အခန်း ၁၉၃

အခန်း။ ၁၉၃

ကုယွမ်သည် သူနောက်ကွယ် ကျောက်စိမ်းမီးဖိုမျှော်စင်အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်

ပျက်နေသည်ကို မသိရှိသော်လည်း စောစောက ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ ဝယ်ယူစဉ်အခါက သတ်လတ်ပိုင်း အရွယ် မန်နေဂျာ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်ကိုမူ သတိမပြုမိဘဲ မနေခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် အခြားလူအချို့ကလည်း ထိုလှုပ်ရှားမှုကို အနီးအနားမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသေးသည်။

ထိုလူများ မည်သို့တွေးတောနေကြသည်ကို ကုယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

သူ၏ စိတ်ကူးများကို လက်တွေ့မကျသော စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်များဟု သတ်မှတ်နေကြခြင်းထက် မပိုပေ။

ဤမျှ တိုတောင်းလှသော လေ့လာမှုအချိန်အတွင်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို စတင်ရန် ကြံရွယ်နေသည်ဟု ထင်မြင်နေကြခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ် ထိုလူများက ကုယွမ်အပေါ် အထင်သေးအမြင်သေး ရှိကြသည်မှာလည်း မဆန်းလှပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းအတွင်းရှိ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို လေ့လာလိုကြသော တပည့်များသည် အစပိုင်းတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆရာသခင်ကြီးတစ်ဦး၏ လက်အောက်၌ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို ကိုင်တွယ်ပေးခြင်း၊ မီးအရှိန်ကို စောင့်ကြည့်ပေးခြင်းနှင့် မီးအရင်းအမြစ်ကို မွှေးပေးခြင်း စသည့် အခြေခံအလုပ်များကိုသာ ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးကြရသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့်အထိ လေ့လာဆည်းပူးပြီး၍ မြင်ဖူးတွေ့ဖူးသည်များ များပြားလာမှသာ ကိုယ်တိုင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ခွင့် ရရှိကြခြင်းပင်။

သို့သော် ကုယွမ် လေ့လာနေခဲ့သည်မှာ ခြောက်လပင် မပြည့်သေးချေ။

ထိုမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း အချို့သော ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများ၏ အမည်များနှင့် အာနိသင်များကိုပင် မှတ်မိနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ဘူးဟု အချို့လူများက ထင်မြင်နေကြလိမ့်မည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန် ဆိုသည်မှာမူ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု တွေးတောနေကြပေလိမ့်မည်။

ပျံသန်းနေသော နဂါးလှေထက်တွင် ဆေးလုံးဝိညာဉ်၏ အကူအညီဖြင့် အခြေခံ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကျမ်းအချို့ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ကုယွမ်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာအပေါ် နက်နက်နဲနဲ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ အနှစ်သာရမှာ ဆေးဘက်ဝင်အာနိသင်များ၏ မျှခြေအပေါ်တွင် တည်မှီနေသည်ဟူသော သဘောတရားကိုလည်း ဆုပ်ကိုင်မိထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်ဆေးလုံး၏ အဓိကအနှစ်သာရများကို ရရှိပြီးနောက်တွင်လည်း ကုယွမ်သည် ၎င်းကို အစမှအဆုံး ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး အသိအမြင်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

အချို့သော သဘောပေါက်နားလည်မှုများမှာလည်း အထောက်အပံ့ပေးမည့် မူဘောင်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကုယွမ်သည် လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်ခြင်းပင်။

လမ်းမပေါ်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးခင် ကုယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး တောက်ပြောင်သော အရောင်အသွေးရှိသည့် ဧရာမ ကန်းကုလနက်ကြီးတစ်ကောင်သည် မြို့တော်၏ ပြင်ပ ကောင်းကင်ထက်၌ ပျံသန်းနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် တောက်ပြောင်စိုပြည်သော ရောင်စုံအခိုးအငွေ့များအကြား ဝန်းရံလျက် တစ်ချက်တစ်ချက် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။

“ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ ကန်းကုလနက်ကြီးလဲ...”

ကုယွမ်သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်မိသည်။

ဤဧရာမ ကန်းကုလနက်ကြီးသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ချူံမင်ဈေးအတွင်း၌ ရှိနေသည့်တိုင် ကုယွမ်သည် လေးလံပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းက ပေးစွမ်းသည့် ခံစားချက်မှာ ရွှေရောင်မျောက်ဝံမိစ္ဆာဘုရင် ပေးစွမ်းသည့် ခံစားချက်ထက် မလျော့နည်းပေ။

ထို့အပြင် ထိုကန်းကုလနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသော လူရိပ်အချို့လည်း ရှိနေကြသည်။

ကုယွမ်သည် သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်စိအာရုံဖြင့် ကန်းကုလနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်ရှိ လူရိပ်အများစုမှာ အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး တောက်ပြောင်သော အဝတ်အစားများကို ဆင်မြန်းထားကြသည်ကို အကဲခတ်မိလိုက်သည်။

သူတို့၏ ခါးများတွင်မူ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်များကို ချိတ်ဆွဲထားကြ၏။

ထိုလူများအကြားတွင် ကုယွမ်သည် ရင်းနှီးသော လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုပြတ်ပြတ်နှင့် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဖြစ်ပြီး အစိမ်းရင့်ရောင် ပိုးထည်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည်။ အသက်အရွယ်အရ ကြည့်လျှင်မူ ၎င်းမှာ ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဆရာကြီးပေါင်ချန် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေ ကိုး...”

