အခန်း ၂၄၉
Vol. 25 Ch. 249
အခန်း (၂၄၉) ညီအစ်ကိုများ - ၁၂
တတိယမြောက် အိပ်ခန်းမှာမူ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ အာသာ၏ အခန်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖုန်းပုကြွယ်သည် ယခင်အခန်းနှစ်ခန်းကို ရှာဖွေခဲ့စဉ်က တစ်ခန်းလျှင် ဗီဒီယိုပြကွက်တစ်ခုစီ လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ သူသည် ဤအခန်းထဲတွင်မူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး ဝင်သွားသည့် အခန်းမှလွဲ၍ ဒုတိယထပ်တွင် အခန်းငါးခန်းသာ ရှိပြီး သူရှာဖွေရန် သော့သုံးချောင်း ကျန်ရှိနေသေးကာ အခန်းကလည်း သုံးခန်းသာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်…။
တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို စမ်းသပ်ကြည့်ရှုခြင်း - ၎င်းက ထုံးစံအတိုင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ဖြစ်သည်။
ဘေးကင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် ရေနံဆီမီးအိမ်ကို ကိုင်၍ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတံခါးဝသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဗီဒီယိုပြကွက်က ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
…
“အစ်ကို… အစ်ကို… ဘာ… ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ…”
အင်ဒရူးသည် သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ခြောက်ခြားစွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
အာသာ၏ အခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းနှစ်လောင်း လဲလျောင်းလျက် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အဝတ်အစားများကို ကြည့်ရသလောက် သေဆုံးသူနှစ်ဦးစလုံးမှာ လေးစားလောက်စရာ လူကောင်းများ မဟုတ်ကြချေ။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့မှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော ရုပ်သွင်များ ရှိကြပြီး အရက်နဲ့များလည်း ထောင်းထောင်းထနေသေးသည်။
“မကြောက်ပါနဲ့၊ အရင်ဆုံး စိတ်အေးအေးထား၊ ပြီးမှ ငါမင်းကို ပြောပြမယ်”
အာသာသည် ညီငယ်ဖြစ်သူ၏ မေးခွန်းကို အလောတကြီး ပြန်ဖြေကြားခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူသည် သူ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများနှင့် တည်ငြိမ်သော အသံနေအသံထားကို အသုံးပြုလျက် သူ၏ ညီငယ်ဖြစ်သူအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်မှ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
ဤပြကွက်ရှိ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံးမှာ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရသည်။ အာသာ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ၊ အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်ပုံစံတို့မှာ အစပိုင်းမိတ်ဆက် ကွန်ပျူတာဂရပ်ဖစ်ထဲက သူ့ရုပ်သွင်နှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော အင်ဒရူးမှာမူ အာသာထက် အနည်းငယ် ပိုအရပ်ရှည်ကာ ၁.၈ မီတာခန့် ရှိပြီး အတော်လေး ပိန်လှီလျက် သာမန်ရုပ်ရည်သာ ရှိကာ အလားတူပင် ရှပ်အင်္ကျီနှင့် အလုပ်သမားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။
အင်ဒရူးသည် အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် သဘာဝအတိုင်း အော်ဟစ်ဆဲဆိုခြင်းမျိုး ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်တွင် လူအများစုမှာ အမှားအမှန်ကို ပစ်ပယ်၍ မိမိတို့၏ မိသားစုဘက်မှသာ ရပ်တည်ရန် ရွေးချယ်တတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အခု… ငါ့စကားကို နားထောင်”
အာသာက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ‘အဲ့ဒီ’ စမ်းသပ်မှုက အကျပ်အတည်းတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့နေရတယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ် မဟုတ်လား…”
အင်ဒရူးသည် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ အနိမ့်ဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုအနေဖြင့် ခေါင်းကိုသာ ငြိမ့်ပြလိုက်မိသည်။ သူ့အကြည့်များက အလောင်းများဆီမှတစ်ဆင့် အာသာ၏ သွေးစွန်းနေသော လက်အစုံဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ ပြောင်းလဲသွား၏။
“ဒါကြောင့် ငါတို့မှာ စမ်းသပ်ခံပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တယ်”
အာသာက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အိမ်က နွားတွေက…”
အင်ဒရူးက ကြားဖြတ်ပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် အာသာက သူ့ကို တင်းမာစွာဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်တွေက လူတွေနဲ့ မတူဘူး”
အင်ဒရူးသည် စကားဆက်မပြောရဲတော့ဘဲ ချက်ချင်း နှုတ်ဆိတ်သွား၏။
အာသာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့အသံကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ဒီနှစ်ယောက်က မြို့ထဲက လေလွင့်သူတွေပဲ၊ သောက်စားမူးယစ်တတ်တဲ့သူတွေနဲ့ လူမိုက်တွေပေါ့၊ ငါ သူတို့ကို တွေ့တဲ့အချိန်တုန်းက သူတို့က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို စော်ကားဖို့ လုပ်နေကြတာလေ”
