အခန်း ၁၉၈

အခန်း။ ၁၉၈

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စီမာယန်၏ မျက်ဝန်းများသည် ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ကုယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များတွင်ပင် အပြောင်းအလဲအချို့ ရှိလာခဲ့သည်။

သူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။

ဆေးဘုရင်တောင်တန်း၏ ထိပ်တန်းဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်ကြီး သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် အဆင့်မြင့်မားသည်။

ကုယွမ်၏ မေးခွန်းများမှတစ်ဆင့် ကုယွမ်၏ ဆေးဖော်စပ်မှုအဆင့်သည် မည်သည့်အတိုင်းအဆအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း စီမာယန် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ကုယွမ်က မေးခွန်းများ မေးမြန်းပြီးနောက် သူ၏ လာရင်းရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်

“ဦးလေးဆရာ... ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လမ်းညွှန်မှုခံယူတာအပြင် တကယ်တော့ ဒီနေ့ ဦးလေးဆရာနဲ့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ချင်တဲ့ အခြားကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်”

“မလောနဲ့ဦး... မလောနဲ့ဦး...”

သို့သော်လည်း စီမာယန်သည် မျက်ဝန်းများအတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသော အရောင်အဝါများဖြင့် လက်ကို မရှည်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်... မင်း ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေကို ငါ့ကို ထုတ်ပြစမ်း”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

စီမာယန်၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအပေါ် ရူးသွပ်မှုကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သလို သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှု တိုးတက်မှုကိုလည်း သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထား၍ရမည်မဟုတ်ကြောင်း ကုယွမ် နားလည်ထားသဖြင့် မအံ့ဩတော့ဘဲ လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသည့် ဆေးလုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

ထိုအရာများထဲတွင် အများစုမှာ ကျောက်စိမ်းအဆီအနှစ်ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ ချီစွမ်းအင်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး တစ်ပုဒ်လည်း ပါဝင်သည်။

စီမာယန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်း အချို့၏ အဆို့များကို ဖွင့်လှစ်ကာ အနံ့ကို ရှူရှိုက်ပြီး အရောင်အသွေးကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နုာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ထူးခြားဆန်းပြားသွားခဲ့တော့သည်။

၎င်းတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းတို့ ဒွန်တွဲနေပေသည်

အကြောင်းမှာ ဤဆေးလုံးတစ်လုံးချင်းစီသည် လုံးဝန်းပြည့်ဖြိုးပြီး သန့်စင်သော ရနံ့ရှိကာ အားလုံးမှာ အထက်တန်းစား အရည်အသွေးများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်။

တကယ်လို့ အခြား ဆေးဖော်စပ်သူတွေသာဆိုရင်... ငါ ဒီလောက်အထိ အံ့ဩနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကုယွမ်... သူ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို စပြီး လေ့လာခဲ့တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ။

တိတိကျကျ ပြောရရင်... သူက မီးရှိန်ကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကိုလည်း အရင်က မွမ်းမံမွမ်းမံ မလုပ်ဖူးသေးဘူး။ အခြားလူတွေ ဆေးဖော်စပ်တာကိုလည်း မတွေ့ကြုံဖူးသလို... ဘယ်သူ့ဆီကမှ လမ်းညွှန်မှုကိုလည်း မခံယူဖူးဘူးလေ။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုလမ်းစဉ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်အချို့ကိုပဲ ဖတ်ဖူးရုံရှိသေးတာ...

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းလောက်ကတင်... သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်မှု အလုပ်သင်တစ်ယောက်လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ မရသေးတဲ့ကောင်က... အခုတော့... ဟူး... ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပါရမီလို့ ပြောရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပါဦးမလား...

စီမာယန်က ကုယွမ်ထံသို့ ရွှေရောင်ဆေးလုံး၏ အနှစ်သာရကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ပြီးခါမှသာ ကုယွမ်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စနစ်တကျ စတင်သင်ယူခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော်လည်း ရက်ပိုင်းမျှအတွင်းမှာတင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ရာ စီမာယန်၏ စိတ်ထဲက အယူအဆအချို့ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ဒီဆေးလုံးတွေအားလုံးကို မင်းကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာလား”

ဤနေရာတွင် စီမာယန်၏ အကြည့်များသည် ရွှေကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

ကုယွမ်က သဘာဝကျကျပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မှန်ပါတယ်”

ထို့နောက် စီမာယန်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများထဲမှ တစ်လုံးကို ဖွင့်လှစ်ကာ ခရမ်းနုရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤဆေးလုံးသည် ပုံဆောင်ခဲကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ တောက်ပလျက် မှေးမှိန်သော ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အတွင်း၌မူ နက်မှောင်သော မြူခိုးမျှင်တန်းလေးများ စုစည်းလိုက်၊ ကွဲပြားလိုက်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။

၎င်းမှာ ကုယွမ် ဖော်စပ်ထားသော ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးပင်။

ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဆယ်စုအနက် သူသည် နှစ်စုသာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အခြားသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်မှာ များစွာ မြင့်မားလှသဖြင့် အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ မမြင့်မားလှချေ။

“ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံး...”

