အခန်း ၂၃၄
Vol. 16 Ch. 234
အခန်း ၂၃၄ - ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်၊ လုံရွှမ်း ဖြစ်နေမလား
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လေသံထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒီနတ်ဘုရင်အကြောင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းဆီမှာ သိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေ ရှိသေးလား...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို ငုံ့ထားလျက် စိတ်ပျက်စွာ ဆိုလိုက်၏။
“ကျွန်တော်တောင် သူက နတ်ဘုရားမြေကြီးက ဘယ်နတ်ဘုရင်လဲဆိုတာ မသိပါဘူး... အဲ့ဒီလူက အမြဲတမ်း မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘူး... သူ့နာမည်ကိုတောင် ကျွန်တော် မသိပါဘူး...”
“မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတယ် ဟုတ်လား...”
ရီယွင်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး သူက မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ လက်ရှိမှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ သူ့ရဲ့ ပုံစံကို ပုံဖော်ပေးနိုင်မလား...”
“ကျွန်တော်...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးသည် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။
“ထူးဆန်းတယ်... ကျွန်တော် သူ့ရဲ့ ရှေ့မျက်နှာစာ ပုံစံကို ပြန်မမှတ်မိနိုင်ဘူး... သူ့ရဲ့ နောက်ကျောပုံရိပ်လောက်ကိုပဲ ပုံဖော်ပေးနိုင်တယ်...”
“ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ နောက်ကျောပုံရိပ်ကိုပဲ ပုံဖော်ပေးစမ်း...”
ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းအတွင်း၌ မှောင်မိုက်သော အရိပ်အယောင်များ ဝင်းခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် သတိကြီးစွာဖြင့် လှုပ်ရှားနေသူ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုပင် ပြင်ဆင်ဖျက်ဆီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ရှူး...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်အလယ်၌ စုစည်းသွားကာ မှိန်ဖျော့သော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထိုရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
“လုံရွှမ်း...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး ပုံဖော်ပေးလိုက်သော ထိုလူ၏ပုံရိပ်မှာ လုံရွှမ်းနှင့် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ဆင်တူနေခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အလွန်ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ ရီယွင်မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။
‘နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဟာ လုံရွှမ်း ဖြစ်နေမလား... ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...’
လုံရွှမ်းမှာ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သည်။ သူ၏သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော်သာ ရှိသေးရာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကတည်းက မိမိကို အကွက်ချစီစဉ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် လုံရွှမ်းနှင့် မိမိကြားတွင် ရန်ငြိုးရန်စလည်း မရှိချေ။
ရီယွင်၏ မျက်လုံးများမှာ မီးလျှံများအလား တောက်လောင်နေပြီး ထိုပုံရိပ်ကို အစဉ်မပြတ် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူ ကြည့်လေ ပို၍ပင် လုံရွှမ်းနှင့် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမှ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ဆင်တူနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ရီယွင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤကိစ္စမှာ ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူက ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးကို မှားယွင်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေးခဲ့ခြင်းများလား...။ မိမိလိုမျိုး ၁၃ ဆက်မြောက် ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို လုံရွှမ်းက နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်နေသည်ဟု ယုံကြည်စေရန် ပြုလုပ်ခြင်းများလား...။ အကယ်၍သာ ဤသို့ဆိုလျှင် သူတို့သည် ရီယွင်တည်းဟူသော မိမိအား အလွန်ပင် အထင်သေးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရီယွင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မှိန်ဖျော့သော သရော်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ ကိစ္စရပ်များကို အပြီးသတ်လိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားကုန်းမြေကြီးသို့ သွားရောက်ကာ နောက်ကွယ်မှနေ၍ လှုပ်ရှားနေသော ဤနတ်ဘုရင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤလူမှာ မည်သို့သော ထူးခြားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်သည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုလှပေသည်။ သူတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ ယုတ်မာညစ်ပတ်လှပေသည်။
နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတိုင်တိုင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သော ရီယွင်သည် ယခုအခါတွင် ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ ဘဝမှာ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ပြိုင်ဘက်မရှိ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ရီယွင်မှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ရူးသွပ်သွားနိုင်ပေသည်။ အမှန်တကယ် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းမှ ရရှိလာသော အထီးကျန်ဆန်မှုမှာ ဝင်ရောက်မှုနယ်မြေအတွင်းတွင် ရရှိနေသော ထိပ်တန်းအရင်းအမြစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အထီးကျန်ဆန်မှုနှင့် မည်သို့မျှ မခြားနားလှပေ။ လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် အသက်ရှင်နေစဉ်တွင် အမြဲတမ်း ဝါသနာပါရာများကို ရှာဖွေပြီး လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။
ယခုအခါ မိမိအတွက် ပြဿနာများကို အစဉ်မပြတ် ဖန်တီးပေးနေသော နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူ ရှိနေခြင်းက ရီယွင်အတွက်မူ အနည်းငယ် ပျော်စရာ ကောင်းနေသည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးအပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားပြီး ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်၏။
“မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားက ပြည့်စုံမှုမရှိသေးပေမဲ့ မင်းက တစ်ချိန်က ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး ဖြစ်ခဲ့သူပဲ မဟုတ်လား... ငါ့ရဲ့ နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲကို ဘာလို့ မဝင်ချင်ရတာလဲ... ငါ မင်းရဲ့ အသေးစားကမ္ဘာငယ်လေးကို သိမ်းယူသွားပြီးရင် မင်း ဒီလိုမျိုး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေစရာ မလိုတော့ဘူး...”
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရီယွင်သည် နဂါးဘိုးဘေး၏ အော်ရာ အစအနလေးတစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤအော်ရာမှာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ၎င်း၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြောင့် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးမှာ ခေါင်းပင် မမော့နိုင်တော့ချေ။
“နဂါးဘိုးဘေးသွေးဗီဇ... ဘုရားရေ... ဒါက တကယ်ပဲ နဂါးဘိုးဘေးသွေးဗီဇပဲ...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေခဲ့ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်နေမိသည်။ သူသည် သူ့ရှေ့မှ လူသားတစ်ဦးတွင် နဂါးဘိုးဘေးသွေးဗီဇ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ချေ။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးမှာ ရီယွင်၏ ရှေ့မှောက်၌ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် စွမ်းအားများ မည်သို့မျှ အလုပ်မဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအားများကို ချေဖျက်နိုင်သော နဂါးဘိုးဘေးသွေးဗီဇကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ရှေးဦးအချိန်ကာလတွင် အနှိုင်းမဲ့နဂါးနတ်ဘုရား ဆယ်ပါးသာမက နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာ နဂါးဘိုးဘေး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ နဂါးဘိုးဘေးမှာ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှု မည်သည့်အရာကိုမဆို သဘာဝကျကျ ချေဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ရှေးဦးအချိန်ကာလတွင် နဂါးဘိုးဘေးမှာ တစ်ခုလုံးသော နဂါးမျိုးနွယ်စုကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးမျှပင် ပုန်ကန်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် ဝင်ချင်ပါတယ် သခင်ကြီး...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဦးခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်နေတော့သည်။
“မင်း နောင်ကျရင် ငါ့ကို သခင်ကြီးလို့ပဲ ခေါ်ရမယ်...”
ရီယွင်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်၏။ သူက အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လျက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မြင်သာသော အလင်းတန်းအကာအကွယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာနှင့် မြင်းနက်ကြီးတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ရီယွင်၏ ဘေးသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိသွားကြသည်။
အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာသည် အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်အတွင်းမှ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးကို ကြည့်ကာ သူ၏လက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အားကျသော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် အကြီးအကဲ...”
“ကောင်းပါပြီ... မင်းမှာ အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာရဲ့ သွေးဗီဇ ရှိတယ်လား...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးသည် အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာအား ကြည့်ရှုပြီးနောက် နူးညံ့စွာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ သွေးဗီဇက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိပြီး အတော်လေး ပြန့်ကျဲနေတာပါ...”
အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာက ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ဘေးမှ မြင်းနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏သွေးဗီဇမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားပြီး နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ သွေးဗီဇ တစ်ဝက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤနဂါးမျိုးနွယ်စု၏ သွေးဗီဇမှာ မည်သည့်အမျိုးအစားဖြစ်သည်ကို သူ ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ခေတ္တမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးမှာ မြင်းနက်ကြီးအား ကြည့်ရင်း အတွေးလွန်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ရီယွင်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။
“မင်း သူ့ရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းကို ခန့်မှန်းဖို့ မလိုပါဘူး... မင်း ဘယ်တော့မှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
မြင်းနက်ကြီးမှာ သူသည် ဝင်ရောက်မှုနယ်မြေမှ ရရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားအဖော်သားရဲ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာမှ မိစ္ဆာသားရဲ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်စုများလည်း တည်ရှိနေသော စကြဝဠာ အသီးသီးထဲမှ ကမ္ဘာတစ်ခုမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နဂါးမျိုးနွယ်စုနှင့် အခြားသော အစွမ်းထက်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတို့ ပေါင်းစပ်ရာမှ မွေးဖွားလာသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သွေးဗီဇမှာလည်း အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှသည်။
“ကောင်းပါပြီ သခင်ကြီး...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။
မြင်းနက်ကြီးက သူ၏လက်များကို ယှက်လျက် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးအား ဦးညွှတ်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဂါရဝပြုပါတယ် အကြီးအကဲ...”
“ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးက ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်၏။
ရီယွင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။
“ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး... မင်း ဒီအနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်ထဲမှာပဲ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေလိုက်ပါ... ငါ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ မင်းအတွက် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာပေးပါ့မယ်...”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး...”
ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားရသည်။ အခြားသူများ၏ နမူနာကို လိုက်နာလျက် သူသည် လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရီယွင်အား ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်တော့သည်။
ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အစွမ်းထက်သွေးနဂါးမိစ္ဆာနှင့် မြင်းနက်ကြီးတို့ကို ခေါ်ဆောင်လျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရီယွင်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ချင်မျိုးနွယ်စုနေထိုင်သည့် ရွာငယ်လေးအတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ရီယွင် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်မျိုးနွယ်စု၏ အဘိုးအို မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သော ဤနဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးမှာ တောင်တန်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်ရှိသော တားမြစ်စွမ်းအားများကို အမှန်တကယ်ပင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။
“အခုဆိုရင် ဘာကိုမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပါဘူး... မင်းတို့ ဒီမှာ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ နေထိုင် ကျင့်ကြံနိုင်ပါပြီ...”
ရီယွင်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ...”
အဘိုးအိုက မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရန် အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်နေတော့သည်။
ရီယွင်က သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အားလုံးကို ထရပ်ရန် ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားကာ အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“ဒီတောင်တန်းကြီးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးတစ်ကောင် ကျင့်ကြံနေတယ်... နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးရင် သူက ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းအားကို စစ်မှန်စွာ နားလည် သဘောပေါက်သွားတဲ့အခါ... မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်တွေကို ပြန်လည် ပြောင်းလဲပေးပြီး မင်းတို့ကို လူသားပုံစံ ပြန်ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်...”
“ဝါး... တကယ်လား... အကြီးအကဲ... ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ...”
သူတို့မှာ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်များမှ လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချင်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ရှေးဦးအချိန်ကာလ၏ ထူးခြားသော နဂါးနတ်ဘုရား ဆယ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးကိုပင် မေ့လျော့သွားကြတော့သည်။ ချင်မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ဝမ်းသာမှုကြောင့် နီရဲနေခဲ့ပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ရီယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးမှ မထွက်ခွာမီ နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက် အချို့ကို ပေးလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါး၏ မျက်လုံးအမြှေးပါးကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွက်ရန် မလိုတော့ပေ။ အနက်ရောင်မျက်လုံးအိမ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော ကမ္ဘာဦးဟင်းလင်းပြင်နဂါးသည် မျက်လုံးအိမ်အတွင်းရှိ တစ်ခုလုံးသော ကမ္ဘာငယ်လေးကို သဘာဝကျကျ ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် သူသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ပေးလိုက်သဖြင့် ရီယွင်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့မှာ အပြင်ဘက်သို့ အလွယ်တကူ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့သည်။
ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်တည်လျက် ရီယွင်သည် သူ၏အထက်ရှိ ဧရာမ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်နေလိုက်တော့...”
အခန်း ၂၃၄ ပြီးပါပြီ။