အခန်း ၈၃၉

အခန်း (၈၃၉) - ယင်ယန်ထျန်း

အမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်မှာ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများ အနေဖြင့် သူတို့၏ အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့၏။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက် ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သော တပ်မှူးချုပ် အတွက်မူ ဖုန်းဝူချန်တို့ အဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကို ဖိချေရသည်ထက်ပင် ပိုမို လွယ်ကူနေတော့၏။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းဝူချန် မည်သို့သော လှည့်ကွက်များ သုံးသည်ဖြစ်စေ တပ်မှူးချုပ်ကမူ သူတို့ထက် လက်ဦးမှု ရယူကာ ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး စွမ်းအားကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေတော့သည်။

"မျက်လုံးသုံးလုံး မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီး... မင်း တကယ်ပဲ ဝင်မကူတော့ဘူးလား... မင်းရဲ့ ညီအစ်ကို အသတ်ခံရတာကို လက်ပိုက် ကြည့်နေတော့မှာလား"

လျိုချင်းယန်က အသံလှိုင်းမှတစ်ဆင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"ငါလည်း သူ့ကို မနိုင်ဘူးလေကွာ... ငါ သွားတိုက်ခိုက်လည်း အသေခံသလို ဖြစ်နေမှာပေါ့"

မျက်လုံးသုံးလုံး မိစ္ဆာမျောက်ဝံကြီးကလည်း အသံလှိုင်းဖြင့် ဒေါသတကြီး ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပေါက်ကွဲလွယ်သော ဒေါသများအရသာ ဆိုလျှင် လျိုချင်းယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပိတ်လှောင် မခံထားရပါက တပ်မှူးချုပ်ကို စောစောကတည်းက သွားရောက် ရင်ဆိုင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်း ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေပဲ သုံးသုံး ..မင်း အောင်မြင်မသွားခင် ငါက မင်းကို အရင် နှိမ်နင်းနိုင်တယ်... မယုံဘူးလား... စမ်းကြည့်လိုက်လေ"

တပ်မှူးချုပ်က မထီမဲ့မြင် သရော်လိုက်၏။ လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ရာ ဖုန်းဝူချန်ကို သူက နည်းနည်းလေးမျှ အလေးထားဟန် မပြချေ။

တပ်မှူးချုပ်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းလှသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာ လုံးဝ အကူအညီမဲ့ ဖြစ်နေကြရတော့၏။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တပ်မှူးချုပ်က သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထက်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို အမှောင်မိစ္ဆာ ကျားသစ်ထံသို့ ပစ်လွှတ်တော့မည့်ဟန် ပြင်လိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အသံလေးတစ်ခု သူတို့ဆီသို့ လွင့်ပျံလာတော့၏။

"ရှောင်ရှောင်..."

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

"ဒါ ရှောင်ရှောင်ရဲ့ အသံပဲ"

မြောင်ချင်းချင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးလေးများက အသံထွက်ပေါ်လာရာ အထက် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လျင်မြန်စွာ အကြည့်ရောက်သွားတော့၏。

"ဟုတ်တယ်... ဒါ ရှောင်ရှောင်ရဲ့ အသံပဲကွ"

လျိုချင်းယန်ကလည်း ဝမ်းသာရွှင်မြူးစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အသံလေးက ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးသော လှိုင်းလုံးလေး တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရစေသည်။ သူ၏ ရင်တွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေသော လွမ်းဆွတ် တမ်းတမှုများကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် လင်ရှောင်ရှောင်၏ ချိုမြိန်သော အပြုံးလေးများက လျှပ်တစ်ပြက် ပုံဖော်လာတော့၏။

"ရှေးဟောင်း ရာက္ခသ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သူတော်စင်မလေး..."

တပ်မှူးချုပ်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဝါးပြင်ထက်တွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"သူမက ဒီလိုအချိန်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာရတာလဲ"

တပ်မှူးလေးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ရင်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

သူတို့၏ အထက် ကောင်းကင်ယံရှိ တွန့်လိမ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းမှ နုနယ်ပျော့ပျောင်းသော ပုံရိပ်လေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အချိန်အတန်ကြာ ကွဲကွာနေခဲ့သော ရှေးဟောင်း ရာက္ခသ မျိုးနွယ်စု၏ သူတော်စင်မလေး... လင်ရှောင်ရှောင် ပင် ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ရှောင်..."

