အခန်း ၂၃၃

အခန်း ၂၃၃ - ပိုးကောင်ငယ်လေးတစ်ကောင်၊ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ပေ

အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ကြီးက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ရီယွင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် အေးအေးဆေးဆေး တည်ငြိမ်စွာပင် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ သရော်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် သူ့အား ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုရန် စီစဉ်နေပါက မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

ဤခုနှစ်စဉ်ကြယ်အစီရင်သည် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ မျက်လုံးအိမ်ကို ၎င်း၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ မွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည်များကို အနည်းငယ် ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်သာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ဤမွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည်မှာ နဂါးဘိုးဘေး သွေးဗီဇ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီဖြစ်ရာ ရီယွင်အား မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ ဖြစ်စေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဝုန်း...”

အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ထိုမျက်လုံးအိမ်ထဲမှ အားကောင်းလှသော ပုံရိပ်ယောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရီယွင်ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လာတော့သည်။

ရီယွင်သည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။ သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ အလင်းတန်းအကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူနှင့် အခြားမိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်ကိုပါ လွှမ်းခြုံကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ပုံရိပ်ယောင်အလင်းတန်းသည် အလင်းတန်းအကာအကွယ်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မည်သည့်အစအနမျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝဥဿုံ မှင်တက်မိသွားခဲ့ပြီး အတွင်းစိတ်၌ ထိတ်လန့်တကြား တွေးတောလိုက်မိသည်။

‘ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်က ဘယ်လိုမျိုး နတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနေတာလဲ... သူ့ရဲ့ အလင်းတန်းအကာအကွယ်က ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် နတ်စွမ်းရည်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင်မှ တောင့်ခံနိုင်တယ်တဲ့လား... ဒါက တကယ်ကို နားမလည်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ...’

ရီယွင်က အသာအယာ ရယ်မောလျက် မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

“ဗဟုသုတမရှိတဲ့ အရေးမပါတဲ့ ပိုးကောင်ငယ်လေးတစ်ကောင်ပါလား...”

ထို့နောက် သူသည် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့လှမ်းလိုက်ရာ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အလင်းတန်းအကာအကွယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ပုံရိပ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားခဲ့ရကာ ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“မင်း...”

သူသည် ရုတ်တရက် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့၏။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အနက်ရောင်အလင်းတန်း ခုနစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီးနောက် ကြေးညိုတိုင်ကြီး ခုနစ်တိုင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရီယွင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အိုး...”

သူက အတွင်းစိတ်၌ တွေးတောလိုက်မိ၏။

‘ဒီကောင်က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ... ဒီကိုယ်ထည်က သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ထည် မဟုတ်သလို သမရိုးကျ အဓိပ္ပာယ်အရ ကိုယ်ပွားတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး... ကြည့်ရတာ ဒါက ခုနှစ်စဉ်ကြယ်အစီရင်ရဲ့ ကြေးညိုတိုင်ကြီး ခုနစ်တိုင်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်...’

“ဘုန်း...”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဧရာမ အစီရင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ စတင်လည်ပတ်လာခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင်အလင်းတန်းများသည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ လိမ့်တက်လာသော အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် စုဝေးလာသော တိမ်မည်းကြီးများအလား ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး မှောင်မိုက်ကာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားစေသည်။

အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ကြီးသည်လည်း အပေါ်သို့ မြောတက်လာခဲ့ပြီး အစဉ်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ ပြင်းထန်လှသော ပုံရိပ်ယောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးလာပုံရပေသည်။

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးသည် မျက်လုံးအိမ်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။ ၎င်းသည် အစဉ်မပြတ် လှုပ်ရှားနေခဲ့သော်လည်း သံကြိုးဖြင့် တုပ်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ထိုစဉ် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်အစီရင်ကြီး အတွင်းမှနေ၍ မိုးခြိမ်းသံအလား ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထွက်လာခဲ့သည်။

“သေစမ်း...”

“ဝုန်း...”

အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး ပုံရိပ်ယောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ ဤအလင်းတန်းသည် ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားနေပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ တိုက်ခိုက်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ ရပ်နေသော နတ်ဦးသျှောင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအားကို တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အလင်းတန်းအကာအကွယ်အတွင်း၌ အစွမ်းထက် သွေးနဂါးမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ရီယွင်ရှိရာသို့ ပစ်လွှတ်လာသော ပုံရိပ်ယောင်အလင်းတန်းတိုင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။ ရှေးဦးအချိန်ကာလမှ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဧရာမအစီရင်ကြီးထံမှ ယခု ထုတ်လွှတ်နေသော စွမ်းအားများကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

သူက အတွင်းစိတ်၌ ထိတ်လန့်တကြား တွေးတောလိုက်မိသည်။

‘ဘုရားရေ... ဒီဧရာမအစီရင်ကြီးက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာပဲ... ရှေးဦးအချိန်ကာလတုန်းကဆိုရင် အနှိုင်းမဲ့နဂါးနတ်ဘုရားကြီးတွေပဲ ဒါကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်... ရုတ်တရက် ဆယ်ဆလောက် တိုးလာတဲ့ အစီရင်ကြီးရဲ့ ခွန်အားကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ... သခင်ကြီးက ဘယ်လိုများ တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလဲ...’

မြင်းနက်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း သူက အတော်လေး တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တွေးတောလိုက်၏။

‘သခင်ကြီးက ဒါကို သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပါ...’

ရီယွင်က သူ၏ဆံပင်မည်းများ လွင့်ဝဲကာ မျက်လုံးများ တောက်လောင်လျက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“လာစမ်းပါ...”

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို မှိန်ဖျော့သော အဖြူရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းအလွှာတစ်ခုက လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း...”

ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ အလင်းတန်းတိုင်ကြီးမှာ ရီယွင်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

“ဘုန်း...”

ရီယွင်၏ လက်ချက်ကြောင့် ကြေးညိုတိုင်ကြီး ခုနစ်တိုင်မှာလည်း ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့အပြားသို့ ပျံသန်းသွားသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် အပိုင်းအစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အကွာအဝေး ပေထောင်ချီခန့်သာ ပျံသန်းသွားနိုင်ပြီး ဤနေရာရှိ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအင်များက ၎င်းတို့ကို လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အပိုင်းအစများထဲမှနေ၍ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားကြတော့သည်။

ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် ရီယွင်ကို တစိုက်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်နေမိပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... နောင်နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းအကြာက လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နိုင်ရတာလဲ...”

ရီယွင်က အေးစက်စွာ သရော်လျက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“ဒီမှာ ဘာတွေများ မဖြစ်နိုင်စရာ ရှိလို့လဲ...”

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် သူရပ်နေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ပုံရိပ်၏ ရှေ့မှောက်၌ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ရီယွင်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။

ရီယွင်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့နောက်ကွယ်က ‘သခင်ကြီး’ ဆိုတာ အမှန်တကယ် ဘယ်သူလဲ... မှန်မှန်ဝန်ခံစမ်း... ဒါဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ချမ်းသာပေးလိမ့်မယ်...”

ရီယွင်၏ လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ခံထားရသဖြင့် ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များမှာ လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ချေ။ သူ၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူရော်သွားခဲ့သော်လည်း သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားခဲ့ပြီး ရီယွင်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ပေ။

ရီယွင်၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုက ရုတ်တရက် ပိုမိုတင်းကျပ်သွားခဲ့ပြီး သူက မေးလိုက်၏။

“စကားမပြောဘူးပေါ့လေ...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် သေမင်းနှင့် နီးကပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်သည် ရီယွင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို မမှုသည့်အလား အန်တုလျက် အသံနက်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို သတ်ရင်တောင်မှ ငါ ဘာမှပြောမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒီစိတ်ကူးကို မင်း စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်...”

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဆိုလိုက်၏။

“အရေးမပါတဲ့ ပိုးကောင်ငယ်လေးတစ်ကောင်...”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသုတ်သင်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်မျက်ဝန်းကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။

“ဘမ်း...”