စီမာယန်၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားကာ ကုယွမ်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဒါကိုလည်း မင်း လုပ်ခဲ့တာလား”

“ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်”

ကုယွမ်သည် စီမာယန်၏ သားကောင်ကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်ကြောင့် အနည်းငယ် လန့်သွားခဲ့သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင်မူ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း လုံးဝ မရှိချေ။

ကုယွမ်သည် လိမ်ညာနေခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ စီမာယန်သည် စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုလှိုင်းလုံးများကို ခံစားလိုက်ရရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

ကျောက်စိမ်းအဆီအနှစ်ဆေးလုံး၊ ချီစွမ်းအင်ဖြည့်တင်းဆေးလုံးနှင့် အဆီအနှစ်မွေးမြူဆေးလုံးများမှာ တစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ကုယွမ်အနေဖြင့် ဤဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သော်လည်း ကုယွမ်၏ အတိတ်က စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပြန်လည်တွေးတောကြည့်လျှင် နားလည်ပေးနိုင်စရာ ရှိသေးသည်။

ကုယွမ်၏ လက်ရှိ ဆေးဖော်စပ်မှု တာအိုလမ်းစဉ်အဆင့်အရ သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် မမှားပေ။

ကုယွမ်သည် ဤမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း ဤဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်ခြင်းက သူသည် ဆေးဖော်စပ်မှု တာအိုလမ်းစဉ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလှသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးမှာမူ လုံးဝ မတူညီချေ။

၎င်းသည် အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းစားအဆင့်ရှိသော ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားသော ဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် မနည်းဖော်စပ်ရသောအရာမျိုး ဖြစ်သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာဆိုသည်မှာ လွန်စွာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ဘေးထွက်လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုနှင့် ပါရမီအပေါ်တွင် လွန်စွာ တောင်းဆိုမှု မြင့်မားလှသည်။

အချို့သော လူများသည် တစ်သက်လုံး လေ့လာခဲ့လျှင်တောင်မှ အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော ဆေးလုံးများကိုပင် ဖော်စပ်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။

စီမာယန် ကိုယ်တိုင်ကိုပင် နမူနာယူကြည့်လျှင် သူသည် ဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန်အတွက် သာမန်ထက်ထူးကဲသော အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုနှင့် ပါရမီများကို အရင်းအနှီးပြုခဲ့ရခြင်းပင်။

သူသည် ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် နှစ်နှစ်မျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ၎င်းနောက်ပိုင်းတွင်မူ ဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန်အတွက် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အချိန်ပေးခဲ့ရသည်။

ထိုမျှနှင့်တင် သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်မှု တာအိုလမ်းစဉ်၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြခြင်းပင်။

သို့သော် ကုယွမ်သည် ရက်ပိုင်းမျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး သူ ဆေးဖော်စပ်မှုကျမ်းစာများကို ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့သည့် အချိန်အားလုံးကို ထည့်သွင်းရေတွက်လျှင်တောင်မှ သုံးလထက် မကျော်လွန်နိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကွာဟလှတဲ့ ခြားနားချက်ကြီးလဲ။

“ဒီလောကကြီးထဲမှာ မွေးရာပါ ဆေးဖော်စပ်သူဆိုတာ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား...”

သူရှေ့ရှိ ကုယွမ်ကို ကြည့်ရင်း စီမာယန်၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့သော အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

၎င်းနောက်တွင်မူ နှမြောတသခြင်းနှင့် ညည်းတွားမိခြင်းတို့က အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့တော့၏။

“နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ... ဒီကောင်လေးက ဟယ်လင်းရဲ့ တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် သူက ငါ့ရဲ့တပည့်သာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်မလဲ...”

ဤအချိန်၌ စီမာယန်သည် အမြဲတမ်း တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်တတ်ပြီး တပည့်မွေးမြူလေ့ သိပ်မရှိသော သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဟယ်လင်းသည် ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှအထိ အားထုတ်လျက် ကုယွမ်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ရသနည်းဟူသော အချက်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။

