အခန်း ၁၇၅
Vol. 17 Ch. 175
အခန်း ၁၇၅ - အကြီးအကျယ် ကျရှုံးခြင်း (၂)
ဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ မဆိုးလှပေ။ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားစုဆောင်းမှုအဆင့်အဆင့် ၈ တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေခဲ့သော ဝမ်ကျိယန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားစုဆောင်းမှုအဆင့် အဆင့် ၉ သို့ တိုက်ရိုက် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။
သူမအပြင် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားစုဆောင်းမှုအဆင့် အဆင့် ၁ သာ ရှိသေးသော ဆောင်ဟွာယင်းနှင့် ဂူရှင်းယွဲ့တို့သည်လည်း 'ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းဆေးလုံး' ၏ အကူအညီကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားစုဆောင်းမှုအဆင့် အဆင့် ၂ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
သူ၏ သမီးနှစ်ယောက်မှာမူ ငယ်ရွယ်လွန်းသေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးသဖြင့် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းဆေးလုံး' ၏ အာနိသင်ကို အပြည့်အဝ မရရှိခဲ့ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း သိပ်ပြီး တိုးတက်မလာခဲ့ချေ။
၎င်းတို့အရွယ် ကလေးငယ်များအတွက်မူ လွန်လှလျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆွဲသွင်းနည်းကို လေ့လာနိုင်ရန်အတွက်သာ 'ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းဆေးလုံး' ကို သောက်သုံးသင့်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို လျင်မြန်စေရန်အတွက် 'ဝိညာဉ်စွမ်းအားစုဆောင်းဆေးလုံး' ကို အသုံးပြုဖို့ဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်သော အရာပင်။
ဆယ်ရက်အကြာတွင် ချန်အန်သည် 'ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်လှပစေသော ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်းကို တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ဒါက အမျိုးသမီးများအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ထားသော ရတနာဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သောက်သုံးပြီးနောက် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပိုမိုလှပလာစေနိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် မျက်ဝန်းများကို ပိုမိုတောက်ပလာစေခြင်း၊ ဆံနွယ်များကို ပိုမိုနက်မှောင်ပြောင်လက်လာစေခြင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းလွှာများကို ပိုမိုပန်းရောင်သန်းကာ စိုပြည်လာစေခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။
ထိုဆေးလုံးများသည် အမျိုးသားများနှင့် လုံးဝမသင့်တော်ပေ။ အမျိုးသားများ သောက်သုံးပါက မိန်းမဆန်သွားပေလိမ့်မည်။
မိန်းကလေးငယ်များလည်း သောက်သုံး၍မရချေ။ ၎င်းက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ချန်အန်သည် သူ၏ ဇနီးသည်များသည် ဤ 'ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်လှပစေသော ဆေးလုံး' ကို မြင်လျှင် သေချာပေါက် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားကြမည်ကို သိရှိသဖြင့် ဆေးလုံးလေးလုံးကို အလျင်အမြန် ဖော်စပ်ကာ ဇနီးသည်တစ်ဦးလျှင် တစ်လုံးစီ ပေးအပ်လိုက်သည်။
သူ၏ ဇနီးသည်များသည် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် မှန်ထဲတွင် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ တကယ်ပဲ ပိုမိုနုပျိုလှပလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အားလုံးက အတိုင်းအထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွစွာဖြင့် လှမ်းခေါ်ကြလေသည်။
ချန်အန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဇနီးသည်များအတွက် 'ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်လှပစေသော ဆေးလုံး' ကို ပင်ပန်းကြီးစွာ ဖော်စပ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူတို့က သူ့ကို ဘာမှပြန်မပေးသည့်အပြင် အငမ်းမရဖြစ်နေသော ဇနီးသည်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကိုပါ ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ အကြီးအကျယ် နစ်နာဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
