အခန်း (၆၆၇-၆၆၈)

အခန်း (၆၆၇)။

ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန် အတွင်း၌ မူလကတည်းက စုပ်ယူထားသော ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အကြောင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုမှာ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိ သေးသဖြင့် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်နိုင်စွမ်း မရှိသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ စုပ်ယူထားသမျှ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားတို့သည် မုန့်ရှန်းကျီ ၏ နောက်လိုက်လက်ပါးစေများအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

အတွင်းနှင့်အပြင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် ‘ဒီရေလှိုင်း ပြောင်းပြန်လှန်’ တိုက်ကွက် သည် အလွန်ခိုင်ခံ့သော မိုးကြိုးရေကန်ကြီးတွင် ဧရာမ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်း သွားခဲ့ပြီး အတွင်းရှိ အစီအရင်ပေါင်းများစွာကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ များပြားလှသော မူလ စွမ်းအင်များမှာ အပြင်သို့ ယိုစိမ့်ထွက်လာပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အစမှ အဆုံးအထိ ကြည့်လျှင် မုန့်ရှန်းကျီကိုယ်တိုင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်လာခြင်း၊ ဟုန်ယွိ၏ ‘ဓမ္မလမ်းစဉ်’ ဆန္ဒတိုက်ကွက်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ‘အစွန်းရောက် စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့ခြင်း’ ပင်ကိုယ်သဘာဝကို ထုတ်ဖော်ခြင်းနှင့် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းတို့သည် စကားအနည်း ငယ် ပြောနေသည့် အချိန်အတောအတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပြေးလွှားနေသော ယုန်တစ်ကောင်နှင့် ထိုးသုတ်လိုက်သော သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်လွန်းလှပြီး ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော မြင်းဖြူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အချိန်ကာလကိုယ်တိုင်က ပြေးလွှားနေ သကဲ့သို့ပင်။

ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန် ပေါက်ကွဲတော့မည်ကို ဟုန်ယွိ ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤမိုးကြိုးရေကန်သာ ပေါက်ကွဲသွားပါက၊ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေရုံသာမက နောင်တွင် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်ပင် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်မှာ သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများစွာနှင့် မှော်ရတနာများစွာကို ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ပျက်စီးသွားပါက ဟုန်ယွိအတွက် ဆုံးရှုံးမှုမှာ အတိုင်းအဆ မရှိနိုင်ပေ။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားခြင်းနှင့် အလားတူပင်ဖြစ်ရာ၊ နောင်တချိန် သူ၏ ယန်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာလည်း ပျောက်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ်မျှ ယိမ်းယိုင်ခြင်း မရှိသလို၊ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ သူသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ ထိုတည်ငြိမ်မှုမှာ အေးစက်လွန်းလှသဖြင့် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန် ပေါက်ကွဲခြင်းက သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကြံ့ခိုင်လိုက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်လဲ။

ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံမှု၌ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ဤစကြဝဠာကြီး ပြိုလဲပျက်စီးသွားလျှင်ပင် မပြောင်းလဲနိုင်သော သူ၏ကြံ့ခိုင်သည့် ပင်ကိုယ်သဘာဝမှာ နောက်ဆုံးတွင် ထင်ရှားလာခဲ့ လေပြီ။ မသေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်လိုပါက၊ မိမိ၏ ပင်ကိုယ်သဘာဝနှင့် စိတ်ဓာတ်ကို အရင်ဦးစွာ မသေမျိုးဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံရပေမည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိသော ‘ဥပေက္ခာ’ နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် နေနှင့်လတို့၏ အပြောင်းအလဲ၊ စကြဝဠာ၏ လည်ပတ်မှု၊ လေးရာသီ၏ အကူးအပြောင်းနှင့် လူ့လောက၏ အမြဲခြင်း အနိစ္စတရားများ ကို ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်နှလုံးမှာ အရှုံးအမြတ်တို့မှ လုံးဝ ကင်းလွတ်သွားပြီး ပြင်ပ ဗဟိဒ္ဓအရာဝတ္ထုများအတွက် ဝမ်းမသာသလို မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း ဝမ်းမနည်း တော့ပေ။ သူသည် အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်ကာ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို ပြက်ရယ် ပြုပြီး အနိစ္စသဘောတရားကို ဆင်ခြင်နေ၏။ သူသည် နက်နဲတည်ငြိမ်ကာ အေးချမ်း ဆိတ်ငြိမ်နေပြီး စကြဝဠာ၏ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိကာ အဆုံးမရှိသော အနာဂတ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကြား၌ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ယခု သူရောက်ရှိနေသည့် နယ်ပယ်အရ၊ အကယ်၍ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကသ် ပျက်စီး သွားပါစေ၊ ကျိုးယွိအကယ်ဒမီပင် နာမည်ပျက်သွားပါစေ၊ သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း ‘ပညာရှင် သူတော်စင်’ အဖြစ်မှ တစ်လောကလုံးက ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းလိုသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါစေ... မည်သည့်အရာကမျှ သူ၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်အောင် မလုပ်နိုင် သလို၊ လှိုင်းအနည်းငယ်မျှပင် ရိုတ်ခတ်စေနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ ‘အထွတ်အထိပ် စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့ခြင်း’ နယ်ပယ်ထက်ပင် ကျော်လွန် သော အမည်မသိ နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တာက ငါ ဒီအခြေအနေကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်မယ်ဆိုရင်... ငါ တကယ်ပဲ ‘နိဗ္ဗာန’ (Nirvana) နယ်ပယ်ကို ထိတွေ့နိုင်မှာလား။”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ထိုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ‘နိဗ္ဗာန’ နယ်ပယ်ဆိုင်ရာ အတွေးများ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် မုန့်ရှန်းကျီ ကို လုံးဝမေ့လျော့သွားသလို၊ သူ၏ရှေ့မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှင့် အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေသည်ကိုလည်း လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီ။

ဝူး...

