အခန်း ၂၃၇

အခန်း ၂၃၇ - ဆက်တိုက် နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း၊ နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် အဆင့် ၇

ကြောင်နက်ကြီးက သရော်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ... ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ရထားတာကပဲ မင်းအတွက် အတော်လေး အံ့ဩစရာ ကောင်းနေပြီ... မင်းက ဘာတွေများ ပိုပြီး လိုချင်နေရသေးတာလဲ...”

“ဪ... အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်မဆေးလုံးတွေက ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖြစ်နေတာကိုး...”

ကြောင်ဖြူလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သဘောပေါက်သွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လူဆိုတာ လောဘမတက်သင့်ဘူးလေ...”

ကြောင်နက်ကြီးက သူ၏လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း ရိုက်မချလိုက်ဘဲ ဆိုလိုက်၏။

“ကြောင်ဖြူလေး... ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးက မင်းအတွက် လုံလောက်ပါတယ်ကွာ... နတ်ဘုရားအဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို လိုချင်ဖို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့...”

“အိုး... ဟုတ်ကဲ့ပါ...”

ကြောင်ဖြူလေးက လိမ္မာရေးခြားရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် သူမသည် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်မိသော်လည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ်၌သာ ရှိနေသေးပြီး အလွန်နိမ့်ကျနေကြောင်း သူမ ပြန်လည်စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ အပြည့်ပါဝင်သော အိတ်တစ်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရခြင်းကပင် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ခုလုံးသော ကောင်းကင်ကြယ်တာရာမင်းဆက်တွင်ပင် ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးများပင်လျှင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။

သူမ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကိုသာ စားဖူးခဲ့သည်။ ထိုနဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးမှာ နက်နဲမှုအဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ကြောင်ဖြူလေး မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ ကြောင်ဖြူလေး၏ နှလုံးသားမှာ ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမသည် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ရနံ့ကို ခေတ္တမျှ ခံစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ၎င်းကို သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်တော့သည်။

ဆေးလုံးသည် သူမ၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လိမ့်တက်လာသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များအဖြစ် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ခြေလက်များနှင့် သွေးကြောများဆီသို့ လှိုင်းလုံးများအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းသွားတော့သည်။

“ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ဆေးစွမ်းအာနိသင်ပါလား...”

ကြောင်ဖြူလေးမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားရပြီး ပြင်းထန်လှသော ဆေးစွမ်းအာနိသင်များကြောင့် သူမ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ဟု ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ငါ သေရတော့မယ်...’

ဤအတွေးတစ်ခုက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ရထားလုံးအတွင်း၌...

ရီယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ လက်ချောင်းကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်ရာ ရူးသွပ်နေသော ဆေးစွမ်းအာနိသင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကြောင်ဖြူလေး၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ အလွန်နိမ့်ကျနေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ဘေးကင်းစွာ စားသုံးနိုင်ရန်အတွက် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ရီယွင်က ကြောင်ဖြူလေးကို ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး ပေးရခြင်းမှာ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်နိုင်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ဖြစ်သည်။

“စောစောက ငါ့ကို သေမလောက် လန့်သွားစေတာပဲ... ငါ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို့... ဒီဆေးလုံးက သိပ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်...”

ကြောင်ဖြူလေးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲ အသံဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး အိတ်ငယ်လေးကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

“ဟားဟားဟား...”

ဘေးနားရှိ ကြောင်နက်ကြီးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကြောင်ဖြူလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လျက် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

“သခင်ကြီး ကူညီပေးလိုက်လို့ ကံကောင်းသွားတာ... မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်လုံးသေးသေးလေးဟာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ...”

ကြောင်ဖြူလေးမှာ လန့်ဖျပ်သွားရသည်။

ထိုအခါမှသာ စွမ်းအားတစ်ခုက သူမ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို ဖိနှိပ်ပေးခဲ့ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သခင်ကြီးက လှုပ်ရှားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမက အလျင်အမြန် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ရထားလုံးရှိရာသို့ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ဆိုလိုက်၏။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး...”

