← Chapters

အခန်း ၁၂၈၃

Vol. 129 Ch. 1283

အခန်း ၁၂၈၃

Vol. 129 Ch. 1283

အခန်း (၁၂၈၃) ကြီးမြတ်မှုကို ရယူရာတွင် အသေးအဖွဲများကို ဂရုမစိုက်ခြင်း ၂

ဒါပေမယ့် သူတို့သခင်က အဲဒီအကြောင်းကို တွေးတောင် မတွေးခဲ့ဘူး။

...

ချင်းကွမ်းတောင်

တာအိုဗိမာန်၏အဝင်ဝတွင် တပည့်များစွာ စီတန်းရပ်နေကြပြီး၊ မျက်လွှာချကာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြပေ။

ပို၍ ရဲတင်းသူများပင်လျှင် ဗိမာန်အတွင်းသို့ မျက်လုံးထောင့်များဖြင့်သာ ခိုးကြည့်ရဲကြသော်လည်း၊ မြင်ကွင်းကို ကွယ်ထားသော နံရံမြင့်များရှိနေသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရသော်လည်း၊ အတွင်း၌ဆရာဖြစ်သူ မည်မျှ ဒေါသထွက်နေမည်ကို လူတိုင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ကြ၏။

နှစ်ရက်တည်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင်။

ချင်းကွမ်းဂူမျိုးဆက်တစ်ခုလုံးက အမြဲတစေ ဂုဏ်ယူခဲ့ရသော အကြီးဆုံးတပည့်က ပထမဦးစွာ အရေးမပါသော တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန်ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး၊ ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေးနည်းလမ်းမျိုးဖြင့် မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းတပည့် နေရာကို ရယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့၏။

ဤကိစ္စမှာ လုံလောက်အောင် အရှက်ရစရာဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ၏အတိတ်က ဂုဏ်သတင်းက ထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးရှိ ဂိုဏ်းတူတပည့်များက ခန့်မှန်းချက် အမျိုးမျိုးထုတ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာမှစပြီး အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပါက ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် အကြီးဆုံးတပည့်က အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီကို မျက်နှာပြောင်တိုက်စွာတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြင့် တာအိုနယ်မြေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို အပြည့်အဝအတည်ပြုပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့ပါက နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

စကားပုံအရ အောင်နိုင်သူက ဘုရင်ဖြစ်လာပြီး ရှုံးနိမ့်သူက ဓားပြဖြစ်သွားသည်။

ထိုတောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူတွင် ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိသလို၊ သေသွားသော လူများက စကားမပြောနိုင်ပေ။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ဤအသေးအဖွဲကိစ္စများကို မည်သူမျှ ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ အများဆုံး အနေဖြင့် အရိပ်ထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ်လှောင်ပြောင်ရုံမျှသာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပိုမိုကြီးမားသော ပုံရိပ်အပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စီနီယာအစ်မ ယိုယောင် က ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်သွားပြန်သည်။ ထို့အပြင် သူမက လူအများ၏စောင့်ကြည့်ခြင်းခံနေရစဉ်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဆရာဦးလေး လင်းရွှီထံမှ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရကာ ဂိုဏ်းတူတပည့်အပေါ် ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီးရက်စက်သည်ဟူသော နာမည်ဆိုးကို ရရှိသွားခဲ့၏။

ထို မသေမျိုးအဘိုးအိုက ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တင်းကျပ်နေတာ တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်။

သို့သော် သူမ မည်သည့်ဆင်ခြေကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ စီနီယာအစ်မ ယိုယောင်၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုမိုက်မဲသော လှုပ်ရှားမှုများက နောက်ဆုံးတွင် ဤကိစ္စကိုပြန်လည်ကုစား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ပြောစရာဆွံအသွားစေသည့်အထိဖြစ်လေ၏။

"ပြတ်သားပြီးဉာဏ်ကောင်းတဲ့ စီနီယာအစ်မ က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ။"

"ဟူး..."

