အခန်း ၁၉၉

အခန်း။ ၁၉၉

စီမာယန်သည် ဆရာကြီးဟယ်လင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော်လည်းအဆုံးစွန်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူ့ကို ရန်မစလိုချေ။

အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးသည် တပည့်တစ်ယောက်အတွက်နှင့် မျက်နှာပျက်ရလျှင် ပြင်ပလူများအတွက် ရယ်စရာအဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“အင်း... ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အလောတကြီး လုပ်လို့မရဘူး”

စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ လှည့်လည်သွားပြီးနောက် စီမာယန်သည် ဤကိစ္စကို စိတ်မလောသင့်ကြောင်း သိရှိလိုက်ပြီး ဤကောင်လေး၏ စိတ်ကို အရင်ဆုံး ဆွဲဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အဆုံးစွန်တွင် အတင်းအကျပ် ဆွဲယူထားသော အသီးက မချိုမြိန်နိုင်ချေ။ တပည့်တစ်ယောက်ကို လက်ခံခြင်းသည် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု ရှိရမည်ဖြစ်ရာ ဤကောင်လေး၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှု သို့မဟုတ် ကွာဟချက်တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်မသွားစေရန် တားဆီးရမည်ပင်။

အကယ်၍ သူသည် ကုယွမ်ကို အရင်ဆုံး သဘောတူညီလာအောင် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့ပါက ဂျူနီယာညီလေးဟယ်လင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ သူတို့ ဆွေးနွေးနိုင်ကြမည်ပင်။ အကယ်၍ ဟယ်လင်းက သူ့အတွက် ဤတပည့်ကို လက်လွှတ်ပေးရန် သဘောတူခဲ့လျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သဘောမတူခဲ့လျှင်လည်း သူသည် ကြီးမားလှသော အဖိုးအခကို ပေးဆောင်ပြီး အကြွေးတစ်ခု တင်ရှိစေမည် ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက သဘောတူလာမည်မှာ သေချာသည်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအကြောင်း ပြောရလျှင် စီမာယန်သည် အတိအကျကြီး မပြောနိုင်

သော်လည်း ပိုင်ဆိုင်မှု ချမ်းသာမှုပိုင်းတွင်မူ ဆေးဘုရင်တောင်တန်းတစ်ခုလုံး၌ သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ကုယွမ်၏ စောစောက ငြင်းပယ်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ စီမာယန်သည် စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိရုံတင်မကဘဲ ၎င်းအပေါ် တော်တော်လေးပင် ကျေနပ်မိသွားသေးသည်။

သူသည် ကုယွမ်၏ ပါရမီကို သဘောကျပြီး တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်နေသည်မှာ မှနသော်လည်း ကျေးဇူးကန်းတတ်သော လူမျိုးကိုမူ တပည့်အဖြစ် မွေးမြူလိုခြင်း မရှိချေ။

အကယ်၍ ကုယွမ်က ချက်ချင်းကြီး သဘောတူလိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် ကုယွမ်ကို ကျေးဇူးတရား မသိတတ်ဘဲ အခွင့်အရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်သွားမည်ဖြစ်ကာ သူ့အပေါ် အထင်သေးသွားမည်မှာ အမှန်ပင်။

နှလုံးသားချင်း နီးစပ်မှုဆိုသည်မှာ အချိန်ယူရကာ ကုယွမ်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာပြီး သူ့အပေါ် ကျေးဇူးတရားအချို့ ပြုလုပ်ပေးကာ ကျေးဇူးကြွေးများ တင်ရှိစေပြီးနောက် အကျိုးအမြတ်နှင့် လူမှုရေးသံယောဇဉ် နှစ်မျိုးစလုံး ရှိနေသည့်အခါ ဤကောင်လေး စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ မယုံကြည်ချေ။

အကယ်၍ ဆရာကြီးဟယ်လင်းနှင့် ကုယွမ်တို့က သဘောမတူခဲ့လျှင်ပင် ကိစ္စမရှိချေ။

ထိုသို့ဆိုပါက ကုယွမ်အား ဆရာနှစ်ယောက် ထားရှိခွင့် ပေးလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ဟယ်လင်းက သူ့ကို ဓားသိုင်းအတတ်ပညာ သင်ကြားပေးနိုင်ပြီး သူကမူ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းသည် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အဆင်ပြေစေမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

