အခန်း ၄၉၇

အခန်း (၄၉၇) - အလွန် အေးစက်လှသော သံတံခါးကြီးနှင့် လုဖေးအာ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ၂

ခဲခဲလေးသည်လည်း ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင် ပြန်လည်ခွေလိုက်ပြီး ထပ်ပြီး ထူးခြားလှသော အာရုံခံစားမှုမျိုးကို ပြသခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

"ကြည့်ရတာတော့... ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဘာကိုမှ ရှာလို့ရနိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရွှီရှင်းသည် ၎င်း၏ အတောင်ပံကြီးများကို ဖြန့်ထားလျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပျံသန်းတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသော ထိုရှူးပျံရုပ်တုကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း "ငါတို့ အောက်ကို ပြန်ဆင်းကြစို့။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ညနေမိုးချုပ်စအချိန်ကျမှပဲ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး စစ်ဆေးကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

ညနေမိုးချုပ်စအချိန်ဆိုသည်မှာ ထိုကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ချေရှိကြောင်း ၎င်းတို့ တွက်ချက်ထားကြသော အချိန် ဖြစ်ပေသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ဦး။"

ကျိချောင်းယန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်ရင်း "ငါတို့ အရင်ဆုံး လုဖေးအာ အပေါ်ကို တက်လာပြီး ဆီးနှင်းတောင်တယ်လီပို့စနစ်ကြီးကို အသက်သွင်းနိုင်မယ့် အချိန်အထိပဲ စောင့်ဆိုင်းကြရအောင်။ အရေးမကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ ပြဿနာတွေကို ထပ်ပြီး မရှာတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ တကယ်လို့ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးတွေက တကယ်ပဲ အသက်ဝင်ပြီး လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြမယ်ဆိုရင်တော့..." ဟု ဆို၏။

ရွှီရှင်းကလည်း ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ညိတ်လိုက်မိပေသည်။

"မင်းပြောတာ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ တယ်လီပို့စနစ်ကြီး အသက်ဝင်သွားပြီးမှပဲ ဆက်ပြီး လုပ်ကြတာပေါ့"

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တယ်လီပို့စနစ်ကို အသုံးပြုလျက် ဆီးနှင်းတောင်ပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ပြန်လည်ဆင်းခဲ့ကြတော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိရာ လက်ရှိတွင် နံနက် ဆယ့်တစ်နာရီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

လုဖေးအာအနေဖြင့် တောင်တက်ခရီးစဉ်၏ မည်သည့်အဆင့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီလဲဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိနိုင်ပါပေ။

"အီး..."

ခဲခဲလေးသည် ၎င်း၏ ခေါင်းလေးကို မော့လိုက်ပြီး ဆီးနှင်းတောင်ကြီးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေမိကာ မျက်နှာတွင်မူ ဇဝေဇဝါပုံစံ ရှိနေသဖြင့် ၎င်း အတိအကျ ဘာကို ကြည့်နေမှန်း မသိရပါချေ။

သစ်ပင်အိမ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျိချောင်းယန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သစ်ပင်အိမ်ဆီသို့ တယ်လီပို့စနစ်ဖြင့် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်၏ တတိယထပ်ဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

ထိုစဉ် ခဲခဲလေးသည် ဆီးနှင်းမြေခွေးလည်စည်းအတွင်းမှနေ၍ ချက်ချင်းပင် ထွက်လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အားရပါးရ လူးလိမ့်ဆော့ကစားနေတော့၏။

သူသည် အာကာသလက်စွပ်အတွင်းက သားရဲသုံးကောင်ကိုလည်း အပြင်သို့ ပြန်လည်ထုတ်ပေးလိုက်ပေသည်။

သူသည် အနုပညာဖန်တီးမှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ၎င်းမတိုင်ခင် သူ အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခု ရှိနေသေး၏။