ရီယွင်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။

မြင်းနက်ကြီးက မြင်းရထားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲလျက် ကောင်းကင်လမင်းမင်းဆက် ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

အချိန်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တစ်လကျော် ကြာပြီးနောက်...

မြင်းရထားမှာ ဝူခွန်းတောင်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် သစ်တောထူထပ်သော တောင်ကြားတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင် မျိုးနွယ်စု နေထိုင်ရာ နေရာဖြစ်သည်။

ဤကျင့်ကြံခြင်း ကာလပြီးနောက်တွင်မူ ရီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ နတ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြှင့်တင်နေခဲ့သည်။

သူသည် နတ်ဦးသျှောင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ငယ် သုံးဆင့်သာ လိုတော့သည်။

ကျွင်းမော့ရှောင်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်ပယ်သို့ အရင်ဆုံး နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို ခိုင်မာစေရန် အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ လော့လီနှင့် စုဝမ်ယီတို့မှာလည်း နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်ရန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်ရန် တစ်ပတ်ခန့်သာ အချိန်လိုပါတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရီယွင်သည် ကောင်းကင်လမင်း ပန်းမန်ပင်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ကျွင်းမော့ရှောင်အား ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ တစ်ယောက်တည်း သွားရောက်စေရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဝိညာဉ်ကိုးပါးမြေအောက်နန်းတော်သို့ မသွားခဲ့ရသည့် ကျွင်းမော့ရှောင်၏ ဆန္ဒကို ဖြေဖျောက်ပေးရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

“သခင်ကြီး... ရှေ့က တောင်ကြားက ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင် မျိုးနွယ်စု နေထိုင်တဲ့နေရာပါ...”

ကြောင်ဖြူလေးက မတ်တတ်ရပ်ကာ အဝေးရှိ တောင်ကြားကို လှမ်းကြည့်ရင်း တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို စားသုံးပြီးနောက် ကြောင်ဖြူလေးမှာ ဤတစ်လအတွင်း၌ ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၅ မှနေ၍ အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့်ကို ဆက်တိုက် နယ်ပယ်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အင်း...”

ကြောင်နက်ကြီးက မြင်းရထား သွားနေသည့် လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

“သခင်ကြီး... ကျွန်တော် ကြောင်ဖြူလေးနဲ့အတူ လိုက်သွားလို့ ရမလား...”

ရီယွင်က ရယ်မောလျက် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ကြောင်လေး သုံးကောင်စလုံး သွားလို့ရပါတယ်...”

ရီယွင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သွေးနဂါးက လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ အားနည်းစွာဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။

“သခင်ကြီး... ကျွန်တော်က ကြောင်မဟုတ်ဘူးလေ... ကျွန်တော်က နဂါးပါ...”

မြင်းနက်ကြီးက ခေါင်းလှည့်ကာ သွားဖြီးလျက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“ဒုတိယအစ်ကို... သခင်ကြီးက မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ခေါ် အဲ့ဒါ မင်းပဲလေ... ငြင်းမနေစမ်းပါနဲ့...”

“သခင်ကြီး... ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီက ပျော်စရာတွေထဲမှာ သွားပါလို့ ရမလား...”

မြင်းနက်ကြီးက ခွင့်တောင်းလိုက်သည်။

“သေချာတာပေါ့... မင်းလည်း သွားလို့ရပါတယ်...”

ရီယွင်က အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

မြင်းနက်ကြီးမှာ ပျော်စရာကောင်းသော ကိစ္စများတွင် ပါဝင်ရသည်ကို အလွန်ပင် နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပြဿနာအချို့ ဖန်တီးလာနိုင်ဖွယ်ရှိပြီး ဤသည်မှာ သူ၏ စွမ်းရည်များကို ပြသရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သခင်ကြီးထံမှ ခွင့်ပြုချက် ရရှိသွားသည့်အခါ မြင်းနက်ကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ကိုယ်ကိုတစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လာတော့သည်။

“ကြောင်လေး... ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ထပ်ပြီး အတူတူ တွဲလုပ်လို့ရပြီ...”

