အခန်း ၂၄၅
Vol. 25 Ch. 245
အခန်း (၂၄၅) ညီအစ်ကိုများ - ၈
ဖုန်းပုကြွယ်သည် အိုင်တမ်၏ မှတ်ချက်စာသားကို ကြည့်ရှုရင်း ပြောလိုက်သည်။
“နည်းနည်းတော့ ယုတ္တိမရှိသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒါကလည်း သဲလွန်စတစ်ခုပဲပေါ့လေ”
သူ့နှာခေါင်းကို အသာပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“အနီရောင်သော့က နီနေတဲ့နေရာမှာ ဝှက်ထားတယ်ဆိုတော့… ဒါဆို အဝါ၊ အပြာ၊ အမည်း၊ အဖြူနဲ့ မီးခိုးရောင်သော့တွေကလည်း သက်ဆိုင်ရာ အရောင်ငါးမျိုးရှိတဲ့ နေရာတွေမှာ ဝှက်ထားတာ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား…”
သူသည် သော့ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံးပေါ်လာသော မေးခွန်းမှာ “အဝါရောင်သော့က မစင်တွေထဲမှာ ဝှက်ထားတာများလား” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤမေးခွန်းကို ရင်ဝယ်ပိုက်လျက် သူသည် မီးဖိုချောင်မှ ထွက်ခွာကာ တတိယမြောက် အခန်းဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။
ထိုအခန်းသည် ကော်ရစ်ဒါတစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး ပျဉ်ပြားအနည်းငယ်ဖြင့် သံမှိုရိုက်ပိတ်ထားသော ပြတင်းပေါက်အသေးလေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ အခြားအခန်းများရှိ ပြတင်းပေါက်များမှာလည်း အလင်းရောင် မဝင်ရောက်နိုင်သော်ငြား ဤအခန်းမှာမူ အထူးတလည် ပိုမိုမှောင်မည်းနေပုံရသည်။
အခန်းတွင်းရှိ အနံ့ဆိုးမှာ မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှပြီး ကျယ်ဝန်းသော သစ်သားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ့လက်အိတ်များကို ပြသမှုပုံစံသို့ ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်ကာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အနံ့ဆိုးများ၏ ပေါင်းစပ်သက်ရောက်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ့ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အုပ်ထားလိုက်သည်။
သူ့ရှေ့ရှိ အခန်းမှာ လုံးဝ အလွတ်ဖြစ်သည်။ နံရံဘေးများနှင့် အခန်းထောင့်များတွင် ပရိဘောဂများ ထားရှိဖူးသော အမှတ်အသားအချို့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤအခန်းသည် မူလက မည်သည့်ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်။
ဤအိမ်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်သည် သူ၏ ဆိုးယုတ်သော အစီအစဉ်များကို စတင်ခဲ့စဉ်က သင့်တော်မည့် အကျဉ်းခန်းတစ်ခုကို ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးဟု ဖုန်းပုကြွယ်က သုံးသပ်လိုက်မိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းသည် ယာယီအကျဉ်းခန်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ မှန်ပေသည်… ယခုအခါတွင်မူ သူသည် မြေအောက်ထပ်နှစ်ခုတွင် အဆောက်အအုံ အပြည့်အစုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ ရာဇဝတ်မှုလုပ်ငန်းများကို လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ပြောရတော့မည် ဖြစ်သည်။
“အမည်းရောင် ဒါမှမဟုတ် မီးခိုးရောင်သော့က ဒီနေရာမှာ ရှိနေရမယ်”
ဖုန်းပုကြွယ် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
သူသည် သူ၏ရေနံဆီမီးအိမ်ကို မြှောက်၍ ဂရုတစိုက် စတင်ရှာဖွေလိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လွတ်နေသည့် အခန်းမျိုးသည် အမှန်တကယ်တွင် ရှာဖွေရ ပိုမိုလွယ်ကူလှသည်။ နံရံများ၊ မျက်နှာကြက်နှင့် ကြမ်းပြင်တို့ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် တစ်ပတ်ပတ်၍ လိုက်လံကြည့်ရှုရာ သံမှိုရိုက်ပိတ်ထားသော ပြတင်းပေါက်၏ အောက်တည့်တည့်တွင် အလွန်အမင်းဆွေးမြည့်နေသော ကြမ်းပြားတစ်ချပ်ကို လျင်မြန်စွာပင် ရှာတွေ့လိုက်ရသည်။
