အခန်း ၁၂၈၆

အခန်း (၁၂၈၆) မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးက တပည့်တွေအတွက် ဘယ်သူက ရပ်တည်ပေးမှာလဲ

"..." လူအုပ်ကြီး သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး လူအတော်များများ၏မျက်နှာများထက်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းသောအရာများတွင် စမ်းသပ်မှုများစွာ ရောက်ရှိလာတတ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ဤစီနီယာအစ်ကို ထိုက်ရွှီမှာတော့ တကယ်ကို ကံဆိုးနေခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ စီနီယာအစ်မ ယိုယောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်၊ အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤဘုန်းကြီးတစ်စု၏ဝိုင်းရံခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရ၏။

သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောဗုဒ္ဓရတနာကိုပင် ဆင့်ခေါ်ထုတ်လာကြသေး၏။

"စီနီယာအစ်ကို စိတ်ချပါ၊ ဒီဘုန်းကြီးတစ်စု မြောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှာ သောင်းကျန်းခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူးဗျ" သူတို့က ဤသို့အော်ဟစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ တပည့်များစွာမှာ ထိုအလင်းတန်း၏အကွာအဝေးမှ အလိုအလျောက် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

အချို့မှာ သူတို့၏အကြီးအကဲများထံ သတင်းပို့ရန် အလျင်စလိုပြန်သွားကြပြီး ကျန်ရှိနေသူများမှာမူ တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားရန် အရှက်ရနေကြသဖြင့် အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်ကြကာ၊ သူတို့၏ အသစ်ရောက်ရှိလာသော စီနီယာအစ်ကိုအတွက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသည်။

"ဟူး"

ဗောဓိသတ္တအချို့က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားကြသည်။

သူတို့က အောက်ဘက်ရှိမြေပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွား၏။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးမှာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူက ကမ်းပါးစွန်းတွင်သာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြသသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဗောဓိသတ္တများ၏ မျက်ခွံများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ ယိုယောင်နှင့် လက်ရုံးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူပီပီ ဗုဒ္ဓရတနာကို မြင်တွေ့ရသော်လည်း တည်ငြိမ်နေနိုင်စွမ်း ရှိနေသေး၏။

"အစစ်အမှန်အရှင် ထိုက်ရွှီ၊ ခုခံဖို့ မကြိုးစားနဲ့ မင်း အသက်ရှင်လျက်ထွက်သွားနိုင်သေးတယ်... ငါတို့ကို အတင်းအကျပ်မလုပ်ခိုင်းနဲ့"

ဤစကားများက သူတို့ကပင်ယုံကြည်မှုများစွာ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့က သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်ရန်သာ ရောက်လာကြသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူတို့က အဆုံးတိုင်အောင်စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ဤကိစ္စနှင့် သူ့တွင် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့လျှင်ပင်၊ မဟာလွတ်လပ်ခြင်း သန့်စင်သောကမ္ဘာ ဗောဓိသတ္တ၏စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်ပြုရန်ဆိုသည်မှာ မည်သို့မျှမဖြစ်နိုင်ပေ။

စကားမဆုံးမီမှာပင် ဇင်တောင်ဝှေးပေါ်ရှိ ရွှေကွင်းများက တချွင်ချွင်မြည်ဟည်းသွားပြီး၊ စူးရှသော အသံလှိုင်းများကြောင့် လူတိုင်း၏မျက်နှာအမူအရာများ တွန့်လိမ်သွားကာ ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရာတွင်ပင် အလွန်အမင်းနှေးကွေးလေးလံသွားခဲ့သည်။

ဗုဒ္ဓအသံဖြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းဖြစ်သည်။

ဗောဓိသတ္တအချို့၏ လက်ထဲတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သောအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖော်ဆောင်နိုင်ရာ၊ အကယ်၍ မဟာလွတ်လပ်ခြင်းဆရာတော်ကသာ ကိုင်ဆောင်ခဲ့ပါက ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းပင် ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်လေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဇင်တောင်ဝှေးတစ်ခုလုံးက ဖြည်းညှင်းစွာတည့်မတ်လာပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ အဆတစ်ထောင်ခန့်ကြီးထွားလာကာ၊ ကောင်းကင်ယံတွင် တွဲလွဲခိုနေသော ကောင်းကင်ထောက်တိုင်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

လှိုင်းထန်နေသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊အဝေးတစ်နေရာတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော တပည့်များစွာမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်အဝေးသို့ ခုန်ထွက်သွားကြပြန်သည်။

ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူတို့က ရှန်းယီကို နှစ်သိမ့်စကားပြောဆိုရန်ပင် ပျင်းရိသွားကြပြီဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုစကားများမှာ အသက်ရှင်နေသူများအတွက်သာ ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ဤတိုက်ခိုက်မှုမှ အသက်ရှင်သန်ရန်မှာ မည်သူ့အတွက်မဆို အလွန်ခက်ခဲလှပေမည်။

အကယ်၍ ဤတောင်ဝှေးသာ ကောင်းကင်မျှော်စင်တောင်ပေါ်သို့ အမှန်တကယ်ကျရောက်သွားခဲ့လျှင်..