၎င်းမှာ သူ၏ အာကာသလက်စွပ်အတွင်း၌ ရှိနေသော ထိုညောင်ပင်ကြီး ကိစ္စ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ချီရွှယ်ဖေးထံသို့ သတင်းတစ်ခု ပေးပို့လိုက်၏။

"ကျိချောင်းယန် နင့်ကို ညောင်ပင်အကြောင်း ပြောပြပြီးပြီလား။ ငါ့ဆီမှာ ပြန်လည်စိုက်ပျိုးလို့ရမယ့် ညောင်ပင်အပင်တစ်ပင် ရှိနေလို့"

စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ချီရွှယ်ဖေးက ပြန်လည်စာပြန်ခဲ့၏။

"ကျိချောင်းယန် ငါ့ကို ပြောပြပြီးပါပြီ။ ဒီတစ်ခုက ငါ့အတွက်လားဟင်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ အခုပဲ အဲ့ဖက်ကို လာခဲ့မယ်"

ထိုသို့ဆိုကာ ရွှီရှင်းသည် တယ်လီပို့ဂိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ တယ်လီပို့စနစ်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ သစ်ပင်အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် သုံးလုံး ရှိနှင့်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နိမ့်ပါးလှသော နှစ်ထပ်သစ်ပင်အိမ်အသေးလေးများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

တယ်လီပို့ဂိတ် ပေါ်ထွက်လာသည့်အသံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ထိုကပ်ပါးသစ်ပင်အိမ် သုံးလုံးအတွင်းက လူများမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် အပြင်သို့ ခေါင်းထွက်ကာကြည့်ရှုကြတော့၏။

"အစ်ကိုကြီးရွှီပဲဟ"

"အစ်ကိုကြီးရွှီ"

ထိုလူသစ်နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရွှီရှင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြပြီး သူ့အား လက်လှမ်းပြလျက် စိတ်အားထက်သန်စွာ နှုတ်ဆက်ကြပေသည်။

"မင်္ဂလာပါ။"

ရွှီရှင်းက ၎င်းတို့အား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။ ထိုစဉ် ချီရွှယ်ဖေးသည်လည်း သစ်ပင်အိမ်ပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ လျှောဆင်းလာခဲ့ချေပြီ။

ရွှီရှင်းသည် ဤညောင်ပင်ကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ဆိုသည်ကို သူမအား အသေအချာ ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် သစ်ပင်အိမ်၏ ဘေးတွင် ထိုညောင်ပင်ကြီးကို အတူတူ ဝိုင်းဝန်းစိုက်ပေးလိုက်တော့၏။

ညောင်ပင်ကြီးမှာ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး သစ်ပင်အိမ်နှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ကာ ချီရွှယ်ဖေး၏ သစ်ပင်အိမ် ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ်က ဟင်းလင်းပြင်နေရာများကို ပို၍ ကျယ်ဝန်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့၏ အခြေအနေမျိုးနှင့် မတူညီဘဲ သူမ၏ ညောင်ပင်မှာမူ ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ် ဟင်းလင်းပြင်နေရာကို စတုရန်းမီတာ ငါးဆယ်ခန့်သာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး စတုရန်းမီတာ တစ်ရာအထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ခြင်းမျိုး မရှိပါပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ ညောင်ပင်ကြောင့် ရရှိမည့် စဦး ဟင်းလင်းပြင်နေရာ ချဲ့ထွင်မှုပမာဏသည် သစ်ပင်အိမ်၏ မူလအဆင့်အတန်းနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေပုံရပေသည်။

သို့သော်လည်း စတုရန်းမီတာ ငါးဆယ်ဆိုသည်မှာ လုံလောက်လှပေသည်။

သူမ၏ အပြာရောင်အဆင့် သစ်ပင်အိမ်သည် မူလက အထပ်တစ်ခုစီတွင် စတုရန်းမီတာ ငါးဆယ်စီသာ ရှိခြင်းဖြစ်ရာ ယခုအခါ ညောင်ပင်ကြောင့် အထပ်တစ်ခုစီတွင် စတုရန်းမီတာ တစ်ရာအထိ ကျယ်ဝန်းသွားခဲ့ချေပြီ။