သူ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်၍ သစ်သားပြားကို နှစ်ချက်ခန့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဖြောက်ခနဲအသံနှင့်အတူ ပျဉ်ပြားက ကျိုးပဲ့သွား၏။ သူသည် ကြမ်းပြင်အောက်က မှောင်မည်းနေသော အပေါက်ထဲသို့ လက်လှမ်းနှိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ စမ်းမိလိုက်တော့သည်။
အမည် - အမည်းရောင် သော့
အမျိုးအစား - ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာပစ္စည်း
အရည်အသွေး - သာမန်
လုပ်ဆောင်ချက် - အမည်းရောင်သံတံခါးကို အမြဲတမ်း သော့ဖွင့်ပေးနိုင်သည်၊ အသုံးပြုပြီးပါက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။
ဇာတ်လမ်းပြင်ပသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ခြင်း - မရပါ
မှတ်ချက် - မှောင်မည်းသော နေရာတစ်ခုတွင် ဝှက်ထားသည်
“ဒီတာဝန်ထဲက သော့တွေကို ဝှက်ထားတဲ့ပုံစံက တကယ့်ကို ပေါ့ဆလွန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်…”
ဖုန်းပုကြွယ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
“မြေအောက်ထပ်က လူကို ရူးသွပ်စေတဲ့ ပဟေဠိတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒါက စိတ်ရှည်မှုနဲ့ အသေးစိတ် ဂရုစိုက်မှုကို စမ်းသပ်ရုံသက်သက်ပဲ”
သူ သွားရောက်ခဲ့သော စတုတ္ထမြောက်နေရာမှာ ဧည့်ခန်းဖြစ်သည်။ အတိအကျ ပြောရလျှင် ၎င်းကို အခန်းတစ်ခုဟု မသတ်မှတ်နိုင်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧည့်ခန်းသည် ကော်ရစ်ဒါနှင့် ချိတ်ဆက်နေပြီး အတွင်းဘက်သို့ပိတ်မည့် တံခါး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ “ဖွင့်၍မရသော” အိမ်ကြီး၏ ပင်မတံခါးသာ ဖြစ်ပေသည်။
ဧည့်ခန်းဆောင်ရှိ ပရိဘောဂများမှာလည်း လုံးဝနီးပါး မရှိတော့ချေ။ ၎င်းတို့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်လျက် ရှိနေကြပြီး ရှုပ်ပွနေလေသည်။ နံရံပေါ်တွင် နာရီတစ်လုံး ရှိနေသော်လည်း ၎င်းမှာ ပျက်စီးနေပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန်းပုကြွယ်သည် နောက်ဆုံးအချိန်က ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်ကတည်းက တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နာရီလက်တံနှင့် မိနစ်လက်တံတို့မှာ တည်နေရာပြောင်းသွားခြင်း မရှိချေ။
သူသည် နာရီရှေ့တွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေမိပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒါက… နာရီတစ်လုံးလိုမျိုး ပုံစံဖမ်းထားပြီး တကယ်တော့ ရက်စွဲကို မှတ်တမ်းတင်ထားတာများလား…”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဤကမ္ဘာ၏ တည်ဆောက်ပုံ အခင်းအကျင်းအပေါ် ထပ်မံ၍ ပူပန်စွာ ဆင်ခြင်တွေးတောနေပြန်သည်။ နာရီသည် တစ်ဆယ့်နှစ်နာရီစနစ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် ခွဲခြား၍မရချေ။ သို့သော်လည်း သူသည် မှန်းဆရသည်ကို နှစ်သက်နေဆဲပင်…။ ထိုတစ်ဆယ့်နှစ်ခုသော ဂဏန်းများနှင့် အတိုအရှည် လက်တံနှစ်ချောင်းသည် ပြက္ခဒိန်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတွေးနေခဲ့သည်။
သူသည် ကော်ရစ်ဒါလမ်းရှိ အံဆွဲများကို အချိန်အတော်ကြာ မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။ သော့ကို မတွေ့ခဲ့သော်လည်း အခြားဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။
အမည် - ငှက်မွေးသားရေဦးထုပ်
အမျိုးအစား - ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာပစ္စည်း
အရည်အသွေး - သာမန်
လုပ်ဆောင်ချက် - မသိရ
ဇာတ်လမ်းပြင်ပသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ခြင်း - ရ