စိတ်ထဲတွင် ဤသို့ တွေးတောနေသော်လည်း စီမာယန်သည် အပြင်ပန်းတွင်မူ သဘာဝကျကျပင် ထုတ်ပြောလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ငါက စကားအဖြစ်နဲ့ အလွတ်သဘော အကြံပြုကြည့်တာပါ။ မင်းဘက်က သဘောမတူဘူးဆိုရင်လည်း မင်းသဘောအတိုင်းပေါ့”

စီမာယန်က ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ အကြံပေးလိုက်သည်။

“မင်းက ဝိညာဉ်သိုလှောင်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုပေမဲ့လည်း ဒါက ဘာမှ သိပ်မထူးခြားသေးသလို မင်းကို ဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးလို့ ခေါ်ဆိုဖို့ကလည်း တော်တော်လေး လိုပါသေးတယ်”

“ငါ့အနေနဲ့ မင်းကို ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်း ညွှန်းတမ်းတွေ ပိုပြီး လေ့လာဖို့နဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတွေကို ပိုပြီး သန့်စင်မွမ်းမံဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။ မင်းမှာ လုံလောက်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ စုဆောင်းမိသွားတဲ့အခါ ဆေးဖော်စပ်မှုပညာရှင်ကြီးဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်က မင်းနဲ့ ထိုက်တန်သွားပါလိမ့်မယ်”

“ဦးလေးဆရာရဲ့ စကားတွေက လွန်စွာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် ပြည့်ဝလှပါတယ်”

ကုယွမ်က နှိမ့်ချစွာဖြင့် လက်ခံလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ စီမာယန်သည် ကုယွမ် စောစောက ပြောဆိုခဲ့သောအရာကို ပြန်လည်သတိရသွားပြီး “ဒါနဲ့... စောစောက မင်းပြောတော့ ငါ့ကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ချင်တဲ့ အခြားကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်ဆို”

“ဟုတ်ပါတယ် ဦးလေးဆရာ... ဒီနေ့မနက်တင်ပဲ ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက စစ်မှန်သော တပည့်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ လျှူကွမ်းက ကျွန်တော့်ကို လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်...”

ကုယွမ်သည် နံနက်ပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ ဖုံးကွယ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက “စကားပုံတစ်ခု ရှိသလိုပေါ့... ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်သိ ရန်သူ့အကြောင်းကိုလည်း သိရင် တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီနွှဲလည်း မရှုံးနိမ့်နိုင်ဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့် ဒီလူရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းအရာကို သိရှိနိုင်ဖို့အတွက် ဦးလေးဆရာဆီလာမေးတာပါ” ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

“တစ်ဖက်လူက တံခါးဝအထိ လာရောက် ရှာဖွေနေပြီဖြစ်တဲ့အတွက် တပည့်အနေနဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ အထောက်အထားကို ဘာမှမသိဘဲနဲ့တော့ ရင်ဆိုင်လို့မဖြစ်ပါဘူး”

စီမာယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ကုယွမ်ကို အကဲခတ်လိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထပ်မံကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

"မင်းကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းတာပဲကွာ။ စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာဆိုတာ... ရှေးဟောင်း ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အင်းဆက်တွေရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်ပဲဟ။ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို အပြည့်အဝ နိုးထစေနိုင်ခဲ့ပြီး... စစ်မှန်တဲ့ ရှေးဟောင်း ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အင်းဆက်ဖြစ်တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြာ ဓားလိပ်ပြာအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့... မင်းဟာ မူလဝိညာဉ် စစ်မှန်သော မသေမျိုးအဆင့်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတဲ့ သက်ရှိတစ်ကောင်ကို မွေးမြူထားနိုင်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဦးလေးဆရာကလည်း... ကျွန်တော့်ကို နောက်နေပြန်ပါပြီ"

ကုယွမ်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း “ရှေးဟောင်း ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အင်းဆက်တစ်ကောင်ကို ရရှိဖို့က ဘယ်မှာ လွယ်ကူပါ့မလဲ"

"ဒီစိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာကို ကျောက်စိမ်းပြာ ဓားလိပ်ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲစေဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အားထုတ်မှုနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက... ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ယင်ဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်အထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံပေးရတာထက်တောင် မနည်းပါဘူး။ တပည့်မှာက ... ဘယ်လို အရည်အချင်းနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိနေလို့လဲ..."