လုပ်ဆောင်ချက် နယ်ပယ်တစ်ခုချင်းစီ၏ အမြင့်ဆုံး အရွယ်အစားမှာ စတုရန်းမီတာ ရှစ်ဆယ်အထိ ရှိနိုင်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ဆိုလိုသည်မှာ သူမ၏ ဆေးဖော်စပ် စိုက်ပျိုးသည့် အခန်း၏ ဧရိယာကို ပိုမို၍ ကျယ်ဝန်းအောင် တိုးမြှင့်နိုင်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

ချီရွှယ်ဖေးသည်လည်း ဤအခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်လှသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ "ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်၊ အလှဆင်မှုအမှတ်တွေ ပိုပြီး တိုးလာရုံတင်မကဘဲ ဟင်းလင်းပြင် နေရာတွေပါ ပိုပြီး ကျယ်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါတင်မကသေးဘူး... အခု လူသစ်နှစ်ယောက်ပါ ထပ်ပြီး ရောက်လာပြီဆိုတော့၊ ဆေးဘက်ဝင် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းက အဆမတန် မြင့်တက်လာတော့မှာ သေချာတယ်။ ခန့်မှန်းခြေအရဆိုရင်တော့ ငါတို့ နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွက် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးတွေကို လုံလောက်အောင် ထောက်ပံ့ပေးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိတော့ဘူး" ဟု ဆိုရှာ၏။

လက်ရှိအချိန်တွင်မူ ချီရွှယ်ဖေးသည် အဆင့်နိမ့် ကုသရေးဆေးလုံးများကို ကမ္ဘာ့အရောင်းအဝယ် ပလတ်ဖောင်းပေါ်တွင်ရော နယ်မြေအရောင်းအဝယ် ပလတ်ဖောင်းပေါ်တွင်ပါ စဉ်ဆက်မပြတ် ရောင်းချပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဆေးလုံးများတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အနည်းငယ် ပြင်းထန်လှသည်မှာ မှန်သော်လည်း လူအများစုအတွက်မူ အလွန်ပင် လိုအပ်ချက် မြင့်မားနေသဖြင့် တင်လိုက်တိုင်း ချက်ချင်းပင် ကုန်စင်အောင် အဝယ်ခံရလေ့ ရှိပေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင်တော့... အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေကိုပါ ထုတ်လုပ်မှုနှုန်း မြှင့်တင်ပြီး အပြင်ဘက်ကိုပါ စမ်းသပ်ရောင်းချလို့ ရနိုင်မလားမသိဘူး"

လောလောဆယ်တွင်မူ သူမ၏ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများကို စူးစမ်းရှာဖွေသူများအဖွဲ့၏ အတွင်းပိုင်း၌သာ သီးသန့်ထောက်ပံ့ပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှီရှင်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်ရင်း "အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေကို သာမန်ရှင်ကျန်သူတွေကို လုံးဝ သွားပြီး မရောင်းပါနဲ့ဦး။ နင် အဲ့တာတွေကို သုံးပြီး အခြားနယ်မြေက လူတွေနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်လို့ရတယ်၊ အထူးသဖြင့် နယ်မြေ ၁ က အစွမ်းထက်တဲ့လူတွေနဲ့ပေါ့။ ငါ ယုံကြည်တာကတော့ နင် တန်ဖိုးကို ဘယ်လောက်ပဲ အမြင့်ကြီး သတ်မှတ်ထားပါစေ သူတို့တွေ သေချာပေါက် ဝယ်ယူကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေပါ သေချာပေါက် ပြန်ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ရှင်သန်ခြင်း ကိရိယာတစ်ခုနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် စူးစမ်းရှာဖွေသူများအတွက်မူ မပြတ်လပ်လှသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

