အခန်း ၄၃၁

အခန်း (၄၃၁)

လွန်ခဲ့သောတစ်လခန့်ကပေ။

ကျောက်တိုင်းပြည်၏ နယ်နိမိတ်မျဉ်းအတွင်း၌ ဖြစ်လေ၏။

ရှောင်ရှီနှင့်ပိုင်ချီတို့သည် ကျောက်တိုင်းပြည်၏ အဓိကပြည်နယ်ကြီးနှစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရရှိထားပြီးဖြစ်လေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်ရှီနှင့်ပိုင်ချီတို့၏ အမြင်တွင်မူ ဤတိုးတက်မှုအခြေအနေမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှေးကွေးလွန်းနေချေပြီ။

ထို့အပြင် တိုက်ပွဲများဆက်လက်ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်တိုင်းပြည်၏ တပ်မတော်က အံ့မခန်းဖွယ်ရာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ပြသလာပြီး ပြန်လည်တွန်းလှန်နိုင်မည့် အရိပ်အယောင်များပင် ဖျော့တော့စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ဤအခြေအနေက ရှောင်ရှီနှင့်ပိုင်ချီတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အချိန်ဆွဲ၍မရတော့ကြောင်း အရေးတကြီး ခံစားလာရစေလေသည်။

ရှာဟောက်နန်က ချီတိုင်းပြည်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး တားဆီးဟန့်တားထားသော်ငြားလည်း သူဦးဆောင်သော ငါးသိန်းသောတပ်မတော်ကြီးမှာ အင်အားအကြီးမားဆုံးဖြစ်သည့် ချီတိုင်းပြည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အဆုံးစွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေခဲ့ပေသည်။

ထို့အပြင် ချူနယ်မြေအတွင်းရှိ မြို့တိုင်းက ကာကွယ်ရန်လွယ်ကူပြီး တိုက်ခိုက်ရန်ခက်ခဲသော မြို့များမဟုတ်ကြချေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရှာဟောက်နန်အတွက် ပို၍အခက်တွေ့လာရလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိတို့ဘက်မှ အသာစီးရနေမှုမှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် လုံလောက်မှုမရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ရှီနှင့်ပိုင်ချီတို့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် တပ်မတော်ကို ဟန်ကုတောင်ကြားလမ်းမှနေ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။ ပိုင်ချီက တပ်တစ်တပ်ကိုဦးဆောင်ကာ ရွှေဟော်မြို့တော်ကို ကာကွယ်စောင့်ကြပ်မည်ဖြစ်ပြီး ရှောင်ရှီကမူ တပ်မတော်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျဦးဆောင်ကာ မြို့များကို ရှေ့ဆက်တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချီက ရွှေဟော်မြို့တော်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ရှောင်ရှီတပ်မတော်၏ နောက်ကျောကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သရွေ့ ရှောင်ရှီအနေဖြင့် ကျောက်တိုင်းပြည်အပေါ် လုံလောက်သောဖိအားများ ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်ချီသည် ထိုအမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် သူက ရွှေဟော်မြို့တော်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်နိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကတိကဝတ်စာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့လေ၏။

ကျောက်တိုင်းပြည်က ရှောင်ရှီ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် လီမုကို ဦးဆောင်စစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ပိုင်ချီကို တိုက်ခိုက်ရန် တပ်မတော်တစ်ရပ်ကို စေလွှတ်လိုက်လေတော့သည်။

လီမုသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏စစ်ရေးဗျူဟာများက လုံးဝအားနည်းခြင်းမရှိပေ။ ပိုင်ချီနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အင်အားမျှတနေပြီး သူက မည်သည့်အခါမျှ အသာစီးအပေးမခံခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်ပင် သူ၏မြို့ရိုးဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှု ပြင်းထန်ပုံမှာ ပိုင်ချီ၏တစ်သက်တာတွင် တွေ့မြင်ရခဲသော အရာမျိုးဖြစ်လေ၏။

ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း ပိုင်ချီတစ်ယောက် ကောင်းစွာအိပ်စက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူက ဗျူဟာများကို စဉ်းစားတွေးတောရင်း သန်းခေါင်ယံအချိန်များတွင် မကြာခဏ လမ်းလျှောက်နေတတ်လေသည်။

ပိုင်ချီ၏အမြင်တွင် သူသည် မြို့တံခါးများကို ကာကွယ်ရုံသာမကဘဲ ခံစစ်မှနေ၍ တိုက်စစ်အဖြစ်သို့ပါ ပြောင်းလဲပစ်ရမည်ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် ပိုင်ချီ၏လက်အောက်ရှိ ဧည့်အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဗျူဟာတစ်ခုကို အကြံပြုလာလေ၏။