ဤအချက်က အင်ဒရူးထံမှ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သဘောတူလက်ခံမှုကို ရရှိစေပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“အခြေခံအားဖြင့် ငါက တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး အရာရှိတစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ၊ ဆုကြေးငွေမုဆိုးတွေလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ကြမှာပဲ”
အာသာက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ကောင်းတဲ့အလုပ်တစ်ခုပဲ”
သူသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အာသာသည် အမြဲတမ်း ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ မိမိလုပ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ယင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်စေ၊ အကျိုးဆက်ဖြစ်စေ မည်သည့်အခါမျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်းမရှိသလို နောင်တရခြင်းလည်း လုံးဝမရှိချေ။
အင်ဒရူးက မေးလိုက်သည်။
“တကယ်လို့… သူတို့ကို လိုက်လံစုံစမ်းတာမျိုး ခံရရင်ကော၊ သူတို့ကို ရှာတွေ့သွားရင်…”
“အဆင်ပြေပါတယ်”
အာသာက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက ငါ့မျက်နှာကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်လိုက်ရဘူး၊ ငါသူ့ကို ကူညီပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ထွက်ပြေးသွားပြီလေ၊ ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားရုံပဲ ရှိသေးတာ၊ မသေသေးဘူး”
သူ ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်က အလောင်းများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူမှ သူတို့ကို လိုက်စုံစမ်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလို လူ့ဗာလတွေ ကမ္ဘာပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ”
အင်ဒရူးသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် ရုန်းကန်နေရကြောင်း ထင်ရှားစွာဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို… အခု၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ဘာလုပ်ကြမလဲ…”
“အပြင်ထွက်ပြီး တံခါးပိတ်ထားလိုက်တော့”
အာသာ၏ အဖြေက ရိုးရှင်းလှသည်။
အင်ဒရူးက ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကို… အစ်ကိုက…”
“မင်းမသိတာက ပိုကောင်းပါတယ်”
အာသာက ပြောလိုက်သည်။
“ဒါကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်၊ မင်း ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး”
…
“အင်း… ဒါက ပထမဆုံး လူသတ်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ပြကွက်လား…”
ဖုန်းပုကြွယ်သည် သူ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည်ရရှိလာပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ရဲ့ အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ရသလောက်တော့ အမေ ဆုံးသွားခဲ့တာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကြာပြီဖြစ်ရမယ်”
သူ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်ရင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
အခန်းတွင်း၌ ပစ္စည်းအသုံးအဆောင်များစွာ ရှုပ်ပွနေသဖြင့် အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြေက လွန်စွာမြင့်မားနေပေသည်။
ကုတင်၏ ခြေထောက်လေးခုစလုံးမှာ ဖြတ်တောက်ခံထားရသဖြင့် ကုတင်အောက်ခြေမှာ ကြမ်းပြင်နှင့် ကပ်လျက် ရှိသည်။ အိပ်ယာခင်းများပေါ်တွင် သွေးကွက်များ စွန်းထင်းနေပြီး အနံ့ဆိုးမှာလည်း ပြင်းထန်လှကာ မွေ့ရာပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ ကုတင်ဘေး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများနှင့် သံချေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပျက်စီးနေသည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများစွာ၊ ပတ်တီးစများနှင့် အမည်မသိအရည်များ ခဲနေသည့် အတုံးအခဲများ ပြန့်ကျဲလျက် ရှိနေလေသည်။
ဗီရိုတစ်ခုအစား နံရံဘေးတွင် မှော်ဆေးရည်များနှင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသင့်သော ဖန်ဘီရိုနှစ်လုံး ရှိနေသော်လည်း ယခုတွင်မူ ဗလာဖြစ်နေသော ပုလင်းခွံများ၊ အမှိုက်သရိုက်များနှင့် အမျိုးအမည်မသိသော အမှုန့်အချို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မှန်ပေသည်… ဤအမှုန့်များသည် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ရောနှောနေသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများလည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါက အာသာရဲ့ မူလ ခွဲစိတ်ကုသရေးအခန်း ဖြစ်ရမယ်”
ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။
“အလောင်းဖျောက်တာနဲ့ ဓာတုပေါင်းစပ်သတ္တဝါတွေကို သူ့ကုတင်ပေါ်မှာပဲ ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့လေ…”
သူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“ဒါက စားသောက်ဆိုင်ထဲမှာ မစင်စွန့်သလိုမျိုးပဲလေ”
သူသည် ထောင့်တွင် လဲကျနေသော အံဆွဲဗီရိုအသေးလေးတစ်ခုကို မတ်မတ်ပြန်ထောင်လိုက်ပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ စာရွက်တစ်ရွက် ကျဆင်းလာ၏။ သူ ၎င်းကို ကောက်ကိုင်၍ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယင်း၏ အကြောင်းအရာများက စနစ်မီနူး၏ ဘာသာပြန်ဆိုခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။ ဤအချက်အလက်က အသုံးဝင်ပုံရသည်။
“ရှင်းကလန်ဆိုသည်မှာ ကျိန်စာသင့်နေသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ သူတို့၏ သွေးသားထဲတွင် မိစ္ဆာသွေးများ ရောနှောနေပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် မုန်းတီးစိတ်မှာလည်း မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်း စီးဆင်းလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံထားရသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပြီး သာမန်လူသားများထက် လွန်စွာသာလွန်သော ပါရမီစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ငယ်စဉ်ကလေးဘဝတွင် ရှင်းကလန်သည် သူတို့၏ အသက်အရွယ်ထက် ကျော်လွန်သော ရင့်ကျက်မှုနှင့် အသိပညာအပေါ် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုများကို ပြသတတ်ကြသည်။ အသက် ငါးနှစ်နှင့် ခုနစ်နှစ်ကြားတွင် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်၊ နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းတို့မှာ သာမန်လူသား ဆယ်ကျော်သက်များထက်ပင် သာလွန်၏။
ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တွင်မူ သူတို့သည် လူငယ်များအနေဖြင့် စဉ်ဆက်မပြတ် သင်ယူလေ့ကျင့်မှုဖြင့် ရရှိနိုင်မည့် မည်သည့်ကျွမ်းကျင်မှုပညာရပ်ကိုမဆို အားထုတ်စရာမလိုဘဲ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်နိုင်ကြပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာကြသည်။ ဤအဆင့်တွင် သူတို့သည် မိမိတို့ကမ္ဘာ၏ လူမှုရေးဓလေ့ထုံးတမ်းများ၊ သမိုင်းကြောင်းနှင့် လူသားအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးများကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ကြသည်။ ဤကာလအတွင်း၌ သူတို့၏ စိတ်နေသဘောထားသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော ဗီဇဆိုးက နိုးထလာတတ်သည်။
ငယ်ရွယ်သောရှင်းကလန်သားများသည် မည်သည့် အထူးအခြေအနေမျိုးမှ မရှိဘဲ ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ထားသော လူသားစစ်သည်တော်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးဗီဇကို ချဉ်းကပ်နိုင်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် လွန်စွာ လှည့်စားတတ်ပြီး အကြံအဖန် များ၏။ လူသားတို့၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်နှင့် လူမှုရေးစည်းမျဉ်းများကို တန်ဖိုးမရှိသောအရာအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ သူတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တာဝန်မှာ မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက်များကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရှင်းကလန်သားမဟုတ်သူများ အားလုံး (မိစ္ဆာများနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ အပါအဝင်) အတွက် လွန်စွာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။
သိရှိထားရသော လှုပ်ရှားမှုအစီရင်ခံစာများအရ စတယ်တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အရွယ်ရောက်ပြီးသော ရှင်းကလန်သားအရေအတွက်မှာ ယခုတွင် တစ်ရာထက်မပိုချေ။ ပြီးနောက် ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းစုများပေါ်ရှိ အရေအတွက်ကိုမူ မသိရှိရသေးချေ။ သူတို့အနေဖြင့် နောက်ထပ် မျိုးပွားခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ လူဦးရေကို တမင်တကာ တိုးချဲ့ရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် သက်သေအထောက်အထား မရှိချေ။
တော်ဝင်မှော်ဆရာတပ်ဖွဲ့အတွင်းရှိ ဗိုလ်မှူးကြီး သို့မဟုတ် ယင်းထက်မြင့်မားသော ရာထူးအဆင့်ရှိသည့် ဝန်ထမ်းများသာလျှင် “ဖမ်းဆီးခြင်း” အာဏာကို ကျင့်သုံးခွင့် ရှိသည်။ အခြားဝန်ထမ်းအားလုံးမှာမူ ပစ်မှတ်နှင့်တကွ ၎င်းတို့နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့သော မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမဆို လုံးဝဖျောက်ဖျက်ရှင်းလင်းရန်အတွက်သာ အဓိက အာရုံစိုက်ကြရသည်။”
“အိုး… ငါသဘောပေါက်သွားပြီ”
စာရွက်ပေါ်က အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် “ရှင်းကလန်” ဟူသော သဘောတရားကို နားလည်သွားတော့သည်။ သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါ အမြဲတမ်း ခံစားရတာကတော့ ဒီမျိုးနွယ်စုက ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ မွေးဖွားလာတာပဲ၊ သူတို့က တကယ့်ကို မောက်မာပြီး ဗိုလ်ကျတတ်ကြတာပေါ့၊ ငါတောင် သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ စဉ်းစားနေမိပြီ”