ယိုတယ်ရွှေသည် မိမိကိုယ်မိမိ မှန်ကန်နေဆဲဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“မင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာတာက အတွေ့အကြုံ ယူဖို့လေ... အပန်းဖြေခရီး ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူး။” လျိုချင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး “ချင်ယွမ်ဖုန်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ရံတော် မဟုတ်ဘူး။ သူသာ မရှိရင် ငါတို့က ဒီအတွေ့အကြုံယူ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဒီအတိုင်း လက်လွှတ်လိုက်ရမှာလား။” ဟု ဆိုလေသည်။

ယိုတယ်ရွှေသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်ကာ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူလုပ်တာ မှားတယ်လို့ပဲ ငါ ခံစားရတယ်။ ဒီလောက်ထိ အန္တရာယ်များနေတာကို။” ဟု ကျိတ်၍ ညည်းတွားနေမိသည်။

“ဒါက အန္တရာယ် သိပ်မများသေးပါဘူး။” ဝမ်ဝူးက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး “ဒါက အတွေ့အကြုံ ယူတယ်ဆိုတာပဲ။ မင်း မခံနိုင်ရင်တော့ လာခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားလိုက်ပေါ့။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါ...” ယိုတယ်ရွှေသည် မိမိ၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သော်လည်း အခြားသူများ၏ အကြည့်များကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်ရလေသည်။

အမှန်စင်စစ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဤမြင်ကွင်း အားလုံးကို မြင်တွေ့နေရပြီး ၎င်းတို့၏ စကားပြောဆိုသံများကိုလည်း ကြားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကျိရှန့်နှင့် အခြားသူများသည် မိမိအား ထောက်ခံကြပြီး ယုံကြည်ကြပေသည်။ ထို့ပြင် မိမိသည် ဤအဖွဲ့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး အကာအကွယ် ဖြစ်သည်ကိုလည်း ၎င်းတို့ သိရှိနားလည်ကြသည်။

အကယ်၍ အန္တရာယ် အလွန်ကြီးမားသော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သဘာဝကျစွာပင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားမည် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာမှ အခြေအနေများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် စူးစမ်း အာရုံခံမိထားသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းကောင် နှစ်ခုကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

ထိုအလောင်းကောင်များပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများတွင် မြောက်မြားစွာသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေကြရာ ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေပေသည်။

“ငါတို့ အတွင်းစည်းနယ်မြေကိုတောင် မရောက်သေးဘူး... မိစ္ဆာဂိုဏ်းက သားရဲတွေကို ဒီနေရာအထိ မောင်းထုတ်နေကြတာလား။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။ သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် မတွေ့ဆုံချင်ပေ။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် အများစုမှာ အလွန် အားကောင်းလှပြီး ၎င်းတို့ထံတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရတနာလက်နက် အကြွင်းအကျန်များပင် ရှိနေနိုင်သဖြင့် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

ဤသေဆုံးနေသော နတ်သားရဲ အဆင့် သတ္တဝါများသည် ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာ သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်၏။

“ပထမဆုံး ငါ တံဆိပ်ပြားကို ရအောင်ယူမယ်... ပြီးရင် သူတို့ကို အပြင်ဘက်ကို ပြန်ပို့ရမယ်။ ငါ မုန့်ချီလော့ကို ရှာဖို့ လိုအပ်တယ်။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လှည့်ရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သည်။

၎င်းတို့အပြင် မုန့်ချီလော့သည်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိထားသည်။

ဤမျှ အန္တရာယ်များပြားလှသဖြင့် သူသည် မုန့်ချီလော့ကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့၍ မရနိုင်ချေ။

ရှေးဟောင်းတောအုပ်အတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။

နတ်သားရဲအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံး အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပြေးလာကြခြင်းက ထိုတောအုပ်ကြီးသည် မည်မျှအထိ အန္တရာယ်ကြီးမားနေကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလိုသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အာရုံခံနိုင်စွမ်း နယ်ပယ်အတွင်း၌ အခြားသော အရှိန်အဝါ နှစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်သည်။

“သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို သတ်နေကြတာလဲဆိုတာ ငါ မသိသေးဘူး။” ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်ရင်း သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် တက်ရောက်ကာ မိမိ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်ကို ထိန်းချုပ်၍ ပုန်းကွယ်နေလိုက်လေသည်။

မကြာမီတွင် လူရိပ်နှစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး သေဆုံးနေသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အနား၌ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝတ်ရုံနက်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ၎င်းမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များ၏ စံပြဝတ်စုံပင် ဖြစ်ပေသည်။