ချေမှုန်းခြင်းစွမ်းအားက အနက်ရောင်ပုံရိပ်၏ မူလဝိညာဉ်အပေါ်သို့ သက်ရောက်သွားသည်နှင့် ၎င်း၏ကိုယ်တွင်းမှ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအနက်ရောင်ပုံရိပ်၏ ဦးခေါင်းမှာ ခဏချင်းမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြိုကွဲသွားခဲ့တော့သည်။ ခေါင်းမရှိတော့သဖြင့် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ရီယွင်သည် မည်သည့်တုန်လှုပ်မှုမျှမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ညိတ်လိုက်၏။ သူက အတွင်းစိတ်၌ တွေးတောလိုက်မိသည်။

‘ငါ ရှန်းဟန်ဂိုဏ်းတုန်းကလည်း ဒါကို တစ်ခါ မြင်ဖူးခဲ့တယ်... နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူက နယ်ရုပ်တိုင်းရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ တန်ပြန်ကာကွယ်ရေး အစီအမံတွေ ထည့်သွင်းထားခဲ့တာပဲ... နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်က ရန်သူ့လက်ထဲကို ကျရောက်သွားတာနဲ့ သူ့ဘာသာသူ ဖျက်ဆီးပစ်အောင် လုပ်ထားပြီး... ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ကို အသုံးပြုဖို့ ဘယ်လိုအခွင့်အရေးမှ မချန်ထားပေးဘူး...’

ရီယွင်သည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ဧရာမ အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ကြီးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူငယ်အိမ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလျက် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ထွက်လာခဲ့စမ်း...”

အပြင်ဘက်ရှိ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်အစီရင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားကာ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်မသွားခဲ့ဘဲ ရီယွင်ကို မျက်နှာမူရန်အတွက် အနီးအနားသို့သာ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီအစီရင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပေးပြီး... ကျွန်တော့်ကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးခဲ့တဲ့အတွက် အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

ရီယွင်က မျက်လွှာချလျက် သူ၏မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေလိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စစ်မှန်တဲ့ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက သေသွားပြီလား...”

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက သက်ပြင်းချလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ထည်က အသက်ရှင်နေသေးလား ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအကြွင်းအကျန် ပုံစံလေးက စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ထည်ရဲ့ မျက်လုံးအိမ်တစ်ဖက်ကနေ ကိုယ်ပွားတစ်ခုအနေနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တာပါ... အခုလောလောဆယ်မှာတော့ စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ထည်နဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိတော့ပါဘူး...”

ရီယွင်က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တွေးတောလိုက်မိ၏။

‘အဲ့ဒီလိုကိုး... နောက်ပိုင်း ဒဏ္ဍာရီတွေအရဆိုရင် အနှိုင်းမဲ့နဂါးနတ်ဘုရားကြီး ဆယ်ပါးစလုံးဟာ ကျဆုံးသွားခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ အခု ကြည့်ရသလောက်ဆိုရင် အဲ့ဒီဒဏ္ဍာရီတွေက လုံးဝဥဿုံ မှန်ကန်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးရဲ့ သာမန်မျက်လုံးအိမ် တစ်ဖက်တည်းကနေ ကိုယ်ပွားတစ်ခု မွေးဖွားလာနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်က... နတ်ဘုရင်နယ်ပယ်က အဲ့ဒီ အနှိုင်းမဲ့နဂါးနတ်ဘုရားကြီးတွေဟာ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်းရှိလဲ ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ... သူတို့တစ်ပါးချင်းစီတိုင်းမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း နည်းလမ်းတွေ ရှိနေနိုင်လောက်တယ်...’

ရီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီမျက်လုံးအိမ်ကို နန်ကုန်းယွိဆီ ပေးခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ...”

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက အံ့အားသင့်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

“နန်ကုန်းယွိ ဟုတ်လား...”

ရီယွင်က လက်ကိုဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး နဂါး၏ ရှေ့မှောက်၌ အလွန်တရာ လှပကျော့ရှင်းလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ အဝေးတစ်နေရာသို့ အကြည့်များကို စိုက်ထားလျက် အတိတ်ကို ပြန်လည်တမ်းတကာ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဪ... ဒီအမျိုးသမီးငယ်လေးပဲ... သူမကို ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်... သူမက ကျွန်တော့်ကို ချင်မျိုးနွယ်စုဆီ ခေါ်လာခဲ့တဲ့သူလေ... ဒီမျက်လုံးအိမ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ကိုယ်ထည်ကနေ ခွဲထွက်သွားခဲ့တာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ... သူက နတ်ဘုရားမြေကြီး တစ်ခွင်လုံး လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး လူများစွာရဲ့ လက်ထဲကို ဖြတ်သန်းရောက်ရှိခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးတော့ နတ်ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တာပဲ...”

အခန်း ၂၃၃ ပြီးပါပြီ။