ဤနယ်ပယ်အတွင်း၌ ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ‘ဓားစွမ်းအင်’ များမှာ အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်သောအခါ ပြောင်းလဲခြင်း လမ်းစဉ်က နိုးထလာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစစ်မှန် စွမ်းအင် အားလုံးမှာ အမှတ်တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး မုန့်ရှန်းကျီထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဓားချက် ထွက်ပေါ်လာသော အခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးနှင့် စိတ်နှလုံးထဲတွင် မုန့်ရှန်းကျီ၏ ပုံရိပ်မှာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် မုန့်ရှန်းကျီကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းမှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤဓားချက်သည် အဘယ်က ရောက်လာသည်၊ အဘယ်ကို သွားမည်၊ အဘယ်ကြောင့် ထုတ်ဖော်လိုက်သည် ကိုပင် မသိသလို မည်သူ့ကို ရည်ရွယ်သည်ကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် မသိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း ဓားချက်၏ အရှိန်မှာ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

မုန့်ရှန်းကျီသည် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးစချိန်မှာပင်၊ ထိုဓားစွမ်းအင်မှာ သူ၏ ထာဝရအလင်းတန်းများကို လုံးဝ ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ရပ်တန့်၍မရသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အလားပင်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအင် အလွှာများမှာ အတင်းကျပ် အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်မှာ သူ၏ နောက်စေ့ရှိ ‘ယုကျန်း’ (Yuzhen) အပ်စိုက်မှတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။ (တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာမှာ ဒီသွေးကြောမှတ်ဟာ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်၊ ဦးနှောက် ခြေရင်းနားမှာ ရှိတာကြောင့် ("ကျောက်စိမ်းခေါင်းအုံး”) သွေးကြောမှတ်၊ သို့မဟုတ် အပ်စိုက်မှတ်ဟု နားလည်နိုင်ပါတယ်။)

ထာဝရနိုင်ငံတော်၏ အကာအကွယ် စွမ်းအားမှာလည်း ဤဓားချက်အောက်တွင် လုံးဝ အရာမထင်တော့ပေ။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ဖွားလာသော ဤဓားချက်သည် ထာဝရနိုင်ငံတော်ကိုပင် လျစ်လျူရှုနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဓားသိုင်းပညာ၊ ဤကဲ့သို့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ‘‘နိယာမတို့ကို ကျော်လွန်ကာ အတိုင်း အဆမဲ့ပြီး၊ ကန့်သတ်ချက်အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့လေပြီ။

“ဟင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်မုန်တိုင်း၊ ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းရဲ့ ဟေက်စ်ဇာဂရမ်၊ ဖန်ဟွမ် ဟင်းလင်း ပြင်ဓား၊ ကံကြမ္မာကပ်ဘေး၊ ဖရိုဖရဲကမ္ဘာဦးအစ၊ ကံတရား၊ ဗြဟ္မာလမ်းစဉ်ခြောက်သွယ်နဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး အတူရှင်သန်ခြင်း။ ဒီလောက်များတဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေကို ပေါင်းစည်းထားတာလား... ဒါက ဘယ်လို ဓားသိုင်းမျိုးလဲ။”

မုန့်ရှန်းကျီသည် သူ၏ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ ထူးဆန်းသော ဓားစွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရ ပြီး၊ သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်လာသည်ကို သူ သိရှိခံစားမိလိုက်သည်။ သူက ဦးခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး လက်ဝါးကို အလိုအလျောက် မြှောက်ကာ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ညှပ်လိုက်လေသည်။

“စိတ်နှလုံးဆက်သွယ်ခြင်း”

...

ချွင်...

‘စိတ်နှလုံး ဆက်သွယ်ခြင်း’ စွမ်းအင်လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းမှာ ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို ဆံခြည်မျှင်တစ်မျှင် အကွာတွင် ဖမ်းညှပ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဓားစွမ်းအင်မှာ မြွေနဂါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေတော့သည်။

“အား...”

သေအံဆဲဆဲ လူတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံမှာ မုန့်ရှန်းကျီ၏ ဦးခေါင်း နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ဆံနွယ်တစ်မျှင်မှာ ပြတ်တောက် သွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်ခါကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ထိုစူးရှသော အော်ဟစ် သံမှာ ဤဆံနွယ်တစ်မျှင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ‘သိုင်းသူတော်စင်’ ပညာရှင်တစ်ဦး အသတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ မကျေနပ်မှု၊ နာကျည်းမှုများဖြင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုန်း...

ထိုဆံနွယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး နှစ်ကြိမ်မျှ လူးလွန့်ကာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ သက်စွမ်းမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မူလကတည်းက မုန့်ရှန်းကျီသည် ‘သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း’ နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်ရာ၊ ဆံနွယ်တစ်ပင် ပြတ်တောက်သွားလျှင်ပင် ၎င်းမှာ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်ပြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ကိုယ်ပွားအစစ်အမှန် ဖြစ်လာ နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဤဆံနွယ်မှာ ဟုန်ယွိ၏ ဓားချက်ကြောင့် အသက်ဓာတ်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရပြီး လူသားပုံသဏ္ဌာန် မပြောင်းလဲနိုင်တော့ပေ။

ဟုန်ယွိ၏ ဓားချက်မှာ ‘သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း’ စွမ်းအားကိုပင် သတ်ဖြတ် နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အရှုံးအနိုင်မှာ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပြီ။

မုန့်ရှန်းကျီက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ဖျက်ဆီးပြီး သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အစီအရင်များစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ ဓားချက်ကလည်း မုန့်ရှန်းကျီ၏ ဆံနွယ်တစ်ပင်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မုန့်ရှန်းကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်သွားပြီး ထိုဓားစွမ်းအင်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

မူလက သူသည် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို လျှပ်စီးအလား လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိက ဤမျှ အန္တရာယ်ကြီးမားသည့်ကြားမှ ပြန်လည် တိုက်ခိုက် လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထိုသဏ္ဍာန်မဲ့ ဓားစွမ်းအင်က သူ့ကို ထိခိုက် အောင် ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤအချက်က သူ့ကို စက္ကန့်ဝက်မျှ နှောင့်နှေးသွားစေသည်။

ယခုအခါ သူသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဗဟိုချက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ ဤနေရာရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအရင်များ၏ စွမ်းအားမှာ ပင်မခန်းမရှိ အစီအရင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ဟုန်ယွိက အခွင့်ကောင်းယူကာ လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ မူလက ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲ တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသော ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်၏ မူလစွမ်းအင်များမှာ ချက်ချင်း ပင် ငြိမ်သက်သွားပါသည်။ သို့သော် မိုးကြိုးရေကန်မှာမူ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသေးသလို၊ ပျက်စီးသွားသော အပေါက်ကြီးမှာလည်း ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မုန့်ရှန်းကျီ၏ ‘ဒီရေလှိုင်း ပြောင်းပြန်လှန်’ တိုက်ကွက်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့်၊ မိုးကြိုးရေကန်ရှိ အပေါက်ကြီးမှာ ပြန်လည်ပြုပြင်၍ မရနိုင်လောက် အောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ။ မိုးကြိုးရေကန်၏ ကိုယ်ပိုင် ပြန်လည်ကုစားခြင်း စွမ်းအားဖြင့် သာဆိုလျှင် ပြုပြင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဟုန်ယွိတွင် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းရှိပေသည်။

“ဖန်ဟွမ်ဟင်းလင်းပြင်ဓား၊ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ပြုပြင်စမ်း။ ခွဲထွက်စေ။”

သူ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန် အတွင်း၌ ကူးခတ်နေသော ဖန်ဟွမ် ဟင်းလင်းပြင်ဓားမှာ ဝုန်းခနဲ ပြိုကွဲသွားပြီး၊ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းနှင့် လုံးဝ မတူညီသော ဟင်းလင်းပြင် အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ရှိ အပေါက်ကြီးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များ လည်ပတ်လာပြီး အစီအရင်မှာ ရွေ့လျားလာသည်။ ဖန်ဟွမ် ဟင်းလင်းပြင်ဓားက ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ရှိ အပေါက်ကြီးကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ကာ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးလိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်မှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး၊ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်လာကာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာတော့သည်။

...