ကုယွမ်သည် ဝေးကွာသွားသော ဧရာမ ကန်းကုလနက်ကြီးကို ကြည့်ရှုနေပြီးနောက်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

ထိုလူများ မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြံရွယ်နေကြသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဆေးဘုရင်တောင်တန်းမှ လူများကဲ့သို့ပင် နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်၏ ပြင်ပသို့ ဦးတည်နေကြခြင်းဖြစ်ကာ မသေမျိုး အခွင့်အလမ်းများကို ရယူရန်အတွက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။

ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်သည်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် ညီညွတ်လှသည်မှာ ငြင်းပယ်၍မရပေ။

ကန်းကုလနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်ရှိ လူများအကြားတွင် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူများ ပုန်းကွယ်နေခြင်း ရှိမရှိမှာ မသေချာသော်လည်း ထိုတောက်ပြောင်သော ဧရာမ ကန်းကုလနက်ကြီး တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် ယင်ဝိညာဉ်ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်း အတိအကျ ပြောရလျှင်မူ ၎င်းကို ကုအင်းဆက်ဟု ခေါ်ဆိုရမည်ပင်။

စောစောက ကန်းကုလနက်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသော်လည်း ကုယွမ်၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းသည် ကုအင်းဆက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သေးသည်။

ဤကုအင်းဆက် အတူပါရှိနေခြင်းကြောင့် ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ခရီးစဉ်မှာ တစ်ဝက်မျှ စိတ်ချရပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်ကာ နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်အတွင်း၌ မဆင်မခြင် ပြုမူခြင်း မရှိသရွေ့ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

“စောစောက ကန်းကုလနက်ရဲ့ အခွံက အရောင်အသွေး အလွန်စုံလင်တာပဲ။ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ မျိုးကွဲလဲဆိုတာ ငါမသေချာပေမဲ့ ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တောင်စောင့်ကုအင်းဆက်နဲ့ တူလိမ့်မယ်... သူက အားဝူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။ အကယ်၍ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ မျိုးကွဲတစ်ခုကို ယဉ်ပါးအောင် မွေးမြူနိုင်မယ်ဆိုရင်... ဘယ်လိုပါရမီမျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်မလဲ မသိဘူး...”

ကုယွမ်သည် လျှောက်လှမ်းရင်း စိတ်ကူးများ ယဉ်ကာ အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြောနေမိသည်။

သူသည် လျှောက်လှမ်းရင်းဖြင့် သူ၏ တည်းခိုရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ခြံဝင်းတံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် တံခါးအက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည်၍ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့တောက်ပသော နတ်ဘုရားခန်းမ၏ နေရာတိုင်းတွင် အစီအရင်များနှင့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေသဖြင့် ရွှေရောင်ဆေးလုံး အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦး၏ စိတ်အာရုံပင်လျှင် များစွာ ကန့်သတ်ခြင်း ခံရမည်ပင်။

သို့သော် စောစောက လမ်းမပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်အခါက သူသည် စောင့်ကြည့်ခြင်းခံနေရသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ကုယွမ် ပြတ်ပြတ်သားသား ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤခံစားချက်မှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးပြီး တစ်ချက်တစ်ချက်သာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ ကုယွမ်သည် မသင်္ကာဖွယ်ကောင်းသော လူရိပ်မျိုးကိုမျှ ရှာမတွေ့သေးချေ။

သို့သော်ငြားလည်း ကုယွမ်သည် သူ၏ ပင်ကိုယ်သိစိတ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ယုံကြည်ထားသည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ...”

ကုယွမ်သည် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားကာ စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားခဲ့တာ မကြာသေးဘူး... အခု တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြဿနာ ထပ်ရှာဖို့ ကြံစည်နေတာများလား...”