ငါးရက်အကြာတွင် ချန်အန်သည် 'စိတ်ခံစားမှုတိုးပွားစေသော ဆေးမှုန့်ဖော်စပ်နည်းကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။
ဤကဲ့သို့သော ဆေးမှုန့်မျိုးက အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကြား သံဝါသပြုခြင်း အတွေ့အကြုံကို အလွန်အမင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အခွင့်အလမ်းကို ပိုမိုတိုးတက်စေနိုင်သည်။
ညအချိန် ရောက်ရှိပြီး သမီးနှစ်ယောက်စလုံး အိပ်ပျော်သွားသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ချန်အန်သည် တစ်ညတည်းဖြင့် စိတ်ခံစားမှုတိုးပွားစေသော ဆေးမှုန့်' လေးပုံကို အချိန်ပိုဖော်စပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဇနီးသည်များ၏ အခန်းထဲသို့ တစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း ဝင်ရောက်ကာ ဆေးအာနိသင်ကို စမ်းသပ်ခိုင်းတော့သည်။
ဤစမ်းသပ်မှုသည် တစ်ညလုံး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နေမင်းကြီး ထွက်ပြေးပြူထွက်လာချိန်တွင်မူ ချန်အန်သည် မနေ့ညက နောက်ဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ရှန်းချင်းယီ၏ အခန်းထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ လမ်းလျှောက်သည့် နေရာတိုင်းတွင် ခြေထောက်များက ပျော့ခွေနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မနေ့ညက သူ၏ တိုးတက်မှုအညွှန်းကိန်းမှာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အဆပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ မြင့်တက်သွားခဲ့သဖြင့် 'သံယောဇဉ်တိုးပွားစေသော ဆေးမှုန့်' ၏ အာနိသင်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မိသွားခဲ့ရသည်။
နောက်ထပ် လဝက်ခွဲခန့်အတွင်း ချန်အန်သည် ဘယ်မှမသွားဘဲ ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲတွင်သာ အခြေချကာ အဆင့် ၃ ရတနာဆေးလုံး ငါးမျိုးကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် ဖော်စပ်နေခဲ့သည်။
သူသည် မိမိ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြှင့်တင်လိုပြီး ဆေးလုံးဖော်စပ်မှု အောင်မြင်နှုန်းကို တိုးတက်စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
"ယောက်ျား... ကျမ ဝင်လာလို့ ရမလား"
ချန်အန်သည် ဆေးဖိုတစ်ဖိုစာ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရုံတင်ရှိသေးသည်။ သူသည် မီးကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေခိုက်ဖြစ်သဖြင့် "အင်း... ဝင်ခဲ့လေ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဂူရှင်းယွဲ့သည် မြေလျှိုးအတတ်ကို အသုံးပြုကာ အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"ယွဲ့အာ... မင်းရဲ့ မြေလျှိုးအတတ်က ပိုပြီးတော့တောင် ကျွမ်းကျင်လာပါလား"
"အပြင်မှာ တုန်းက မင်း သုံးတာကို မြင်တုန်းကဆိုရင် မသုံးခင် အကြာကြီး ပြင်ဆင်နေရသေးတာ"
"အခုတော့ စကားပြောလို့တောင် မဆုံးသေးဘူး၊ မင်းက မြေကြီးထဲ လျှိုးဝင်လာခဲ့ပြီ"
ချန်အန်သည် အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဂူရှင်းယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။
ဂူရှင်းယွဲ့သည် သူ့ဘေးနားသို့ လျှောက်လာပြီး ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲ၍ ထိုင်လိုက်ရင်း ညင်သာစွာ ဆိုသည်။
"ဒါက အမကြီး ရှန်းက ကျမကို သေသေချာချာ သင်ပြပေးလို့ပါ"
"ဒါက တစ်ချက်ပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဓိကအကျဆုံးကတော့ မင်းကိုယ်တိုင်က အာရုံခံစားနားလည်မှု အလွန် ကောင်းလို့ပါ" ချန်အန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဂူရှင်းယွဲ့ကို မိမိအနားသို့ ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
ဂူရှင်းယွဲ့သည် မျက်နှာလေး အနည်းငယ် ရဲတက်သွားပြီး ခေါင်းခါယမ်းကာ - "ယောက်ျားကလည်း ကျမကို မြှောက်နေပြန်ပြီ။ ကျမရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက လုံးဝ မကောင်းပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"ယွဲ့အာ... မိမိကိုယ်မိမိ အထင်မသေးပါနဲ့"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချန်အန်က - "ဒါနဲ့... မင်းဘာကိစ္စရှိလို့ လာရှာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ယောက်ျား... ဒီနေ့က ကျမ ခမည်းတော်ရဲ့ ကွယ်လွန်ခြင်း နှစ်ပတ်လည်နေ့မို့လို့ပါ..."
