အခန်း (၆၅၇-၆၅၈)

အခန်း (၆၅၇)။

ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက် ရိုက်ချက်မှာ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်၏ တားဆီးမှုကို ခံလိုက်ရပြီး အရာမထင် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးမှာ ကုန်ခမ်းသွားရုံသာမက၊ သူ၏အတွေးစများသည်လည်း ဟုန်ယွိအား အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာ မပေးတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် လောင်ကျွမ်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို လက်လွတ်သွားရန် အခွင့်ရေးပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် ရေနစ်နေသော ခွေးကို ရိုက်နှက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုခွေးက ပြန်ကိုက် ရန် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် သူ၏ကိုယ်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့ဖြစ်ရာ အတိုးနှင့်တကွ ပြန်လည် တောင်းခံရန် မသင့်ပေဘူးလော။ ပြင်းထန်သော ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကြီးသည် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ပြန့်ကျဲနေသော အတွေးစမှတ်ဉာဏ်မျှင်တန်းများမှဦ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တစ်ခုပြီး တစ်ခု စီးဝင်လာတော့သည်။

“တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ ဒီလို အသက်လုနေရတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူက မှတ်ဉာဏ်တွေရဲ့ ၉၉ ခိုင်နှုန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရုံတင်မကဘူး အတုအယောင် ပုံရိပ်ယောင် တွေကိုပါ ထည့်သွင်းသွားနိုင်သေးတယ်။ ကံကောင်းတာက ဒီလူရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီကို မရောက်လာတာပဲ။ တစ်ခုခုက သူ့ကို တားဆီးထားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်လို့ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ ဆင်းသက်လာခဲ့ရင် ဘယ်သူကမှ သူ့ကို တားဆီး နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဤအတွေးစ မှတ်ဉာဏ် အစိတ်အပိုင်းအများစုမှာ မီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သော စာအုပ် များကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ ဝေဝါးနေပြီး၊ စာသားတွေ၏ ၉၀ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ လောင်ကျွမ်း သွားသဖြင့် မည်သည့်အရာမှန်း ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ရွှေရောင်အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်တို့ တွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များ ယခုကဲ့သို့ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပင်။

ဟုန်ယွိသည် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပျက်စီးသွားသော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို ဆန်းစစ် ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ‘ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ’ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပွား လေးတစ်ခု အားနည်းနေချိန်မှာပင်မှာ ဟုန်ယွိကို အကျပ်ရိုက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သေး သည်။

ထိုထက် ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုမှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင် များကို ထည့်သွင်းသွားခြင်းပင်။ ‘အလယ်ဗဟိုကမ္ဘာ’ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် သူ၏ ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ နောက်ဆုံးအချိန်၌ မှတ်ဉာဏ် အတုများစွာကို ဖန်တီးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုမှတ်ဉာဏ်တုများဖြင့် အခြားသူများကို ရှုပ်ထွေးစေရန်နှင့် ဟုန်ယွိကိုပင် ကျင့်စဉ်လွဲမှားကာ သွေးရူးသွေးတန်း ဖြစ်သွားစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် ‘ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်း’ ကို အသုံးချ၍ မှတ်ဉာဏ်များကို အမှန်နှင့် အမှားကို ခွဲခြားနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ အရေးကြီးတဲ့ သိုင်းတာအိုနဲ့ အပ်စိုက်မှတ်ဆိုင်ရာ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အချိန်မီ ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့လို့ အကုန်လုံး လောင်ကျွမ်းမသွားတာ တော်သေး တာပေါ့။”

များပြားလှသော မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများကြားတွင် ရှာဖွေနေရင်း ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပါသည်။ သူ၏လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ချီဝိညာဉ် ဝဲကယက်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး အတွင်းမှ ကြည်လင်သော အဝါနုရောင် တောက်ပ လုံးဝန်းသော အရာတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။

ထိုအဝါနုရောင် လုံးဝန်းသော အရာအတွင်း၌ လူသားပုံစံတစ်ခု ထိုင်နေသည်။ ထိုလူသား ပုံစံတွင် အပ်စိုက်မှတ်များစွာမှာ အဆက်မပြတ် လက်ခနဲ၊ လက်ခနဲ လက်လက်နေပြီး စာလုံးများ၊ မှော်သင်္ကေတများနှင့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များစွာမှာ ထိုအပ်စိုက်မှတ်များထဲမှ လွင့်ပျံထွက်လာနေသည်။

ဤအရာများမှာ ‘ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ’ ခေါင်းဆောင်၏ သိုင်းတာအို မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများပင် ဖြစ်သည်။

ထိုလူသားပုံစံပေါ်တွင် အပ်စိုက်မှတ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် မရှိတော့ဘဲ အချို့မှာ လောင်ကျွမ်းသွားသဖြင့် မပြည့်စုံတော့သော်လည်း၊ ၆၃၆ ခုခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အပ်စိုက်မှတ်ပေါင်း ၆၃၆ ခုမှာ မရပ်မနား တဖျတ်ဖျတ် လက်နေကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံပုံနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပ်စိုက်မှတ် တည်နေရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြသနေလေသည်။

ဤမှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများသည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ မည်သည့် သိုင်းကျင့်ကြံသူကိုမဆို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်ပါသည်။

“စုစုပေါင်း အပ်စိုက်မှတ် ၆၃၆ ခုတိတိ။ ဒါဟာ အနှိုင်းမဲ့ သိုင်းတာအို ကျမ်းစာတစ်စောင်ပဲ။ ‘ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓကျမ်းစာ’ တောင် ဒါကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခေါင်းဆောင်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လူဆယ်ဘီလီယံ အုပ်ချုပ်တဲ့သူဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့လိုက်ဖက်အောင် စွမ်းထက်တာပဲ။”

မပြည့်စုံသော သိုင်းတာအို မှတ်ဉာဏ်များအတွင်းရှိ အတွေးစများကို ကြည့်ရှုရင်း ဟုန်ယွိ က သေသေချာချာ ရေတွက်လိုက်ပါသည်။ ထိုနေရာတွင် ပြည့်စုံသော အပ်စိုက်မှတ် ကျင့်စဉ်ပေါင်း ၆၃၆ ခု ရှိနေသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ အချို့မှာ သူသိပြီးသားဖြစ်သော အပ်စိုက် မှတ် ၂၀၀ ကျော်နှင့် ထပ်နေသော်လည်း သူသိပြီးသား အပ်စိုက်မှတ်များနှင့် ဤအပ်စိုက် မှတ်သစ်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ်များကို စုစုပေါင်း ရှစ်ရာတိတိအထိ ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“သံဖိနပ်စီးပြီး ပေါက်ပြဲအောင် လိုက်ရှာပေမယ့်၊ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး... အခုတော့ တိုက်တိုက် ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လိုက်ရပြီ။ ဒီအပ်စိုက်မှတ် ရှစ်ရာနဲ့ဆိုရင် ငါဟာ မဟာတာအိုနဲ့ ခြေတစ်လှမ်း နီးကပ်သွားပြီ။ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့်ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ။ အနာဂတ်မှာ ဒီအပ်စိုက်မှတ်တွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်မယ်။ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်ကလည်း လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့မှာ။”