မှတ်ချက် - အရမ်းလက်ရာညံ့ဖျင်းတဲ့ သားရေဦးထုပ်တစ်လုံးပဲ၊ တောက်ပပြီး ရှည်လျားတဲ့ ငှက်မွေးတစ်ချောင်းနဲ့ အလှဆင်ထားတယ်ဆိုရင်တောင် စုတ်ပြတ်နေတဲ့အရည်အသွေးကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘူးလေ။
“ဒါနဲ့ဆိုရင် ဇာတ်လမ်းပြင်ပကို ယူသွားလို့ရတဲ့ စတုတ္ထမြောက် ဇာတ်ကွက်ပစ္စည်း ဖြစ်နေပြီ”
ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။
“ဆပ်ပြာ၊ သွားတု၊ ရေမွှေး၊ ပြီးတော့ ငှက်မွေးသားရေဦးထုပ်… ဒါတွေအားလုံးက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ…”
ကော်ရစ်ဒါမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် ပထမထပ်တွင် မဝင်ရောက်ရသေးသည့် နောက်ဆုံး အခန်းဖြစ်သော အိမ်သာဆီသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။
ဤကမ္ဘာ၏ ရွဲ့စောင်းနေသော နည်းပညာကြောင့်လော သို့မဟုတ် စနစ်၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့်လော မသိရသော်ငြား အောက်ထပ်တွင် ဖလူရိုဆင့်မီးချောင်းများ ရှိသော်လည်း အပေါ်ထပ်တွင်မူ ရေနံဆီမီးအိမ်များသာ ရှိနေလေသည်။ မီးဖိုချောင်တွင် ဂတ်စ်မီးဖို ရှိသော်လည်း လေဝင်လေထွက်ကို မီးခိုးခေါင်းတိုင်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ထား၏။ ယခု သူ့ရှေ့က အိမ်သာတွင်လည်း ရေဆွဲအိမ်သာ ရှိနေသော်လည်း မီးသီးများ မရှိချေ။ တံခါးဘေးတွင် စားပွဲငယ်တစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မီးခိုးတလူလူ ထွက်နေသော ဖယောင်းတိုင်အကြွင်းအကျန်များရှိသည့် ဗလာဖြစ်နေသော ခွက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။
“ညဘက် အိမ်သာတက်ဖို့အတွက် ဖယောင်းတိုင်မီးညှိနေရတာ… ကြောက်စရာပဲ…”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် အိမ်သာအဖုံးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းအပေါ်သို့ တက်ရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်အသေးလေးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“အိုး… ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီနေရာမှာ မှန်လည်းမရှိဘူးဆိုတော့ အဲလောက်ကြီး ကြောက်စရာမကောင်းပါဘူး”
သူသည် မှုန်ဝါးနေသော ဖန်သားပြင်ကို ပုတ်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ခိုင်ခံ့လှပြီး သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်လောက်အောင် အရွယ်အစား ကြီးမားခြင်းမရှိချေ။
“အိုကေ… အိုကေ… အဖြူရောင်သော့လား အဝါရောင်သော့လား၊ ဘယ်တစ်ခု ဖြစ်မလဲ”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် အိမ်သာအတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတွင် ရေများသာ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူစကားပြောရင်း ရေတိုင်ကီကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ဘန်း။
သူ့နောက်က တံခါးမှာ ထပ်မံ၍ ဆောင့်ပိတ်သွားတော့သည်။
“နောက်တစ်ခါလားဟ… ရေတိုင်ကီကို ဖွင့်လိုက်တာက ဘာကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်တာလဲ”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် တံခါးကို ဖွင့်ရန် ချက်ချင်းနောက်လှည့်လိုက်သော်လည်း သူ မည်မျှကြိုးစားစေကာမူ လက်ကိုင်အား အနည်းငယ်မျှ လှည့်မရချေ။ အပြင်ဘက်က တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးလက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလားပင်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စနစ်၏ အသိပေးချက်အသံလည်း ထွက်ပေါ်မလာချေ။