“ဟူး...”

စီမာယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက စစ်မှန်သော တပည့် လျှူကွမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာလည်း မဆန်းပါဘူး။ ကုတာအိုလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ကုအင်းဆက်တွေအပေါ်မှာ အရမ်း ရူးသွပ်ကြတာ။ စိမ်းပြာရောင်ဓားလိပ်ပြာလို ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အင်းဆက်မျိုးဆိုရင် ပိုလို့တောင် ဆိုးတာပေါ့။ ဒီအင်းဆက်က ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်တွေအတွက်တော့ အရမ်းထူးခြားနက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်"

ဤသို့ ပြောဆိုရင်း စီမာယန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် ဆက်ပြောသည်။

“ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမိမှာ အမှန်ပဲ။ လျှူကွမ်း တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ဘူး... အခုအချိန်မှာ ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အခြားတပည့်တွေပါ မင်းကို မျက်စိကျနေလောက်ပြီ"

“လျှူကွမ်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... ငါ ကြားဖူးပါတယ်"

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စီမာယန်သည် သတင်းအချက်အလက်များကို ထိန်

ချန်ထားခြင်းမရှိဘဲ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်တော့သည်။

"လျှူကွမ်း ကိုယ်တိုင်ကတော့ ကိုင်တွယ်ရတာ မခက်ခဲပါဘူးကွာ။ သူက ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ကောင်းမွန်ပြီး ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း... အခုထက်ထိတော့ ရွှေရောင်ဆေးလုံး အဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး။ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို အနှေးနဲ့အမြန် မှီသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့လည်း..."

"ဒီလူက ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်

အင်းဆက် ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မြေးဖြစ်တဲ့အတွက် မျက်နှာသာပေးပြီး အလိုလိုက်တာ ခံထားရသူပဲ။ ပြီးတော့ အဲဒီ ကောင်းကင်အင်းဆက် ဘိုးဘေးကြီးဆိုတာ အစွမ်းထက်တဲ့ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ဦးပဲ"

"ကောင်းကင်အင်းဆက် ဘိုးဘေးကြီး... ဟုတ်လား..."

ယနေ့နံနက်က လျှူကွမ်းသည် တန်ဖိုးကြီးမားလှသော ရှားပါးရတနာလေးခုကို လက်ဖျစ်တောက်ရုံမျှဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပြနိုင်ခဲ့ပုံကို ကုယွမ် ပြန်လည်တွေးတောမိကာ မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိတော့သည်။ တစ်ဖက်လူတွင် ဤမျှအထိ ကြွယ်ဝလှသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများ ရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်လှသော ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် အရှင်သခင်ကြီးတစ်ဦး၏ မြေးဖြစ်နေမှတော့ ဤမျှအထိ ခြေလှမ်းကျဲနိုင်သည်မှာ ဆန်းကြယ်လှသည်မဟုတ်ချေ။

လျှူကွမ်းတစ်ယောက် မောက်မာရိုင်းစိုင်းပြီး ခေါင်းမော့ရင်ကော့နိုင်နေခြင်းမှာလည်း မဆန်းတော့ပါချေ။

သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသော ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် အရှိန်အဝါကြီးမားသူတစ်ဦး ရှိနေမှတော့ သူ မာနကြီးသင့်သည်။

ဤကောင်းကင်အင်းဆက် ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကုယွမ်သည်လည်း အနည်းငယ် ကြားဖူးနားဝ ရှိခဲ့သည်။

ထိုသူသည် ကုတာအိုလမ်းစဉ်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အဆင့်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မသေမျိုး ကုနတ်ဘုရားဟူသည့် အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုမျှသာ လိုတော့သည်။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုအင်းဆက်ကောင်ရေ သန်းပေါင်းများစွာအဖြစ် အသွင်

