အခန်း ၁၉၇

အခန်း။ ၁၉၇

“မင်းက ဒီပစ္စည်းတွေနဲ့ ငါ့ကို အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား”

ကုယွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ပင် အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

သူ၏ အကြည့်များသည် လျှူကွမ်း ထုတ်ပြလာသော ပစ္စည်းလေးခုအပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားစဉ် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်မိပြီး ၎င်းတွင် အထင်သေးအမြင်သေးမှုများ အထင်အရှား ပါဝင်နေသည်။

ကုယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ဆရာကြီးဟယ်လင်း၏ ဘေးနားတွင် နေထိုင်ကာ လမ်းညွှန်ပြသမှုများကို ခံယူခဲ့ရသဖြင့် စာအုပ်စာပေများစွာကို ဖတ်ရှုခွင့်ရခဲ့ပြီး အသိအမြင် ဗဟုသုတများစွာ ကြွယ်ဝနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူရှေ့ရှိ ပစ္စည်းလေးခုစလုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

နတ်ဘုရားသလင်းဓားသည် ငွေရောင်နဂါးရေသတ္တဝါဓားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် များစွာ လျော့နည်းနေသေးသော်လည်း ၎င်းသည် ရှားပါးလှသော အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကာ အထူးသဖြင့် ရေဓာတ်သဘာဝရှိသော မှော်ရတနာ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ တာအိုကျင့်စဉ် သဘာဝနှင့် အလွန်အမင်း ကိုက်ညီလှသည်။

အစိမ်းရောင် ပိုးပေတံမှာမူ အရည်အသွေးပိုင်းတွင် ငွေရောင်နဂါးရေသတ္တဝါဓားထက် အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းပိုင်း၌ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက် ရှိနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးတွင် မျှတလှကာ အခြားသော အသုံးဝင်ပုံများလည်း ရှိသေးသည်။

ဤမှော်ရတနာနှစ်ခုအနက် မည်သည့်တစ်ခုမဆို သာမန် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းငယ်များ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုများအတွင်း၌ ဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ် မှော်ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်ပင် အရည်အချင်း ပြည့်မီသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မိုးကြိုးပင့်ကူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသော မိုးကြိုးဓာတ်သဘာဝရှိသည့် ထူးခြားဆန်းပြားသော အင်းဆက် သို့မဟုတ် ကုအင်းဆက်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ကုအင်းဆက်များသည် လွန်စွာ ရှားပါးလှပြီး ယူန်မန်တောင်တန်းအတွင်းရှိ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော နယ်မြေအချို့တွင်သာ မိုးသက်မုန်တိုင်းများ ကျရောက်ချိန်၌ မကြာခဏ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိကြသည်။

၎င်းသည် ကြီးမားလှသော အလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံတင်မကဘဲ ပင်ကိုယ်သဘာဝအရ ပါရှိလာသော မိုးကြိုးဓာတ် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကိုလည်း တတ်မြောက်ထားသည်။ အကောင်ကြီးလာသော မိုးကြိုးပင့်ကူတစ်ကောင်သည် ရွှေရောင်ဆေးလုံး အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိရုံတင်မကဘဲ ၎င်း၏ ပင်ကိုယ်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကြောင့် သာမန်ရွှေရောင်ဆေးလုံး ကျင့်ကြံသူ အချို့ပင်လျှင် ၎င်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ချေ။

၎င်း ပေါ်ထွက်လာသည့် အခါတိုင်းတွင် လူများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်လေ့ရှိပြီး အထူးသဖြင့် ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ၎င်းကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းကြလေ့ ရှိသည်။

အကြိမ်အများစုတွင် လူများစွာသည် အသက်ဆုံးရှုံးကြရသော်လည်း ရံဖန်ရံခါတွင်မူ ကံကောင်းသော ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ၎င်းကို ဖမ်းဆီးနိုင်ကြခြင်း သို့မဟုတ် မိုးကြိုးပင့်ကူဥ တစ်လုံး နှစ်လုံးခန့် ရရှိကြခြင်းမျိုး ရှိတတ်ကာ ၎င်းတို့ကို လေလံတင်ရောင်းချခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များစွာကို ရရှိနိုင်ကြသည်။

ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ကုတာအိုလမ်းစဉ်၏ မဟာအင်အားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျပင် ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အင်းဆက်မျိုးကို မရှားပါးသော်လည်း ဤမျှ ကောင်းမွန်လှသောအရာမျိုးကို ပေါပေါများများ တွေ့ရှိနိုင်ရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သူရှေ့ရှိ သစ်သားသေတ္တာအတွင်း၌မူ မိုးကြိုးပင့်ကူဥတစ်လုံး ရှိနေရမည်မှာ သေချာသည်။

မြေကမ္ဘာအဆီအနှစ် ကျောက်နို့ရည် ဆိုလျှင်မူ ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသေးသည်။

၎င်းကို အစက်အပြောက်များဖြင့်သာ တန်ဖိုးဖြတ်ရလေ့ရှိပြီး မြေကမ္ဘာ၏ သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် ပေါက်ဖွားလာနိုင်ခြေရှိသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ ရတနာတစ်မျိုး ဖြစ်ကာ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကို မွေးမြူပေးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ အရင်းအမြစ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

၎င်းအပြင် ထိုမိုးကြိုးပင့်ကူသည် လူတစ်ဦး၏ ပင်ကိုယ်ပါရမီနှင့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အာနိသင်အချို့လည်း ရှိနေသဖြင့် ၎င်းပေါ်ထွက်လာသည့် အခါတိုင်းတွင် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်လောက်အောင် အလုအယက် ဝယ်ယူကြသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာလေ့ ရှိသည်။

၎င်းသည် ရွှေရောင်ဆေးလုံးကို သန့်စင်မွမ်းမံသည့် နေရာ၌ဖြစ်စေ ဆေးလုံး၏ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်သည့် နေရာ၌ဖြစ်စေ အသုံးဝင်မှုအချို့ ရှိနေသေးသည်။

ဤကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်ဝက်စာခန့်ရှိသော မြေကမ္ဘာအဆီအနှစ် ကျောက်နို့ရည်သည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကို အသွင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း ရှိသလို ရွှေရောင်ဆေးလုံး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် နိမ့်ပါးသော အဆင့်ဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သူတစ်ဦး၏ ဆေးလုံးအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။

ပြောရလျှင်မူ သူရှေ့ရှိ ပစ္စည်းလေးခုအနက် မည်သည့်တစ်ခုမဆို ကျောက်စိမ်းတောက်ပသော နတ်ဘုရားခန်းမအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အမှန်ပင် လျှူကွမ်းသည် စစ်မှန်သော တပည့်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် ညီညွတ်သည်။ ကုယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ငါ့ရဲ့ ဆရာတောင်မှပဲ ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမျိုးနဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါဦးမလား။ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဒါဆိုရင်... ဒီလူ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားလှတဲ့ နောက်ခံအင်အားမျိုး ရှိနေလို့လဲ...ဟု သိချင်မိသွားသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤပစ္စည်းများ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း ကုယွမ်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။

ဤပစ္စည်းလေးခုအနက် ကြိုက်နှစ်သက်ရာ နှစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးမည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဤလေးခုစလုံးကိုပင် သူ့အား ပေးအပ်မည်ဖြစ်စေ ကုယွမ်သည် ဘယ်သောအခါမှ သဘောတူလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ထပ်ဆောင်းပေးလျှင်တောင်မှ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်း မလိုချင်ဘူးလား”

ကုယွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျှူကွမ်း၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင်မူ ဟန်ဆောင်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဒေါသများ တလိပ်လိပ် တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လျှူကွမ်းသည် သူကိုယ်တိုင် လာရောက်ရှာဖွေပြီး ဤကဲ့သို့သော ရတနာများကို ထုတ်ပြလျက် ငြိမ်းချမ်းစွာ အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းမှာ ကုယွမ်အား ကြီးမားလှသော မျက်နှာသာပေးမှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ကုယွမ်က ၎င်းကို အလေးအနက်မထားဘဲ အဖတ်ပင် မလုပ်ချေ...