ယခင်က ပျံသန်းနေသော နဂါးလှေထက်တွင် ရှိစဉ်အခါက တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကုယွမ်အား အဆိပ်ခတ်ခဲ့ဖူးသည်။ အတိအကျ ပြောရလျှင် ကုယွမ်၏ ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာထဲသို့ ညစ်ညမ်းသော မြေကမ္ဘာ ယင်ပုပ် မသေမျိုးချီများကို ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်းပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ကုယွမ်ကို လုပ်ကြံရန်အတွက် အစေခံ ချိုးကျိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မမြင်နိုင်သော ယင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ပုန်းကွယ်လျက် စေလွှတ်ထားခဲ့သေးသည်။

ထိုအကွက်မှာ ငြင်းပယ်၍မရအောင်ပင် ယုတ်မာကောက်ကျစ်သည်။

အကယ်၍ ကုယွမ်တွင် ထူးကဲသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် စွမ်းအားသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ကြီးစွာသော ကျဆုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သလို ပို၍ဆိုးပါက အသက်ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ကုလားကာနောက်ကွယ်က မကွယ်ဝှက်သော လက်မည်းကြီးသည် ထိုစဉ်အခါက မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါတွင် ပြဿနာ ထပ်မံဖန်တီးရန် ကြံစည်နေပုံပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းအတွင်းရှိ လူတစ်ယောက်မှအပ အခြားမည်သူကမျှ သူအပေါ် ဤမျှအထိ ရန်ငြိုးဖွဲ့ကာ လျှို့ဝှက်ကြံစည် လုပ်ကြံသည်အထိ ပြုလုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ကုယွမ် ယုံကြည်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ ကုယွမ်၌ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေဆဲပင်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူကို လုပ်ကြံရန် ကြံစည်ခဲ့သူမှာ မိသားစုအဖွဲ့အစည်းနှင့် ဆက်နွှယ်သူလား သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းအတွင်းမှ လူတစ်ယောက်လား ဆိုသည်ပင်။

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်လျှင် မိသားစုအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်နိုင်ခြေက ပိုမိုများပြားသော်လည်း ကုယွမ်သည် ဖော်ပြမတတ်သော ခံစားချက်တစ်ခုအရ ဂိုဏ်းအတွင်းမှ လူတစ်ဦးဦးက တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်လူက သူအပေါ် ရည်ရွယ်ချက် ထပ်မံထားရှိလာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ တုံ့ပြန်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းတောက်ပသော နတ်ဘုရားခန်းမအတွင်းမှာတော့ ခန်းမရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ ရှိနေလို့ မည်သူမျှ သေကြောင်းကြံစည်ဝံ့လောက်အောင် မဆင်မခြင် ပြုမူရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက အပြင်ကို အမြဲတမ်း မထွက်ဘဲ နေလို့မှ မရတာပဲ မဟုတ်လား...”

ကုယွမ်က တွေးတောလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင်... တစ်ဖက်သတ် အကြံစည်ခံနေရတာထက်စာရင် ကိုယ်ကပဲ ဦးဦးဖျားဖျား လှုပ်ရှားလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...”

“ပြီးတော့... အားဟွမ်၊ အားဝူ၊ ပါးစပ်ကြီး၊ အောင်းကြီးနဲ့ အခြားကောင်တွေလည်း မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ။ သူတို့အားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာ အကြံကောင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေမျိုး ပေါ်ပေါက်လာရင် သူတို့က အကူအညီ ပေးနိုင်လိမ့်မယ်”

စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာဖြင့် ကုယွမ်သည် စဉ်းစားတွေးတောရင်း အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းအဆီအနှစ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတစ်သုတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းအဆီအနှစ်ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ ဆန်စပါးဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အဝါရောင်နှံစားဆေးလုံးထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားကာ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများမှာလည်း နှိုင်းယှဉ်

ချက်အရ နည်းပါးလှသည်။

၎င်း၏ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းမှာ ဝိညာဉ်ဆန်စပါးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထူးခြားသည့် ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် ဆန်ကပ်စေးနှဲ ဖြစ်ပြီး အခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးဝါး ဆယ်မျိုးကျော်နှင့်အတူ ပေါင်းစပ်ရခြင်းပင်။

ကုယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး သူရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချမိသွားသည်။

အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းတွေးကြည့်လျှင် သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတစ်ပင် ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက်

ပင် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ သုံးစွဲရုံမျှဖြင့် ပမာဏအမြောက်အမြားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အတွေးမများတော့ဘဲ ကုယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းအဆီအနှစ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း၏ အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် အဆင့်ဆင့်သော ဖြစ်စဉ်များကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သန့်စင်သော မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ် အလျဉ်တစ်ခု တိုးထွက်လာပြီး သူရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ဝါးမြိုလွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ်မှာ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းလှပြီး တက်ကြွသော သက်စောင့်စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ကုယွမ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ၎င်းသည် မြူခိုးအမျှင်တန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးအတွင်းရှိ အညစ်အကြေးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လျက် သိမ်မွေ့စွာ သန့်စင်ပေးသည်။

ဤဖြစ်စဉ်မှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ သဘာဝကျကျပင် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း မူလအစ စစ်မှန်သောရေဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကုယွမ်အတွက်မူ အတော်ပင် ကိုင်တွယ်ရလွယ်ကူနေပုံပင်။