တပည့်များစွာက သူတို့၏ခေါင်းများကို အနည်းငယ်ပို၍ ငုံ့လိုက်ကြ၏။

ကျောက်စိမ်းကန် ဘိုးဘေး က အနောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကမ္ဘာမြေကိုတုန်လှုပ်စေသော သတင်းတစ်ခုက သူမ၏နားထဲတွင်တော့ မမျှော်လင့်ဘဲ အံ့သြစရာ မကောင်းပုံရပြီး၊ ကိစ္စရပ်များမှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

ကျားနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းဗောဓိသတ္တ နှင့် တန်းတူယှဉ်နိုင်သော ထိုက်ရွှီဆေးဧကရာဇ် အနေဖြင့် သူက တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင်မုန်တိုင်းများကို ဖန်တီးနိုင်ပါက၊ မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် သူအဘယ်ကြောင့် အနိုင်ကျင့်ခံနေရမည်နည်း။

ဗိမာန်အပြင်ဘက်ရှိ တပည့်များတွင် အတွေးအမျိုးမျိုး ရှိနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအို ဗိမာန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ခန်းမဆောင် အတွင်းတွင်။

ယိုယောင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်မှင်တက်စွာ ဒူးထောက်နေပြီး မျက်လုံးများက အာရုံလွင့်နေကာ အတွင်းဒဏ်ရာများကို ထိန်းချုပ်ရန်ပင် သတိမရတော့ဘဲ ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားသူတစ်ဦးနှင့် တူနေ၏။

"ထစမ်း။" ချင်းကွမ်းဇီက သူ့ရှေ့ရှိ သူတော်စင်သုံးပါးရုပ်တုများကို စိုက်ကြည့်နေရင်း အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"..." ယိုယောင်က တွေဝေစွာခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူမ၏ရတနာ သရဖူမှာ အနည်းငယ် စောင်းနေပြီး မူလက သပ်ရပ်စွာစီစဉ်ထားသော အပြာရောင် ပိုးသားဆံပင်များမှာ ပြေကျနေ၏။

"ငါက မင်းကို ထလို့ ပြောနေတယ်လေ"

ချင်းကွမ်းဇီ က ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုတ်တရက် ပါးရိုက်ချလိုက်သည်။

ယိုယောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။ သူမက မျက်နှာကို ဖုံးကာ ဆရာဖြစ်သူ၏ ဒေါသတကြီးမျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းမရအောင် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ကုန်းထကာ သူမ၏လက်သီးများကို စိုးရိမ်တကြီး ဆုပ်ထားလိုက်၏။

"မင်းကို ဝိညာဉ်ရတနာ ပေးသနားခဲ့ပြီး သမင်နတ်ဆိုးကို မင်းနောက်လိုက်ဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်၊ မင်းအတွက် အများကြီးအကြံအစည်တွေ လုပ်ပေးခဲ့တာ၊ အခုတော့ မင်းက ဒီလို မသေမရှင်အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားတာကို မြင်ရဖို့လား။"

ချင်းကွမ်းဇီ က သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ယိုယောင်က တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြိုလဲသွားသဖြင့် မျက်လုံးများတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေကာ တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ဆရာ၊ အဲဒီ လင်းရွှီ သူခိုးအိုကြီးက ကျွန်မကို မတရား လုပ်ခဲ့တာပါ"

"တိတ်စမ်း။" ချင်းကွမ်းဇီ က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ညင်သာစွာ ဆူပူလိုက်၏။

ရည်မှန်းချက်ရှိသော မည်သည့် တပည့်မဆို သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မည်သို့ပင် တွေးနေစေကာမူ သူတို့၏ပါးစပ်မှ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။

မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း တွင် အကြီးအကဲများကို မလေးစားခြင်းက အကြီးမားဆုံး တားမြစ်ချက် ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤစကားသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုမှာ ခိုင်ယွမ်စီရင်စု အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် လက်ရှိ ရှုံးနိမ့်မှုထက် ပိုမို ဆိုးရွားနိုင်ပေသည်။

ဤသည်က ယိုယောင်သည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ဖျက်ဆီးမည့် လမ်းကြောင်းကို စတင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ချင်းကွမ်းဇီ ၏ ယခင်က တင်းမာနေသော အမူအရာက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

ဤအကြီးဆုံးတပည့်၏ လမ်းကြောင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ချောမွေ့လွန်းခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းတူတပည့်များကိုအဝေးကြီး နောက်ကောက်ချန်ထားနိုင်ခဲ့ရုံသာမက၊ ကပ်ဘေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူမက အကျော်ကြားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ဖြစ်လာခဲ့၏။

ရှုံးနိမ့်မှုကို အလွန်အမင်းအာရုံစိုက်ခြင်းက ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းတွင် အားကုန်ထုတ်လုပ်စေနိုင်သော်လည်း လုံးဝစိတ်ပျက်အားငယ်မှုဆီသို့ လွယ်ကူစွာ ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။

"မင်းဦးလေးရဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမယ်။" ချင်းကွမ်းကျစ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းအတွက်တော့၊ အခုချိန်မှာ မင်းက ဒီမဟာကပ်ဘေးကို ပခုံးထမ်းတင်ထားသင့်တယ်။"