“အားနာပါတယ်”

ကုယွမ်က စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ငါ ဒီစိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကို မွေးမြူလာခဲ့တာ တော်တော်ကြာပြီ။ မင်းဘက်က မသေမျိုးမှော်ရတနာတွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းရင်တောင်မှ ငါ ဘယ်တော့မှ သဘောတူမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ကောင်းပြီ အရမ်းကောင်းတယ်”

လျှူကွမ်းသည် ကုယွမ်ကို နက်နက်နဲနဲ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက်ပင် အေးစက်ခက်ထန်သွားကာ “မင်းအနေနဲ့ တစ်နေ့ကျရင် နောင်တမရပါစေနဲ့လို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ငါ စောင့်နေပါ့မယ်”

ကုယွမ်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ရင်း ခြိမ်းခြောက်မှုအပေါ် ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိသလို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော အရိပ်အယောင်မျိုးလည်း လုံးဝ ထုတ်မပြခဲ့ချေ။

ထိုလူနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေရင်း ကုယွမ်၏ မျက်နှာထက်က အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ငါ့ရဲ့ ဒုက္ခတွေက... ဆေးဘုရင်တောင်တန်းထဲမှာတင်တင်ပဲ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်သောတပည့်ဖြစ်သူ လျှူကွမ်းကအစ ငါ့ကို အာရုံစိုက်ပြီး ပစ်မှတ်ထားလာလိမ့်မယ်လို့... ဘယ်သူကများ ထင်ထားမှာလဲ။

ဤကိစ္စနောက်ကွယ်တွင် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းမှ လူအချို့က ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှနေ၍ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေခြင်း ရှိမရှိမှာမူ မသေချာသေးချေ။

ယခုအခါ ဤကျောက်စိမ်းတောက်ပသော နတ်ဘုရားခန်းမအတွင်း၌ ဖြစ်သောကြောင့် လူအများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် လျှူကွမ်းသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လှုပ်ရှားရဲမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်ငြားလည်း အကြမ်းဖက်ခြင်းမှအပ တစ်ဖက်လူကို အဆက်မပြတ် ဒုက္ခပေးနိုင်မည့် အခြားသော နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ရှိနေသေးသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းအတွင်းမှ ပုန်းကွယ်နေသော ခြိမ်းခြောက်မှုများမှာ ပေါ်ထွက်မလာသေးသဖြင့် ၎င်းတို့ကို တူးဆွဖော်ထုတ်ရန်အတွက် အားထုတ်မှုအချို့ လိုအပ်ဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း လျှူကွမ်းနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာမှာမူ သူရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူကို ငြင်းပယ်ကာ စော်ကားမိသလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ လျှူကွမ်း၏ မောက်မာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ လက်လျှော့လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

ထို့အပြင် သူခိုးကို တစ်သက်လုံး မကာကွယ်နိုင်ဟူသော သဘောတရားအတိုင်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေခြင်းမှာ ကုယွမ်၏ စတိုင် လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

“ဒါဆိုရင်... ငါကပဲ ဦးဦးဖျားဖျား လှုပ်ရှားလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်ပြီးနောက် ကုယွမ်သည် သူလုပ်ဆောင်ရမည့် လမ်းစဉ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တော့သည်။

မကြာသေးမီကာလအတွင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဖြစ်စေ တိတ်တဆိတ်ဖြစ်စေ ဖြစ်ပွားနေသော ပဋိပက္ခများနှင့် အကျိုးအမြတ်များဖြင့် ခြိမ်းခြောက်အကျပ်ကိုင်မှုများကြောင့် အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ကုယွမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်ကုန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကိုယ်တိုင် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။

ကျောက်စိမ်းအိုးကြီးမျှော်စင်။

“တပည့် ကုယွမ်က ဦးလေးဆရာကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ကုယွမ်သည် ဆေးဖော်စပ်ဆောင်အတွင်းရှိ စီမာယန်ကို ဦးညွတ်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

စီမာယန်သည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကနှင့်စာလျှင် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ဆေးဖော်စပ်ဆောင်အတွင်း၌သာ အောင်းလျက် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ကို လေ့ကျင့်နေပြီး မီးရှိန်ထိန်းချုပ်မှုကို အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေဆဲပင်။

