အခန်း ၄၃၉

အခန်း (၄၃၉)

ရှောင်မို ချင်တိုင်းပြည်၏ နန်းမြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ မသိလိုက်မသိဘာနှင့်ပင် ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤကာလအတွင်း နန်းတွင်းအမတ်များစွာနှင့် ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုကြီးများက ရှောင်အိမ်တော်နှင့် ဆီးနှင်းမင်းသားအိမ်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်လိုခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ရှောင်မိုနှင့်ရှောင်ရှီတို့ သားအဖနှစ်ဦးစလုံးက ဧည့်သည်များကို တံခါးပိတ်ကာ မည်သူ့ကိုမျှ လက်ခံတွေ့ဆုံခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ရှောင်မိုက သူ၏ကျောက်စိမ်းအမိန့်ပြားကို အသုံးပြုကာ ချင်စီယောင်နှင့် မိဖုရားကြီးရှီတို့ထံသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် နန်းတော်အတွင်းသို့ မကြာခဏ ဝင်ထွက်လေ့ရှိလေ၏။

မိဖုရားကြီးရှီ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေမှာ တစ်နေ့တခြား ပို၍ပို၍ ဆိုးရွားလာနေခဲ့ပေသည်။

ချင်စီယောင်က မိဖုရားကြီးရှီအတွက် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဆေးကြိုပေးကာ ဆေးတိုက်ပေးနေခဲ့ပြီး မိဖုရားကြီးရှီကလည်း ဆေးလုံးအမျိုးမျိုးကို မှီဝဲနေခဲ့သော်ငြားလည်း။

လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးရန် နီးကပ်လာချိန်တွင် နတ်ဆေးပင်ဖြစ်လင့်ကစား အသုံးဝင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိဖုရားကြီးရှီက နေ့စဉ် ဆေးသောက်ရာတွင် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်စွာ ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ပြီး ချင်စီယောင်နှင့်အတူ ခြံဝင်းအတွင်း၌ မကြာခဏ လမ်းလျှောက်ထွက်လေ့ရှိလေသည်။

မိဖုရားကြီးရှီ၏ စိတ်ကူးများကို ရှောင်မိုက နားမလည်ဘဲ မနေခဲ့ပေ။

မိဖုရားကြီးရှီကိုယ်တိုင်ကလည်း ထိုဆေးများမှာ အသုံးမဝင်တော့ကြောင်းကို သိရှိထားသော်ငြား ယခုအချိန်တွင် ချင်စီယောင်က သူမကိုကုသရန် ပို၍ကြိုးစားလေလေ သူမကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ချင်စီယောင်၏ ရင်ထဲ၌ အပြစ်ရှိသလိုခံစားရမှုများ ပို၍လျော့နည်းသွားလေလေ ဖြစ်မည်ဆိုသည်ကို သူမက ပို၍ပင် ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

နန်းတော်သို့ သွားရောက်ခြင်းမှလွဲ၍ ရှောင်မိုက ကျန်အချိန်များကို သူ၏မယ်တော်နှင့် အတူနေပေးခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်ရှီနှင့်အတူ စစ်ရေးကိစ္စများကို ဆွေးနွေးခြင်းတို့ဖြင့်သာ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့လေသည်။

နယ်စပ်ဒေသရှိ စစ်ပွဲကြီးမှာ လုံးဝပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

နယ်စပ်စစ်မြေပြင်ထံမှ သတင်းစကားပါသော ဓားပျံများက ရှောင်မင်းသားအိမ်တော်သို့ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ရောက်ရှိလာနေခဲ့လေ၏။

သူတို့သားအဖနှစ်ဦးက စစ်ပွဲ၏ အနာဂတ်တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှု အခြေအနေများကို အတူတကွ တွက်ချက်ခန့်မှန်းကာ တုံ့ပြန်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်လေ့ရှိကြပေသည်။

ရှောင်မို မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဤအချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် နန်းမြို့တော်တစ်ခုလုံး၌ ဂနာမငြိမ်မှုများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

"အိမ်ရှေ့မင်းသားနေရာကို ဘယ်သူက ဆက်ခံမလဲ" ဆိုသည့်အချက်က လူတိုင်း၏ အဓိကစိုးရိမ်ပူပန်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ပထမမင်းသားနှင့် ဒုတိယမင်းသားတို့ နှစ်ပါးစလုံး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၌ အခြားသော သားတော်များ မရှိတော့ချေ။