“ငါ့မှာ အခု သေဆုံးခြင်းသတိပေးချက်တစ်ခုတောင် မရှိဘူး၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ…”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် အိပ်မက်ဆိုးအဆင့်ခက်ခဲမှု၏ ဆိုးရွားပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသူဖြစ်သည်။ ချက်ချင်း သေဆုံးစေမည့် အလှည့်အပြောင်းများသည် နေရာအနှံ့ ရှိနေတတ်ပြီး NPC တစ်ယောက်နှင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်စဉ် စကားတစ်လုံး မှားပြောမိရုံဖြင့် ချက်ချင်းသေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားနိုင်ပေသည်။
သူ၏ ယခင်ကပြေလျော့နေသော အာရုံကြောများမှာ ထပ်မံတင်းကျပ်သွားပြီး ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် မည်သည့်အကျပ်အတည်းကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် သူ့အရည်အချင်းများကို အသုံးပြုရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ အသက်အမှတ်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပြန်ပြည့်လာမှုကြောင့် ယခုအခါ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုမျှလောက်သော သွေးပမာဏသည် အိပ်မက်ဆိုးဇာတ်လမ်းထဲတွင် မည်မျှအထိ အသုံးဝင်မည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲပေသည်။
ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်သည် အိမ်သာခွက်ဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခြေအနေများစွာကို မြင်ယောင်နေခဲ့သည်။ အိမ်သာခွက်က ရုတ်တရက် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ကို ကိုက်ရန် “ပါးစပ်” ကြီးကို ဟလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သလို… သို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါးက ၎င်း “ပါးစပ်” မှ တစ်စုံတစ်ရာကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး အိမ်သာတစ်ခုလုံးကို ရေလွှမ်းမိုးသွားစေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။
မှန်ပေသည်… စိတ်ကူးယဉ်ခြင်းက တခြား၊ လက်တွေ့က တခြားပင် ဖြစ်သည်…။ တံခါးသော့ခတ်ခံထားရခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာမှ ရှိမနေခဲ့ချေ။
သူသည် ရေတိုင်ကီအတွင်းသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ၎င်းအောက်ခြေတွင် သော့တစ်ချောင်း ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
အမည် - အပြာရောင် သော့
အမျိုးအစား - ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာပစ္စည်း
အရည်အသွေး - သာမန်
လုပ်ဆောင်ချက် - အပြာရောင် သံတံခါးကို အမြဲတမ်း သော့ဖွင့်ပေးနိုင်သည်၊ အသုံးပြုပြီးပါက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်
ဇာတ်လမ်းပြင်ပသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ခြင်း - မရ
မှတ်ချက် - ရေထဲတွင် ဝှက်ထားသည်။
“ဒါက စည်းမျဉ်းတွေကို ထပ်ပြောင်းလိုက်တာပဲ… ဒီယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် အနီရောင်သော့က မီးထဲမှာ ဝှက်ထားရမှာ မဟုတ်ဘူးလား”
ဖုန်းပုကြွယ်က သော့ကို သိမ်းဆည်းရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ့အတွေးများမှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ သူသည် တံခါး အဘယ်ကြောင့် ပိတ်သွားရသည်ကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားရသည်။
“ငါ နားလည်ပြီ… စုစုပေါင်း သော့ခြောက်ချောင်း ရှိတာမှာ ပထမထပ်မှာ သုံးချောင်းနဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ သုံးချောင်းပေါ့၊ ငါ ပထမထပ်ရဲ့ နောက်ဆုံးသော့ကို ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ ဇာတ်လမ်းက လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရတာပဲ၊ ငါ ဒုတိယထပ်ကို တက်နိုင်ဖို့အတွက် နောက်ထပ်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုခုက ဆက်ပြီး ဖြစ်ပျက်လာရမယ်”