“ဖန်ဟွမ်ဟင်းလင်းပြင်ဓားက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတာလား။”

မုန့်ရှန်းကျီသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံတက်သွားစဉ် ဤမြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ လိုက်ရပြီး သူ၏ စွမ်းအားကြီးသော အတွေးများမှာ တုန်ခါသွားရသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ လူသားတို့၏ ခံစားချက်ဟူ၍ မရှိသေးပေ။ ‘အစွန်းရောက် ခံစားချက်မဲ့ ခြင်း’၊ စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသာ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဖန်ဟွမ်ဟင်းလင်းပြင်ဓား မရှိဘဲနှင့် ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်မှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်နိုင် မည် မဟုတ်ပေ။

မုန့်ရှန်းကျီသည် ဟုန်ယွိက ‘ရွှေရောင်အင်မော်တယ် ကမ္ဘာဦးစိတ်ဝိညာဉ်’ သတ်ဖြတ်ကာ ‘ကိုယ်ကျင့်တရားစွမ်းအင် နတ်သူငယ်’ ကို ရရှိထားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဖန်ဟွမ်ဟင်းလင်းပြင်ဓားကိုလည်း သိမ်းဆည်းထားခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အသုံးဝင်သွားခဲ့လေပြီ။

အမှန်စင်စစ် ဟုန်ယွိသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖန်ဟွမ်အချိန်ဓားကို ရရှိရန်အတွက် သခင်လေးရှူကို လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားသုံးလက်ကို ပေါင်းစည်း ပြီး အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် သက်ရှိသတ္တဝါတို့အပေါ် ထားရှိသည့် ဧကရာဇ်ဖန်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို သိရှိလို၍ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို တိုင်ရှန် တာအို ဂိုဏ်း၏ ‘စကြာဝဠာကျမ်း’ နှစ်စောင်နှင့် ‘အစွန်းရောက် ခံစားချက်မဲ့ခြင်း’ အသိအမြင် တို့ကို နှိုင်းယှဉ်လေ့လာရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ဓားနှစ်လက် ပေါင်းစည်းသွားပါက သူသည် ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ အတွေ့အကြုံများကို စုဆောင်းရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအစီအစဉ်ကို မုန့်ရှန်းကျီက ကြားဖြတ်တားဆီးခဲ့ပြီး တုန်လှုပ် ချောက်ချားဖွယ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အရှုံးနှင့် အနီးဆုံး ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် အောင်မြင်မှုနှင့်ပါ လွဲချော်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိက မုန့်ရှန်းကျီကို အထက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားအောင် ဖိအားပေး နိုင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူ အသက်ရှူပေါက် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှုကြောင့် ရရှိလာသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် အရှုံးအနိုင် မပေါ်သေးသော်လည်း၊ သူသည် အသက်ရှူပေါက်ရကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့် အရေး ရရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝူး...”

မုန့်ရှန်းကျီ၏ စိတ်ဆန္ဒများ တုန်လှုပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ် သည်လည်း ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းမှ အထက်သို့ ထိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဓားစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက် သွားသည့် မိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင်အလား မုန့်ရှန်းကျီ နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“ကြယ်ငါးလုံး တစ်တန်းတည်း တည်ရှိခြင်း”

မုန့်ရှန်းကျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနေရာမှ ရပ်တန့်သွားပြီး ရုတ်တရက် အောက်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာပြီး၊ လက်ဝါးဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းတွင် ကြယ်ရောင်ခြည်များ တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပလာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တုန်ခါသွားပြီး ပြန့်ကားလာတော့သည်။ ကြယ်ရောင်ခြည်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြယ်ငါးလုံးအဖြစ် ပုံဖော်သွားပြီး ‘ကြယ်ငါးလုံး တစ်တန်းတည်း တည်ရှိခြင်း’ အစီအရင် အဖြစ် ဆက်သွယ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အခြားသော အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်အပြင်ဘက် နယ်မြေမှ ကြယ်ရောင်ခြည်များကို စုစည်းကာ ကြယ်များအဖြစ် သိပ်သည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ‘ကြယ်ငါးလုံး တစ်တန်းတည်း တည်ရှိခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာ ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အတူရှင်သန်ခြင်း’ ထက် မနိမ့်ကျသလို၊ ယခင်က သူအသုံးပြုခဲ့သော ‘ဒီရေလှိုင်း ပြောင်းပြန်လှန်’ နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ကြယ်ငါးလုံးအစီအရင်က အောက်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ ဟုန်ယွိ၏ ဓားသိုင်းကလည်း အပေါ် သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

နှစ်ဦးသား ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြရာ တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

“ရွှေရောင် တဖက်ကမ်းကူး ပါရမီတံတား”

ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ် လာပြီး ရွှေရောင်တံတားကြီးမှာ လျှပ်စီးအလား လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သက်တန့်တစ်ခု ကဲ့သို့ ထိုးထွက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသံငါးချက် မြည်ဟည်းသွားပြီး ကြယ်ငါး လုံးမှာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲကုန်တော့သည်။ ကြယ်ရောင်ခြည်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ‘ကြယ်ငါးလုံး တစ်တန်းတည်း တည်ရှိခြင်း’ တိုက်ကွက်မှာ ဟုန်ယွိ ၏ လက်ချက်ဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေပြီ။

“ဟွန့်...”

မုန့်ရှန်းကျီက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ ခံစားချက်မဲ့သော သဘာဝကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ နဖူးအလယ်မှ နတ်ဘုရားဆေဘာတစ်လက် ပျံထွက်လာ သည်။ ထိုဆေဘာသွားပေါ်တွင် အချိန်ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ အလင်းတန်းများမှာ အဆုံးမရှိ စီးဆင်း နေကြသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ဟာ ဆေဘာတစ်စင်းလိုပဲ၊ အချိန်က ဆေဘာတစ်စင်းလိုပဲ၊ ဧကရာဇ်ဖန်ရဲ့ အချိန်ဓားကို ချိုးဖျက်စမ်း၊ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ဖျက်ဆီးစမ်း။ သတ်”

ဝူး...