ခိုင်ယွမ်စီရင်စု တစ်ခုလုံးတွင် သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကျန်ရစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"..."

တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများကြားရှိ ရှန်းယီမှာ စူးရှသောဗုဒ္ဓအသံကြောင့်များစွာ ထိခိုက်မှုရှိပုံ မပေါ်ပေ။

သူက ခေါင်းကိုအနည်းငယ် မော့ကာ ကျဆင်းလာသော ဇင်တောင်ဝှေးကို ကြည့်နေ၏။

သူ၏အနောက်ဘက် လေဟာနယ်ထဲမှ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်အမျှင်များပြန့်ထွက်လာပြီး၊ သာမန်မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်အမိုးခုံးနီးပါးမြင့်မားသော ဧရာမ အရိပ်ရုပ်သွင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လှိုင်းထန်နေသော အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များမှာ မင်ရည်စွန်းထင်းနေသော မီးတောက်များအလား ဒေါသတကြီး တောက်လောင်နေပြီး ပျက်စီးခြင်း မီးတောက်များကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေရန် ယပ်ခတ်ပေးနေ၏။

"အနှစ်သာရ မရှိတဲ့အရာတွေ၊ ငါ့အတွက် ပြိုကွဲသွားစမ်း"

ဤဧရာမအရိပ်ကြီးက ကြီးမားသော်လည်း ခိုင်မာမှုမရှိကြောင်းကို ဗောဓိသတ္တအချို့က ချက်ချင်း သိမြင်နိုင်ကြပြီး၊ ၎င်းမှာ ထိုက်ရွှီတာအိုအသီးအပွင့်က တိုက်ရိုက်ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအတွက် မသင့်တော်ဘူးဟူသော အထင်အမြင်နှင့် ကိုက်ညီနေ၏။

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းရည်မှာ ဤမျှသာ ဆိုပါက၊ ဤတောင်ဝှေး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို အပြတ်ရှင်းရန် လုံလောက်သင့်သည်။

ဘုန်းကြီးများ၏မျက်နှာများထက်တွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အမည်းရောင်တိမ်တိုက် ပုံရိပ်ကြီးက ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မသဲကွဲသော လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဇင်တောင်ဝှေးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

တောင်ဝှေးကြောင့် လွင့်စင်သွားသင့်သော အမည်းရောင်တိမ်တိုက်က ပြင်းထန်စွာလှိုင်းထန်နေသော်လည်း တကယ်တမ်း ပြိုကွဲမသွားခဲ့ပေ။

၎င်းက ဇင်တောင်ဝှေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တောင်ဝှေး၏အဆုံးကို တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ခေါက်ချလိုက်၏။

ဘုန်း...

ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုက မျက်မြင်မရသော အသံလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ပြန့်နှံ့သွားရာ၊ ထွက်ပြေးနေသော တပည့်များကို ရပ်တန့်သွားစေပြီး၊ လေထဲရှိ ဗောဓိသတ္တများကို မှင်တက်သွားစေကာ၊ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ ကြက်သေသေနေသော ပြည်သူများကိုမူ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးပြူးသွားစေခဲ့သည်။

မသေမျိုးဗိမာန်ငယ်လေး၏ အရှေ့ဘက်၊ အသံများထွက်ပေါ်နေသော တောင်ထွတ်များကြားတွင်..

ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ လေထဲတွင် လွင့်လူးနေသည်။ သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ ဇင်တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဧရာမအရိပ်ကြီးက အရှေ့ဘက်ရှိ ဘုန်းကြီးအနည်းငယ်ကို လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။

"ငါတို့..."

ဧရာမ အရိပ်ကြီး၏ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံထားရသော ဗောဓိသတ္တ ငါးပါးမှာ သူတို့၏ပါးစပ်များ ခြောက်သွေ့နေသည်ကိုသာ ခံစားရပြီးအသက်ရှူရပ်လုမတတ် အသက်ရှူကျပ်နေခဲ့သည်။