လင်းရွှီကျစ် ဘာတွေ အကြံအစည် ရှိနေလဲဆိုတာကို သူ သေချာပေါက် သိထားပြီးသား ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူက ယိုယောင် မထွက်ခွာမီ မြန်မြန်လုပ်ရန် သူမကို သတိပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုလူဆိုးအိုကြီးမှာ ခြေဗလာဖြစ်နေသဖြင့် ဘာကိုမှ မကြောက်ပေ။ ကပ်ဘေးအတွင်း လင်းရွှီဂူ၏ လက်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ၎င်းထက် ပိုဆိုးစရာဘာများ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

လမ်းဘေးက ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးခေါ်ယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ်သော အကျိုးအမြတ်လေးများရရှိအောင် ခွင့်ပြုပေးခြင်းက တန်ဖိုးရှိဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်းကွမ်းဂူကမူ ထိုကဲ့သို့ ခွင့်ပြု၍ မရပေ။ ယိုယောင်က အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထောင့်ပိတ်နေသူကို ရုတ်တရက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ပေသည်။

"မမေ့နဲ့၊ အဲဒါကို ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော သူက ခိုင်ယွမ်စီရင်စုကိုပဲ ယူထားနိုင်တာ။"

"မင်းမှာ စီရင်စုလေးခု ရှိနေတုန်းပဲလေ။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယိုယောင်က ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးမှုများ ပေါ်လာ၏။ "ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ အဲဒီနေရာအတွက် ကျွန်မမှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။"

"မင်းရဲ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်က စီရင်စုလေးခုကို ဆက်ထိန်းထားပါ၊ ဂုဏ်သတင်းဆိုတာ ပြန်လည်ရယူလို့ ရပါတယ်။ မမေ့နဲ့၊ မင်းက ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ ပုန်ကန်မှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တာဝန်ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို။"

"အဲဒီကောင်လေးအတွက် နောက်ထပ် စိတ်မပူနဲ့တော့။" ချင်းကွမ်းဇီ က ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ထွက်သွား၏။

"မင်းက မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီးတာနဲ့ သူ ဘယ်နှစ်နေရာပဲ သိမ်းပိုက်ထားထား၊ နောက်ဆုံးမှာ သူက မင်းရဲ့ရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ရမှာပဲ။ တကယ်တမ်း မင်း အာရုံစိုက်သင့်တာက လီရှန်း နဲ့ ချီရှန်း တို့ပဲ။"

ယိုယောင်က သူမဆရာ၏ စကားများကြောင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွား၏။

အမှန်ပင်

ထိုဘုန်းကြီးအုပ်စုက မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးတွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဤပေါက်ကွဲမှုက ဂိုဏ်းတူတပည့်များစွာ၏ ရင်ထဲတွင် တငွေ့ငွေ့လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ကာ ထွက်ပေါက်တစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

မည်သူက ဤကိစ္စကိုထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သနည်း၊ ထိုသူသည်သာလျှင် ညီအစ်ကိုများကို ဦးဆောင်မည့် ပုဂ္ဂိုလ်စစ်စစ်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဤနယ်မြေများကြား အရှုံးအမြတ်များဆိုသည်မှာ အသေးအဖွဲ ပြဿနာသာ ဖြစ်သည်။

"ဆရာ၊ အဲဒီ အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီက ဗောဓိဂိုဏ်း နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ ကျွန်မ သံသယရှိတယ်။"

ယိုယောင်က ယခင်ဖြစ်ရပ်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်သတိရလာပြီး ရှန်းယီက သူမ၏ ပထမဆုံး သံသယရှိသူ ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုဘုန်းကြီးအုပ်စုက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ တပည့်အချို့ကို သတ်ဖြတ်သွားသဖြင့် သူမ၏အာရုံစိုက်မှု လမ်းလွဲသွားခဲ့၏။

ယခု သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါက မသေမျိုးသုံးပါးဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ်နှင့် ထောက်ပံ့မှုမပါဘဲ ထိုသူခိုးက ပိုးကောင်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်တည်းနှင့် မည်ကဲ့သို့ဖြစ် ကိုးနှင့်ကိုးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်နည်း။

တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးက ဍုမေဏုတောင်၏ နယ်မြေဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချင်းကွမ်းအရှင်က သူမထံမှ နောက်ထပ် သက်သေအထောက်အထားများ မတောင်းဆိုတော့ဘဲ၊ ယင်းအစား နောက်သို့ အနည်းငယ်လှည့်ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "အကယ်၍ မင်းက ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရင်းနဲ့ တကယ့် ဆက်စပ်မှုတစ်ခုခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရင် မင်းက အဲဒါကို ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရလိမ့်မယ်၊ ငါ့ကို ရှင်းပြစရာ မလိုပါဘူး။"

"..."