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော မျက်နှာလေးနှင့် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသော အလှတရားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်ဖိုသွားတော့၏。

လင်ရှောင်ရှောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူမကို သူ မည်မျှလောက်အထိ အလွမ်းကြီး လွမ်းနေခဲ့ကြောင်း ဖုန်းဝူချန် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"သူက ထျန်းကျီဘုံ ပဉ္စမအလွှာ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပါလား"

လျိုချင်းယန်မှာ အံ့အားသင့်တကြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

"ရှောင်ရှောင်က တကယ်ကြီး ထျန်းကျီဘုံ ပဉ္စမအလွှာ အဆင့်အထိ ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"

ယဲ့ထျန်းဝေနှင့် အခြားသူများလည်း လန့်ဖြတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ အမြင်မှားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ လင်ရှောင်ရှောင် ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါက ထျန်းကျီဘုံ ပဉ္စမအလွှာနှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီနေခြင်းပင်။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း..."

လင်ရှောင်ရှောင်က ဝမ်းသာရွှင်မြူးစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်ချင်နေသည့်အလား သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ချိုမြိန်သော အပြုံးလေးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေတော့၏။

ကွဲကွာနေခဲ့သော အချိန်ကာလ တစ်လျှောက်လုံး လင်ရှောင်ရှောင် အနေဖြင့် ဖုန်းဝူချန်ကို မလွမ်းဆွတ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်လား။

"ရှောင်ရှောင်..."

ဖုန်းဝူချန်က လင်ရှောင်ရှောင်အား အရင်ဆုံး ပြေးဖက်လိုက်ရာ သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါက နောက်ထပ် ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်တော့၏။

ရုတ်တရက် အဖက်ခံလိုက်ရသဖြင့် လင်ရှောင်ရှောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

သို့သော်ငြား သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်တော့ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ဝမ်းသာပီတိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

"ရှေးဟောင်း ရာက္ခသ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သူတော်စင်မလေး... ရာက္ခသ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးလို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှေးဦး ကမ္ဘာဦး စွမ်းအားကိုတော့ ငါ ယူသွားရမယ်... ဒါက ငါ ပေးနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံး လိုက်လျောမှုပဲ"

တပ်မှူးချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်၏။ လင်ရှောင်ရှောင် ကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သည့် အဆင့်အတန်း ရှိသူကို သူ လုံးဝ အကဲမစမ်းရဲချေ။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်ရှောင်ရှောင်က ဖုန်းဝူချန်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး တပ်မှူးချုပ်အား စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီကိစ္စကို ကျွန်မ အဖေနဲ့ သွားပြော...ကျွန်မ သုံးအထိ ရေမယ်... အဲဒီအချိန်အထိ တပ်မှူးချုပ် ထွက်မသွားဘူး ဆိုရင် ကျွန်မကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြောနဲ့နော်..."

"မင်း..."

တပ်မှူးချုပ်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် တွန့်လိမ်သွားတော့၏။ သို့သော် လင်ရှောင်ရှောင်ကိုမူ သူ နည်းနည်းလေးမျှ မစော်ကားရဲချေ။

လင်ရှောင်ရှောင်ထံတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ခံအင်အား ရှိနေပြီး အခြား အကြောင်းပြချက်များကြောင့်လည်း တပ်မှူးချုပ် အနေဖြင့် သူမကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေရခြင်းပင်။

သို့သော် လင်ရှောင်ရှောင်က သူ၏ အာဏာကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ဤမျှလောက် မထီမဲ့မြင် ပြုလိမ့်မည်ဟု တပ်မှူးချုပ် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ရာ ဒေါသမီးများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရတော့၏။

"ဘာလဲ...ရှင်က ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား..."

လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စက် မေးလိုက်၏။ သူမ၏ စကားများတွင် ပြတ်သားမှုသာမက ခြိမ်းခြောက်မှု အရိပ်အယောင်များလည်း အတိုင်းသား ပါဝင်နေတော့သည်။

တပ်မှူးချုပ်က အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော သတ်ဖြတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့မည့်ဟန် ပေါ်နေတော့သည်။

"တပ်မှူးချုပ်... စိတ်မတိုပါနဲ့..."

တပ်မှူးလေးက အလျင်အမြန် ဝင်ရောက် တားမြစ်လိုက်၏။

"ရှေးဟောင်း ရာက္ခသ မျိုးနွယ်စုက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူး... အခုလောလောဆယ် သူတို့ကို မရန်စတာ အကောင်းဆုံးပဲ... အထူးသဖြင့်..."

တပ်မှူးလေး စကားမဆုံးမီမှာပင် တပ်မှူးချုပ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ... ယင်ယန် မိသားစုက သူတို့ကို ကြောက်ဖူးတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

"မကြောက်ဘူး ဆိုရင်လည်း လာစမ်းကြည့်လိုက်လေ..."

လင်ရှောင်ရှောင်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ရာ တပ်မှူးချုပ်၏ ခြိမ်းခြောက်လိုသော အရှိန်အဝါများကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့၏။

"မင်း..."