လက်ရှိဖြေရှင်းနည်းမှာ တော်ဝင်မိသားစု၏ ဝမ်းကွဲများထဲမှ တစ်ဦးဦးကို ရွေးချယ်ကာ မွေးစားသားအဖြစ် ခေါ်ယူရန်သာ ရှိတော့ပေသည်။

တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ဤကိစ္စရပ်ကြောင့်ပင် နန်းတွင်းတစ်ခွင်လုံးမှာ အလွန်တရာ ဆူညံသက်ဝင်နေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

အမတ်များစွာက မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်မည့်အစား မည်သည့်မြို့စားမင်းများ၏ အမွေဆက်ခံသူများက ထူးချွန်ထက်မြက်ကြောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် အမြန်ဆုံး မွေးစားသင့်ကြောင်း ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ထံသို့ ပူးပေါင်းအဆိုပြုနေခဲ့ကြလေသည်။

ဤအမတ်များပင်လျှင် ဤမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်ဖြစ်ရာ ချင်တော်ဝင်မိသားစု၏ သွေးဝေး မျိုးနွယ်များဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ချေ။

မည်သူကများ သူတို့၏သားဖြစ်သူကို နန်းတော်အတွင်း၌ မွေးစားခံရစေချင်သည့်ဆန္ဒ မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

ဥပဒေအရဆိုရလျှင် မွေးစားခံရပြီးနောက် သားဖြစ်သူနှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိတော့မည်ဖြစ်သော်ငြားလည်း ယင်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးသားအရင်းအချာပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် သူတို့အတွက် သေချာပေါက် အကျိုးအမြတ်များ ရှိလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

အချိန်တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချင်တိုင်းပြည်ရှိ လူတိုင်းမှာ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြလေတော့သည်။

တစ်နေ့တွင် ကျန်းရိ၊ ပိုင်လီရှီနှင့် ကျန်းရှူတို့က ဆီးနှင်းမင်းသားအိမ်တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြပြီး ရှောင်မို၏ ရည်ရွယ်ချက်က မည်သို့ရှိသနည်းဆိုသည်ကို မေးမြန်းလိုခဲ့ကြလေ၏။

ရှောင်မိုက မည်သူ့ကို ထောက်ခံအားပေးသည်ဖြစ်စေ ထိုသူကိုသာ သူတို့သုံးဦးကလည်း ထောက်ခံမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြလေသည်။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း နန်းတွင်းရှိ လူအများအပြားမှာ ဆီးနှင်းမင်းသားရှောင်မိုနှင့် ကျန်းပေမင်းသားရှောင်ရှီတို့၏ အတွေးအမြင်များကို အလွန်အမင်း အလေးထား စိုးရိမ်နေကြပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသားအဖနှစ်ဦး၏ စွမ်းဆောင်မှုများက အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လွန်းလှရာ သူတို့က အနာဂတ်အိမ်ရှေ့မင်းသား ရွေးချယ်မှုအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် ဩဇာလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

သို့သော်ငြား ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ရင်ထဲ၌ မည်သည့်အတွေးမျှ မရှိကြောင်း၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ လိုက်နာမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က မည်သူ့ကိုရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ သူက ကူညီထောက်ပံ့ပေးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်မို၏ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိဘဲနေမည်ဆိုသည်မှာတော့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။

လက်ရှိအချိန်တွင် ချင်တိုင်းပြည်က အလွန်တရာ အရေးကြီးသော ကာလတစ်ရပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး ညီညီညွတ်ညွတ် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေချိန်ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ အိမ်ရှေ့မင်းသားကိစ္စက လူအများကို ဂနာမငြိမ်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အမတ်များစွာက နဂါးနောက်လိုက်ခြင်း ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ရယူနိုင်ရန် အလောင်းအစားလုပ်ဖို့သာ တွေးတောနေကြလေ၏။

ရှောင်မိုက ရှောင်အိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး အနာဂတ်အိမ်ရှေ့မင်းသားလောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ဖခင်အမြင်က မည်သို့ရှိသနည်းဆိုသည်ကို မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

