အခန်း ၈၃၃

အခန်း (၈၃၃) - ဆုတ်ခွာခြင်း

"အား..."

ဖုန်းဝူချန်က အချိန်စွမ်းအားကို ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ဝါးမြိုပစ်လိုက်၏။ အချိန်စွမ်းအားမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး ပြန်လည်ခုခံလိုသော်လည်း လုံးဝ စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

လက်နက်ဝိညာဉ်ကမူ လျစ်လျူရှုထား၏။ ၎င်း၏ ရင်ထဲတွင် မလိုလားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်ငြား ဖုန်းဝူချန်၏ အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲသလို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းလည်း အလျဉ်းမရှိပေ။

ကမ္ဘာပျက်စွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်မှုသာ မပါဝင်ပါက ပိတ်လှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်းက အချိန်စွမ်းအားကို ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားရန် လုံးဝ မလုံလောက်နိုင်ပေ။

"တခြားသူသာဆိုရင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်က ပညာရှင်ဆိုရင်တောင် အချိန်စွမ်းအားကို ဖမ်းမိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယဲ့ထျန်းဝေက ကမ္ဘာပျက်စွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်လျက် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"တကယ်ပဲ... စောစောက အချိန်တွေ အရမ်း နှေးကွေးသွားတာကို ငါတို့အားလုံး ခံစားမိခဲ့ကြတာပဲ... ဒါက သာမန် အင်အားသက်သက်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး"

ယီထျန်းချင်းက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။

"မပြောပါနဲ့တော့... အဲဒီ ခံစားချက်က ရန်သူ့ရှေ့မှာ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ အသတ်ခံရတော့မယ့် အတိုင်းပဲ"

နန်းကုန်းကျန့်က အတိတ်ကို ပြန်တွေးရင်း ထိတ်လန့်တကြား ဝင်ပြောလိုက်၏။

အသိစိတ်နှင့် ခံစားမှုများ ရှိနေသော်ငြား ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းစွာ လှုပ်ရှားနေ၏။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိဘဲ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်မည်သာ။

"ရပ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်ပါတော့"

အချိန်စွမ်းအားက ပြာယာခတ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှုံးပေးလိုက်ပါတော့"

လက်နက်ဝိညာဉ်က အချိန်စွမ်းအား၏ နာကျင်ခံစားနေရမှုကို မကြည့်ရက်တော့ဘဲ အသည်းအသန် ဝင်ရောက် တောင်းပန်လိုက်၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... မင်းသာ သစ္စာမဖောက်ရင် ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ... သူက ငါ့ကို အမိန့်ပေးဖို့ လုံးဝ မထိုက်တန်ဘူး"

အချိန်စွမ်းအားက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ လုံးဝ အရှုံးမပေးဘဲ အသည်းအသန် ခုခံငြင်းဆန်နေတော့သည်။

"..."

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ဘာမျှ ပြန်လည်မချေပနိုင်တော့ချေ။ သို့သော် ထိုအချိန်က ၎င်းအတွက် အခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်း မရှိခဲ့ပေ။

"လက်နက်ဝိညာဉ်ကို ငါ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်တုန်းကလည်း သူက ဒီလိုမျိုး ပြောခဲ့တာပဲ... မင်းက သူ့ထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စက် ရယ်မောရင်း မေးလိုက်၏။

"..."

လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ လုံးဝ ကြည့်ကောင်းမနေခဲ့ချေ။

ဖုန်းဝူချန် ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် အခိုက်အတန့်ကို ပြန်လည် သတိရမိတိုင်း လက်နက်ဝိညာဉ်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေဆဲပင်။ အချိန်စွမ်းအားကိုသာ သစ္စာမဖောက်ခဲ့ပါက ၎င်းသည်လည်း ပြာကျသွားခဲ့လောက်ပြီ။

"အား..."

ဖုန်းဝူချန်က စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်နှင့် ကမ္ဘာပျက်စွမ်းအား၏ ဝါးမြိုနိုင်စွမ်းကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်၏။ ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသော အင်အားကြောင့် အချိန်စွမ်းအားမှာ နှလုံးသားကို ဆွဲထုတ်ခံရသည့်အလား အက်ကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ပိုမို ကျယ်လောင်လာလေလေ အချိန်စွမ်းအားက ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လေလေပင်။ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့မှန်း သိနေသော်ငြား အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုအရ အစွမ်းကုန် ခုခံနေဆဲ ဖြစ်၏။

"မင်းကိုယ်မင်း ဒုက္ခရှာနေတာပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