‘ဖန်ဆင်းရှင်’ တစ်ပါး၏ စိတ်အာရုံမှာ ရှေးဟောင်း ရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့်အရာကမျှ တုန်လှုပ်စေနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဟုန်ယွိသည် ‘ယန်နတ်ဘုရား’ အဆင့် မဟာတာအိုသို့ နောက်ခြေတစ်လှမ်း နီးကပ်သွားပြီဟု တွေးလိုက်မိစဉ် အတိုင်း ထက်အလွန် ကျေနပ်အားရမှုများ ပြည့်လျှံသွားလေသည်။

“ဒါတွေအားလုံးက အလကားရတာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ခုနက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ကြောင့် ငါ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာ။”

သူက ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ထိုသိုင်းတာအိုမှတ်ဉာဏ် အစုအဝေးမှာ သူ၏ အတွေးစ များအတွင်း စီးဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အပ်စိုက်မှတ် ရှစ်ရာလုံးသည် တုန်ခါသွားပြီး၊ အစစ်မှန် စွမ်းအင်များမှာ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် စီးဆင်းကာ ထိုအပ်မှတ်များကို ပျိုးထောင်ပေးလေတော့သည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် စုစုပေါင်း အပ်စိုက်မှတ် ရှစ်ရာကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အပ်စိုက်မှတ် ၂၀၀ ခန့်ကိုသာ လက်တွေ့ ကျင့်ကြံထားရသေးသော်လည်း ကျန်ရှိသော အပ်စိုက်မှတ်များကို ကျန်ရှိသောအရာအားလုံးကို ကျင့်ကြံပြီး ဆက်သွယ်နိုင်ရန်မှာ အချိန် တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းအရ မည်သည့် တာအိုနည်းစနစ်ကိုမဆို မည်သည့် ပြဿနာမရှိဘဲ အလွယ်တကူ တတ်မြောက်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ အပ်စိုက်မှတ် ခြောက်ရာကျော် ရုတ်တရက် တိုးလာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမ များ ကိန်းအောင်းနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို အပြည့်အဝ ရင်းနှီးကျွမ်းကျင်ရန် အချိန်အတန်ကြာ ယူရပေမည်။

အပ်စိုက်မှတ်များနှင့် တာအိုပညာရပ်များ၏ ပေါင်းစပ်မှုက အပြန်အလှန် အားဖြည့်ပေးနိုင် ပါသည်။

တာအိုပညာများ ကျင့်ကြံမှုတွင် အတွေးစပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀ ရှိသကဲ့သို့ သိုင်းတာအို ကျင့်ကြံမူတွင်လည်း အပ်စိုက်မှတ်ပေါင်း ၁,၂၉၆ ခု ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အတွင်းနှင့် အပြင် ကမ္ဘာနှစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုစလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်သည့်အခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

အပ်စိုက်မှတ် ၈၀၀ ကျော်သည်လည်း ကြီးမားသော စွမ်းအင်စုဆောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်စုဆောင်းမူ လုံလောက်သောအခါ တာအိုပညာရပ်များ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ရှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ယခုပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်း ဟုန်ယွိ သိထားသည်။

ရှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် ကိုးကြိမ်မြောက်ကို ထပ်မံကြိုးစားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မိုးကြိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အလိုဆန္ဒကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ရရှိလာမည့် ယန်နတ်ဘုရား အဆင့်သည် ဟုန်ယွိကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

သူသည် ယခုအခါ မုန့်ရှန်းကျီကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ တစ်နေရာရာတွင် လူသူနှင့်ဝေးရာ၌ တိတ်တဆိတ် ကြိုးစားကျင့်ကြံလိုသော အတွေးတစ်ခုပင် ဝင်လာခဲ့ သည်။ သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ခေတ္တမျှသာ ဖြစ်၏။ ဤမဟာကမ္ဘာလောကရှိ လူသား လမ်းစဉ်၏ ပြောင်းလဲမှုများမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နေရန် လိုအပ်သေး သည်။

သိုင်းတာအို မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို စုပ်ယူပြီး အပ်စိုက်မှတ် ရှစ်ရာနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ ဟုန်ယွိသည် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်ကို သတ်ဖြတ် ပြီးနောက် ကျန်ရှိသောအရာများကို စစ်ဆေးရန် ချီဝိညာဉ်ဝဲဂယက်ကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။

ရန်သူအားနည်းနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သတ်ဖြတ်လိုက်ရသည့်အတွက် ရရှိသော ဆုလာဘ်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။

ပထမဦးဆုံး သူ၏မျက်စိထဲသို့ ဝင်လာသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်း နယ်မြေအတွင်း လွင့်မျောနေသော ဓားတစ်လက်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုဓားမှာ ဧကရာဇ်ဖန်၏ ဓားသုံးလက်အနက် တစ်လက်ဖြစ်သော၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဖန်ဟွမ် လေဟာနယ်ဓား ဖြစ်သည်။

“ငါက ‘ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား’ ကို ‘ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်’ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါအလိုရှိရင် မူလစွမ်းအင်တွေကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး အချိန်မရွေး မူလ အတိုင်း ပြန်လုပ်လို့ရတယ်။ အသက်ဝိညာဉ်ဓားရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို သိထားပြီသားပဲ။ ‘ဧကရာဇ်ဖန်ရဲ့အချိန်ဓား’ ကတော့ သခင်လေးရှူရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ငါးလပိုင်း ၅ ရက်နေ့မှာ သူတို့တွေ တာအိုဘိုးဘေးတွေနဲ့အတူ တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေမှာ မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကျရင် ငါကိုယ်တိုင်သွားပြီး အဲ့ဒီဓားကို ယူမယ်။ အခု ဒီဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားက ငါ့လက်ထဲကို ရောက်လာပြီ။ ဒီနတ်ဘုရားဓား သုံးလက် လုံး ပေါင်းစည်းသွားရင် ဘယ်လို အစွမ်းမျိုးတွေ ထွက်လာမလဲ။”