ကျောက်စိမ်းကုယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ မြင့်မားလှပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပါရမီ နှစ်မျိုးစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံတင်မကဘဲ ဆေးဖော်စပ်မှု တာအိုလမ်းစဉ်ရှိ သူ၏ ပါရမီသည်လည်း အောက်ကျနောက်ကျ မရှိနေခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့သော ပျိုးပင်ကောင်းလေးတစ်ခုကို သူ၏ တပည့်အဖြစ် မရရှိဘဲ ဓားကျင့်ကြံသူ ဆရာကြီးဟယ်လင်း၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ မျောက်အုန်းသီးရသကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသောအရာကို မသုံးချတတ်ဘဲ တပည့်ကို လမ်းမှားရောက်စေခြင်းနှင့် တူညီနေသည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ စီမာယန်သည် အံကြိတ်လိုက်မိပြီး မျက်နှာထက်တွင် ခက်ထန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ စိတ်ထဲတွင် လွန်စွာ မမျှမတ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ကောင်းမွန်ခြင်းက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေသော်လည်း၊ ဆေးဖော်စပ်မှု တာအိုလမ်းစဉ်တွင် ထူးကဲလှသော ပါရမီ ရှိသူမျိုးကိုမူ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင်ပင် အများကြီး ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကုယွမ်ကဲ့သို့သော ပျိုးပင်ကောင်းလေးမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

သွားပြီ... ဒီအဖိုးကြီးက ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်တော့မလို့လား

စီမာယန်၏ ခက်ထန်လှသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် သတိပြုမိသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ငွေရောင်နဂါးရေသတ္တဝါဓားပေါ်၌ ဓားစိတ်ဝိညာဉ်ကို တိတ်တဆိတ် သော့ခတ်ထားလိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားလာခဲ့ပါက သူ နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိနေလျှင်တောင်မှ ဤအတိုင်း ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အသေခံနေလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

စီမာယန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ယင်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် အခြေအနေ ဖြစ်သောကြောင့် ကုယွမ်က သူကို တိတ်တဆိတ် ကာကွယ် စောင့်ရှောက်နေသည်ကို သဘာဝကျကျပင် သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။

သူ ထိုကဲ့သို့သော ဆေးဖော်စပ်မှု ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ချေ။

သူသည် ဆရာကြီးဟယ်လင်း၏ တပည့်ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အဆုံးစွန်တွင် ကုယွမ်သည် ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးဆရာသမားများကို ဦးညွတ်ဂါရဝပြုရသေးခြင်း မရှိသဖြင့် သူတို့၏ ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးမှာ အတည်မဖြစ်သေးဘူးဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာကို မနည်း ပြန်လည်ပြင်ဆင်လျက် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကုကောင်လေး... မင်းရဲ့ ဦးလေးဆရာအပေါ် မင်း ဘယ်လို ထင်မြင်မိလဲ”

ဟင်... သူက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မရည်ရွယ်တာလား။

ကုယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းနေမိသော်လည်း ချီးမွမ်းစကား ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာကို သင်ကြားပြသပေးခဲ့တာမို့ ဒီကျေးဇူးတရားက ကျွန်တော့်အတွက် တောင်တန်းတစ်ခုလို လေးလံလှပါတယ်”

“ကောင်းပြီ”

ကုယွမ်၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ စီမာယန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှု တိုးတက်မှုက သိသာလှပေမဲ့လည်း ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တာအိုလမ်းစဉ်က ပိုနက်နဲတယ်။ မင်း ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ လေ့လာလေလေ ပိုပြီး ခက်ခဲလာလေလေ ဖြစ်မှာပါ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးတောနေရုံနဲ့တင် မလုံလောက်နိုင်ဘူး။ အကယ်၍ မင်းသာ ဆရာကောင်းတစ်ဦးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်ခြေ ရှိတယ်”

သူသည် စကားပြောနေရင်း စာကြောင်း၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို တမင်တကာ ဖိ၍ ပြောဆိုသွားခဲ့သည်။

သူက ငါ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်နေတာလား။

ကုယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားခဲ့ပြီး စီမာယန် ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးဆရာရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဆရာရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာကလည်း ကျွန်တော့်အပေါ် အရမ်း ကြင်နာပြီး အရမ်းကောင်းလွန်းတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဆရာပြောင်းဖို့ အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပါဘူး”

“ဒါပေမဲ့...”

စီမာယန် ရုတ်တရက် စိတ်ပူပန်သွားခဲ့ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ၎င်းနောက်တွင်မူ နှုတ်ခမ်းကို ပြန်လည်ပိတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ယခုအခါ မင်းတို့၏ ဆရာတပည့် ဆက်ဆံရေးမှာ အတည်မဖြစ်သေးကြောင်း ပြောဆိုရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကုယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ပြောဆိုခြင်းက သူ၏ ပုံရိပ်ကို ထိခိုက်စေရုံတင်မကဘဲ ဆရာကြီးဟယ်လင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် အခါတွင်လည်း ကြီးမားလှသော ပဋိပက္ခတစ်ခုကို ဖြစ်ပွားစေလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်တွေးတောမိသွားခြင်းပင်။