ဤဧည့်အကြီးအကဲမှာ မိစ္ဆာဖြူဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည်။ ယခင်က တပည့်တစ်ဦး၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရကာ မိစ္ဆာဖြူဂိုဏ်းမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး ပိုင်ချီထံတွင် ခိုလှုံခဲ့ရသူဖြစ်ပေသည်။ ပိုင်ချီက သူ့ကိုကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး မိစ္ဆာဖြူဂိုဏ်းကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့လေသည်။

ဤဂိုဏ်းချုပ်က အလွန်တရာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို အကြံပြုလာခဲ့လေ၏။

ယင်းနည်းလမ်းက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသနည်းဆိုလျှင် ပိုင်ချီပင်လျှင် တွေဝေသွားရချေပြီ။

လက်ရှိတွင် ပိုင်ချီတပ်စွဲထားသော ရွှေဟော်မြို့တော်သည် သာမန်မြို့တစ်မြို့ မဟုတ်ပေ။

ကောလာဟလများအရ ရှေးခေတ်ကာလများက ရွှေဟော်မြို့တော်သည် မရဏလောကသို့ဝင်ရောက်ရာ မြေပြင်ဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်ဟုဆိုကြလေ၏။

သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများစစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ယင်းကိုအုပ်ချုပ်သော မရဏနတ်ဘုရား ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး မရဏလောက၏ နိယာမများမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားကာ မရဏလောကမှ မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်များ ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်လာတတ်ပေသည်။

အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကြာတိုင်း မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်များက သတ်မှတ်ထားသော အမှတ်တစ်ခုအထိ စုစည်းမိသွားသောအခါ ၎င်းတို့က မြို့၏မြေပြင်ကို လောင်ကျွမ်းအက်ကွဲစေပြီး မြေအောက်မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာတတ်လေသည်။

သို့သော် သာမန်အားဖြင့် အကြောင်းအရာတိုင်းတွင် အကျိုးဆက်ဟူသည်ရှိစမြဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမများကလည်း ဤကဲ့သို့သော မျှတမှုမျိုးဖြင့်သာ လည်ပတ်နေကြပေသည်။

သို့ဖြစ်၍ ကောလာဟလများအရ ဤမြို့၏အောက်ခြေတွင် ဝိညာဉ်နက်ရေကန်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြလေ၏။

မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုစည်းလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်နက်ရေကန်ထဲရှိရေများက အဆက်မပြတ် အငွေ့ပျံသွားပြီး ရွှေဟော်မြို့တော်၏ ဒေသန္တရနိယာမများ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်စင်မသွားဘဲ စုရုံးနေတတ်ပေသည်။

မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်များ ဒေါသတကြီးထွက်ပေါ်လာမည့်အချိန်တွင် ဝိညာဉ်နက်မိုးရေများက မိုးအဖြစ် ရွာသွန်းချလာကာ မီးကိုငြိမ်းသတ်ပေးရုံသာမက မြေကြီးကိုပါ အာဟာရဖြည့်တင်းပေးလေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှေဟော်မြို့တော်တွင် ရာသီဥတုလေးမျိုးဟူ၍ မရှိဘဲ မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်များ မြေအောက်မှထွက်ပေါ်လာမည့်အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော နွေရာသီနှင့် ဝိညာဉ်နက်မိုးရေများ ရွာသွန်းပြီးနောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆောင်းရာသီဟူ၍သာ ရှိလေတော့သည်။

ယင်းနှစ်ခုကြားတွင် အလွန်တရာ သိမ်မွေ့နက်နဲသော ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားပေသည်။

လက်ရှိရွှေဟော်မြို့တော်တွင် မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်များ စုစည်းနေပြီး မြို့တွင်းအပူချိန် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာနေသော်လည်း ဝိညာဉ်နက်မိုးရေ ရွာသွန်းရန် အနည်းဆုံး သုံးလခန့် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် မိစ္ဆာဖြူဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ဂိုဏ်းတွင် ရှေးခေတ်ကာလမှစ၍ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုရှိပြီး ထိုဝင်္ကပါက မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်ကို အချိန်မတိုင်မီ ထွက်ပေါ်လာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုလာလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤဝင်္ကပါက ရွှေဟော်မြို့တော်၏ နိယာမများကို ခေတ္တမျှ သက်ရောက်မှုရှိစေမည်ဖြစ်ပြီး မရဏဝိညာဉ်ခွဲထွက်မီးတောက်များ စတင်လောင်ကျွမ်းပြီး ခုနစ်ရက်အကြာမှသာ ဝိညာဉ်နက်မိုးရေကို ရွာသွန်းစေမည်ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမှော်ဝင်္ကပါအတွက် ရွှေဟော်မြို့တော်ရှိ ပြည်သူခုနစ်သိန်းလုံး၏ သွေးဖြင့်ပူဇော်သက္ကာယပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေချေပြီ။

ဤအချက်က ပိုင်ချီကို အလွန်တွေဝေသွားစေခဲ့လေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသာမန်ပြည်သူ ခုနစ်သိန်းလုံးမှာ အပြစ်ကင်းစင်သူများ ဖြစ်နေကြပေသည်။

သို့သော် အဆုံးသတ်တွင်မူ...