ဤ ‘အချိန်’ (Time) ဟု အမည်ရသော နတ်ဘုရားဆေဘာကို မုန့်ရှန်းကျီ ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖန်ဟွမ်အချိန်ဓားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အာနိသင်ရှိ သော ဆေဘာတစ်လက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ‘အချိန်ဓား’ ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်သာ တည်ရှိ ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ ၎င်းကို ယဇ်ပူဇော်သကဲ့သို့ ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဆေဘာက ဟုန်ယွိကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသလို၊ တဖက်ကမ်းကူး ရွှေရောင်ပါရမီတံတားကိုလည်း ရက်ရက်စက်စက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ချွင်... ချွင်... ချွင်...

ဤ ‘အချိန်’ ဆေဘာသည် ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထိတွေ့မိသွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ တိုက်စစ်ကို တားဆီး လိုက်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ ဓားစွမ်းအင်မှာ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ၊ ဤနတ်ဘုရားဆေဘာကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနတ်ဘုရားဆေဘာတွင် အနှိုင်းမဲ့သော အချိန်စွမ်းအား များ ကိန်းအောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒဆေဘာ၊ စကြာဝဠာဆေဘာ၊ အပြင် ထွက်လာကြစမ်း။”

“ဧကရာဇ်ဖန်မှာ ဓားသုံးလက် ရှိသလို၊ ငါ ‘တိုင်ရှန်’ မှာလည်း ဆေဘာသုံးလက် ရှိရမယ်။”

မုန့်ရှန်းကျီ၏ ‘အစွန်းရောက်ခံစားချက်မဲ့’ အသံမှာ ထပ်မံ ဟိန်းထွက်လာပြန်သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ရှိ ‘ပိုင်ဟွေ့’ အပ်စိုက်မှတ်မှ နတ်ဘုရားဆေဘာတစ်လက် ပျံထွက်လာသလို၊ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်း ‘ဒန်တန်’ မှလည်း အခြားသော နတ်ဘုရားဆေဘာတစ်လက် ပျံထွက်လာသည်။

ဤနတ်ဘုရားဆေဘာ နှစ်လက်အနက် တစ်လက်မှာ လုံးဝ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘဲ ဆေဘာ၏ ပုံရိပ်မျှသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ခန့်မှန်းရခက်သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆန္ဒကဲ့သို့ပင်။ အခြား ဆေဘာတစ်လက်မှာမူ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ‘ထိုက်ယွိစေတီ’ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း ပိုမို သိပ်သည်းကာ ထက်ရှပြီး၊ စကြာဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဧကရာဇ်ဖန်၏ ဓားသုံးလက်မှာ - အသက်ရှိ၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ အချိန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ တိုင်ရှန်၏ ဆေဘာသုံးလက်မှာ - ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒ၊ စကြာဝဠာ၊ အချိန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဓားသုံးလက်နှင့် ဆေဘာသုံးစင်း ဘယ်အရာက ပို၍ အစွမ်းထက်မည်နည်း။

မုန့်ရှန်းကျီက နတ်ဘုရားဓားသုံးလက်လုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ၊ မိုးကြိုးရေကန်၏ အရောင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ မြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ တော့သည်။ ဆေဘာစွမ်းအင်များမှာ လေထုအတွင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ဖြန့်ကျက်လိုက်၏။ မရေတွက်နိုင်သော အစီအရင်များနှင့် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများမှာ ဆေဘာအလင်းတန်း၏ ပိုင်းဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားအဖြစ် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် စတင်တိုက်ခိုက်ကတည်းက မုန့်ရှန်းကျီသည် မည်သည့်ရတနာကိုမျှ အသုံး မပြုခဲ့ပေ။ ထာဝရနိုင်ငံတော်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းကို ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သူ မသတ်မှတ်ပေ။ ယခုမူ သူသည် နတ်ဘုရားဆေဘာသုံးလက်ကို နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဘုရားဆေဘာ သုံးလက်၏ စွမ်းအားမှာ ဧကရာဇ်ဖန်၏ ဓားသုံးလက်ထက် အနည်း ငယ်မျှ မနိမ့်ကျသလို၊ အမှန်တကယ်ဆို ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေသေးသည်။ ဤအရာများ ကို တိုင်ရှန်က သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်းလား သို့မဟုတ် မုန့်ရှန်းကျီ ကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်းလား ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

“မိုးကောင်းကင်ကို ပိုင်းဖြတ်ခြင်း။”

နတ်ဘုရားဆေဘာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မုန့်ရှန်းကျီ၏ လက်ထဲတွင် ‘စကြာဝဠာဆေဘာ’ ရောက်ရှိနေပြီး သူသည် အောက်သို့ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

ဝူး...

ဟုန်ယွိ၏ တဖက်ကမ်းကူး ရွှေရောင်ပါရမီတံတားမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမှန်တကယ် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

“ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကို ပြောင်းလဲခြင်း”

‘ကောင်းကင်ဘုံဆန္ဒဆေဘာ’ ကို မုန့်ရှန်းကျီက အခြားသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်စွဲကာ ထပ်မံ ပိုင်းချလိုက်ပြန်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်တို့မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဆန္ဒအောက်တွင် မည်သည့်အရာမျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

“အရာခပ်သိမ်း ဆိတ်သုဉ်းစေ”

ရုတ်တရက် ဆေဘာသုံးလက်မှာ တစ်လက်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး မုန့်ရှန်းကျီ သည် ဆေဘာနှင့်အတူ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်မံ ပိုင်းချ လိုက်ပြန်သည်။

ဟုန်ယွိမှာမူ ခံစားချက်မဲ့နေဆဲပင်။ ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပြန့်ကားလာသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပုံဖော်သွားပြီး မုန့်ရှန်းကျီ၏ ဓားချက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း...

ဤကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် မုန့်ရှန်းကျီမှာ အထက်သို့ ထပ်မံ မြင့်တက်သွားပြီး၊ ဟုန်ယွိမှာမူ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ ပိုင်းချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဆေဘာ အလင်းတန်းမှာ မိုးကြိုးရေကန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖောက်ထွင်းသွားပြန်သည်။

“ဟုန်ယွိ၊ ဒီနေ့အတွက် ဒီမှာပဲ တော်ကြဦးစို့။ အခု မင်းရဲ့ မိုးကြိုးရေကန်ကို ဘာနဲ့ ပြုပြင် မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”

မုန့်ရှန်းကျီက အပေါ်သို့ မြင့်တက်သွားစဉ် ဆေဘာအလင်းတန်းက အစီအရင်များကို တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး သူသည် လွင့်မြောကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဟုန်ယွိထံမှ သူနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်လိုသော ပြင်းထန် သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခံစားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အခန်း (၆၆၈)။

“အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်... မှော်သင်္ကေတ သန်းတစ်ရာကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းစေ၊ မူလစွမ်းအင်ကို ကာကွယ်စေ၊ ဖရိုဖရဲဖြစ်ခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို နှိမ်နင်း စေ၊ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နဲ့ မြေနတ်ဆိုးများ၊ သံလိုက်ဓာတ်စွမ်းအင်၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ သက်ရှိအားလုံးတို့ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းစေ၊... အရေးပေါ် အမိန့်တော်အတိုင်း အမြန်ဆုံး ဖြစ်စေသတည်း။”

ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လက်သီးစွမ်းအားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ‘အထွက်အထိပ် ဆေဘာသုံးစင်း’ ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဆန္ဒ၊ စကြာဝဠာနှင့် အချိန်တို့၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်ပါ သည်။

‘အထွက်အထိပ် ဆေဘာသုံးစင်း’ ၏ စွမ်းအားမှာ ဧကရာဇ်ဖန်၏ ဓားသုံးလက်ထက်ပင် ပို၍ ထူးခြားလှသည်။ ထို့ပြင် ဖယ်ရှားပစ်ရန် ခက်ခဲသော ဆေဘာဆန္ဒ အကြွင်းအကျန်များ လည်း ရှိနေသေးသည်။ ဆေဘာအလင်းတန်းများစွာမှာ ရေကန်အတွင်း၌ လှည့်ပတ်နေကြ ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေကြသည်။

မုန့်ရှန်းကျီမှာ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူချန်ထားခဲ့သော ဆေဘာအလင်းတန်း တိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းတို့သည် မူလစွမ်းအင်များကို အလု အလက် စုပ်ယူပြီး ပိုမို အားကောင်းလာအောင် ကြီးထွားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ဤသည်မှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်၏ ‘သွေးတစ်စက်မှ ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း’ အဆင့်မြင့်နယ်ပယ် ကို တာအိုမှော်ပညာရပ်အတွင်း၌ အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်မှာ အဆက်မပြတ် ပျက်စီးနေပြီး အစီအရင် ပေါင်းများစွာမှာလည်း အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

ဤစိုးရိမ်ရသော အခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိသည်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ် မထားရဲဘဲ သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော နည်းလမ်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရသည်။ မုန့်ရှန်းကျီ က လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သော အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်မှ မှော်သင်္ကေတ သန်းပေါင်း ၄၈၀ တို့မှာ ရူးသွပ်စွာ ပြန်လည်စုစည်းလာကြပြီး ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန် အတွင်းသို့ ပျံဝင်သွားကြကာ၊ ပြိုလဲတော့မည့် အစီအရင်ကြီးများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ငြိမ်သွားအောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်မှာ ထာဝရတည်မြဲလုနီးပါး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မုန့်ရှန်းကျီက ဖျက်ဆီးခဲ့သော်လည်း၊ မူလအခြေခံအကျဆုံး မှော်သင်္ကေတများသာ ကွဲအက်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် စုစည်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ထိုမှော်သင်္ကေတ သန်းပေါင်း ၄၈၀ မှာမူ လုံးဝ ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။ မုန့်ရှန်းကျီ ပင်လျှင် ဤသေးငယ်လှသော မှော်သင်္ကေတလေးများကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဟုန်ယွိ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မှော်သင်္ကေတများမှာ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်း၌ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး ‘ကောင်းကင်ဆန္ဒ’၊ ‘စကြာဝဠာ’ နှင့် ‘အချိန်’ ဟူသော အထွက်အထိပ် ဆေဘာသုံးစင်း၏ ဆေဘာဆန္ဒများကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ် လိုက်ပါသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် မိုးကြိုးရေကန်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်လာသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ယာယီသာ ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ် ကျောက်စာ တိုင်မှ မှော်သင်္ကေတများ၏ စွမ်းအားအပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ... အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်ရဲ့ မှော်သင်္ကေတတွေက သဘာဝ အတိုင်း တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆွဲငင်နေကြတာ။ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားရင်တောင် ကျောက်စာတိုင် အဖြစ်ပဲ ပြန်စုစည်းကြမှာ။ သူတို့ကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလို့ မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်ကို လုံးဝ ဖြိုခွဲပြီး ပေါင်းစပ်လိုက်မှာ။ ကျောက်စာတိုင်ရဲ့ များပြားလှတဲ့ မူလစွမ်းအင်တွေကို အသုံးချနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မုန့်ရှန်းကျီ တောင် ဒီခန်းမထဲကို အတင်းဝင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် မှော်သင်္ကေတ သန်းပေါင်း ၄၈၀ ရှိနေပါသည်။ ဟုန်ယွိသည် ထိုမှော်သင်္ကေတတို့ကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း၊ တစ်စစီ ဖြုတ်ထုတ်ပစ်ရန် သို့မဟုတ် အခြားသော မှော်ရတနာများနှင့် ပေါင်းစပ်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မဟုတ်ပါက ဟုန်ယွိသည် ဤကျောက်စာတိုင်ကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းသို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုမူ ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်မှာ ထပ်မံ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အင်မော်တယ် ကျောက်စာတိုင်မှ မှော်သင်္ကေတများက ၎င်းကို ထိန်းထားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ မိုးကြိုးရေကန်ကို လုံးဝ ပြုပြင်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူ ပြန်လည်ပြုပြင်လိုပါက သဘာဝရတနာ အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေပြီး ၎င်းတို့ကို မူလစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲရပေလိမ့်မည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး။ မုန့်ရှန်းကျီရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အတော်များများကို ငါ သိလိုက်ရပြီ။ သူက ငါ့ရဲ့ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဆာဟာရတနာသစ်ပင်ကို ဆွဲထုတ်သွားမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့... သူ မအောင်မြင် ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့ဘက်က ဆုံးရှုံးမှုက အရမ်းကြီး မပြင်းထန်လှဘူး။ ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုး ရေကန်ကို ပြန်ပြုပြင်ဖို့ကတော့ ပြဿနာအကြီးကြီးပဲ။ ‘အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင်’ ရဲ့ အမှောင်ကြယ်လို မှော်ရတနာမျိုး မရရင် လုံးဝ ပြန်ကောင်းဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် သခင်လေးရှူရဲ့ ဖန်ဟွမ်အချိန်ဓားကို ရရင်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန် ဟာ ‘အသက်’၊ ‘ဟင်းလင်းပြင်’ နဲ့ ‘အချိန်’ ဓားသုံးလက်ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို စုစည်းပြီးမှပဲ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အမှန်တကယ် ကျော်လွန်ပြီး ပိုမို အဆင့်မြင့်လာမှာ။”