“အရှင်က အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး... မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က သတ်လိုက်တာများလား။” မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးက စကားစတင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အဲဒါကို အခု လောလောဆယ် ဂရုမစိုက်နဲ့ဦး။ လူသား အမြောက်အမြား သားရဲခြေဆန့်ကျွန်းထဲကို ဝင်လာကြပြီ... ဒါကြောင့် ငါတို့လည်း သတိထားရမယ်။ ငါတို့ သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းဆီးပြီး ဒီနေရာမှာပဲ ထိန်းသိမ်းထားရမယ်။” ဟု

အခြားမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လန့်ဖျတ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များသည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ချိုးဖျက်ပြီး ထွက်ပြေးရုံမျှဖြင့် အားရကျေနပ်ခြင်းမရှိဘဲ ဤနေရာသို့ စမ်းသပ်ကျင့်ကြံရန် လာရောက်ကြသော လူသားအားလုံးကိုပါ သတ်ဖြတ်လိုနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။

“ကောင်းတယ်... လူသားအားလုံးက သေသင့်တာ။” ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်က ခက်ထန်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အခုလို လုပ်ရင် အခြားလူသားတွေက ငါတို့ကို ရိပ်မိသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ သူတို့က အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင်ကြီးတွေကို စေလွှတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။” ဟု ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ငါတို့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူသားအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး ပုန်းကွယ်နေကြမှာ။ ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလှပြီ... သူတို့ ငါတို့ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပါဘူး။ လူသားတွေက ငါတို့အပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ သတိဝီရိယတွေကို လျှော့ချထားပြီးသားပါ။” အခြားမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေါင်းညိတ်မိသွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များသည် အမှန်စင်စစ် ယခင်ကတည်းက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီး လူသားများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ၎င်းတို့သည် လူသားတို့၏ လှုပ်ရှားမှု ပုံစံများကို ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ရန်သူမျိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပိုမို ခက်ခဲလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စရပ်မှာ ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦးသည် သေဆုံးနေသော မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းကောင် နှစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ လက်များကို မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ လက်များမှတစ်ဆင့် မြောက်မြားလှစွာသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းကောင် နှစ်ခုလုံးတွင် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များ မည်သို့ ပြုလုပ်နေသည်ကို သူ မသိရှိချေ။

မကြာမီတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဖြေကို သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

သေဆုံးနေသော မိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ထရပ်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲ နှစ်ကောင်သည် ယခုအခါ ထူထပ်သော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် နီမြန်းနေကြသည်။

၎င်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း သုံးခွလှံ ရတနာလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားစဉ်က အခြေအနေနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် နှစ်ဦး၏ ရုပ်သေးရုပ်များ ဖြစ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟားဟားဟား... ကောင်းလိုက်တာ။ ငါတို့ လုံလောက်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီလူသားတွေကို စတင် အမဲလိုက်လို့ ရပြီ။” မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦးက လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုမိစ္ဆာသားရဲများ တောအုပ်အတွင်းမှ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ပြေးနေကြသည်ကို သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များသည် မိစ္ဆာသားရဲများကို အမဲလိုက် ဖမ်းဆီးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေတော့သည်။

အခန်း(၅၄၄)

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ထိုသို့သော မိစ္ဆာသားရဲများကို စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါဖြင့် ထိန်းချုပ်၍ ရုပ်သေးရုပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိကြချေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်သွားနိုင်ပါက စမ်းသပ်မှုခံယူရန် ရောက်ရှိလာကြသည့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တပည့်များအတွက်မူ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးဆုံးရှုံးရမည့် ဘေးဒုက္ခဆိုးကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာသားရဲများပေါ်သို့ ခွစီး၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်ကို မြင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သစ်ပင်ထက်မှ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းလိုက်တော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦးမှာ လန့်ဖျန့်သွားကြရာ မိမိတို့အနီးအပါး၌ လူတစ်ဦး ပုန်းကွယ်နေသည်ကိုပင် ရိပ်မိခြင်း မရှိခဲ့ကြပေရာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားကြရသည်။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များအနက် တစ်ဦးမှာ ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာမူ နဝမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ အန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

“မိတ်ဆွေတို့... ငါ့မှာ မင်းတို့ကို မေးစရာ မေးခွန်းအချို့ ရှိလို့ပါ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဘယ်က ရောက်လာတဲ့ အသိတရားမရှိတဲ့ လူသားလဲ”

ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် မိစ္ဆာသားရဲပေါ်မှ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာပြီး ၎င်း၏ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ လှိုင်းထလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝါးမြိုပစ်ရန် ခြိမ်းခြောက်လာတော့သည်။

ထိုခဏ၌ မိစ္ဆာသားရဲသည်လည်း ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာချေသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ရုပ်သေးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ခံထားရပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် သွေးဆာရက်စက်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာပုံရပြီး နာကျင်မှုကိုလည်း မသိ၊ နားရက်လည်းမရှိဘဲ လုံးဝသတ်ဖြတ်ရေး ရုပ်သေးရုပ်များ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိလက်ထဲမှ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ မိမိထံသို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်ကျမှသာ ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထက်မြက်လှသော အေးစက်စက် ဓားအလင်းတန်းသည် ကျောက်ခဲကို လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်သွားပြီး ၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲကိုပါ ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုက်ရိုက် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

“နဂါးသတ်ချက်”

ဓားအလင်းတန်း ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးပညာ၏ အမည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျယ်ပြောလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ဝဲကရက်ထသကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မွေးရာပါ နဂါးအရှိန်အဝါကြောင့် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဖိအားများ သက်ရောက်လာရာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ လက်ခြေများ တောင့်တင်းသွားကြရသည်။

“ပြေးကြစို့”

ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှည့်၍ ဘယ်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။

ကျန်ရှိနေသည့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည်လည်း ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ညာဘက်သို့ အသည်းအသန် ပြေးလေတော့သည်။

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားစေရန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မဟာဆရာနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ထိုအတောအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထွက်ပြေးနေသည့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်နောက်သို့ အမီလိုက်လေသည်။

ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် တော်တော်ပင် ပြတ်သားလှချေသည်။ မိမိအနေဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသည့်အပြင် ကျန်တစ်ဦးကိုပါ လမ်းခွဲပြေးစေခဲ့ရာ အနည်းဆုံး တစ်ဦးခန့် လွတ်မြောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤအရာမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ အရာမထင်ပေ။ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လွှမ်းခြုံနိုင်သည့် မည်သည့်နယ်ပယ်မဆို ၎င်း၏ လက်ခုပ်တွင်းမှ အရာသာ ဖြစ်ချေသည်။

ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းထက်အလွန် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းတို့ ရရှိထားသည့် သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြသည့် လူသားများတွင် ထိုမျှလောက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး မရှိသင့်ပေ။

“ဒီလူက ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ”

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ချက်ချင်း အုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုအရှိန်အဝါများထဲမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲဆိုးကြီးများ ပြေးထွက်လာကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည့် မိစ္ဆာသားရဲများကို အခြားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များထံတွင်လည်း မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။

ထိုသားရဲဆိုးကြီးများသည် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မူလသဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ဟန်တူပြီး အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ နီရဲတောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ငရဲပြည်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် မိစ္ဆာအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားမှာ ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည် ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို လွှဲယမ်းလိုက်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ကိုယ်ရံစွမ်းအင်တစ်ခု အုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ သားရဲဆိုးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ခြေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကိုယ်ရံစွမ်းအင်၏ နောက်ကွယ်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာသဖြင့် သားရဲဆိုး တစ်ကောင်မျှပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိတွေ့နိုင်ကြချေ။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် ရှေ့မှ အပြင်းနှင်နေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အမီလိုက်တော့မည်ကို မြင်ရသောအခါ ၎င်း၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ၎င်းသည် လက်နက်ချ အရှုံးပေးရမည့် အခြေအနေသို့မူ မရောက်သေးချေ။

၎င်း၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဦးချိုအရှည်ကြီးများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်လှသော အရိုးဆူးများမှာ အရေပြားကို ဖောက်ထွက်လာကြသည်။

ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သားရဲဆိုးကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အရေးကြုံချိန်မှလွဲ၍ ထိုမျှ စွမ်းအားကြီးမားသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလေ့မရှိကြချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြားနှင့် ကြုံတွေ့ဖူးသော်လည်း ဤပညာရပ်ကို အသုံးပြုသည်ကိုမူ အခြားတစ်ဦးထံတွင်သာ တစ်ကြိမ်မျှ မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများမှာလည်း ထို့အတူပင် ပြင်းထန်လှသော်လည်း အသက်ရှင်သန်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခုအနေဖြင့်မူ လုံလောက်လှပေသည်။

သားရဲဆိုးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ အသိစိတ်မှာလည်း သိပ်ပြီး ကြည်လင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး နီရဲလှသော မျက်လုံးများဖြင့် မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာသည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အားကုန် ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်မှတစ်ဆင့် အလွန်တရာ ပူပြင်းလှသော ခရမ်းရောင်မီးများမှာ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးအပေါ် ဝန်းရံသွားကြသည်။

“မီးလျှံကောင်းကင်ခုတ်ချက်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ကာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

ဘုန်း

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာလည်း ကိုယ်ထည်မှ ပြတ်တောက်သွားရကာ ပြတ်တောက်သွားသည့် လည်ပင်းနေရာတွင်မူ ခရမ်းရောင်မီးများ တောက်လောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဟွန့်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်ကို သာသာယာယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ အလောင်းကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤအရာမှာ မြေဓာတ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်များသာ ပြုလုပ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ရေသောက်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူလှပေသည်။

ဤအကြောင်းကိုမူ ချန်ဒါချောင်၊ ချန်ရှောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မသေမျိုးနန်းတော်မှ ပြန်လာပြီးနောက် မြေခဲကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း သစ်သားစတစ်ခုနှင့်လည်း တူညီသည့် ဝါကျင့်ကျင့် ညိုတိုတို အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

၎င်းသည် ထိုအရာကို မြေနက်မြေတွင် စိုက်ပျိုးပြီး သဘာဝ နတ်စမ်းရေဖြင့် လောင်းပေးခဲ့ရာ မထင်မှတ်ဘဲ ထိုမြေခဲမှ အပင်ပေါက်ကလေးတစ်ပင် တကယ်ပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သဘာဝ နတ်စမ်းရေ၏ အာနိသင်ကြောင့် ထိုအပင်ပေါက်ကလေးမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ ဝါကျင့်ကျင့် ညိုတိုတို နွယ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုနွယ်ပင်ကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေကို နေရာယူထားပြီး မသေမျိုးနန်းတော်၏ ကျောက်တံခါးကြီးကိုပါ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ချေသည်။

ထို့ပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနွယ်ပင်၏ မူလအစကိုလည်း သိရှိသွားခဲ့ရာ ယင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ စတင်ဖြစ်တည်ကတည်းက ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည့် ကိုးဆင့်မြောက် ဆေးပင်ဖြစ်သော ဟောက်ထျန်းနွယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ထက်မက ဤဟောက်ထျန်းနွယ်ပင် ကြီးထွားလာပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စတင်ထုတ်လုပ်ပေးလာခဲ့သည်။

ဤဟောက်ထျန်းနွယ်ပင် တစ်ပင်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကျောက်တွင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ထက်မက သာလွန်လှပေသည်။

ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ စည်ပင်ဝပြောလာပြီး ထိုနေရာတွင် စတင်၍ သွေးသားပြောင်းလဲနေကြသည့် ဆေးပင်များသည်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အာနိသင်ကြောင့် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကြရုံမျှမက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကျောက်တွင်းများပင် ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မြေဓာတ်စွမ်းအင်မှာလည်း ထိုဟောက်ထျန်းနွယ်ပင်မှတစ်ဆင့် စုပ်ယူရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအကြောင်းကို လူအနည်းငယ်မျှသာ သိရှိကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ဤစွမ်းရည်ကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ယခုအခါတွင်မူ အလောင်းများကို မြေမြှုပ်ရန်အတွက် အလွန်ပင် အဆင်ပြေလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် အခြားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကို စီးနင်း၍ ထွက်ပြေးနေသော်လည်း ၎င်းနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သည့် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရချေပြီ။

ကျယ်ပြောလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ၏ အာနိသင်ကြောင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသည့် မိစ္ဆာသားရဲမှာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားရတော့သည်။

ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ အသက်ငွေ့ငွေ့မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

၎င်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသည့် အကြောင်းရင်းမှာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ၎င်းကို အရှင်လိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုအရ ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်သည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းကပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းသည် ဤနေရာ၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ကယ်တင်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပြီး လူသားများကြားတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရောနှောနေထိုင်ခဲ့ပုံရသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့သည့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်မှာ ထိုသို့သောသူမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့သည် အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်လျှင် ရန်သူကို မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်မျှ မရရှိစေရန်အတွက် ချက်ချင်း သတ်သေပစ်လေ့ ရှိကြသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ယုံကြည်ချက်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိ မြင့်မားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်မှာမူ ပိတ်လှောင်မှုကို ဖောက်ထွက်လာသည်မှာ မကြာသေးဟန် တူပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ စိတ်ဓာတ် ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းကို ဖြိုဖျက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ ဖြစ်သည်။