ချင်တိုင်းပြည်၏ အာဏာစက် လွှမ်းမိုးနိုင်ရေးအတွက်။

ဆီးနှင်းမင်းသားနှင့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်တို့၏ ယုံကြည်မှုကို မဖျက်ဆီးမိစေရန်အတွက် ပိုင်ချီသည် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေတော့သည်။

ချင်တိုင်းပြည်မှ စစ်သည်သိန်းပေါင်းများစွာက ဤမှော်ဝင်္ကပါကို အတူတကွ တည်ဆောက်ခဲ့ကြလေ၏။

ချင်တိုင်းပြည်တပ်မတော်သည် ဤမှော်ဝင်္ကပါ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိရှိကြဘဲ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအမိန့်များကို လိုက်နာရန်သာ သိရှိထားကြပေသည်။

မှော်ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်ချီသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန်အတွက် သူ၏တပ်မတော်ကို မြို့ပြင်သို့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးနောက် မိစ္ဆာဖြူဂိုဏ်းချုပ်က မိစ္ဆာဖြူဂိုဏ်းတပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ တစ်မြို့လုံးရှိလူများကို သွေးဖြင့်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်လေတော့သည်။

မြို့တွင်းမှ ငိုကြွေးအော်ဟစ်သံများကို မှော်ဝင်္ကပါက ဖုံးကွယ်တားဆီးထားပေးလေ၏။

ပြည်သူခုနစ်သိန်းလုံးမှာ သွေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြို့အနှံ့ စီးဆင်းသွားပြီးနောက် ဧရာမမှော်ဝင်္ကပါ၏ အက္ခရာစာသားများအတွင်း၌ စုစည်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် ပိုင်ချီသည် သူ၏ကျောဘက်ရှိ ရွှေဟော်မြို့တော်အတွင်း၌ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိရှိသော်ငြား မည်သည့်ခံစားချက်ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းမရှိခဲ့ချေ။

ဤအရာအားလုံးက ချင်တိုင်းပြည်၏ အာဏာစက်လွှမ်းမိုးရေးအတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မှော်ဝင်္ကပါ ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ပိုင်ချီလက်အောက်ရှိ စစ်သည်ငါးသိန်းတို့ မြို့ထဲသို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်မူ လူတိုင်းပျောက်ကွယ်နေသည်ကိုသာ တွေ့မြင်လိုက်ရပြီး တစ်မြို့လုံးက တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသော မြို့ပျက်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

စစ်သည်များအနေဖြင့် မြို့ထဲတွင် အမှန်တကယ် မည်သည့်အရာဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်ကို မသိရှိခဲ့ကြချေ။

နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် ပိုင်ချီသည် မြို့ကို ဆက်လက်ကာကွယ်နေခဲ့ပြီး လီမုကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏တပ်မတော်ကိုပင် ဦးဆောင်ထွက်ခွာခဲ့သေး၏။

သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် ပိုင်ချီက အရေးနိမ့်ဟန်ဆောင်ကာ မြို့ထဲသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလာခဲ့လေသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရွှေဟော်မြို့တော်သည် ဆက်လက်၍ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့်အလား ဖြစ်လာလေ၏။

တစ်မနက်တွင် ကင်းထောက်များထံမှ ရွှေဟော်မြို့ရိုးပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်မျှမရှိတော့ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့လေသည်။

လီမုက သူ၏တပ်ဖွဲ့များကို ရွှေဟော်မြို့တော်၏ မြို့ရိုးအောက်ခြေသို့ အလျင်အမြန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့လေ၏။

တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားသော မြို့တံခါးများမှလွဲ၍ မြို့ရိုးများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေပြီး ပိုင်ချီက မြို့ကိုစွန့်ခွာကာ ထွက်ပြေးသွားသည့်ပုံ ပေါက်နေပေသည်။

"စစ်သူကြီး... ကျွန်တော်တို့ မြို့ထဲဝင်ကြမလား" ဟု ဒုတိယစစ်သူကြီးက လီမုကို မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