ဟုန်ယွိက စဉ်းစားနေမိသည်။

ဧကရာဇ်ဖန်သည် 'အသက်ဝိညာဉ်'၊ 'အချိန်' နှင့် 'လေဟာနယ်' ဟူသော နတ်ဘုရားဓား သုံးလက်ကို သွန်းလုပ်ခဲ့သည်။ ဤနတ်ဘုရားဓားသုံးလက်သာ တစ်လက်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပါက မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်သော ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် ပြောင်းလဲမှု များ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအကြောင်းကို ဟုန်ယွိက တစ်ဖန် ပြန်လည် လေ့လာလို စိတ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါသည်။

သူသည် ဓားကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ အစွမ်းထက်သော အတွေးစ များကို ဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟုန်ယွိသည် ဤ ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားမှာ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း အာရုံခံမိ လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် နက်နဲသိမ်မွေ့လှသော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအငါ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

ဓား၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ 'ထိုက်ကျိစေတီ' အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓား အတွင်းရှိ အစီအရင်များမှာ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် တည်ရှိနေ ပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေပါသည်။ ထိုအတွင်း၌ အလွှာပေါင်း မည်မျှရှိသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အတွေးစများကို အသုံးပြု၍ အတွင်းပိုင်းသို့ ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ထိုအတွင်းရှိ နက်နဲသိမ်မွေ့မှုများကို ချက်ချင်း အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သေးသော်လည်း အတော်အတန်တော့ နားလည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါက တိုင်ရှန်တာအိုးဂိုဏ်းရဲ့ 'စကြဝဠာကျမ်း' နဲ့ 'အချိန်ကျမ်း' နှစ်စောင်ဟာ ဟင်းလင်း ပြင်နဲ့ အချိန်ရဲ့ နက်နဲမှုတွေကို အပြည့်စုံဆုံး ရှင်းပြထားတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားက ဟင်းလင်းပြင်အကြောင်းကို တခြား နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ရှင်းပြ ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဒါဟာ ကွန်ဖြူးရှပ်၊ တာအိုနဲ့ ဗုဒ္ဓဝါဒတို့လိုပဲ... သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်လမ်းတွေက ကွဲပြားနေကြပေမဲ့ အနှစ်သာရမှာတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်နေ ကြတာပဲ။”

ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓား အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ အသိပညာများကို တိုင်ရှန်တာအို ဂိုဏ်း၏ ကျမ်းစာနှစ်စောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် ဟင်းလင်းပြင် ၏ သဘောတရားကို ယခင်ကထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာခဲ့ပါသည်။ ဤကဲ့သို့ အသိပညာ စုဆောင်းမှုများသည် ရှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှပေသည်။

“ငါ သခင်လေးရှူကို ရှာပြီး ‘ဖန်ဟွမ်အချိန်ဓား’ ကို ရအောင်ယူရမယ်။ အဲဒီဓားမှာရှိတဲ့ အချိန်ဆိုင်ရာ အသိပညာတွေကို စကြဝဠာကျမ်း၊ အချိန်ကျမ်းတွေနဲ့ ထပ်ပြီး နှိုင်းယှဉ် ကြည့်ရမယ်။ ဒါက ရှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့အတွက် အဓိကသော့ ချက်ပဲ။ ဓားကိုယ်ထည်ကတော့ ဒုတိယအချက်ပေါ့။” ဟုန်ယွိ စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်ပါ သည်။

‘ဘုန်း’

ဟုန်ယွိက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားမှာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ဓားမှာ ‘ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်’ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရလေသည်။ သို့သော်လည်း ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားမှာ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ‘ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓား’ ၏ အစီအရင်အချို့နှင့် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

“အို”

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများမှာ ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မိုးကြိုးရေကန်၏ လှိုင်းလုံးများကြားတွင် အသက်ဝိညာဉ်ဓားနှင့် လေဟာနယ်ဓားတို့၏ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ ငါးမန်းနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့ပြင် ‘ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်’ သည်လည်း ပိုမိုအားကောင်းသော အသက်စွမ်းအင်များဖြင့် တောက်ပလာတော့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ လေဟာနယ်ဓားအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များသည် ‘ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်’ ကို အထူးပင် အားဖြည့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓား သည် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း ၏ 'စကြဝဠာကျမ်း' နှင့် လုံးဝခြားနားသော ဟင်းလင်းပြင် ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် မိုးကြိုး ရေကန်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲစေရုံသာမက သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် အသီးသီးကိုပါ ဓားနှင့် ပဲ့တင်ထပ်စေကာ အရောင်သွေးစုံလင်သော စကြဝဠာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

“တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားကို ငါသာ အပြည့်အဝ နားလည်သွား ရင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို နောက်တစ်ဆင့် ထပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်နိုင်ဦးမယ် ထင်တယ်။ အထဲမှာရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အသီးသီးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ငါကိုယ်တိုင် ပုံဖော်ဖို့ လိုအပ်နေ ပြီ။” ဟုန်ယွိက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

အပ်စိုက်မှတ် ၈၀၀ ကျော်နှင့် ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားတို့မှာ သူ၏ ရိတ်သိမ်းမှုများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။

လေဟာနယ်ဓားကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ‘ရွှေရောင်အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦး စိတ်ဝိညာဉ်’ မှ ပြောင်းလဲလာသော ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်ကို ကြည့်လိုက် ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်မှာ လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေပြီး မည်သည့် သက်ရှိအငွေ့အသက်မျှ မရှိတော့ပေ။ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထား ပြီး နှုတ်ခမ်းများမှာလည်း အနည်းငယ် ဟနေကာ သေဆုံးနေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် တူနေ၏။ နတ်သူငယ်၏ ကောင်းကင်ပြာရောင် အသားအရေမှာ အနှိုင်းမဲ့သော နက်ရှိုင်းမှု ကို ပေးစွမ်းနေပါသည်။

၎င်းအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် အနှစ်သာရ စွမ်းအင်များသည် ယခုအခါ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့နေပြီဖြစ်ကာ ပြင်ပသို့ အဆက်မပြတ် ပျံ့လွင့်နေကြသည်။ သန့်စင် သော ကိုယ်ကျင်းတရား အစစ်အမှန်စွမ်းအင်များသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ စီးထွက်နေ သော်လည်း ဟုန်ယွိက အကာအကွယ်ဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့ မသွားနိုင်ပေ။

