အခန်း ၁၇၄
Vol. 17 Ch. 174
အခန်း ၁၇၄ - ကျရှုံးခြင်း
[သင့်သမီး ချန်ယီခဲ့၏ လက်သီးကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ 'ကျွမ်းကျင်အဆင့်' သို့ တိုးမြှင့်သွားပါပြီ။ ဆုလာဘ် - လက်သီးကျင့်စဉ် အတွေ့အကြုံ နှစ် ၃၀။]
ဤအကြောင်းကြားစာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ချန်အန်၏ စိတ်အာရုံအောက်ခြေဆီသို့ စိမ်းသက်လှသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လက်သီးကျင့်စဉ်ကို မနားမနေ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေသည့် ပုံရိပ်များ အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ဆန်းသစ်နေခဲ့၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် လက်သီးကျွမ်းကျင်သူအဆင့်မှသည် လက်သီးသခင်ကြီးအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူ၏ လက်သီးချက်တစ်ချက်တွင် နှစ်ပေါင်း ၃၀ စာ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု အရှိန်အဟုန် ပါဝင်နေပြီဖြစ်ရာ မည်သူမျှ တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"နံရံက ဘာလို့ ပြိုကျသွားတာလဲ"
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကုတင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံနေသည့် ဝမ်ကျိယန်သည် နံရံပြိုကျသည့်အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများကို မဖွင့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ချန်ယီခဲ့သည် သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူ မေးမြန်းလိုက်သည်ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူ့နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းလိုက်တော့သည်။
မေမေက သိပ်ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ။
နံရံကို ဖြိုချလိုက်သူမှာ မိမိဖြစ်ကြောင်း သိသွားပါက မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါသတကြီးဖြင့် ရိုက်နှက်ပေလိမ့်မည်ဟု သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။
အရင်ဆုံး သေချာ ပုန်းနေမှဖြစ်မည်။
ချန်အန်သည် မိမိနောက်တွင် ကပ်ပုန်းနေသော အစားမရှိသည့် သမီးငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ဤကောင်မလေးမှာ လုံးဝ မအ ကြောင်း ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူမ ပြဿနာရှာမိမှန်း သိရှိချိန်တွင် ကာကွယ်မှုရရှိရန် ဖခင်ဖြစ်သူထံသို့ ချက်ချင်း ပြေးလာတတ်သည်မှာ အတော်ပင် ပါးနပ်လှပေသည်။
"ယောက်ျား... ဒီနံရံက ဘာဖြစ်တာလဲ"
ဝမ်ကျိယန်သည် ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ချန်အန်ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ချန်အန်က အမှန်အတိုင်းပင် - "မင်း ယုံချင်မှ ယုံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သမီးငယ် ယီခဲ့က ဒီနံရံကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြိုချလိုက်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ယောက်ျားကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ"
ဝမ်ကျိယန်၏ မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများနှင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ထင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။
"ဒါက ဘယ်လောက်ပဲ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပါစေ၊ တကယ့် အမှန်တရားပဲလေ"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်အန်သည် မိမိနောက်တွင် ပုန်းနေသော အစားမရှိသည့် သမီးအငယ်ဆုံးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
"သမီးငယ် ယီခဲ့... ခုနက နံရံကို လက်သီးနဲ့ ဘယ်လို ဖြိုချလိုက်လဲဆိုတာ ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ကို ပြောပြပါဦး"
"သမီး... သမီး မလုပ်ဘူး..."
"ဒီနံရံက သူ့ဘာသာသူ ပြိုကျသွားတာ..."
"သမီးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး..."
ချန်ယီခဲ့တစ်ယောက် အလွန် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။ နံရံကို ဖြိုချမိသည့်အတွက် မိခင်ဖြစ်သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အပြစ်တင်မည်ကို သူမ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ချန်အန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်သွားရပြီး ဤမာနခဲ ဇနီးသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန် စည်းကမ်းကြီးလွန်းသဖြင့် သမီးဖြစ်သူကို အမှားတစ်ခုခုလုပ်မိပါက ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရမည်ကို အမြဲ ကြောက်လန့်နေစေသည်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။
ဝမ်ကျိယန်သည်လည်း ဤအချက်ကို ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ခင်ပွန်းသည်၏ နောက်ကွယ်မှ သမီးဖြစ်သူကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ကြည့်လိုက်ရင်း ညင်သာစွာ ဆိုလိုက်သည်။
"သမီးငယ် ယီခဲ့... ကလေးဆိုတာ ရိုးသားရတယ်လေ၊ လိမ်မပြောရဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောပါဦး... သမီး ဒီနံရံကို ဖြိုချလိုက်တာလား။ မေမေ သမီးကို ဘယ်တော့မှ အပြစ်မတင်ပါဘူး"
ချန်ယီခဲ့သည် ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ဝန်ခံရန် သတ္တိမွေးလိုက်ကာ ခြင်တစ်ကောင်၏ အသံကဲ့သို့ တိုးညင်းလှသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မေမေ... သမီး နံရံကို ထိုးလိုက်တာပါ..."
"တကယ်လား"
"တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ!"