တိုက်ပွဲအပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို ကြည့်ရင်း ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ယနေ့တွင် သူသည် မုန့်ရှန်းကျီနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ခိုက်ရာ၌ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ရပ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ လွတ်မြောက်သွားသော်လည်း၊ သူကမူ မှော်ရတနာများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံး လည်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ လက်ရှိအစီအစဉ်မှာ ထိုက်ကျိ မိုးကြိုးရေကန်ကို ပြုပြင်ရန်အတွက် အမှောင်ကြယ် သို့မဟုတ် ဖန်ဟွမ်အချိန်ဓားကဲ့သို့ မှော်ရတနာကို ရအောင်ယူရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာမျိုးကို ရရှိရန်မှာ မည်သို့ လွယ်ကူပါမည်နည်း။

သခင်လေးရှူမှာလည်း မုန့်ရှန်းကျီ၏ ကာကွယ်မှုကို ဝေဝေဝါးဝါး ရရှိထားသည်။ သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ပြင် မုန့်ရှန်းကျီ၏ တိုက်ခိုက်မှု ကြောင့် အစီအစဉ်များစွာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြီ။ ထိုလျန်ယွန်ကျိနှင့် ယွန်ယင်ကျိတို့ တာအို ဘိုးဘေးနှစ်ဦးတို့မှာလည်း ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်လွန်ပြီး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ များ ဖြစ်နေကြပေလိမ့်မည်။ နောင်တွင် အခြေအနေများမှာ ယခုထက်ပင် ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာတော့မည်။

ဟုန်ယွိသည် မူလက အခြေအနေကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေတွင် ရှစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး၊ သခင်လေးရှူနှင့် တာအိုဘိုးဘေးတို့ကို အရှင်ဖမ်းဆီးလိုခဲ့သည်။ သူသည် ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရား၊ ဖန်ဟွမ်အချိန်ဓား၊ နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်နှင့် ဖန်ဆင်းရှင် သုံးဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို ရယူလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအစီအစဉ်မှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ နယ်ရုပ်များကို စီစဉ်ခြင်း၊ အစီအရင်များကို ချမှတ်ခြင်းနှင့် တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးမည့် အခြေအနေကြီးကို တည်ဆောက်ခြင်း... အောင်မြင်မှုနှင့် လက်တစ်ကမ်းအလိုမှာပင် မုန့်ရှန်းကျီက ရုတ်တရက် ကြားဝင်လိုက်သဖြင့် အခြေအနေအားလုံး ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ အနာဂတ်လမ်းစဉ်မှာ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီ။ ဟုန်ယွိပင်လျှင် ၎င်းကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲသွားခဲ့ရပြီ။

“မုန့်ရှန်းကျီက ကြားဝင်နှောင့်ယှက်နေပြီဆိုတော့ ငါ ပြန်သွားပြီး မိုးကြိုးရေကန်ကို အရင် ပြုပြင်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ် ကို အရင်ကျင့်ကြံပြီးမှပဲ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေ ချမှတ်ရတော့မယ်။” ခေတ္တမျှ စဉ်းစား ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေမှ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းကာ ထွက်ခွာ သွားပါတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေ၏ အခြားတစ်နေရာတွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ လှိမ့်တက်နေ၏။ ဤနေရာမှာ သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆက်စပ်နေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းရောင် သန်းနေသော နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်မှာ ပင်လယ်ရေ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝေဝေဝါးဝါး ပေါ်ထွက်နေပါသည်။ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးသက်မုန်တိုင်းများကြားတွင် ၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်မျှ ဝေဝေဝါးဝါးသာ ရှိနေပြီး၊ မြွေနဂါး ကြီးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေပါသည်။ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ရေငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက် နေပြီး မိုးသက်မုန်တိုင်းမှာ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ရှည်လျားလှသည်။

“သခင်မ... ဟုန်ယွိ ဒီနေ့ လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်လား။ သူက တာအိုဘိုးဘေးနှစ်ပါး ဒီနေ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုတာကို အဲဒီလောက်အထိ တိတိကျကျ တွက်ချက်နိုင် မယ်လို့ ကျွန်တော် မယုံဘူး။”

မုန်တိုင်းများ၊ ရေငွေ့များ၊ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များနှင့် လျှပ်စီးများကြားရှိ ကျွန်းငယ် လေးတစ်ခုပေါ်တွင် သခင်လေးရှူသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်၌ ရပ်ရင်း ကောင်းကင် ယံကို မော့ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ‘ကျောက်စိမ်း’ အဆောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ပျက်သုဉ်း ခြင်းနတ်ဘုရား၏ အရိပ်မှာ ဟိုဟုန်ဒီခုန်ပေါက် ဖြစ်နေပြီး ၎င်းသည်လည်း အသင့်ဖြစ်နေပါ သည်။

လေမုန်တိုင်း၊ မိုးရေနှင့် ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ သူ၏ အနီးသို့ လိပ်တက်လာပြီးမှ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ သူသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်မရသော အကာ အကွယ်အလွှာတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံကာကွယ်ခြင်း ခံထားရပါသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သခင်လေးရှူ၏ ဘေးရှိ ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးမှာ အင်မော်တယ်ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေပါသည်။

“ဒီနေ့က ငါးလပိုင်း (၅) ရက်နေ့ မဟုတ်သေးဘူး။ ဟုန်ယွိက အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်း မထက်နိုင်ပါဘူးလေ။ သူ လာရင်တောင်မှ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်းတွေ အလုံ အလောက် ရှိပါတယ်။” ထိုအမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လည် ပြေလျော့ သွားကာ မေးလိုက်သည်။ “တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါးရော ‘အင်မော်တယ်ဘုရင်’ ရဲ့ အသားစ တွေကို စားပြီးပြီလား။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ သူတို့ စားပြီးပါပြီ။ အခု သူတို့က သွေးစွမ်းအင်ကို ထိန်းညှိနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ရင်း သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို နားလည် သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားနေကြပါတယ်။ နောက်ထပ် လေးနာရီ မပြည့်ခင်မှာပဲ သူတို့ဟာ စိတ်ဝိညာဉ်အခြေအနေ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီး ဖန်ဆင်းရှင်တံခါး ကို ဖွင့်ဖို့ ပျံထွက်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်” ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်နေ သော နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်ကို ကြည့်ရင်း သခင်လေးရှူက ပြောလိုက်ပါသည်။

“ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းဟာ နတ်ဘုရားဘိုးဘေး တောင်အတွက် မိုးကြိုးရေကန်ကို သွန်းလုပ်ဖို့ ရတနာများစွာကို စတေးခဲ့ရတော့ ဆုံးရှုံးမှု က ကြီးမားလွန်းတယ်” ထိုအမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

“ရတနာအချို့ ဆုံးရှုံးတာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ ‘အလယ် ဗဟိုကမ္ဘာ’ ရဲ့ မဟာအစီအစဉ်အတွက်ပဲလေ။ ‘မဟာကမ္ဘာလောက’ ရဲ့ သမုဒ္ဒရာတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။ အဲဒါတွေဟာ ကျွန်တော်တို့ အလယ်ဗဟိုနယ်မြေထက် အဆပေါင်း ရာချီပြီး ကြွယ်ဝချမ်းသာသလို ကျယ်ပြောလှတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောကက လူတွေဟာ အဲဒီအရာတွေကို အသုံးမချတတ်ကြဘူး။ တကယ်လို့, ကျွန်တော်တို့ အလယ်ဗဟိုကမ္ဘာက သာ အဲဒီအရာတွေကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် မူလစွမ်းအင်တွေ အရင်းအမြစ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် များပြားလိုက်မလဲ။ တကယ်ကို စည်ပင်ဝပြောတဲ့ လူသားလမ်းစဉ် နိဗ္ဗာန်ဘုံကြီး ဖြစ်လာမှာပါ။” သခင်လေးရှူက သမုဒ္ဒရာကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မဟာကမ္ဘာလောကရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ခွဲဝေယူချင်တဲ့ မိသားစုတွေ အများကြီး ရှိနေ တယ်။ မင်းရဲ့ ‘ရှူ’ မိသားစုကလည်း ဒါကို မျက်စိကျနေတာ ကြာလှပြီ။” ထိုအမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အခု မင်းဟာ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံထားနိုင်ပြီဆို တော့ မင်းရဲ့ ‘ရှူ’ မိသားစုထဲက အဖိုးကြီးတွေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ခေါင်းဆောင်က နောက်ထပ် သက်တမ်းတစ်ခု ဆက်ပြီး တာဝန်ယူဦးမှာဖြစ်ပြီး ဖန်ဧကရာဇ်ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဆန္ဒကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားနေတယ်။ ခေါင်းဆောင်ကြီး ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားပြီးရင် သူက ရာထူးက ဆင်းပေးမှာဖြစ်ပြီး မင်းကို ခေါင်းဆောင်သစ်အဖြစ် ခန့်အပ်မှာပါ။ ဒါဟာ အတွင်းပိုင်းမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ကိစ္စမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယ မဖြစ်ပါနဲ့။”

“စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်မ... ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ သံသယမဖြစ်ပါဘူး။” သခင်လေးရှူက ရုတ်တရက် သမုဒ္ဒရာဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါး မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို စတင်ရင်ဆိုင်နေကြပြီ။” သူပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး မိုးသက်မုန်တိုင်း များကြားသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ ပုံမှန်ထက် ထူးကဲစွာ အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းတို့ ထိုးထွက်သွားချိန်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံး တုန်ခါသွား ပြီး မိုးတိမ်များမှာ လိပ်တက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း မိုးတိမ်များမှာ ခဏချင်းမှာပင် ပိုမိုသိပ်သည်းလာပြီး ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်း နှစ်ခုကို ဝါးမြိုလိုက်ကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင် အတွင်း၌မူ လီဖေးယွိ၊ ထန်ဟိုင်လုံနှင့် ဖန်းယွမ်တို့သည် မိုးကြိုးရေကန်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြ ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယွန်ယင်ကျိနှင့် လျန်ယွန်ကျိဟု အမည်ရသော တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ဦး ပင် ဖြစ်သည်။

“သူတို့ ဒီတစ်ကြိမ် အောင်မြင်ပါ့မလား။” လီဖေးယွိက ပုခုံးတွန့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“အောင်မြင်မှာပေါ့။ တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါးက ‘အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်’ ရဲ့ အသားစတွေကို အခုနတင် စားသုံးထားတာလေ။ ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ဖြစ်လာဖို့ အခြေခံတွေ အလုံအလောက် စုဆောင်းမိသွားပြီ” ထန်ဟိုင်လုံက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတော့ အဲဒီ ‘အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်’ ရဲ့ အသားစတွေက တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ လို့ ခံစားနေရတယ်။ လောကကြီးမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ အသားတွေ ရှိနိုင်ပါ့မလား။ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်အဖြစ်တောင် အသွင်ပြောင်းနိုင်သေးတယ်လေ။ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် အကြံ့ခိုင်ဆုံးဆိုတဲ့ ‘ခုန်း’ တောင်မှ အဲဒီလို အစွမ်းမျိုး မရှိဘူး” ဖန်းယွမ်က တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့်အလား သူ၏ လက်ချောင်းလေးများကို လှည့်ပတ်နေ၏။

“မင်းပြောတာက သခင်လေးရှူတို့က ငါတို့ကို တစ်ခုခု လိမ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်မှာတော့ သခင်လေးရှူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ငါတို့ကို တာအို ပညာရပ်တွေ သင်ပေးတယ်၊ မှော်ရတနာတွေ သွန်းလုပ်ပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ‘အစစ်မှန် စွမ်းအင်’ တွေ စုစည်းနိုင်အောင်လည်း ကူညီပေးသေးတယ်လေ။ အင်မော်တယ် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အသားစဆိုမှတော့ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အစွမ်းမျိုး ရှိမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ‘အင်မော်တယ်’ လို့ ခေါ်မလဲ။” လီဖေးယွိက ခန့်မှန်း ပြောဆိုလိုက်သည်။ “သခင်လေးရှူမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့ သူနဲ့ ရင်းနှီးအောင် အရင် လုပ်ထားရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟုန်ယွိတောင် ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်နိုင်ရင်၊ သခင်လေးရှူလည်း ဖြစ်နိုင်မှာပဲ။ သူဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့လည်း ဖြစ်နိုင်မှာပေါ့။”

“ဒါလည်း မဆိုးပါဘူး။ ငါတို့ သုံးယောက်လုံးသာ ဖန်ဆင်းရှင်တွေ ဖြစ်လာရင်... ဟွန့်၊ ငါတို့ အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင် သူတော်စင်တွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်မှာပဲ။ ဟိုးအရင်တုန်းက သူတော်စင်တစ်ရာဆိုတာလည်း ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ အရှင်သခင်တွေ မဟုတ်ဘူးလား။”