လီဝမ်ရှီး တစ်ရက် နိုးလာစအချိန်တွင် နေထိုင်မကောင်းသလို ခံစားရသည့် ခဏ၌ပင် ရွှီရှင်းသည် သူမအား အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ချက်ချင်းပင် တိုက်ကျွေးခဲ့ဖူးပေသည်။

ချီရွှယ်ဖေးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းနောက် မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ

"နင် နဲ့ ကျိချောင်းယန်ရဲ့ အတွေးအမြင်တွေက အခြေခံအားဖြင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေတာပဲ။ သူလည်း ဒီဆေးလုံးတွေကို အခြားသူတွေကို မရောင်းဖို့ အကြံပြုခဲ့သလို၊ ငါတို့ နယ်မြေက လူတွေကိုတောင် မရောင်းဖို့ ပြောခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ပစ္စည်းတွေက ကမ္ဘာ့ဈေးကွက်ထဲကို အလွယ်တကူ စီးဆင်းသွားပြီး တန်ဖိုးတွေ ကျဆင်းသွားနိုင်လို့တဲ့" ဟု ဆိုရှာ၏။

"ဒါဆို နင်ရော ဘယ်လိုထင်လဲ..."

"လက်ရှိမှာတော့ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေကို အရေအတွက် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် အဆင်မပြေသေးပါဘူးရှင်။ ငါ ပြောချင်တာက ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းကို အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ကြည့်ရုံပဲဥစ္စာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုလုပ်ရင် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးတွေ ထုတ်လုပ်မှုအပေါ် တော်တော်လေး သက်ရောက်မှု ရှိသွားလိမ့်မယ်။"

ချီရွှယ်ဖေးက ရှင်းပြလိုက်ရင်း "ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါတို့ နယ်မြေက လူတွေနဲ့ အခြားနယ်မြေက သာမန်လူတွေ အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးတွေကို အဆင်ပြေပြေ သုံးနိုင်ဖို့ကိုပဲ အဓိက ဦးစားပေးရမှာ ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေကိုတော့ နင်ပြောပြတဲ့အတိုင်းပဲ အရေးကြီးတဲ့ အလဲအလှယ်ပစ္စည်းတွေအဖြစ် သုံးတာက ပိုပြီး ကောင်းလိမ့်မယ်" ဟု ဆို၏။

ချီရွှယ်ဖေး၏ အများအကျိုး ဆောင်ရွက်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့်သာ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးများကို အပြင်ဘက်သို့ အဆက်မပြတ် ရောင်းချပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီရှင်းအနေဖြင့်မူ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ဝေဖန်ပြောဆိုခြင်းမျိုး အများကြီး မပြုလုပ်ပါပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ သူမ၏ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဒါတင်မကသေးဘဲ သူမသည် ၎င်းတို့ကို အလကား ပေးကမ်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာ့ချန်နယ်ပေါ်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများ၏ တန်ဖိုးမှာ တော်တော်လေး မြင့်မားလှသဖြင့် ခြုံငုံကြည့်လျှင်မူ တကယ့်ကို အလွန်ပင် သင့်တော်လှပေသည်။

"ဒါနဲ့... နင့် ရဲ့ မောင်လေး အခြေအနေကော ဘယ်လိုရှိလဲ"

ရွှီရှင်းသည် ယခုအချိန်အထိ ရှာမတွေ့နိုင်သေးသော ချီဇီရွှမ်း အကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

ချီရွှယ်ဖေး၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး

"သူ ငါနဲ့ အဆက်အသွယ်မလုပ်ဖြစ်တာ တော်တော်လေး ကြာနေပြီ။ ငါ ပို့တဲ့ စာတွေကိုလည်း သူ ပြန်မထူးသလို၊ ငါ ပစ္စည်းတွေ ပို့ပြီး အရောင်းအဝယ်စနစ်နဲ့ လှမ်းပို့တာတွေကိုလည်း သူ လုံးဝ လက်မခံပါဘူ၊ အခု သူ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါလည်း လုံးဝ မသိတော့ဘူး" ဟု ဆို၏။

အခန်း ၄၉၇ ပြီး။