ချန်ယီခဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော မေးခွန်းထုတ်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ 'ငါ နံရံကို ဖြိုချလိုက်တာ အဆင်ပြေတယ် ဟုတ်လား။ မေမေ အိပ်ပျော်ရင်း ခေါင်းနဲ့တစ်ခုခုကို တိုက်မိသွားတာများလား'
ဝမ်ကျိယန်သည် သမီးဖြစ်သူကို ဖက်လဲတကင်း နမ်းရှုတ်လိုက်သည်။ အသိဉာဏ် မြင့်မားပြီး ဆွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ရင့်ကျက်သည့် အမျိုးသမီးကြီး၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး
"ငါ့သမီးက ပါရမီရှင်ပဲ၊ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာမှ တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းတတ်တဲ့ ပါရမီရှင်ကြီးပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
ချန်အန်သည် ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။
မှန်ပေသည်၊ ပါရမီရှင်ပင်။ သူ၏ သမီးအငယ်ဆုံးမှာ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။
သူမသည် ယခုအခါ အသက်တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော်လည်း နံရံကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြိုချနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန် ကြီးပြင်းလာပါက ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်လောက်ပေသည်။
နံရံကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ပေးလိုက်ပြီးနောက် ချန်အန်သည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲတွင်သာ ဆက်လက်ပုန်းအောင်းရင်း အဆင့် ၃ ရတနာဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နည်းကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။
သုံးရက်အကြာတွင် သူသည် 'အားပြည့်ဆေးလုံးကြီး' ဖော်စပ်နည်းကို တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ဒါက အတွင်းဒဏ်ရာ၊ အပြင်ဒဏ်ရာ နှစ်ခုစလုံးအတွက် အလွန်ထိရောက်လှသော ကုသရေး ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသူကိုပင် အသက်ပြန်သွင်းပေးနိုင်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည်။
'အားပြည့်ဆေးလုံးကြီး' ၏ အာနိသင်ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ချန်အန်သည် မိမိ၏ လက်မောင်းကို ဓားဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် လွှဲခုတ်လိုက်ရာ ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ 'အားပြည့်ဆေးလုံးကြီး' တစ်လုံးကို သောက်ချလိုက်သည်။
ဆေးလုံးသည် ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရေတွက်၍မရသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအင်စီးကြောင်းငယ်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြော အားလုံး၏ လျင်မြန်သော စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဓားဒဏ်ရာမှာ မျက်စိရှေ့တင်တင်ပင် ထင်ထင်ရှားရှား ပြန်လည်ကျက်သွားခဲ့သည်။ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည့် အမှတ်အသားပင် လုံးဝ မကျန်ရှိတော့ပေ။
"ဒီဆေးရဲ့ အာနိသင်က တကယ့်ကို ပြင်းထန်တာပဲ။ 'အားပြည့်ဆေးလုံးငယ်' ထက် အဆတစ်ဆယ်မက ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်။ အဆင့် ၃ ရတနာဆေးလုံးပီပီ တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"
ချန်အန်သည် အလွန် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် သုံးရက် ထပ်မံ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချန်အန်သည် ဒုတိယမြောက် အဆင့် ၃ ရတနာဆေးလုံးဖြစ်သည့် 'စိတ်ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်တတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်ကတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးပြီး ပိုမိုသန်မာလာစေရန် မြှင့်တင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှပေသည်။
အကယ်၍ ဈေးကွက်ထဲတွင် ထုတ်ရောင်းမည်ဆိုပါက ဆေးလုံးတစ်လုံးလျှင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးအထိ ပေါက်ဈေးရှိသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ပုံမှန်ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများဖြင့် ဝိညာဉ်အသိစိတ် အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။
မိမိ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အရာမှန်သမျှသည် မည်သည့်အခါမျှ ဈေးမပေါနိုင်ပေ။
ချန်အန်သည် ဆေးဖိုထဲမှ 'စိတ်ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ဆေးလုံး' တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏အာနိသင်မှာ အလွန် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ ဒါက သူ ဂူရှင်းယွဲ့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးရာမှ ရရှိသည့် တိုးတက်မှုနှုန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန် ကွာခြားလွန်းလှသည်။
သို့သော်လည်း 'စိတ်ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ဆေးလုံး' ၏ အာနိသင်က မကောင်းဟုတော့ ပြော၍မရပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း မြှင့်တင်ရေး နည်းလမ်းက အလွန် ထူးဆန်းလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် နေ့စဉ် ဇနီးသည်များနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်နေရုံမျှဖြင့် ပိုမိုသန်မာလာနိုင်သည်ဖြစ်ရာ ၎င်းက အခြားသူများကို ဒေါသထွက်စေရန် လုံလောက်လှပေသည်။
ရွှေအမြုတေအဆင့်အောက်ရှိ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ဤ 'စိတ်ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ဆေးလုံး' ၏ အာနိသင်မှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ချန်အန်သည် တစ်နေ့နီးပါး အချိန်ပေးကာ သူ၏ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများအတွက် ဝိညာဉ်အသိစိတ် မြှင့်တင်ရန် 'စိတ်ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ဆေးလုံး' ခြောက်လုံးကို ဖော်စပ်ပေးခဲ့သည်။
ထိုအထဲတွင် သူ၏ဇနီး ဆောင်ဟွာယင်းနှင့် သမီးနှစ်ယောက်တို့၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ထင်ရှားလှပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အတော်အတန် မြင့်မားလာခဲ့သည်။
ခုနစ်ရက် ထပ်မံ ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် ချန်အန်သည် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းဆေးလုံးဖော်စပ်နည်းကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ဒါက သောက်သုံးသူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း စွမ်းရည်ကို တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း အလွန်အမင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဆေးလုံးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ရွှေအမြုတေအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ထင်ရှားသော သက်ရောက်မှု ရှိသည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးက သူ၏ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများအတွက် သေချာပေါက် အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ချန်အန်သည် တစ်နေ့နီးပါး အချိန်ပေးကာ သူ၏ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးများ သောက်သုံးရန် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းဆေးလုံး' ခြောက်လုံးကို ထပ်မံ ဖော်စပ်ပေးခဲ့လေသည်။
.....................................................