အခန်း ၁၂၈၂

အခန်း (၁၂၈၂) ကြီးမြတ်မှုကိုရယူရာတွင် အသေးအဖွဲများကို ဂရုမစိုက်ခြင်း

မဟာကျင့်စဉ်ကိုရရှိပြီး ဝိညာဉ် ရတနာ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီက မတ်တပ်ရပ်ကာ တာအို ဗိမာန်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အပေါ်ယံအသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သရွေ့ ဆရာနှင့်တပည့် ဆက်ဆံရေး၏အစဉ်အလာ စည်းမျဉ်းများဖြင့် ချည်နှောင်မခံရစေရန် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက လိမ္မာပါးနပ်မှု ရှိကြ၏။

အဆုံးမဲ့သက်တမ်းရှိသော ရွှေမသေမျိုးတစ်ပါးအတွက်၊ မဟာကပ်ဘေး ကဲ့သို့သော အထူး အခြေအနေမျိုးနှင့် မရင်ဆိုင်ရပါက အချိန်ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

အကယ်၍ လင်းရွှီကျစ်က ယွင်မြောင်ကို အမှန်တကယ် သဘောမကျဘဲ သူ၏သင်ကြားမှုများကို ဆက်ခံရန် အခြား တပည့်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်လိုလျှင်ပင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော အရာများကို ဖြတ်သန်းကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် တာ့လော်မသေမျိုး တစ်ပါးအား ဆရာနှင့်တပည့် သံယောဇဉ်ဟု ခေါ်ဆိုသောအရာဖြင့် လွှမ်းမိုးရန်ကြိုးစားမည့်အစား ကလေးငယ်အသစ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှစ၍ လေ့ကျင့်ပေးရန်သာ ပို၍ လိုလားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်းယီ အနေဖြင့် ကပ်ဘေးကာလအတွင်းလိုအပ်သော တာဝန်များကို ကျေပွန်သရွေ့ သားသမီးဝတ္တရားဟုခေါ်ဆိုသော မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြသရန် မလိုအပ်ပေ။

"..."

သူက သူ၏ခါးရှိ အသက်မဲ့ဓား ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဤအစီအစဉ်က သူ၏ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ဆရာဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ မဟာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ အမည်ခံနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေရန် မလိုအပ်တော့သည့်နေ့ ရောက်လာပါက၊ လိုအပ်လျှင် သူက ခုတ်ပိုင်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဤအပြောင်းအလဲများကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက်၊ သူက ဤမဟာဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ဘယ်သောအခါမျှ တစ်သားတည်းဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှန်းယီ နားလည်သွားခဲ့၏။

မဟုတ်ပေ၊ သူတို့က မြင့်မြတ်ပြီးမာနကြီးသည့် မသေမျိုးမဟုတ်လော၊ လူသားသေမျိုးများ မဟုတ်ပေ။

သေမျိုးများအားလုံးက မသေနိုင်ခြင်းနှင့် တာအို အကြောင်းကို မေးမြန်းရှာဖွေကာ ထာဝရအသက်ကို လိုက်လံရှာဖွေကြသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှ၏။

သို့သော် ဤအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ မသေမျိုးတစ်ပါးဖြစ်လာရန်ထက် သာမန်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ရန်က ပို၍ ခက်ခဲကြောင်း ရှန်းယီ ရုတ်တရက်နားလည်သွားခဲ့သော်လည်း၊ သူက ကြိုးစားကြည့်ချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီက အသက်မဲ့ဓားကို သူ၏ လက်စွပ် ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုက်ရွှီ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

သူက သွားလေရာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးသခင်ရှန်း ဟု အခေါ်ခံခဲ့ရသောကြောင့်၊ ထိုဟန်ဆောင်မှုများထက်ဖျောက်ဖျက်၍မရနိုင်သော သူရဲကောင်းဆန်သည့် စိတ်ဓာတ်ကိုမြတ်နိုးတန်ဖိုးထားကာ၊ နှင်းကဲ့သို့ဖြူစင်သောအဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး ဓားတစ်လက်ကိုကိုင်ဆောင်ကာ မြင်းတစ်ကောင်ကိုစီးရန် တစ်ခါက အိပ်မက်မက်ခဲ့ဖူးသည်။

ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်..

ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူထားသော တပည့်တစ်စုက သူတို့၏လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်ကာ သူတို့ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

စီနီယာအစ်မ ယိုယောင်ကို ဆုံးမရန် မဟာဆရာသခင် ကိုယ်တိုင် ခိုင်ယွမ်စီရင်စုသို့ ရောက်ရှိလာသည့် မြင်ကွင်းက ဤလင်းရွှီဂူ တပည့်အုပ်စုကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

အကယ်၍ ယခင်က သူတို့က အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီ ထံမှ အမိန့်စာကို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် လိုက်နာခဲ့ကြလျှင်၊ ယခုအခါ တပည့်များအားလုံး၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုသေလေးစားမှု အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

ယခုအခါ ဤအစစ်အမှန်အရှင်က အမှန်တကယ်ပင် ဂျူနီယာဆရာဦးလေး တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူ၏လုပ်ရပ်များက လင်းရွှီဂူ တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုနေသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။ တစ်ချိန်က ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ပေါ်ရှိ ဤမြေကွက်ငယ်လေးပင်လျှင် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အခြား စီနီယာများ၏ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲမှုကို လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူတို့၏ ဤမျိုးဆက်က ချင်းကွမ်းဂူ နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"တပည့်တို့က ဆရာဦးလေး ထိုက်ရွှီ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

"..."

ရှန်းယီက ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်၏။

သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တာအို ကျမ်းစာ နှစ်စောင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းတို့အနက် တစ်ခုမှာ အထက်သူတော်စင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျိုးဆက်မှ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သော အသက်မဲ့ဓား နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ချင်းရှင်းနယ်ပယ် ဟု ခေါ်သည်။

၎င်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ပါက သူ၏နောက်ဆုံး လိုအပ်နေသော အစိတ်အပိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံသွားစေပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်းယီ၏အာရုံစိုက်မှုက အခြား ကျမ်းစာ တစ်ခုအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေခဲ့၏။

[ဒုတိယအဆင့်။ ကျောက်စိမ်းချန်ရတနာ အမိန့်စာ : မစတင်ရသေး]

ဤသည်မှာ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ နောက်ဆုံး ခြေလှမ်းပင်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း များကို သွန်းလောင်းထည့်လိုက်ခြင်းဖြင့်၊ ရှန်းယီက ၎င်းကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့၏။

တာအိုက ငါးဆယ်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုက လွတ်မြောက်သွားသည်။

ထိုလွတ်မြောက်သွားသော တစ်ခုက လောကကြီး၏ဥပဒေသများ အားလုံးအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထိုထူးခြားသော တည်ရှိမှုများကိုစူးစမ်းလေ့လာရန်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဤ တစ်ခု၏ထိပ်ဖျားကို အရိပ်အယောင်မြင်တွေ့နိုင်ရန် လမ်းပြပေးခဲ့၏။

သူတော်စင်သုံးပါးနှင့် ဧကရာဇ်ငါးပါး ပင်ဖြစ်စေ၊ အစစ်အမှန် ဗုဒ္ဓကိုးပါး ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့ ကောက်ချက်ချထားသော မဟာကျင့်စဉ်များက ဤရေခဲတောင်ကြီးကို ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားကြ၏။

ရှန်းယီက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လွတ်ဟာနေသော ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာသော အမျှင်ပေါင်းမြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ အခိုက်အတန့်အကြာတွင် ၎င်းတို့အနက်နှစ်ခုက သိမ်မွေ့စွာ လင်းလက်သွားရာ၊ ထိုမှိန်ပျပျအလင်းရောင်က သူ တစ်ချိန်က လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းကြောင်းများကို ကိုယ်စားပြုနေပုံရပြီး၊ မမြင်နိုင်သော အဆုံးသတ်ဆီသို့ ဆန့်ထွက်နေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူ၏တာအိုအသီးအပွင့် နှင့် ဓမ္မအသီးအပွင့်တို့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက်ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