“အခု တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါး ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့လည်း ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာပြီ။ အော်... ဒါနဲ့ ငါ မကြာသေးခင်ကပဲ ‘ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့် လင်းမှု’ ကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ငါ့ရဲ့ အခြေခံတွေက ငါးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အလုံအလောက် ဖြစ်နေပြီ” ဖန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း အတူတူပဲ။ ‘နတ်ဘုရားဘိုးဘေး မိုးကြိုးရေကန်’ ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သွန်းလုပ်ခဲ့တာက ငါတို့ကို အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့တယ်လေ။”

“နှမြောစရာပဲ။ ပထမတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားဘိုးဘေး မိုးကြိုးရေကန်ကို သွန်းလုပ်တုန်းက ဟုန်ယွိရဲ့ ဖျက်ဆီးတာ ခံလိုက်ရတယ်။ ရတနာတွေ အများကြီးပဲ... တကယ် နှမြောဖို့ ကောင်းတယ်။”

ထိုပါရမီရှင် သုံးဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန် စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ လျှပ်စီးတန်းများမှာ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်သွန်းလုပ်ထားသော နတ်ဘုရား ဘိုးဘေး မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။ ဝူး... ဝူး... ဝူး... မိုးကြိုးရေကန်မှာ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေပြီး လျှပ်စီးများကို စုပ်ယူကာ ယဉ်ပါးအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုစွမ်းအင်များကို နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်ရှိ အစီအရင်များ၊ ဟင်းလင်းပြင် များနှင့် သိုလှောင်ရာနေရာများ အားလုံးဆီသို့ ဖြန့်ကျက် ပို့လွှတ်လိုက်တော့သည်။ တောင်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေကြသော တာအိုဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ဂိုဏ်းချုပ်များသည်လည်း မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက် ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

“တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါးက ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်ကို ရောက်သွားကြပြီ။”

တာအိုဂိုဏ်းများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ အတွေးကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ရှိ တာအိုဂိုဏ်း ၉၉ ဂိုဏ်းအနက် အချို့မှာ ဟုန်ယွိနှင့်အတူ ထွက်ခွာ သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်တွင် အကျဉ်းချ ခံထားရပြီး အစီအရင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် တာဝန်ပေးခံထားရသည်။

တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါးသည် ‘တစ္ဆေအင်မော်တယ်’ များနှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး စွမ်းအားများ ကို အစီအရင်များ၏ မောင်းနှင်အားအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်သာ နတ်ဘုရား ဘိုးဘေးတောင်သည် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ မိုးကြိုးရေကန်ကို အောင်မြင်စွာ သွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ သဖြင့် အစီအရင်များ၏ မူလစွမ်းအားမှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ။ ထိုတစ္ဆေ အင်မော်တယ်များမှာ သူတို့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါးက ထိုလူများကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးပါမည်လော။

“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်လွန်ပြီး ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ ဖြစ်လာပြီ။” စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး ၎င်းတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာများဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွန်ယင်ကျိနှင့် လျန်ယွန်ကျိတို့ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အစွမ်းထက်သော စိတ်အသိများကို နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်၏ ထောင့်တိုင်းဆီသို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်ကြသည်။

“ဟိုင်လုံ၊ ဖန်းယွမ်၊ ဖေးယွိ၊ ငါတို့ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ကို ပြန်သွား ပြီး ငါတို့လူတွေကို ခေါ်ထုတ်ကြစို့။ ပင်လယ်ရေခြားမှာ မြေကွက်အသစ်တစ်ခု ရှာပြီး နိုင်ငံသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ကြမယ်။”

လျန်ယွန်ကျိနှင့် ယွန်ယင်ကျိတို့သည် တစ်ဦးကို တစ်ဦး ကြည့်ကာ ကျေနပ်အားရစွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ တွင် လူဦးရေ သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ထိုလူများကို အရင်းအမြစ်များနှင့်အတူ ခေါ်ထုတ်လာနိုင်လျှင် ပင်လယ်ရပ်ခြား တွင် မြေနေရာများစွာ ရှိနေသလို ထွက်ကုန်များကလည်း ပိုမို ကြွယ်ဝသည်။ တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် ကျယ်ပြန့်သော ‘အင်ပါယာ’ တစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင် မည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

“ဆရာတို့ရဲ့ အားနည်းနေတဲ့ အချိန်ကာလအတွက်ကော” ထန်ဟိုင်လုံက မေးလိုက်သည်။

“အေး... ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ ‘မူလနဝမချောက်နက် နတ်ဘုရားနယ်မြေ’ ကို အမြန်ပြန်ဖို့ လိုတာပေါ့။” လျန်ယွန်ကျိက ဆိုသည်။

ဝုန်း...

နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင်တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်ဟုန်မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမို လျင်မြန်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းအတွင်းရှိ ‘လျှပ်တပြက်ဝင်္ကပါ’ အနီးသို့ ရောက်သော အခါ နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ထိုသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာပင် မုန့်ရှန်းကျီ၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ သူက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းတို့ကို မိုးကြိုးကပ်ဘေး အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်ခွင့် ပေးလိုက်တယ်။ ဟုန်ယွိ မင်းတို့ကို သတ်မယ့်ဘေးကနေလည်း ငါ ကယ်လိုက်တာပဲ။ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ တာအိုဝါဒီနိုင်ငံတစ်ခုကို မင်းတို့ တည်ထောင်ကြ ပေါ့။ အဲဒီနိုင်ငံကနေတစ်ဆင့် ‘အလယ်ပိုင်းကောင်းကင်နိုင်ငံ’ ရဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ်ယဉ်ကျေးမှုကို လွှမ်းမိုးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

“ဟင်၊ တာအိုဘိုးဘေး နှစ်ပါးက တကယ်ကို သတိကြီးတာပဲ။ ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်း ပျံထွက်သွားကြတာပဲ” နတ်ဘုရားဘိုးဘေးတောင် ပျံထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သခင်လေးရှူက ပြောလိုက်သည်။

“အရေးမကြီးပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ရှိနေတာပဲ။ သူတို့ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ နိုင်ငံတစ်ခု တည်ထောင်ပြီးရင် ငါတို့ ‘အလယ်ဗဟိုကမ္ဘာ’ က လူတွေကို ဒီဘက်ကို ရွှေ့ပြောင်းလို့ ရပြီလေ။ သူတို့ကို သုံးပြီး ငါတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ် ထားလို့ ရတာပေါ့။ စဉ်းစားကြည့်စို့... ‘တော်ဝင်ချန်’ အင်ပါယာထက် ပိုကြီးတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခု ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရင် ‘တော်ဝင်ချန်’ ကလူတွေ ဘယ်လိုထင်မလဲ။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းမှာပဲ။” ထိုဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီး၏ စကားသံထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။