နန်းတွင်းရေးရာကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ဖခင်က သူသိထားသည်ထက် သေချာပေါက် ပိုမိုသိရှိနားလည်လိမ့်မည်ဟု ရှောင်မိုက ခံစားမိလေ၏။

"ရှောင်မို... မင်းဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို မင်းတွေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်တွေ သဘာဝကျကျ ရှိနေပြီးသားပါ။ ငါထင်တာမမှားဘူးဆိုရင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေလောက်ပြီ" ဟု ရှောင်ရှီက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေသည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လူတစ်ယောက်ရှိနေပြီ ဟုတ်လား" ရှောင်မိုက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေ၏။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပါပဲ။ မှန်လား မမှန်လားဆိုတာကတော့ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် သိရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက မသေခင်အချိန်လေးမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပြီး သိပ်ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားနေတတ်ကြတယ်လေ"

ရှောင်ရှီက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်မို၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ပေသည်။

"ဒါတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မင်းသွားပြီး ပြင်ဆင်ထားတာ ပိုကောင်းမယ်။ သန်ဘက်ခါလောက်ကျရင် ငါနဲ့အတူ မြောက်ပိုင်း လူသူကင်းမဲ့ဒေသကို မင်းလိုက်ခဲ့ရဖို့ ရှိတယ်"

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်ပါ လိုက်ခဲ့ဖို့ လိုလို့လား"

ဖခင်ဖြစ်သူက မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မြောက်ပိုင်း လူသူကင်းမဲ့ဒေသသို့ အမြန်ဆုံးပြန်သွားမည်ကို ရှောင်မို သိရှိထားလေသည်။ ချင်တိုင်းပြည် မြို့တော်၌ ယခုကဲ့သို့ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခြင်းကပင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

ရှောင်ရှီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးတက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ဆိုလေ၏။ "ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းမပါမဖြစ် သေချာပေါက်ကို လိုက်ခဲ့ရမှာပဲ"

"ခမည်းတော် သမီးတော့်ကို ခေါ်လိုက်တာလားဟင်"

ဆင့်ခေါ်ခံရပြီးနောက် ချင်စီယောင်က စာကြည့်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က တော်ဝင်အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးဖတ်ရှုနေခဲ့ပေသည်။

"စီယောင် ရောက်လာပြီပဲ" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သမီးဖြစ်သူ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းမော့၍ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ အစီရင်ခံစာများကို ပုတ်ပြရင်း ဆိုလေ၏။ "စီယောင်... ဒီကိုလာပြီး ခမည်းတော့်ကို ကိစ္စတချို့ ကူညီပေးပါဦး"

ချင်စီယောင်က သူမ၏ခမည်းတော်ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "သမီးတော်က ဘာများ ကူညီပေးလို့ရမှာမို့လို့လဲ"

"ဒီအစီရင်ခံစာတွေနဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ကူညီပေးဖို့ပေါ့" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သမီးဖြစ်သူအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်လေ၏။ "အရင်တုန်းက ဒီတိုင်းရေးပြည်ရာကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့အခါ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒုတိယအကိုတော်တို့က ကူညီပေးကြတယ်။ အခုတော့ ခမည်းတော် တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့လို့ မင်းကို ကူညီစေချင်တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ခမည်းတော်... စီယောင်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်လေ" ချင်စီယောင်က သူမ၏ခမည်းတော်ကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ "မိန်းကလေးတစ်ယောက်က တိုင်းရေးပြည်ရာကိစ္စတွေမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပါဝင်ပတ်သက်လို့ရမှာလဲ။ ဒါက နန်းတွင်းထုံးစံတွေနဲ့ နည်းနည်းများ ဆန့်ကျင်မနေဘူးလား"

"ငါကိုယ်တော့်ရဲ့ မဟာချင်တိုင်းပြည်မှာတော့ ငါကိုယ်တော်က အကြွင်းမဲ့အာဏာပဲ" ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်လေ၏။ "ဒီအစီရင်ခံစာတွေကို အရင်ဖတ်ကြည့်လိုက်၊ ပြီးရင် ဧကရာဇ်သုံး ကြက်သွေးရောင်စုတ်တံကို သုံးပြီး တိုက်ရိုက် မှတ်ချက်ရေးပေးလိုက်။ မင်း ဘယ်လောက်လုပ်နိုင်လဲဆိုတာကို ခမည်းတော် ကြည့်ချင်သေးတယ်"

"..."