ဤနတ်သူငယ်၏ စွမ်းအားနှင့် အသက်စွမ်းအင် အနှစ်သာရများမှာ စတင်ပျောက်ကွယ် နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဝိညာဉ်သေဆုံးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုပ်သိုးပျက်စီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ သို့သော် ၎င်းအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ မဟာပင်လယ်၏ လှိုင်းလုံးများ ကဲ့သို့ပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အနန္တဘိုးဘေးသခင်နှင့် ညီမျှသော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ အသက်စွမ်းအင် အဆီအနှစ်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။

အကယ်၍ ဤအသက် အနှစ်သာရ စွမ်းအင်ကိုသာ ကောင်းကောင်း အသုံးချနိုင်ခဲ့လျှင် ‘အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ်’ ပညာရှင်တစ်ဦး မွေးထုတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

“ဒီကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင်က တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်တာပဲ။ ‘ထာဝရအလင်း’ တို့၊ ‘ဗဟို မြေဓာတ် ဟင်းလင်းပြင် မဟာစွမ်းအင်’ တို့နဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် အားမနည်းဘူး။ ဒါကို ငါ သေချာ လေ့လာရမယ်၊ ဒါက ငါ့အတွက် ဝှက်ဖဲတစ်ချပ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ‘ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အတူရှင်သန်ခြင်း’ နည်းစနစ်ကလည်း ဒီကိုယ်ကျင့်တရား စွမ်းအင် ဒီနတ်သူငယ် ကို အခြေခံပြီး အသုံးချထားပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ နည်းစနစ်က ငါ့ထက်ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတာကိုး။ အခု ဒီကိုယ်ကျင့်တရား စွမ်းအင် ကျင့်ကြံပုံကို နားလည်သွားပြီဆို ငါ့ရဲ့တာအိုကျင့်စဉ် စုဆောင်းမှုတွေက ပိုပြီး များပြားလာပြီ။”

ဟုန်ယွိသည် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ စုပ်ယူလိုက် သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျမ်းစာတစ်ပုဒ်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စီးဝင်လာ သည်။

“လူတစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း၊ မူလအခြေခံမှ မခွာဘဲ တစ်သား တည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသလော။ မိမိ၏ စွမ်းအင်ကို စုစည်းခြင်းဖြင့် ကလေး ငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းမှုကို ရရှိနိုင်ပါသလော။”

ဤကျမ်းစာမှာ အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်မှ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး၊ မဟာဧကရာဇ် ချန်ရှန်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် ကလေးငယ်ကို ကျင့်ကြံဖန်တီးသည့် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။

“ဒီနေ့ရဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုက တကယ့်ကို မနည်းလှဘူးပဲ။ မှန်းစမ်း၊ ဒီကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရတနာတွေနဲ့ ဆေးလုံးတွေဘာတွေ ရှိနေနိုင်သေးသလား။” ဟုန်ယွိသည် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင်ကို ဆန်းစစ်နေစဉ် နတ်သူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင် အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုမှ မှိန်ပျပျ ရတနာအလင်း တန်းများနှင့် ဆေးနံ့များကို ခံစားလိုက်ရသောကြေင့် သူက အားမနာတမ်းပင် ထိုအရာကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ဒေါက်….။

ဟင်းလင်းပြင် အပ်စိုက်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားသမျှ အရာအားလုံးကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူ လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ရွှေရောင်အင်မော်တယ်ဝတ်ရုံတစ်ထည်နှင့် အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ် ၁၈ စုံတို့မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောလာကြသည်။ ထို့ပြင် မီးလျှံဝိညာဉ်များကဲ့သို့ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားနေသော မြေအနှစ်သာရဆေးလုံး ရာပေါင်းများစွာမှာလည်း သူတို့၏ အစွမ်းထက် လှသော ဆေးစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

“ဒီချပ်ဝတ်တွေက ‘ကောင်းကင်အလင်း ဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်’ နဲ့ အဆင့်တူပဲ။ ဒါတွေ က ‘ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ’ မှာ အနှိုင်းမဲ့ ချပ်ဝတ်တွေ ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီခေါင်းဆောင်က ဘာဖြစ်လို့ တိုင်ရှန်တာအိုးဂိုဏ်းရဲ့ မြေအနှစ်သာရဆေးလုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ။” ဟုန်ယွိသည် ရွှေရောင်အင်မော်တယ်ဝတ်ရုံကို မသိသော်လည်း အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ်နှင့် မြေအနှစ်သာရဆေးလုံး များကိုမူ မှတ်မိလေသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင် ‘မြေအနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး’ များမှာ အများကြီး မကျန်တော့ပေ။ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို အသုံးချ၍ ၎င်းတို့ကို ဖော်စပ်နိုင်သော်လည်း ဆေးအမယ်များ စွာ လိုအပ်ပြီး အချို့မှာ ရှာဖွေရန်ပင် မလွယ်ကူပေ။

“အဲဒါ ဘာလဲ။”

ဟုန်ယွိ၏ အကြည့်မှာ ရွှေရောင်အင်မော်တယ်ဝတ်ရုံ၊ အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ်များနှင့် မြေ အနှစ်သာရဆေးလုံးများထံမှ ကျန်ရှိနေသော အခြားဆေးလုံး သုံးလုံးထံသို့ ရောက်ရှိသွား ပြီး အသက်ရှူမှားလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုဆေးလုံး သုံးလုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိကြ ပြီး ဆေးလုံးနှင့် မတူဘဲ ကြီးမားသော ကျောက်မျက်ရတနာကြီးများနှင့် ပိုတူနေပါသည်။

၎င်းတို့မှာလည်း ကိုယ်ကျင့်တရား အစစ်အမှန် စွမ်းအင်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ပြာရောင် ရှိကြသည်။ ထိုဆေးနံ့ကို အသာအယာ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် လူတစ်ဦးသည် ကမ္ဘာမြေဆွဲအား ကင်းမဲ့သွားကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားလိုသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဆေးလုံးများအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော အပ်စိုက်မှတ်များ ပါဝင်နေပြီး အသက်ရှူ သွင်း ရှူထုတ် ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။ ‘အနန္တ ရွှေဆေးလုံး’ ကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့မှာ အသက်ရှိ နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် အသက်ရှူနေကြလေသည်။

“ကောင်းကင်အနှစ်သာရေရွှေဆေးလုံး။”