ယိုယောင်က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွား၏။

သူမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး၊ ရတနာသရဖူကို တည့်မတ်ကာ သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို သပ်ရပ်အောင်လုပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဆရာဖြစ်သူကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဗိမာန်အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းရန် လှည့်ထွက်သွားသည်။

"စီနီယာအစ်မ။"

တပည့်များစွာက စီနီယာအစ်မ ထွက်လာသည်ကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေကြပြီး၊ တညီတညွတ်တည်းဂါရဝပြုရန် လျင်မြန်စွာ တန်းစီလိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် စိုးရိမ်တကြီး ပုံရိပ်တစ်ခုက အောက်ဘက်ရှိ ရှည်လျားသော လှေကားထစ်များမှ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာသည်။

"စီနီယာအစ်မ ယိုယောင်"

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က သူမအား စီနီယာအစ်မဟု ခေါ်ဝေါ်ရသည်ကို တဖြည်းဖြည်း ပို၍ အသားကျလာခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်များ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသဖြင့် ထူးခြားသော လေထုကို သတိမပြုမိခဲ့ပေ။

အောက်သို့ ဆင်းသက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက အလျင်စလို ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီနေရာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ အမူအရာကင်းမဲ့နေသော ယိုယောင်က သူ၏ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်၏။ "သေချာ နားထောင်။ မင်းက ငါနဲ့အတူ အလုပ်လုပ်ရင်မင်းကို အဲဒီနေရာ ပေးမယ်လို့ အစကတည်းက သဘောတူထားပြီးသားပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဘာလုပ်မယ်၊ ဘယ်လိုလုပ်မယ်ဆိုတာကို ငါကပဲ ဆုံးဖြတ်မှာ။"

"အခု မင်းလုပ်ရမှာက ဗောဓိဂိုဏ်းရဲ့ သူခိုးတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ငါ့ကိုကူညီတဲ့နေရာမှာပဲ အာရုံစိုက်ထားဖို့နဲ့ အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြောတာ ရှောင်ကြဉ်ဖို့ပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယိုယောင်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဘေးသို့တွန်းဖယ်ကာ တောင်အောက်သို့ စတင် ဆင်းသွားတော့၏။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က နေရာတွင်ပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး၊ သူ၏ အနောက်မှ လူများက သူ့ထံသို့ ထူးဆန်းသောအကြည့်များ ပို့နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နီရဲသွားသည်။

သူနှင့် ယိုယောင်အကြားရှိ အခြေခံ ကွာဟချက်ကို သူ သိထားသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးက သူ့ကို အနည်းငယ်တော့မျက်နှာသာ ပေးသင့်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လေသံဖြင့် သူ့ကို စကားပြောဆိုခြင်းက အသေးအဖွဲအစေခံတစ်ဦးကို ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ဤမဟာစုဝေးပွဲကြီးတွင် လင်းရွှီဂူ၏ ထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်သော သူ့ကို လွန်စွာ အထင်သေးလွန်းရာ ကျနေပါသည်။

သို့သော် ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

လင်းရွှီဂူ၏ ထိပ်တန်းတပည့်... ဆရာ ပြန်လာသည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် သူ့ကို စကားတစ်ခွန်းပင် ပိုမပြောချင်ခဲ့ရာ၊ အကယ်၍ အခြေအနေက ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက ထိပ်တန်းတပည့်အဖြစ် သူ ဘယ်နှစ်ရက် ဆက်နေနိုင်မည်နည်း။

စကားပုံအရ ပြင်ပပြဿနာတွေကို တွန်းလှန်ဖို့ဆိုလျှင် အရင်ဆုံးအတွင်းပိုင်းစည်းကမ်းကို လုံခြုံအောင် လုပ်ရမည်။

ကြီးကျယ်သော လုပ်ရပ်များကို ပြီးမြောက်ရန် အဘယ်အရာက ပိုအရေးကြီးသည်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်ရမည်။

အစစ်အမှန်အရှင် ယွင်မြောင်က အံများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကြိတ်ကာ အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသောရည်ရွယ်ချက်များ တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာခဲ့၏။

ထိုပိုးကောင်နတ်ဆိုး တပည့်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင်၊ သူ ဤမျှအရှက်ရဖွယ်ရာကို သည်းခံနေရမည်လော။

All Chapters