ချင်စီယောင်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် တွေဝေမှုများ ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်စီယောင်မှာ အရိုအသေပေးလျက် "မှန်လှပါ ခမည်းတော်" ဟုသာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ရလေတော့သည်။

ခမည်းတော်၏ဘေးတွင် ထိုင်လျက် ချင်စီယောင်က တော်ဝင်အစီရင်ခံစာများကို စတင်စစ်ဆေးဖတ်ရှုလေ၏။

ဤအစီရင်ခံစာများတွင် စစ်ရေးကိစ္စများ၊ စိုက်ပျိုးရေးကိစ္စများ၊ အမတ်များအား ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခြင်း၊ အချင်းချင်း အပြစ်တင်စွပ်စွဲခြင်း စသည်တို့ ပါဝင်နေခဲ့ပေသည်။

ငယ်စဉ်ကတည်းက မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရမှုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ဗဟုသုတများစွာ ကြွယ်ဝသူဖြစ်ရာ ဤအစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးဖတ်ရှုရာတွင် သူမအနေဖြင့် လုံးဝ အကန်းဖြစ်မနေခဲ့ချေ။

စစ်ဆေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ချင်စီယောင်က အစီရင်ခံစာများကို သူမ၏ခမည်းတော်ထံသို့ စစ်ဆေးရန် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က ယင်းတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် မည်သည့်အရာများကို သူမ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြောင်း၊ သီးခြားအမတ်အချို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများက မည်သို့ရှိကြောင်းနှင့် မည်သည့်အစီရင်ခံစာများက အချိန်ကုန်ခံနေစရာမလိုဘဲ တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး ဘေးဖယ်ထားသင့်ကြောင်းတို့ကို ချင်စီယောင်အား ရှင်းပြပေးလေ၏။

နေလုံးကြီး တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်သွားပြီး ညနေခင်းအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်အထိ ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က အခြားအစီရင်ခံစာအထပ်လိုက်ကြီးကို သမီးဖြစ်သူထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်လေသည်။ "စီယောင်... ဒါတွေကိုပါ စစ်ဆေးဖို့ ယူသွားလိုက်ပြီး မနက်ဖြန်ကျရင် ခမည်းတော့်ကို လာပြလှည့်"

"မှန်လှပါ ခမည်းတော်"

ချင်စီယောင်က အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသည်ဟု ခံစားရသော်ငြားလည်း သူမ၏ခမည်းတော် တာဝန်ပေါ့ပါးစေရန်အတွက် မည်သည့်ညည်းညူမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ချင်စီယောင်က စာကြည့်ဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်အား ပြောဆိုနေသည့်အလား...

"ဒီကောင်မလေးက အမြဲတမ်း စာဖတ်ရတာနဲ့ စာရေးရတာကို မုန်းတီးခဲ့တာ။ အရင်တုန်းကဆိုရင် သူမကို ဒီလောက်များတဲ့ အိမ်စာတွေ အတင်းအကျပ် ပေးလိုက်ရင် ဆန္ဒပြပြီး ခုန်ပေါက်နေလောက်ပြီ။ အခုတော့ စကားတစ်ခွန်းတောင် မဟတော့ဘူးပဲ"

အခန်းကန့်လန့်ကာအနောက်ဘက်မှနေ၍ သူ၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော နန်းရင်းဝန်လီက ထွက်လာခဲ့ပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

စာကြည့်ဆောင်၏ အပြင်ဘက်ရင်ပြင်ထက်၌ နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူမလေးက တော်ဝင်အစီရင်ခံစာ အထပ်လိုက်ကြီးကို ပွေ့ချီလျက် သူမ၏အိပ်ဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားနေပေသည်။

နန်းရင်းဝန်လီက သူ၏အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီလား"

ချင်တိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်က သူ၏လက်များကို ဝတ်ရုံအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးတက်သွားလေတော့သည်။

"ဘာလို့ မဆုံးဖြတ်ရမှာလဲ"