ဟုန်ယွိ၏ လက်ချောင်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအမည်လေးလုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

မှန်ပေသည်၊ ၎င်းတို့မှာ လူသားတစ်ဦးကို ‘လူသားအင်မော်တယ်’ အဆင့်သို့ ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးများပင် ဖြစ်လေ သည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းအရ မင်းသားယုကို လူသား အင်မော်တယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အတော်ပင် ပင်ပန်းကြီးစွာ ကြိုးစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဒုတိယတစ်ဦးကို ထိုသို့ ထပ်မံ မြှင့်တင်ပေးရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း ဤဆေးလုံးတစ်လုံး သည် ချက်ချင်းပင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်အနှစ်သာရေရွှေဆေးလုံး သုံးလုံးတိတိ ရှိနေပြီ။

အခန်း (၆၅၈)။

“ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး... ဒါက လူသားအင်မော်တယ်အဆင့် ဆေးလုံးပဲ။ ငါ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က နေလ စကြဝဠာ ဆေးပေါင်းအိုးထဲမှာ ဆေးဖော်စပ်တုန်းက ‘လူသားအနှစ်သာရ ဆေးလုံး’ နဲ့ ‘မြေအနှစ်သာရ ဆေးလုံး’ တွေပဲ ငါဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တာ။ အခု အစစ်အမှန် ကောင်းကင် အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးကို မြင်လိုက်ရတော့မှ ဒီဆေးလုံးက ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩဖို့ ကောင်းလဲဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ။ ဒါနဲ့ယှဉ်ရင် မြေအနှစ်သာရ ဆေးလုံးဆိုတာ မြေကြီးခဲ တစ်ခုလိုပဲ။”

ကောင်းကင်ပြာရောင် တောက်ပနေသော ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေ၏။ ဆေးလုံး သည် အသေးစား စကြဝဠာတစ်ခု၊ ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော အသေစား ကောင်းကင်ယံတစ်ခုနှင့် တူပြီး၊ အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ မည်မျှ ကိန်းအောင်း နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ဟုန်ယွိသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဆေးလုံးအလွှာလိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဤဆေးလုံးမှာ ဆေးလုံးသက်သက်မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆေးလုံးအတွင်း၌ အစီအရင်များစွာ ရှိနေ ပြီး ဗုဒ္ဓသင်္ကန်းတော်ပေါ်ရှိ အစီအရင်များထက် မနည်းပေ။

သို့သော် ထိုအစီအရင်များ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။ ၎င်းတို့ကို ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဇီဝကမ္မ ဖြစ်စဉ်များ၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် အပ်စိုက်မှတ်များကို ဟန်ချက်ညီညီ ပေါင်းစပ် ထိန်းညှိပေးရန်အတွက်သာ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။

နူးညံ့သည်၊ အနုစိတ်သည်၊ ဆန်းကြယ်လှသည်။ ဤအရာမှာ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးနှင့် ပတ်သက်၍ ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည့် အချက်ပင်။

ဟုန်ယွိကဲ့သို့ အားကောင်းသော နတ်ဘုရားအာရုံ ပိုင်ရှင်ပင်လျှင် ဤဆေးလုံးအတွင်းရှိ အစီအရင်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အချိန်တိုအတွင်း အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ပေ။ “ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်း အစီအရင်”၊ “အတွင်းချဉ်ဆီ ပြောင်းလဲခြင်း အစီအရင်”၊ “သံသရာစက်ဝန်းဆယ်ကြိမ် အစီအရင်” နှင့် “ရှင်ခြင်းသေခြင်းဘီး အစီအရင်”... စသည် ဖြင့်။

ဟုန်ယွိသည် ဆန်းကြယ်သော အစီအရင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောက်ထွင်းမြင်လာရ၏။ ဤကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို လေ့လာရသည်မှာ ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓားကို လေ့လာရသကဲ့သို့ပင် နက်နဲလှသည်ကို သူတွေ့ရှိရပါသည်။

ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးကို လေ့လာဆန်းစစ်မူရခြင်း၏ တန်ဖိုးမှာ ဆေးလုံးကို လက်တွေ့ အသုံးဝင်မှုတန်ဖိုးထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားနေသည်။ ဆေးလုံးသုံးလုံးသည် လူသား အင်မော်တယ် သုံးဦးကိုသာ ဖန်တီးပေးနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဆေးလုံး၏ အစီအရင် တည်ဆောက်ပုံကိုသာ သေချာနားလည်သွားပါက ဟုန်ယွိသည် ထိုအသိပညာကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုမှတစ်ဆင့် ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ ၏ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကိုပင် ရိပ်စားမိလာ နိင်သည်။

အကယ်၍ ‘အနန္တ ရွှေဆေးလုံး’ သည် လူသားခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဆေးဖော်စပ်မှုပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးသည် စကြဝဠာကြီး၏ ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲမှုဖြစ်စဉ်အတွက် အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဆေးလုံးအတွင်းရှိ အစီအရင်အချို့ကို စဉ်းစားရင်း ဟုန်ယွိသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ‘ထာဝရ နိုင်ငံတော်’ နှင့် ‘ထာဝရအလင်း’ တို့၏ သဘောတရားများကို ပေါင်းစပ်မိသွားလေသည်။ ထိုအခါ သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းသစ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာတော့ သည်။

“ဝါး... ဒီတစ်ခေါက် ရိတ်သိမ်းမှုက တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။ ဖန်ဟွမ် လေဟာနယ်ဓားကိုရပြီး လေဟာနယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို နားလည်ခဲ့ရတယ်။ အခု ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးကို ရပြန်တော့ ‘ထာဝရနိုင်ငံတော်’ နဲ့ ‘ထာဝရအလင်း’ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုပါ သဘောပေါက်ခွင့်ရပြီ။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက် နှစ်ခုဟာ ငါ့ရဲ့ အတွေးစ တွေကို စုစည်းပြီး နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုဆီ မြှင့်တင်ပေးဖို့ လုံလောက်တယ်။ ငါ ယန်နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ။ ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ ကွ။”

‘ရွှီး’

သူသည် ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်၊ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံး၊ ရွှေရောင် အင်မော်တယ်ဝတ်ရုံနှင့် အရုဏ်ဦးချပ်ဝတ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်း များကြားမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ဟုန်ရှီနှင့် ဟုန်မိသားစုဝင်များကို ဒုက္ခပေးရန် စိတ်မပါတော့ပေ။ မူလကမူ သူသည် ‘ရွှေရောင်အင်မော်တယ် စိတ်ဝိညာဉ်’ ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဟုန်ရှီနှင့် အခြား သူများ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို ချွတ်ယူကာ သူတို့၏ သိုင်းပညာများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားသေးသည်။ သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို အချည်းနှီး ဖြစ်စေလိုခြင်းပင်။ သို့သော် လည်း ယခုအခါ ဟုန်ယွိအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ ‘တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်’ ဝင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်ဝင်ရန်ပင်။

ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းများ စီးဆင်းနေ၏။ သူသည် ထိုဉာဏ်အလင်း များကို လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော တာအိုနည်းစနစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမည်။ သူသည် လေဟာနယ်ဓားနှင့် ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ဆေးလုံးတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အပြည့်အဝ နားမလည်မချင်း ကျင့်ကြံရပေလိမ့်မည်။

ဤအရာများကိုသာ အောင်မြင်စွာ နားလည်သွားပါက မိုးကြိုးကပ်ဘေး ၉ ကြိမ်မြောက် အထိ တစ်ဆက်တည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံသာမက သူသည် ‘ထာဝရအလင်း’ ကိုပင် ထုတ်လွှတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထာဝရအလင်း ဆိုသည်မှာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ သီးသန့်စွမ်းရည် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိကြပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထက် မြင့်မားသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းထဲတွင် ရှိနေစဉ် ဟုန်ယွိသည် ထိုအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း ကျရှုံးခဲ့ရသည်။

ယခုမူ ကောင်းကင်အနှစ်သာရ ဆေးလုံးကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ သူသည် ‘ထာဝရအလင်း’ ကို တုပဖန်တီးနိုင်သည်။ သူသည် ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ ကိုပင် တစ်ဖန်ပြန်လည် သန့်စင် ပြီး အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် တည်ဆောက်ပုံကို ပိုမိုဆန်းကြယ်၊ ပိုမိုခိုင်မာပြီး မည်သူမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ဟုန်ရှီတို့လို ပိုးမွှားလေးတွေကိုတော့ လွှတ်ပေးထားလိုက်ပါဦးမယ်။ အခု ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဉာဏ်အလင်းတွေ ပြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ကို ဒုက္ခပေးနေမိရင် ငါ့ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းတွေ ပျောက်ပျက်သွားနိုင်တယ်။ အဲဒါက တကယ်ကို မတန်ဘူး။ ငါ ဒါကို သေချာနားလည်သွား တဲ့အခါကျမှ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ထာဝရအလင်းနဲ့ မုန့်ရှန်းကျီကို ရင်ဆိုင်ကြည့်ရမယ်။ ဘယ်သူ့ရဲ့ ထာဝရအလင်းက ပိုအစွမ်းထက်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာ ပေါ့။”

ခဏအကြာတွင် ဟုန်ယွိသည် ဟင်းလင်းပြင် မုန်တိုင်းများကြားမှ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီ သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

‘ကျိုးယိကျမ်းစာမျှော်စင်’ တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရား အစစ်မှန် စွမ်းအင်များနှင့် အပ်စိုက်မှတ် ၈၀၀ ကို စုစည်းရန် အာရုံစူးစိုက် ကျင့်ကြံတော့သည်။ သူ၏စိတ်အာရုံမှာ လွင့်မျောနေပြီး နက်ရှိုင်းလှသော နယ်ပယ်တစ်ခု အတွင်းသို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

ဉာဏ်အလင်းဆိုသည်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတတ်သလို လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား တတ်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ပင်လျှင် ၎င်းကို အမြဲတမ်း ဆုပ်ကိုင်မထားနိုင် ပေ။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်အလင်း ရရှိနေစဉ်အတွင်း အသုံးမချနိုင်ပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

…

“တောက်”

ဟုန်ယွိသည် ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းများကြားမှ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီသို့ ပြန်သွားပြီးပြီးချင်းမှာပင် မုန်ပိုင်ယွန်နှင့် တူသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အမျိုးသမီးနှင့် ‘အချိန်ဓား’ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သခင်လေးရှူတို့သည် သူပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြသည်။

သခင်လေးရှူ၏ ဘေးတွင်မူ အထွတ်အထိပ် ရုပ်သေးဖြစ်သော ပျက်သုဉ်းခြင်းနတ်ဘုရား ရှိနေသည်။

“ငါတို့ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီ၊ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကိုယ်ပွားကတော့...” ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း မည်သူမျှ မရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သခင်လေးရှူက ဒေါသတကြီး တောက်ခေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် အုံ့မှိုင်းနေတော့ သည်။

“ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အတွေးစတွေကတော့ ပြန်ရောက်သွားပါပြီ။ ‘ရွှေရောင်အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်’ ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အနှစ်သာရတွေကတော့ အနန္တဘိုးဘေးသခင်ရဲ့ ဉစ္စာပဲ။ ခေါင်းဆောင်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖန်ဟွမ်လေဟာနယ်ဓား၊ ကောင်းကင် အနှစ်သာရ ရွှေဆေးလုံးနဲ့ ရွှေရောင်အင်မော်တယ်ဝတ်ရုံတွေတော့ ဆုံးရှုံးသွားရပြီ။ သခင်လေးရှူ... ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့။ မဟုတ်ရင် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နိုင်တယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲမှာ ခေါင်းဆောင် ပြန်လည်အရွေးခံရဖို့ကိုတောင် အဟန့်အတား ဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ နိုင်ငံရေးရန်သူတွေက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ မင်းလည်း သိသားပဲ။”

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာက အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်” သခင်လေးရှူက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါသည်။ “နှမြောစရာကောင်းတာက ခေါင်းဆောင်ဟာ အုံကြွမှုတွေရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်နေရလို့။ သူ့စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မသုံးနိုင်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစကိုပဲ လွှတ်နိုင်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ဟုန်ယွိကို သူ နှိမ်နင်း ပြီးတာ ကြာလှပြီ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီနေ့ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျ သွားတယ်။ မဟုတ်ရင် သခင်မရယ် ကျွန်တော်ရယ် ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ရွှေရောင် အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ် ကိုယ်ပွားတို့ပါ ပေါင်းရင် ဟုန်ယွိကို အနိုင်တိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်ခွာ သွားအောင် လုပ်နိုင်မှာပါ။”

သခင်လေးရှူ၏ စကားမှာ မောက်မာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူနှင့် ထိုအမျိုးသမီး သာ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ရောက်လာခဲ့ပါက ဟုန်ယွိသည် တကယ်ပင် အထိနာသွားနိုင် ပါသည်။

“ဒီဟုန်ယွိက ကိုင်တွယ်ရ ပိုပိုပြီး ခက်လာပြီ။ သူနဲ့ ယှဉ်ရင် ဟုန်ရွှန်ကျိကတောင် နည်းနည်း ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ဦးမယ်။” သခင်လေးရှူက ပြန်မေးလိုက်သည်။ “သခင်မ... တစ်ခုခု ထူးခြားမှု ရှိလား။”

“ဟုန်ရွှန်ကျိကလည်း ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူး။ သူက အတွင်းနဲ့ အပြင် လေဟာနယ် ဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို တတ်မြောက်သွားပြီ။ အစစ်အမှန် ‘ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း’ အဆင့်ရောက်ဖို့ အပ်စိုက်မှတ် တစ်ရာကျော်ပဲ လိုတော့တယ်။ အဲဒီအဆင့်ရောက်ရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဆယ်ဆလောက် မြင့်တက်လာမှာ။ ငါ ခုနကတင် သူ့ရဲ့သားနဲ့ သမီးကို ပြန်ခေါ် လာပေးခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က မပြည့်စုံသေးပေမဲ့ သူကတော့ အခွင့်အရေးယူပြီး ငါ့လျှို့ဝှက်ချက် တော်တော်များများကို ချောင်းကြည့်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ဟုန်ယွိထက် မလျော့ဘူး။ သတိမပေါ့နဲ့ဦး။” ထိုအမျိုးသမီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက် သည်။

“ကံကောင်းတာက ဒီသားအဖ နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မီးနဲ့ရေလို မတည့်ကြဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ကျန်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေရမှာ ပဲ။ မဟုတ်လို့ သူတို့နှစ်ယောက်သာ ပေါင်းစည်းသွားမယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းဦးမှာ။” သခင်လေးရှူက ထောက်ခံလိုက်ပါသည်။

“ဒါနဲ့ တာအိုဘိုးဘေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကရော ဘယ်လိုလဲ။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ နယ်ပယ် ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက် လိုသေးလဲ။” အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

“သူတို့ ကျင့်ကြံမှုက မြန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခုနှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ် ပြီး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ မဖြစ်ခင်မှာ အားနည်းတဲ့ ကာလတစ်ခု ရှိနေဦးမယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ အတွက် ‘ကပ်ကျော်ဆေးလုံး’ အချို့ကို ဖော်စပ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပေးထားတယ်။ အဲဒါက အားနည်းတဲ့ ကာလကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်လိမ့်မယ်။” သခင်လေးရှူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “‘ဖန်ဆင်းရှင်’ နယ်ပယ်ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့အရာပဲ။ ကျွန်တော်တုန်းလည်း ကံကောင်းလို့။ ဒီ ‘ထာဝရအသက်အဆောင်’ ကို မရခဲ့ရင် ကျွန်တော် လည်း အဲဒီတာအိုဘိုးဘေး နှစ်ယောက်လို ၆ ကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးမှာတင် တန့်နေမှာ သေချာတယ်။”

“မင်း ခုနှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တုန်းက သုံးနှစ်လောက်အထိ လက်ချောင်းလေးတောင် မလှုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ တာ။ တကယ်လို့ ခေါင်းဆောင်သာ ‘ဝိညာဉ်စုစည်းဂျယ်’ နဲ့ ‘ယန်နတ်ဘုရား စိတ်ဆန္ဒ’ တို့နဲ့ အကာအကွယ် မပေးခဲ့ရင် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ဟာ ပျက်စီးသွားမှာ။” ထိုအမျိုးသမီးက အတိတ် ကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေပုံရသည်။ “ခေါင်းဆောင်ဟာ ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။ သူက ဆန်းကြယ်တဲ့ အသိအမြင်တွေကို နားလည်ဖို့ ‘ယန်နတ်ဘုရား အသိစိတ်’ လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲမှာ မဖြစ်မနေ ပြန်အရွေးခံရမယ်။ မဟုတ်လို့ တခြားတစ်ယောက်သာ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သွားရင် သူဟာ ‘ယန်နတ်ဘုရား အသိစိတ်’ ကို စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မယ်။”

“ဟုန်ယွိ ခုနှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တုန်းက ဘာအားနည်းချက်မှ မရှိခဲ့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ကြားခဲ့တယ်။ သူ ကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ သူ့စွမ်းအားတွေ အကြီး အကျယ် တိုးမြင့်လာခဲ့တာ။ ထိပ်သီး ပညာရှင်တွေ အများကြီး ဝိုင်းတိုက်တာတောင် သူက လွတ်အောင် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီလူက ဘယ်လို လူမျိုးလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တော့ဘူး၊” သခင်လေးရှူက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“သူက ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုးရှိသလို အနာဂတ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှု မှန်သမျှကို လည်း တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ခေါင်းဆောင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီ။” ထိုဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါနဲ့ မင်းတို့ ဘယ်အချိန်လောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်မှာလဲ။”

“ငါးလပိုင်း ၅ ရက်နေ့။”

“ငါးလပိုင်း ၅ ရက်လား။ ဟုန်ယွိက အဲဒီနေ့ကို တွက်ချက်ထားပြီးသား ဖြစ်နေမှာ ငါစိုးရိမ် တယ်။ သူလည်း အဲဒီနေ့ကို စောင့်နေမှာပဲ။ မင်းတို့ အချိန်စောပြီး ကျော်ဖြတ်ရမယ်။” ထိုအမျိုးသမီးက ပြောရင်း သူ၏ လက်ဝါးကို လှန်လိုက်ရာ ဖန်သားပြင်နှစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ထိုဖန်သားပြင်အတွင်း၌ လှုပ်ရှားနေသော အသားစနှစ်ခုကို ချိတ်ပိတ်ထားသည်။

ထိုအသားစများ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း မျက်နှာသဏ္ဌာန် ပုံဖော်လာရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ စည်းတံဆိပ်များက ဖျက်ဆီးပစ်သည်။ အသားစတစ်ခုက လူသား တစ်ဦး အဖြစ် ပြန်လည် ကြီးထွားလာနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ အလယ်မှ ပိုင်းဖြတ်ခံရသော် လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သော တီကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