“တူလေးကု ပါလား။ ရွှေရောင်ဆေးလုံး၏ အနှစ်သာရကို လေ့လာတဲ့နေရာမှာ အခက်အခဲ တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့နေရလို့လား”

စီမာယန်က ပြုံးလိုက်ရင်း စစ်မှန်သော မီးတောက်ကို တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ထိန်းချုပ်မွမ်းမံနေရင်း ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဦးလေးဆရာထံကနေ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းအချို့ကို လမ်းညွှန်မှု ခံယူချင်လို့ပါ”

ကုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူလာရင်းရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို အလောတကြီး ထုတ်မပြောသေးဘဲ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်လေ့ကျင့်စဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲအချို့ကို စီမာယန်ထံ စတင်ဆွေးနွေးကာ အကြံဉာဏ်တောင်းခံလိုက်သည်။

“ဦးလေးဆရာ... ကိစ္စက ဒီလိုပါ။ ကျွန်တော် ဆေးဖော်စပ်တဲ့အချိန်မှာ ညဉ့်ကြာပန်းကို သန့်စင်ရင်းနဲ့ ဘာကို သတိပြုမိလဲဆိုတော့...”

“နေဦး”

ကုယွမ်၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် စီမာယန်က လက်ကို မြှောက်လျက် သူ့ကို တားဆီးလိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။

“မင်းပြောချင်တာက... မင်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင် စတင်လေ့ကျင့်နေပြီ ဟုတ်လား”

ယေဘုယျအားဖြင့်ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို မကြိုးပမ်းမီ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ဆောင်

ရန်အတွက် အလုပ်သင်ဘဝဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်မက အချိန်ပေးရလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ကုယွမ် စတင်သင်ယူခဲ့သည်မှာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးပေ။

“တကယ်တော့ စာအုပ်ထဲက ရတဲ့ အသိပညာကတင် မလုံလောက်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ”

ကုယွမ်၏ မျက်နှာထက်တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး “ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဂုဏ်သတ္တိတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းပုံတွေကို အတိုင်းအဆတစ်ခုအထိ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီ ဆိုပေမဲ့လည်း... သီအိုရီက သီအိုရီသက်သက်ပဲ ဖြစ်နေလို့ပါ။ ဒါရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လက်တွေ့အနှစ်သာရကို သိရှိဖို့ဆိုရင် ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ကြည့်ရမယ်လို့ ယူဆပါတယ်”

“စာအုပ်ထဲက ရတဲ့ အသိပညာကတင် မလုံလောက်ဘူးဟုတ်လား...”

စီမာယန် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ချီးမွမ်းရိပ်များဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ပြောတာ ကောင်းတယ်”

ကုယွမ်၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုမှာ အလွန်ပင် ယုတ္တိရှိသည်။ ၎င်းအပြင် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တွေ့ဆုံမှုတွင်လည်း ကုယွမ်၏ ဆေးဖက်ဝင်ဂုဏ်သတ္တိများအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုက စီမာယန်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်ကြီးမှုကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတွင် အပြစ်ပြောစရာ တစ်ကွက်မျှ မရှိချေ။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုယွမ်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်စဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပြဿနာများကို စီမာယန်ထံ စတင်၍ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်တော့သည်။

ဤအရာသည် လွန်စွာ ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ဦးလေးဆရာစီမာယန်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာသည် ဆေးဘုရင်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင်သာမက တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင်ပါ ထိပ်တန်းအဆင့်၌ တည်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ကုယွမ်သည် အခြားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို အလဟဿ အဆုံးရှုံးမခံလိုချေ။

ထို့နောက်တွင်မူ စီမာယန်က ကုယွမ်၏ မေးခွန်းများကို စတင်ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် စီမာယန်သည် သာမန်ကာလျှံကာသာ စိတ်အေးလက်အေး ဖြေကြားပေးခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကုယွမ် မေးမြန်းလာသော မေးခွန်းများက ပိုမိုနက်နဲလာပြီး ခက်ခဲနက်နဲသော အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။