အချိန်စွမ်းအား၏ အရှိန်အဝါက ပိုမို အားနည်းလာပြီး သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းများမှာလည်း အလွန်အမင်း မှိန်ဖျော့သွားတော့၏။

"အောင်မြင်ပြီကွ"

သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အချိန်စွမ်းအားက အနတ္တစွမ်းအားထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်သေးတယ်... ဒါကိုသာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်ပြီးသွားရင် ငါ့အနေနဲ့ ထျန်းကျီဘုံ ဆဋ္ဌမအလွှာ ဒါမှမဟုတ် သတ္တမအလွှာအထိတောင် ဖောက်ထွက်နိုင်လောက်တယ်"

ဖုန်းဝူချန်က မိမိ၏ လက်ဝါးပြင်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်၏။

"နန်းတော်သခင်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာကို တကယ် ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ရင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ ပထမအလွှာကိုတောင် ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်"

လေ့ထျန်းကျွယ်က ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အစ်ကိုဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း ပညာရပ်နဲ့ဆိုရင် အချိန်စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်ဖို့ ရက်အနည်းငယ်ပဲ လိုမှာ... အခုပဲ စလိုက်တာ မကောင်းဘူးလား... ယင်ယန် မိသားစုက ပညာရှင်တွေလည်း ငါတို့ကို အာရုံခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လျိုချင်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အကြံပြုလိုက်၏။

"ပိုပြီး ဘေးကင်းအောင် ယင်ယန် မိသားစုက ငါတို့ကို မတွေ့ခင် ဒီကနေ ထွက်သွားပြီး နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်ကို ပြန်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းခါယမ်းရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ယခုအခါ အချိန်စွမ်းအားကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးရမိပြီဖြစ်ရာ ရှုမီ ချောက်ကမ်းပါးတွင် တစ်ရက်ပိုနေခြင်းက အန္တရာယ်တစ်ခု ပိုတိုးလာခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများက အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။

ရွှေနဂါး တံဆိပ်တော်၏ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သော စွမ်းရည်ဖြင့် ဖုန်းဝူချန်က ရှုမီ ချောက်ကမ်းပါးမှ အသံတိတ် လွယ်ကူချောမွေ့စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့၏။

ယင်ယန် မိသားစုက ပိုမို အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များကို စေလွှတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ ဖုန်းဝူချန်၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံမခံနိုင်သရွေ့ မည်သို့မျှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"တပ်မှူးချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ်... ဖုန်းဝူချန်တို့ အဖွဲ့ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသလို ခြေရာလက်ရာ လည်း လုံးဝ မတွေ့ပါဘူး"

လူရိပ်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုသေစွာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ခန်းမဆောင်သခင်... အရှေ့၊ အရှေ့တောင်၊ အနောက်နဲ့ အနောက်မြောက် အရပ်လေးမျက်နှာစလုံးက မြေအောက်တွေကို သေချာ ရှာဖွေပြီးပါပြီ... ဘာအရိပ်အယောင်မှ အာရုံမခံမိပါဘူး"

အခြား လူရိပ်တစ်ခုကလည်း အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုသေစွာ အစီရင်ခံလိုက်၏။

"ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုတောင် မရှာနိုင်ဘူး ဟုတ်လား"

ခန်းမဆောင်သခင်က မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခက်ထန်သွားကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အကြည့်များက ဘေးနားတွင် ဒဏ်ရာများကို ကုသနေသော ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်... မင်း ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး သားရဲကြီးနဲ့ ဆုံခဲ့တာ တကယ် သေချာရဲ့လား"

"လုံးဝကို သေချာပါတယ်... ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး သားရဲကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကျွန်တော် လုံးဝ အမှတ်မမှားနိုင်ပါဘူး... အဲဒီခေတ်တုန်းက သားရဲကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပါပဲ... ခန်းမဆောင်သခင်ကိုယ်တိုင်လည်း မမေ့လောက်သေးဘူး မဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်က ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြတ်သားစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်သခင်၏ မျက်မှောင်များက နောက်တစ်ဖန် ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်ဝင်သွားတော့၏။

"ခန်းမဆောင်သခင်... အရှေ့တောင်ဘက်ကနေ ပိတ်လှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်း တစ်ခုရဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ အာရုံခံမိပါတယ်"

နောက်ထပ် လူရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရိုသေစွာ အစီရင်ခံလိုက်ပြန်သည်။

"အရှေ့တောင်ဘက် ဟုတ်လား"

ခန်းမဆောင်သခင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ခန့်မှန်းခြေ လီသုံးသောင်းလောက် အကွာအဝေးကပါ"

ထိုသူက ဆက်လက် သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ဝှစ်..."

ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်က စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မဆိုတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"တကယ်လို့ ဖုန်းဝူချန်သာ ရှေးဦး ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားကို ရသွားခဲ့ရင် သူက ဝူကျိနယ်မြေကို ချက်ချင်း ပြန်သွားမှာ သေချာတယ်... သူတို့ရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်စမ်း"

ခန်းမဆောင်သခင်က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ထိုသူနှစ်ဦး ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အရှေ့တောင်ဘက် လီသုံးသောင်း အကွာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ပိတ်လှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်းရဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေ တကယ် ရှိနေတာပဲ"

ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်က မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဟွန့်..."

ခန်းမဆောင်သခင်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"ဝီ... ဝီ..."

ခန်းမဆောင်သခင်က လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ဖော်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရင်ဘတ်ရှေ့၌ ဓားလက်ချောင်း ပုံစံဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကြီးက ရူးသွပ်စွာ တဝေါဝေါ ရိုက်ခတ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် မြေကြီးကိုပါ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေတော့သည်။

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် မြေကြီးမှာ စတင် ဆုတ်ဖြဲခံရပြီး ပြိုကျလာကာ ပတ်လည် ကျန်းသောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခုလုံး အမှောင်ကျသွားပြီး လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်သော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထောက်ရှု၍ ခန်းမဆောင်သခင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဋ္ဌမအလွှာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာ ကမ်းကုန်အောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပေသည်။

"ဘုန်း..."

"ဝီ... ဝီ..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှုမီ ချောက်ကမ်းပါး၏ မြေအောက် အနက်ပိုင်းမှ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ တောက်ပပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားကြီးက မြေအောက်မှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်သွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း ကျန်းသောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာ အတွင်း၌ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်ထားသည့် လေဆင်နှာမောင်းကြီးများ အဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ရှုမီ ချောက်ကမ်းပါး၏ အောက်ခြေတွင် ကျန်းထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ငရဲပြည်၏ ဝင်ပေါက် တစ်ခုအလား ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ကောင်းလှပေ၏။ အမှောင်တိတိ ကျနေသော ထိုတွင်းနက်ကြီးမှာ ပိတ်လှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်း၏ လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာ အတိအကျပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါတို့ နောက်ကျသွားပြီလား"

မည်သည့် လူသား၏ တည်ရှိမှုကိုမျှ အာရုံမခံမိတော့သဖြင့် ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်၏။

စောစောက ခန်းမဆောင်သခင်၏ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကြီးက မြေအောက် တစ်ကီလိုမီတာ အနက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ပိတ်လှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်းကို အပြီးတိုင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ရှေးဦး ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ပိတ်လှောင်ခြင်း အခင်းအကျင်းပဲ... ကြည့်ရတာ ငါတို့ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီ ထင်တယ်"

ခန်းမဆောင်သခင်က မှုန်ကုပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ ကောင်စုတ်လေး"

ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်က အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ရာ သွားဖုံးများမှ သွေးစိမ်းများပင် စိမ့်ထွက်လာတော့၏။

"ခန်းမဆောင်သခင်... ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်... ဖုန်းဝူချန်တို့ အဖွဲ့ကို ရှာတွေ့ပါပြီ... သူတို့က ဝူကျိနယ်မြေ ဘက်ကို ဦးတည်သွားနေကြပါတယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမဆောင်သခင်နှင့် ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်တို့၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ သတင်းစကား တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"သူတို့ ရှေးဦး ကမ္ဘာဦးစွမ်းအားကို တကယ်ပဲ အရင်ရသွားခဲ့တာကိုး... ကံကောင်းလို့ ဒီခန်းမဆောင်သခင်က ကြိုသိပြီး သူတို့ကို ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားလို့ပေါ့... ငါ့အမိန့်ကို သွားပြောလိုက်... ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက်ကိုပဲ အသက်ချမ်းသာပေးပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို နည်းနည်းလေးမှ သနားမနေနဲ့"

ခန်းမဆောင်သခင်က အသံလှိုင်းဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်း ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့ မရစေရဘူး"

ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင်က အံကိုကြိတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခန်းမဆောင်သခင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လာပြီဖြစ်ရာ သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေတော့၏။

အမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး ဒုတိယ ခန်းမဆောင်သခင် အနေဖြင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသည်မှာ မှန်သော်ငြား ခန်းမဆောင်သခင်ထံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ရှိနေပေရာ ထိုအမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေသည်။

--