“ဧည့်ခန်းနဲ့ ကော်ရစ်ဒါက ချိတ်ဆက်နေတော့ အဲဒီမှာ သော့မရှိဘူး၊ မီးဖိုချောင်၊ လွတ်နေတဲ့အခန်းနဲ့ အိမ်သာတွေက တံခါးပါတဲ့ အခန်းတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ ဒီအခန်းတွေထဲက ဘယ်အခန်းမှာပဲဖြစ်ဖြစ် တတိယမြောက်သော့ကို ရှာတွေ့တဲ့အခါ အထဲမှာ အပိတ်ခံရမှာပဲ”
သူက ဆက်လက်၍ ဆန်းစစ်လိုက်သည်။
“ပြဿနာက… ဘာတွေ ဖြစ်လာမှာလဲ… ငါခဏလောက် ပိတ်မိနေပြီးရင် ဒုတိယထပ် လှေကားဝက အသားစိုင်ကြီးက သူ့အလိုလို ဖယ်ရှားခံရမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပျောက်ကွယ်သွားမှာလား…”
ဇတ်… ဇတ်… ဇတ်…။
ထူးဆန်းသော အသံများသည် ကော်ရစ်ဒါဆီမှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
ဖုန်းပုကြွယ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး နားရွက်ကို တံခါးပေါ်ကပ်ကာ အာရုံစိုက်၍ နားစွင့်လိုက်သည်။
ဇတ်… ဇတ်… ဇတ်… ဇတ်… ဇတ်… ဇတ်…။
သစ်သားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေပုံရသည်။
ထိုထူးဆန်းသောအသံများသည် ပိုစိပ်လာပြီး ပိုသိပ်သည်းလာခဲ့သည်။ ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝတုတ်နေသော ကြွက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ်က ကော်ရစ်ဒါတစ်လျှောက်တွင် အုပ်စုလိုက် တိုးဝှေ့ပြေးလွှားနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
“တကယ်ကြီးလားဟ…”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်မိသည်။ ထို အတူတွဲကပ်နေသော အသားစိုင်ကြီးက သက်ရှိသတ္တဝါများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာပြီး ကော်ရစ်ဒါကို ဖြတ်သန်းစဉ် တိုးဝှေ့စုပြုံနေကြသည်ကို မြင်ယောင်ရင်းနဲ့ ဖြစ်သည်။
“အပေါက်သေးသေးလေးတွေကို ကြောက်တတ်တဲ့သူ (Trypophobia ရှိသူ) တွေဆိုရင် ဒီလို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတွေးကြောင့် သေချာပေါက် ကြက်သီးထနေလိမ့်မယ်”
သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ဒီလိုအပြင်အဆင်က…”
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း။
“ဟေး… သူတို့ တံခါးခေါက်နေတာပဲ”
ဖုန်းပုကြွယ် စကားမဆုံးခင် အိမ်သာတံခါးမှာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရ၏။ ရိုက်ခတ်မှုများမှာ တံခါး၏ အပေါ်ဘက် အစိတ်အပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။
“နေဦး… ဒီတံခါးက သော့တောင် ခတ်မထားဘူးပဲ…”
အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အိမ်သာတံခါးတွင် သော့ပေါက် မရှိချေ။ တံခါးလက်ကိုင်ကို လှည့်ရုံဖြင့် ၎င်းကို ဖွင့်နိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း အတွင်းဘက်တွင် မင်းတုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ အတွင်းရှိလူသည် တံခါးကို ဤနည်းဖြင့် ပိတ်ထားနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မင်းတုံးကို ချမထားခဲ့ချေ။
“အိုး… ဒါဆို ဒီလိုကိုး၊ အပြင်ဘက်ကကောင်က လက်ချောင်းတွေ မရှိတဲ့အတွက် တံခါးလက်ကိုင်ကို မကိုင်နိုင်တာပဲ”
ဖုန်းပုကြွယ်က မင်းတုံးကို ချလိုက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟဲ… အခုတော့ မင်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့”
ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း။
အပြင်ဘက်က အရာသည် တံခါးကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် အလွန်အလျင်ဟန်ဖြင့် ထုရိုက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းက သဲသဲကွဲကွဲမဟုတ်သော အသံအချို့ကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့သေးသည်။
“အဟွတ်… အဟွတ်… အူး…”
“ဟင်…၊ ငါနဲ့ ဆက်သွယ်စကားပြောပြီး တံခါးဖွင့်ခိုင်းချင်တာလား”
ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။
“အင်း… မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက မကောင်းဆိုးဝါးကောင်ရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံပဲ ဖြစ်ရမယ်”
တံခါးအပြင်ဘက်က ဇတ်ဇတ်ဇတ်မြည်သံမှာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ ထိုအရာသည် စတင်၍ ထပ်မံလှုပ်ရှားလာပုံရသည်။ အသံကို အကဲခတ်ရသလောက် ၎င်းသည် အခန်းကို ပတ်၍ လျှောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ပင်မတံခါးကြီးဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ဖွင့်နိုင်ပုံမရချေ။ နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ၎င်းသည် အိမ်သာတံခါးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် ထုရိုက်ပြန်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်း၏ သဲသဲကွဲကွဲမဟုတ်သော အသံမှာ လွန်စွာ ထူးဆန်းလာတော့သည်။ ထိုအသံထဲတွင် ရှိုက်ငိုသံများနှင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသံများ ပါဝင်နေသည်ကို ဖုန်းပုကြွယ် ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ”
ဖုန်းပုကြွယ်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ လွန်စွာ ရှင်းလင်းလှသည်။ လူသားတစ်ဦး၏ ခြေသံပင် ဖြစ်တော့သည်။ ခြေသံများသည် ဒုတိယထပ် လှေကားများထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကော်ရစ်ဒါအတိုင်း ဤနေရာဆီသို့ နီးကပ်လာနေလေသည်။ တံခါးကို ဆောင့်ရိုက်သံမှာလည်း ယခုအချိန်တွင် ပိုမို၍ အလျင်စလို ဖြစ်လာပြီး တံခါးအပြင်ဘက်က အရာ၏ အသံမှာလည်း ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ ဖြစ်လာရသည်။
ကလစ်ဟူသောခနဲ အသံနှင့်အတူ အိမ်သာတံခါးက အမှန်တကယ်ပင် ပွင့်သွားလေသည်။
ဖုန်းပုကြွယ်က ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဖုန်းပုကြွယ်သည် တံခါးလက်ကိုင်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လှည့်၍ ရနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘာဝအတိုင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ရှိရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုရွေးချယ်မှုသည် ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။
တံခါးဝရှိ သတ္တဝါသည် လူသားနှင့် တူသော အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်အများစု ရှိနေသော်လည်း ဆံပင်၊ လက်ချောင်း၊ လျှာ သို့မဟုတ် မေးစေ့တို့ မရှိချေ။ ၎င်း၏ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်မှာမူ လွန်စွာ ဆန်းကြယ်လှသည်။ ခါးအောက်တွင် လူသား၏ လက်ဆစ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော “ခြေထောက်” ပေါင်း တစ်ရာကျော် ရှိနေပြီး ခြေထောက်တစ်ချောင်းစီတွင် အဆစ် ဆယ်ဆစ်ခန့် သို့မဟုတ် လက်သုံးချောင်းစာခန့် အလျား ရှိနေလေသည်။
ဖုန်းပုကြွယ်သည် ထိုသတ္တဝါကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုဘဲ ဘေးသို့သာ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဖုန်းပုကြွယ်ဘေးမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အိမ်သာ၏ ထောင့်စွန်းတစ်ခုဆီသို့ ထွက်ပြေးကာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ပုန်းအောင်းနေတော့သည်။
“ဆိုတော့ ဒါက တကယ်ကြီး အသက်လုထွက်ပြေးလာတာကိုး…”
ဖုန်းပုကြွယ်က ရေနံဆီမီးအိမ်ကို ကိုင်လျက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကော်ရစ်ဒါရှိ ခြေသံများကို မည်သူပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်… တကယ့်မကောင်းဆိုးဝါးအစစ်က ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ…”