ကပ်ဘေးစွမ်းအားဖြင့် စုစည်းထားလျှင်ပင်၊ ထိုနှစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် အသက်မရှိပေ။

လှုပ်ရှားသွားသည်မှာ ၎င်းတို့ မဟုတ်ဘဲ... သူကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်၏။

ရှန်းယီက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် သွေးထွက်လာသည်အထိ သူ၏နှုတ်ခမ်းကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ထားလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ မဟာ တာအို၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးဆောင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

တာအို လမ်းကြောင်း နှစ်ခုမှ အလင်းရောင်က အလွန် အလှမ်းဝေးလှ၏။ ၎င်းအတွင်းသို့ မိမိကိုယ်မိမိ ပို့ဆောင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၊ အနည်းငယ်သော အမှားအယွင်းတစ်ခုကပင် တာအိုအသီးအပွင့် ကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

အန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် လုံလောက်သော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏တာအိုအသီးအပွင့် နှင့် ဓမ္မအသီးအပွင့် တို့က ခွဲခြား၍မရသော တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့ကို အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန်အတွက် သူသည် နှစ်ဆလိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ကပ်ဘေး နှစ်သိန်း အပြည့်ပင်။

"ဟူး။"

ရှန်းယီက အသက်မဲ့ဓား ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဓားသွားပေါ်သို့ လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်လိုက်၏။ အကယ်၍ သူက ဤအရာထဲမှ ကပ်ဘေးစွမ်းအား ကို ထုတ်ယူနိုင်ပါက ကောင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

သူက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူ၏အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ရန် အချိန်မရောက်သေးပေ။ အကယ်၍ သူသာ တာအိုကို သက်သေပြရန် ကျရှုံးခဲ့ပါက၊ လူသားဧကရာဇ် အကြံပြုခဲ့သည့်အတိုင်း ပုန်းအောင်းနေရန် တောနက်တောင်နက်တစ်ခုကို သူ အမှန်တကယ် ရှာဖွေရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ကံကြမ္မာက သူ့ဘက်တွင်ရှိနေပြီး သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို ပြန်လည်မရရှိမီအထိ သူ့ကို ဘေးကင်းစွာ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးခဲ့လျှင်ပင်၊ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် အပြင်ဘက်လောကကြီးက မှတ်မိနိုင်စရာမရှိအောင် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

ရှန်းယီက သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို ချင်းရှင်းနယ်ပယ် နှင့် အသက်မဲ့ဓား ဆီသို့ ပြတ်သားစွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူက ခိုင်ယွမ်စီရင်စု ကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်သရွေ့ နတ်ဆိုး သက်တမ်း နှင့် ကပ်ဘေးစွမ်းအား တို့ကိုနောက်ဆုံးတွင် စုဆောင်းရရှိလာမည် ဖြစ်၏။

"ကျွတ်။"

တောင်ပိုင်းဧကရာဇ် နှင့် ရှန်းရွှီ ဘိုးဘေး တို့သည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမ အတွင်း အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း၊ နှစ်ဦးစလုံးက စကားမပြောရဲကြပေ။

ရန်သူများက ဝိုင်းရံထားပြီး သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တ၏ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း၊ မဟာတာအို၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ အခြား ကျင့်ကြံသူ မည်သူမဆိုတည်ငြိမ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။ ဥပမာအားဖြင့် ခိုင်ယွမ်စီရင်စု အတွင်းမုန်တိုင်းအချို့ကို ဖန်တီးရန် လူအနည်းငယ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။

ဤကျယ်ပြန့်သော အိမ်တော်မြေနေရာကြီးတွင် ၎င်းတို့ အနားယူနေသည်မှာ အတန်ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းသော လုပ်ရပ်က ကပ်ဘေး သုံးထောင်မှ ငါးထောင်အထိ ထွက်ပေါ်လာနိုင်လောက်မည်။

ထို့နောက်တွင်၊ မိမိတို့၏တာအို နှလုံးသား ကို နှစ်သိမ့်ရန်ကြီးမားသော ဖြောင့်မတ်မှုအတွက် အသေးအဖွဲချို့ယွင်းချက်များဆိုသော ဆင်ခြေကိုပင် အသုံးပြုနိုင်သေး၏။