လီမုက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး တွေဝေစွာဖြင့် "ဒီကိစ္စက သိပ်ကိုသံသယဖြစ်စရာကောင်းနေတယ်။ မြို့ထဲမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုခုရှိနေမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်"

"စစ်သူကြီးက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်လွန်နေတာဖြစ်မယ်" ဟု ချန်ရှန့်ကျယ်က ပြုံးကာဆိုလေ၏။ "ရွှေဟော်မြို့တော်ရဲ့ မြို့ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါက အရင်ကတည်းက အားနည်းနေခဲ့တာ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် ဝင်္ကပါက ကျိုးပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလေ။ ပိုင်ချီရဲ့တပ်မတော် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတာကိုတော့ ထည့်ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ သူသာမထွက်သွားဘူးဆိုရင်တောင် ငါးရက်အတွင်း ဒီမြို့ကိုဖြိုခွဲနိုင်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်။ သူက ဆက်နေမယ့်အစား အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဆုတ်ခွာသွားတာဖြစ်မယ်။ ဒါမှ သူရဲ့ခံစစ်စည်းတွေကို ပြန်လည်စုစည်းနိုင်မှာကိုး"

"ဟုတ်ပါတယ် စစ်သူကြီး။ ကျွန်တော်တို့ ရွှေဟော်မြို့တော်ကို အမြန်ဆုံးပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီး အောင်ပွဲကို ဆက်လက်အရယူသင့်တယ်။ လောလောဆယ် ဟန်ကုတောင်ကြားလမ်းမှာ ရှောင်ရှီပေးနေတဲ့ ဖိအားက သိပ်ကိုကြီးမားလွန်းနေတယ်" ဟု အခြားဒုတိယစစ်သူကြီးတစ်ဦးက ဝင်ရောက်ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် လီမုက "တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး သတိဝီရိယထားကြ။ မြွေရှည်ကြီးဝင်္ကပါပုံစံနဲ့ မြို့ထဲကိုဝင်မယ်။ တစ်ခုခုထူးခြားတာနဲ့ ချက်ချင်းပြန်ဆုတ်ခဲ့" ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေ၏။

"အမိန့်အတိုင်းပါ စစ်သူကြီး"

စစ်သူကြီးအသီးသီးက တစ်သံတည်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြပေသည်။

လီမုသည် မြို့တံခါးများကို ဝင်တိုက်ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ရွှေဟော်မြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ၏တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်လိုက်လေတော့သည်။

လူသူကင်းမဲ့နေသော အထီးကျန်ဆန်မှုကို ကြည့်ရင်း လီမု၏မျက်မှောင်များ ကျုံ့ဝင်သွားလေ၏။

ရွှေဟော်မြို့တော်က ပြည်သူတွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ။

ဘာလို့ လူတစ်ယောက်မှ မရှိတော့တာလဲ။

သူတို့အားလုံးကို ပိုင်ချီက နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်တာများလား။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ပိုင်ချီက ဤပြည်သူအားလုံးကို ဘာလုပ်မည်နည်း။ သူက သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် ကလေးငယ်များကိုပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။ ဤသည်က သာမန်ယုတ္တိဗေဒထက် များစွာကျော်လွန်နေချေပြီ။

"စစ်သူကြီး... ဒီမြို့က ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ လူတွေရော ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ" ဝမ်ချန်းအမည်ရှိ ဒုတိယစစ်သူကြီးက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလာလေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ငါလည်းမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုက ပိုင်ချီ တကယ်ပဲ ထွက်သွားပြီဆိုတာပဲ"

လီမုက ခေါင်းယမ်းလိုက်လေ၏။

"ရွှေဟော်မြို့တော်မှာ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာတစ်ခုခုရှိနေပုံမပေါ်ဘူး။ တပ်မတော်တစ်ခုလုံးကို တစ်ရက်အနားယူဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်။ မနက်ဖြန် ငါတို့ဆက်ချီတက်ကြမယ်"

"အမိန့်အတိုင်းပါ စစ်သူကြီး"

သတင်းပို့သမားက အမိန့်ကို ဆင့်ကဲပေးပို့လိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် လီမု၏ တပ်မတော်တစ်ခုလုံး ရွှေဟော်မြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြလေတော့သည်။

ထိုသို့ ကျောက်တိုင်းပြည်တပ်မတော်က တပ်စွဲရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်...

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဝုန်းဟူသော ကျယ်လောင်သည့်အသံကြီးနှင့်အတူ မြို့တံခါးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပိတ်ကျသွားပြီးနောက် သွေးကဲ့သို့နီရဲနေသော မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုက ရွှေဟော်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ရွှေဟော်မြို့တော်အတွင်းရှိ အပူချိန်က လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာချေပြီ။