အခန်း ၁၉၁

အခန်း။ ၁၉၁

သူသည် စကားပြောရင်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာကာ သူ့ပေါင်ကိုသူ ပုတ်လျက်

“ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... ဂျူနီယာညီလေး ဟယ်လင်းတော့ တပည့်ကောင်းတစ်ယောက် တကယ်ရထားတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စီမာယန်သည် ကုယွမ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ရင်း ချီးကျူးကာ အံ့ဩနေမိသည်။

သူသည် အစဉ်အမြဲ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာ၌သာ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး နှစ်မြှုပ်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဂုဏ်သရေရှိ လူကုံထံမျိုးရိုးစုအဖွဲ့အစည်းထဲတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သော်လည်း မိသားစုအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်အဖွဲ့အစည်းများအကြား အားပြိုင်မှုများကိုမူ ဘယ်သောအခါမျှ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအရာများသည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိဘူးဟု သူ ခံစားရသောကြောင့်ပင်။

ကုယွမ်၏ ပါရမီက ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မည်သည့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဖြစ်စေ သူကတော့ ပို၍ပင် စိတ်မဝင်စားသလို သူနှင့်လည်း လုံးဝမသက်ဆိုင်ဘူးဟု ယူဆထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ကုယွမ်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပါရမီမှာ သာမန်ထက် သိသိသာသာ ထူးကဲလွန်းနေသည်ကို တွေ့ရှိသွားပြီးနောက် သူ တကယ်ကို စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ကုယွမ်သည် ဆရာကြီးဟယ်လင်းထံတွင် တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ လအနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အချိန်ကို ဖယ်လိုက်လျှင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရပ်ကို လေ့လာခွင့်ရသည့် အချိန်မှာ အလွန်တိုတောင်းလှပေလိမ့်မည်။

ထိုမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအို၏ အခြေခံသဘောတရားအချို့ကို တတ်မြောက်လျှင်ပင် အတော်ပင် ချီးကျူးထိုက်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုယွမ်သည် နဂါးကျားခြံဆီ အားဖြည့်ဆေးလုံးကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ၎င်း၏ ဇာစ်မြစ်အနှစ်သာရကို အကဲခတ်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ စီမာယန်ကဲ့သို့ ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေရသည်။

ဤအချက်က အရာတစ်ခုကို သက်သေပြနေကာ ကုယွမ်တွင် အလွန်အမင်း ထက်မြက်သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပါရမီ ရှိနေခြင်းပင်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအပေါ် သာမန်လူတို့၏ အမြင်မှာ စစ်မှန်သောမီးလျှံကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်မျိုးစုံ၏ အဆီအနှစ်များကို ထုတ်ယူပြီး သတ်မှတ်ထားသော အချိုးအစားနှင့် အစီအစဉ်အတိုင်း ပေါင်းစပ်ခြင်းပင်။

သို့သော် စစ်မှန်သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး၏ အမြင်မှာမူ ယင်နှင့်ယန်၏ အပြောင်းအလဲများ၊ ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ အနှစ်သာရများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ ဖန်တီးမှုကို ရယူသုံးစွဲရခြင်းပင်။

၎င်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၏ တာအိုကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းပင်။

စောစောက စီမာယန် ဆေးလုံးဖော်စပ်နေသည့် မြင်ကွင်းမှာ အခြားလူများအတွက်မူ စစ်မှန်သောမီးလျှံဖြင့် ကင်နေသည်ဟုသာ မြင်ရလိမ့်မည်။

သို့သော် ကုယွမ်အတွက်မူ နိမ့်တုံမြင့်တုံဖြစ်မှု အအေးအပူ၊ ကြည်လင်မှုနှင့် နောက်ကျိမှု အပြောင်းအလဲများ၊ ဆေးစွမ်းသတ္တိများ၏ မျှခြေနှင့် စစ်မှန်သောမီးလျှံဖြင့် သန့်စင်ခြင်းတို့ကသာ အဓိကအနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်က ထိုအနှစ်သာရများကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် သူသည် ယခင်က ဆေးလုံးများ မဖော်စပ်ဖူးသေးသော်လည်း ဝီရိယရှိရှိ လေ့လာသင်ယူသရွေ့ မကြာမီမှာပင် ဆေးဖော်စပ်သူ သို့မဟုတ် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး လျင်လျင်မြန်မြန် ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဤအချက်က စီမာယန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

“မင်းရဲ့ဆရာက ငါ့ဆီကို အရင်က စာတွေအကြိမ်ကြိမ်ရေးပြီး မင်းကို ဆေးဖော်စပ်နည်းတချို့ လမ်းညွှန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုဖူးတယ်။ အစတုန်းကတော့ ငါ သိပ်ဂရုမစိုက်မိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာတော့... ဂျူနီယာညီလေး ဟယ်လင်းတစ်ယောက် တကယ် မျက်စိစူးရှတာပဲ”

စီမာယန်သည် သဘောကျစွာ ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ပြီး ကုယွမ်ကို အထင်ကြီးလေးစားမှုအသစ်များဖြင့် ကြည့်ကာ စကားပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်... အခုကစပြီး မင်းမှာ ဆေးဖော်စပ်နည်းနဲ့ပတ်သက်လို့ မေးစရာရှိရင် ငါ့ဆီကို အချိန်မရွေး လာမေးလို့ရတယ်"

ကုယွမ်အပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားမှာ အစပိုင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ် ဦးလေးဆရာ”

ကုယွမ်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သွားပြီး ခပ်သွက်သွက်ပင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

စီမာယန်၏ ထိုစကားကြောင့် သူသည် ဤနေရာသို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လာရောက်နိုင်ပြီဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ဘာမှပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဓိကအချက်မှာ ဤဆရာဦးလေးတော်စပ်သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာမှာ နတ်

ဘုရားကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်လှသဖြင့် သူ့ထံမှ ပညာအချို့ သင်ယူခွင့်ရခြင်းက ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူး ဖြစ်ထွန်းစေမည်ပင်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဖန်ရှောင်ကျဲသည် အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် မတ်တပ်ရပ်နေမိသည်။

သူသည် သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ဂိုဏ်းမျိုးဆက်အဖွဲ့အစည်းဘက်က လူတစ်ယောက်အပေါ် ဤမျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မမြင်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဖန်ရှောင်ကျဲ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဆရာဖြစ်သူ စီမာယန်ထံမှ ဤကဲ့သို့သော ချီးမွမ်းစကားမျိုး တစ်ခါမျှ မရရှိဖူးသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မနာလိုစိတ်ပင် ဝင်လာမိသည်။

ကုယွမ်၏ ပြောင်မြောက်သော ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပါရမီကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စီမာယန်သည်လည်း တည်ငြိမ်လေးနက်သွားသည်။ သူသည် စစ်မှန်သောမီးလျှံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းညှိထားရင်း ကုယွမ်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“မင်းက ဆေးလုံးဖော်စပ်ချင်တယ်ဆိုတော့... မင်းမှာ ဘာအကြံအစည်ရှိလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ပင်ကိုယ်သဘာဝက ရေဝိညာဉ်ခန္ဓာ ဖြစ်နေပြီး မင်းကျင့်ကြံတာကလည်း ရေတာအိုကျင့်စဉ် ဖြစ်နေတယ်လေ"

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာအကြောင်း ပြောလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ လူအများစုသည် စစ်မှန်သောမီးလျှံဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကိုသာ အရင်ဆုံး ပြေးမြင်ကြသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လူတို့သည် မီးတာအိုကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် သစ်သားတာအိုကျင့်စဉ်၊ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးကို ကျင့်ကြံကြသည်။

ဆေးဘုရင်တောင်တန်းပေါ်တွင် မီးလျှံဖြင့် သန့်စင်ခြင်းမှာ အစဉ်အလာဖြစ်ပြီး အသုံးအများဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် မီးတာအိုကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းက မီးလျှံကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စေသဖြင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းကို ပိုမိုချောမွေ့ပြီး ထိရောက်စေသည်။

သို့သော် စီမာယန်ကဲ့သို့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ဓာတ်ကြီးငါးပါးနှင့် ယင်ယန်အားလုံးက ဆေးလုံးဖော်စပ်နိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယင်မီးလျှံ၊ ကျောက်မီးလျှံ၊ သစ်သားမီးလျှံများကို အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် စစ်မှန်သောမီးလျှံပင် မလိုဘဲ မူလချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဆေးလုံးကို တိုက်ရိုက်ရည်ဖွဲ့ယူခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက်မူ ဂိုဏ်းဆရာကြီးအဆင့် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သည်။

ကုယွမ်၏ ရေတာအိုကျင့်စဉ်မှာ အလွန်အမင်း သန့်စင်လှသဖြင့် မီးလျှံနှင့် သဘာဝအရ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် မီးလျှံကို အသုံးပြုခြင်းမှာ လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်မီးလျှံကို အသုံးပြုလျှင်ပင် လိုအပ်ချက်ရှိနေနိုင်ပြီး အကောင်းဆုံးဖြစ်ရမည့်အစား အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြင့်သာ ကျေနပ်ရပေလိမ့်မည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့် ထိမ်ချန်မထားတော့ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မဖုံးကွယ်ရဲပါဘူး ဦးလေးဆရာ... ကျွန်တော်ကျင့်ကြံတဲ့ ကျင့်စဉ်က နက်ရှိုင်းပြီး သန့်စင်မှုအပိုင်းမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ထူးခြားတဲ့ကျင့်စဉ်တစ်ခုပါ။ သူက အသန့်စင်ဆုံး စစ်မှန်သောရေဓာတ်ကို သန့်စင်ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်”

“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က ဆေးလုံးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ စစ်မှန်သောရေဓာတ်နဲ့ သန့်စင်တဲ့လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်”

စကားပြောရင်း ကုယွမ်သည် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ သူ၏လက်ထိပ်တွင် နဂါးမျက်လုံးပမာဏခန့်ရှိသော မြရောင်သန်းသည့် အပြာရောင် ရေစက်တစ်စက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ တောက်ပကြည်လင်ပြီး မည်သည့်အညစ်အကြေးမျှ မရှိဘဲ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှသည့် အသွင်ကို ဆောင်နေသည်။

ထိုရေစက် ပေါ်ထွက်လာသည့် သတ်မှတ်အခိုက်အတန့်၌ပင် အခိုးအငွေ့ပါးပါးလေးတစ်ခု ဝဲလည်သွားပြီး လေထုပင်လျှင် ပိုမိုစိုစွတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအရာမှာ ကုယွမ်ကိုယ်တိုင် သန့်စင်ထုတ်လုပ်ထားသော မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ်ဖြစ်ပြီး မွေးဖွားပြီးနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စစ်မှန်သောရေဓာတ်များစွာထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

“စစ်မှန်သောရေဓာတ်နဲ့ ဆေးလုံးဖော်စပ်မယ် ဟုတ်လား...”

စီမာယန်သည် ကုယွမ်၏လက်ထိပ်ပေါ်ရှိ မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ်ကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကာ မျက်ခုံးပင့်မိသွားသည်။

စစ်မှန်သောမီးလျှံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စစ်မှန်သောရေဓာတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် အဓိကဇာတ်ကောင်မှာ ဆေးဘက်ဝင်အာနိသင်များ၏ အဆီအနှစ်ကို ထုတ်ယူရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဆေးလုံးအဖြစ် ပုံသွင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် လမ်းစဉ်တစ်ခုချင်းစီ၌ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်များ ရှိကြသည်။

ကုယွမ် ပြောသည်မှာ မမှားပေ။ သူသန့်စင်ထားသော စစ်မှန်သောရေဓာတ်မှာ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ သန့်စင်ပြီးသားဖြစ်ပြီး ယင်ဓာတ်၏ နူးညံ့မှုနှင့် လုံလောက်သော နက်ရှိုင်းမှု နှစ်မျိုးလုံး ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် သန့်စင်နေစဉ်အတွင်း အဆီအနှစ်များကို မတော်တဆ ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည့် စစ်မှန်သောမီးလျှံနှင့်မတူဘဲ စစ်မှန်သောရေဓာတ်ဖြင့် ဖော်စပ်ခြင်းက ဆေးလုံးသွန်းလုပ်ခြင်း၏ အချို့သော ကဏ္ဍရပ်များအတွက် ပိုမိုသင့်တော်နိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ကောင်းတယ်”

စီမာယန်သည် ကုယွမ်ကို ပို၍ပင် အထင်ကြီးလေးစားသွားမိသည်။

ကုယွမ်၏ လမ်းစဉ်မှာ သူနှင့် ကွဲပြားနေသော်လည်း ကုယွမ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ်မှာ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် ငြင်းပယ်၍မရအောင် သင့်တော်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦးသည် ဆေးလုံးမဖော်စပ်မီ အရင်ဆုံး စစ်မှန်သောမီးလျှံကို ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်ပင်။

အခြေအနေမပြည့်စုံပါက ပုံမှန်အားဖြင့် မီးကျီးကန်း သို့မဟုတ် မီးမြွေမိစ္ဆာအချို့ကို မွေးမြူကာ ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် မီးမှုတ်ခိုင်းရတတ်သည်။

ပိုမိုချမ်းသာကြွယ်ဝသူများမူ မြေကမ္ဘာ၏ မီးလျှံကြောများမှ မှုတ်ထုတ်သော စစ်မှန်သောမီးလျှံကို အသုံးပြု၍ ဆေးဖော်စပ်ကြသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း စစ်မှန်သောမီးလျှံမျိုးစေ့အချို့ကို ရှာဖွေကာ ၎င်းတို့ကို နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များအဖြစ် သန့်စင်ပြီး ပိုမိုကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချကြသည်။

ယခု မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ် ရှိနေခြင်းကြောင့် ကုယွမ်သည် ဆေးဖော်စပ်ရန်အတွက် သုံးပုံနှစ်ပုံမျှ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖိုတစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်။ ထို့အပြင် ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖိုဆိုသည်မှာလည်း လုံးဝကြီး မရှိမဖြစ် လိုအပ်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

“ငါက စစ်မှန်သောမီးလျှံနဲ့ ဆေးဖော်စပ်တာ ဆိုပေမဲ့ စစ်မှန်သောရေဓာတ်နဲ့ ဖော်စပ်တဲ့အကြောင်းကိုလည်း နည်းနည်းသိထားတာရှိတယ်။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေက ကျယ်ပြောလှပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းဆီကိုပဲ ဦးတည်သွားတာပါပဲ”

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စီမာယန်သည် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်း၏မျက်နှာဖုံးတွင် ရွှေရောင်ဆေးလုံး၏ အဓိကအနှစ်သာရများဟု စာလုံးကြီးများဖြင့် ရေးထိုးထားပြီး ကုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ငါတို့ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်ဆင့်ကမ်းပညာရပ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ထဲထဲဝင်ဝင် ရှိလှတဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာမို့ ယူသွားပြီး လေ့လာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ်ပဲ ထိန်းသိမ်းထားရမယ်”

“ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ် ဦးလေးဆရာ... ကျွန်တော် ဝီရိယရှိရှိ လေ့လာပါ့မယ်။ ဦးလေးဆရာရဲ့ စေတနာကို အလဟဿ မဖြစ်စေရပါဘူး”

ကုယွမ်သည် ထိုစာအုပ်ကို ရိုရိုသေသေဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

သူသည် ထိုဆေးဖော်စပ်ခြင်းကျမ်းအကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် ကြားဖူးထားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်သဘာဝ၏ မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းနှင့် မူလဝိညာဉ်စစ်မှန်သော မသေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်လာရန် အရေးကြီးသော အချက်မှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ယန်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တွင် မသေမျိုးရွှေရောင်သဘာဝ အနည်းငယ်ကို သန့်စင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။

လမ်းညွှန်ပြသမှုတစ်ခုအဖြစ် ရွှေရောင်ဆေးလုံးဟု အမည်ပေးထားခြင်းက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအို၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကို ထိုးဖောက်သိမြင်ကာ မဟာတာအိုကြီးနှင့် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်နိုင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းပင်။

ဤအရာမှာ ဂိုဏ်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာ ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်သည် ပါရမီအလွန်ထက်မြက်ပြီး ဆရာကြီးဟယ်လင်း၏ အကူအညီ ရှိနေလျှင်ပင် ဤစာအုပ်ကို ရရှိနိုင်ရန် သေချာရေရာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

...