“ဒါက...” သခင်လေးရှူ ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားသည်။

“ဒါတွေက အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အသားစ နှစ်ခုပဲ။ သူဟာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။ သူ့ရဲ့အသားကို ဘယ်လိုပဲ လှီးဖြတ်ပါစေ၊ သူက ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်တဲ့ ဒီအသားစတွေမှာ အကန့်မဲ့ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ တကယ်လို့ ဒီအသားစတွေနဲ့ တာအို ဘိုးဘေး နှစ်ယောက်ကို သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်ခိုင်းလိုက်ရင် သူတို့ဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်။ ဒါတင် မကသေးဘူး၊ ခေါင်းဆောင်က အဲဒီအပေါ်မှာ တားမြစ်ချက်အစီအရင်တွေ ထည့်ထားပြီး သား။ သူတို့သာ ဒီအသားတွေကို စုပ်ယူလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ အသက်ဟာ ငါတို့ရဲ့ လက်ခုတ် ထဲကရေ ဖြစ်သွားပြီ”။

“အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အသားစတွေလား။ ခေါင်းဆောင်က ဒါကို ဘယ်လို ရခဲ့တာလဲ။ ဒါဆိုရင်...” သခင်လေးရှူက အသားစကို ယူရင်း မှန်းဆကြည့်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်က ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ပဲ ရခဲ့တာပါ။ သူ့ကို အပြီးအပိုင် နှိမ်နင်းဖို့ကတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။” ထိုအမျိုးသမီးက ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ယောက်ဟာ ငါတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကို တကယ်ပဲ ရောက်လာတော့မှာပေါ့။ သူတို့မှာ ဒါကို မျိုချဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တပည့်သုံးယောက်ဖြစ်တဲ့ ထန်ဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်နဲ့ လီဖေးယွီတို့ကတော့ တကယ်ကို အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်တွေပဲ။” သခင်လေးရှူက ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွား ပြီးနောက် ပြောလိုက်ပါသည်။

“သူတို့တွေ ခြောက်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ငါတို့ ထပ်ကြည့်ကြတာပေါ့။ တကယ်လို့ သူတို့မှာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ဖြစ်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့ စဉ်းစားပေးမယ်။ ဒီတစ်ခါ တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ယောက် ခုနှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်မယ့် ငါးလပိုင်း ၅ ရက်နေ့မှာ ဟုန်ယွိက သူတို့ကို လာသတ်မှာ သေချာတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါတို့က သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ပြီး ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မယ်။

“ဒါပေမဲ့ သူ ခုနှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်တုန်းက လူအများကြီး ဝိုင်းတိုက်တာတောင် ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ။” သခင်လေးရှူက ဤအစီအစဉ် အောင်မြင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်ကာ တွေးတောနေမိသည်။

“ငါတို့က သူ့ကို သတ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ ‘နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား’ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုပဲ ဖျက်ဆီးပစ်မှာ။ အဲဒီဝိညာဉ်ခန္ဓာသာ မရှိတော့ရင် သူ ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာဖို့ ဘယ်တော့မှ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သလို ငါတို့အတွက်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်တော့ဘူး။” ထိုဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။ “အသေးစိတ်ကို တော့ ငါတို့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။”

သူတို့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနှစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား တော့သည်။

…

“ခမ်းအာ... ဖေးရုံ... နောက်ဆုံးတစ်လှမ်းပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပြန်ပြီး ပုံဖော်ပေးနိုင်ပြီ။”

မြို့စားဝူဝမ်၏ လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်း၌….

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ဖန်သားပြင် ခေါင်းတလားနှစ်ခု၏ ရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ ထိုခေါင်းတလားများအတွင်း၌ ဟုန်ယွိ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကျောက်ဖေးရုန်နှင့် ဟုန်ခမ်းတို့ ရှိနေကြပါသည်။

ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ပင် ရုပ်ရည်မှာ လတ်ဆတ်နေပြီး အသက်ရှူသံ သဲ့သဲ့လည်း ရှိနေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့နေပြီး အခွံသက်သက်သာ ဖြစ်၏၊ သူတို့မှာ သေဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူသံ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေခြင်းမှာလည်း အစီအရင်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ကြောင့် မဟုတ်ပေ။

‘ဝုန်း’

ဟုန်ရွှန်ကျိက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ဝဲဂယက် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုဝဲဂယက်အတွင်း၌ ရှင်ခြင်းသေခြင်းဘီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခေါင်းတလားနှစ်ခု၏ အထက်တွင် တရစပ် လည်ပတ်နေတော့သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံသေမင်းဘီး၊ နတ်ဘုရားတို့၏ အလိုဆန္ဒသည် ငါ့နှလုံးသားထဲသို့ စုစည်းပါ စေ။” ဟုန်ရွှန်ကျိက အစွမ်းကုန် ဖမ်ဆုပ်လိုက်လေသည်။

‘ရွှီး... ရွှီး...!’

ကျောက်ဖေးရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးစွမ်းအင်များ စီးထွက်လာပြီး ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ လက်ထဲတွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော လှုပ်ရှားနေသည့် အသားစတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွား လေသည်။ ထိုအသားစမှာ မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပေါ်ထွက်လာရန် ကြိုးစားနေသည်။

၎င်းမှာ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အသားစပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါက အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အသားစဆိုတာ ငါမသိဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာ လား။ ပြီးတော့ ဒါကို ‘လူသားအသွင်ပြောင်းဆေးလုံး’ ဆိုပြီး ငါ့ကို လိမ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ဒီအသားစတစ်ခုတည်းကပဲ လူသားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲ နိုင်စွမ်းရှိတာ။ ဧကရာဇ်ချန်ရှန်းတောင်မှ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ကို အပြီးအပိုင် မသတ်နိုင်ခဲ့ ဘူး။”

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် သူ၏လက်ထဲမှ အသားစကို ညှစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာစေသည်။ ‘ဗဟိုမြေဓာတ် ဟင်းလင်းပြင် မဟာစွမ်းအင်’ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအသားစကို ဝန်းရံလိုက်ကာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေ တော့သည်။

“ဒီအသားစပေါ်မှာ ကန့်သတ်ချက်အစီအရင်တွေ ရှိနေရင်တောင်၊ ငါကတော့ ဒါကို ရင်ဆိုင် မယ်၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ပိုပြီး အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။ မင်းရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ငါ့ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်ဆိုရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပေါ့။”

ဟုန်ရွှန်ကျိသည် ထိုအသားစနှင့် သွေးသားအနှစ်သာရကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက် ဂုဏ်ယူ ဝံ့ကြွားစွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်၍ ပြောလိုက်လေတော့သည်။