ပြောင်းလဲလျက် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့ကာ အခြေချနေထိုင်စေနိုင်ပြီး အခြားသော ကုအင်းဆက်များအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့လျှင်တောင်မှ တစ်ကောင်တည်းသော အင်းဆက်လေး ရှင်သန်ကျန်ရစ်နေပါက သူ၏ အတိတ်က အစွမ်းသတ္တိများနှင့် မူလအခြေအနေကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ကောလာဟလများအရ တစ်ကြိမ်တွင် မူလဝိညာဉ် စစ်မှန်သော မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီးတစ်ဦးသည် ထိုကောင်းကင်အင်းဆက် ဘိုးဘေးကြီးအား ကြည့်မရသဖြင့် တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းခဲ့ဖူးသည်ဟု ပြောကြသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ဆန်းပြားထူးခြားလှသော နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သော်လည်း အဆုံးစွန်တွင်မူ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားပြီး အစွမ်းထက်လွန်းလှသည့် သက်ရှိကြီးသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဒေသ၏ အမြင့်ဆုံး အစားအသောက်ကွင်းဆက်ထိပ်သီးတွင် ရပ်တည်နေခဲ့ရာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူ့အား သွားရောက်ရန်စရဲခြင်း မရှိကြချေ။

ကုယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ရာ စကားဆိုခြင်းမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စီမာယန်သည် သူ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားပြီး လက်ကို သာမန်ကာလျှံကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း

“စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါကွာ... ကုနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသကြီးကြီး ဒီနေရာက ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုရားခန်းမပဲ။ လျှူကွမ်းမှာ အသက်ဆယ်ချောင်း ရှိနေရင်တောင်မှ ဒီထဲမှာတော့ ဘာမှရမ်းမပြရဲပါဘူး။ မင်း ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေနေသရွေ့တော့ ဘာမှပူစရာမလိုဘူး”

“ပြီးတော့ ထိုကောင်းကင်အင်းဆက် ဘိုးဘေးကြီးဆိုတာကလည်း မင်းလို မျိုးဆက်သစ်လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို လာပြီး ဒုက္ခပေးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“တပည့် နားလည်ပါပြီ ဆရာ”

ကုယွမ်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြံစည်နေသည့် အစီအစဉ်များကိုမူ သဘာဝကျကျပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

“မင်း နားလည်ရင် ပြီးတာပါပဲ”

စီမာယန်က ဆက်လက်၍

“ဒါ့အပြင် နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်ကလည်း မကြာခင် ပွင့်တော့မှာ။ ကျောက်စိမ်းတောက်ပတဲ့ နတ်ဘုရားခန်းမက တော်တော်လေး လုံခြုံမှုရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ သတ္တိကောင်းလွန်းပြီး စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ချင်တဲ့ အကောင်တွေလည်း ရှိနေနိုင်သေးတယ်။ မင်းဘက်က အစစအရာရာ သတိထားပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ”

ကုယွမ်က သဘာဝကျကျပင် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် “ဒါနဲ့... တပည့်အနေနဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှုအဆင့်ကို လောလောဆယ် ပြင်ပလူတွေကို မသိစေချင်သေးလို့ပါ။ ဦးလေးဆရာအနေနဲ့ တပည့်အတွက် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့”

စီမာယန်က ကုယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် သူကိုယ်သူ နှိမ့်ချလျက် လူမသိအောင် နေထိုင်လိုခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်တော့သည်။

စီမာယန်နှင့် ခဏမျှ ထပ်မံစကားပြောဆိုပြီးနောက် ကုယွမ်သည် အရိုအသေပြုလျက် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

“ဟင်...”

ဆေးဖော်စပ်ဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး စင်္ကြံတစ်ခုသို့ အကွေ့တွင် ကုယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူအား တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကာ ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိရချေ။

ပထမထပ် ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က မန်နေဂျာကြီးကိုပင် ထပ်မံတွေ့ရှိရသည်။ ကုယွမ်သည် သူ၏ခါးဘေးမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကို ထပ်မံဝယ်ယူလိုက်ကာ နေအိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါ ဆေးလုံးအချို့ကို ထပ်မံဖော်စပ်ရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအကြိမ်တွင် သူ ဝယ်ယူလိုက်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကနှင့်စာလျှင် အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

အကြောင်းမှာ အများစုမှာ သူ တစ်ခါမျှ မဖော်စပ်ဖူးသေးသော ဆေးလုံးညွှန်းတမ်းသစ်များအတွက် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်။