တပ်မှူးချုပ်မှာ ဒေါသကြောင့် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားရပြီး ဒေါသမီးများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေတော့သည်။

"တပ်မှူးချုပ်... မင်း သတ္တိ တော်တော် ကောင်းနေပါလား... ငါ့စကားကို လေထဲက အသံလို သဘောထားနေတာလား"

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အထက် ကောင်းကင်ယံဆီမှ အလွန်တရာ အေးစက်ပြီး အာဏာပါသော အသံကြီး တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာတော့၏။

"သခင်လေး..."

တပ်မှူးလေး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ အလျင်အမြန် အရိုအသေ ပေးလိုက်တော့သည်။

တပ်မှူးချုပ်မှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လျင်မြန်စွာ ဖြာထွက်သွားတော့၏။ ချွေးအေးများ စီးကျလာပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလက်အောက်ငယ်သား မရဲပါဘူး..."

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များ အားလုံး ကောင်းကင်ယံသို့ စူးစိုက်သွားကြတော့၏။

"အစ်ကိုဖုန်း... ဒီလူက အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ"

လျိုချင်းယန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသံကို ကြားရုံဖြင့်ပင် ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းနေတော့၏။

"ယင်ယန် မိသားစုရဲ့ သခင်လေး ဟုတ်လား..."

ယဲ့ထျန်းဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

"တပ်မှူးချုပ်ကို ဒီလောက်အထိ ကြောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာ အံ့သြစရာပဲ..."

"သူ့ဆီကနေ ဘာအရှိန်အဝါမှ အာရုံမခံမိပေမယ့် အသံကြားရုံနဲ့ကို ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီ... သူ့စွမ်းအားက အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းမှာ သေချာတယ်..."

ယီထျန်းချင်းက တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တကယ်ပင်။ သူ၏ အသံ တစ်ခုတည်းကပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်နေပြီး ယင်ယန် မိသားစု၏ သခင်လေး မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြနေပေသည်။

"မင်း တကယ် မရဲဘူးလား..."

အေးစက်ပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အသံကြီးက နောက်တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူရိပ်တစ်ခုက အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် အသံတိတ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ လေထုထဲတွင် နည်းနည်းလေးမျှ လှိုင်းဂယက် ထမလာဘဲ အစကတည်းက ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည့်အလား ပင်ဖြစ်တော့သည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ယင်ယန် မိသားစု၏ သခင်လေး... ယင်ယန်ထျန်း ပင် ဖြစ်သည်။

ယင်ယန်ထျန်းက ခမ်းနားထည်ဝါသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် စာပေသမား တစ်ဦး၏ အေးစက်တည်ငြိမ်မှု မျိုးလည်း ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ယင်ယန်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး အခြားသူများကို အဝေးမှနေ၍သာ ဆက်ဆံလိုသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေတော့၏။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများက ယင်ယန်ထျန်းကို အကဲခတ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ယင်ယန် မိသားစု၏ သခင်လေးကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင်။

"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မမြင်ရဘူး... ဒါပေမဲ့ အရမ်းကို ကြောက်ဖို့ ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်..."

ကျန်းကျွင့်လန်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

"သူက သေချာ ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ... ဘာစွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်မှကို အာရုံမခံမိဘူး... အစ်ကိုဖုန်းရော သူ့ကို ခန့်မှန်းလို့ ရလား..."

လျိုချင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ တတိယအလွှာ..."

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဘာ... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ တတိယအလွှာ ဟုတ်လား..."

ဖုန်းဝူချန်၏ အဖြေက လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများကို လုံးဝ ဆွံ့အ မှင်သက်သွားစေပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်ပေါ်သွားစေတော့၏။

"သူက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းဘုံ တတိယအလွှာ အဆင့်မှာ ရှိနေတာ... သူ့စွမ်းအားက အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်... တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပါရမီရှင်လို့ နာမည်ကြီးတယ်... နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ခါ ပေါ်လာခဲတဲ့ ပါရမီရှင်မျိုးပေါ့... နဂါးမျိုးနွယ်စု ဖြစ်ဖြစ်၊ ဖီးနစ် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ဖြစ် တခြား ဘယ်အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းက ပါရမီရှင်တွေမှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး..."

လင်ရှောင်ရှောင်က အတည်ပြု ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား..."

လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားကြရပြန်၏။

ယင်ယန်ထျန်း ရောက်ရှိလာမှုနှင့်အတူ တပ်မှူးချုပ်နှင့် တပ်မှူးလေးတို့မှာ အသံပင် မထွက်ရဲတော့လောက်အောင် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကြတော့သည်။

"ရှောင်ရှောင်... အရူးနှစ်ကောင်က မင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

ယင်ယန်ထျန်း၏ အကြည့်က ဖုန်းဝူချန်ထံမှ လင်ရှောင်ရှောင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်၏ အမူအရာဖြင့် ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ခွန်းဆက်လိုက်သည်။

--