ဂူရှင်းယွဲ့သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်ပြီး လေသံမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပုံ ရသည်။
ချန်အန်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲပွေ့လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးသည့်အနေဖြင့် သူမ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ - "မင်းရဲ့ ခမည်းတော်သာ မင်း အခုလို ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေရတာကို သိရင် ကောင်းကင်ဘုံကနေ သေချာပေါက် ဝမ်းသာနေမှာပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ယောက်ျား... ကျမ ဖေဖေကို သတိရတယ်..." ဂူရှင်းယွဲ့၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ တဖြည်းဖြည်း နီမြန်းလာပြီး မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာခဲ့ကာ သူမ၏ လေသံမှာလည်း ရှိုက်သံများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
မိမိရင်ခွင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဇနီးငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ချန်အန်သည် မည်သို့ မည်ပုံ နှစ်သိမ့်ရမည်ကို မသိနိုင်ခဲ့ပေ။
သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မူ... သူမကို ယခင်က အပျော်ရွှင်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည့် နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌ "ဖေဖေ" ဟု အဆက်မပြတ် တမ်းတခေါ်ဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ရှိုက်ငိုသံ အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုအသံထဲ၌ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
မကြာခင်မှာပင် နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကြီးမှာ လင်းကြက်တွန်ချိန်မျှသာ ရှိသေးသည်။
ချန်အန်သည် ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲတွင် ဂူရှင်းယွဲ့ကို တစ်နေ့လုံးနီးပါး နှစ်သိမ့်ပေးပြီးမှသာ စိတ်အေးသွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် ကျေနပ်အားရသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီတွယ်ရင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေသည်။
"ယွဲ့အာ... ထတော့လေ။ မင်း မနေ့ကတည်းက ဘာမှမစားရသေးဘူး။ ဗိုက်ဟောင်းလောင်းနဲ့ အိပ်တာ ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး။ လာ...မနက်စာ ခွံ့ကျွေးမယ်"
ချန်အန်သည် ဂူရှင်းယွဲ့ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။
ဤရေခဲမင်းသမီးလေးကဲ့သို့သော ဇနီးငယ်လေးမှာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားစုဆောင်းမှုအဆင့် အဆင့် ၂ သာ ရှိသေးသော ကျင့်ကြံသူအသေးစားလေးမျှသာ ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့လျှင် သုံးနပ် စားသောက်ရမည့် လိုအပ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမသည် သာမန်လူသားတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားပေ။ ဗိုက်ဟောင်းလောင်းဖြင့် အချိန်အကြာကြီး နေပါက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မကောင်းနိုင်ချေ။
ဂူရှင်းယွဲ့သည် သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံကို ပင်ပန်းကြီးစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ခင်ပွန်းသည်က သူမ၏ ပါးစပ်နားသို့ ယူဆောင်လာပေးသော မနက်စာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် သူ့ကို အိပ်ရေးပျက်အောင် လုပ်သည့်အတွက် အပြစ်တင်သည့်အလား စောင်းမြောင်းကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ဘာမှမပြောဘဲ အလိုက်သင့်ပင် အောင့်သက်သက်ဖြင့် စားသုံးလိုက်ရှာသည်။
အတန်ကြာမှသာ ဂူရှင်းယွဲ့သည် သူမ၏ မနက်စာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသောက်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ တစ်နေ့နီးပါး ရေမသောက်ရသေးသော သူမသည် လည်ချောင်းထဲတွင် အလွန် စေးကပ်ပြီး ခြောက်သွေ့နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ဝင်နေကာ - "ယောက်ျား... ကျမ ရေသောက်ချင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဆေးဖော်စပ်ခန်းထဲက အလွန် အိုက်စပ်ပြီး ပူလွန်းတယ်။ မင်း မနေ့ညက ချွေးတွေ အများကြီး ထွက်ထားတာဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရေဓာတ်ကို အမြန် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးဖို့ လိုအပ်တယ်"
ချန်အန်သည် စကားပြောရင်း ဂူရှင်းယွဲ့ကို ပွေ့ချီလိုက်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်က ဧည့်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ရေသောက်ခိုင်းပြီးနောက် အိပ်စက်အနားယူရန် သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။
.................................................