မြင်းနက်ကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကြောင်နက်ကြီးက အရှက်မရှိ ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ကာ ဆိုလိုက်၏။

“ဦးလေးမြင်း... လေးစားရတဲ့ စီနီယာနဲ့ အတူတူ သွားခွင့်ရတာက ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ...”

သူသည် ကိုယ်ကိုတစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြောင်ဖြူလေးကလည်း အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ကျက်သရေရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အားလုံး အသွင်ပြောင်းသွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သွေးနဂါးမှာ ရထားလုံးအတွင်း၌ တစ်ပတ်လည်သွားပြီးနောက် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး ဝတ်ရုံနီဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

‘လူသားပုံစံ ပြန်ဖြစ်ရတာ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ...’

သွေးနဂါးက သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ပွတ်သပ်ရင်း သက်သာရာရသွားသော အမူအရာဖြင့် တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။ ရထားလုံးအတွင်း၌ ရှိနေစဉ် သူသည် ကြောင်နီလေးပုံစံကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအရာက စည်းကမ်းဖြစ်ပေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေချိန်မှသာလျှင် သူတို့အနေဖြင့် လူသားပုံစံကို ယူဆောင်နိုင်ခွင့် ရှိသည်။

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သခင်ကြီး ပေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ အပြည့်ပါတဲ့ အိတ်တစ်လုံးအတွက်ဆိုရင်... ကြောင်နီလေး ဖြစ်ရတာကို မဆိုထားနဲ့ ကြွက်နီလေး အဖြစ်တောင် ပြောင်းရမယ်ဆိုတောင် တန်ပါတယ်လေ...’

သွေးနဂါးက အတွင်းစိတ်၌ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ အိတ်ကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ကြောင်ဖြူလေးက မြင်းနက်ကြီးနှင့် သွေးနဂါးတို့အား ရိုသေစွာ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြလျက် ဆိုလိုက်၏။

“စီနီယာတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှေ့က ကြွပါ...”

“မလိုပါဘူး... မလိုပါဘူး... ဒါက မင်းအိမ်ပဲဟာ... မင်းပဲ လမ်းပြပေါ့...”

မြင်းနက်ကြီးက လက်ကာပြလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

သူသည် သွေးနဂါးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ မျက်လုံးများကို ဟိုဟိုဒီဒီ ကစားလျက် ဆိုလိုက်၏။

“ဒုတိယအစ်ကို... ငါတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ လိုမယ်... မဟုတ်ရင် လူတွေကို လန့်သွားစေလိမ့်မယ်...”

“မှန်တယ်...”

သွေးနဂါးက တောင်ကြားရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အခြေအနေကို နားလည်သွားဟန်ဖြင့် သူ၏ အရှိန်အဝါများ အားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ မြင်းနက်ကြီးကလည်း အလားတူပင် ပြုလုပ်လိုက်၏။

အနီးအနားရှိ ကြောင်နက်ကြီးက ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာတို့... ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က မမြင့်တဲ့အတွက်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အရှိန်အဝါကိုတော့ ဖိနှိပ်ထားစရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား...”

သူသည် ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ၌သာ ရှိသေးသည်။ ဤကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင် မျိုးနွယ်စုများကြားတွင် မြင့်မားသည်ဟု မယူဆနိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း သူသည် မကြာသေးမီက ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၄ သို့ ရောက်ရှိရန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောင်နက်ကြီးနှင့် ကြောင်ဖြူလေးတို့က ယှဉ်တွဲ၍ လျှောက်သွားနေကြပြီး မြင်းနက်ကြီးနှင့် သွေးနဂါးတို့မှာမူ အတော်လေး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အသွင်ဖြင့် သူတို့၏ နောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထာဝရနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာမင်းဆက်ကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာမျိုးတွင် သူတို့အနေဖြင့် သဘာဝကျကျ အလိုရှိရာကို ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိကြချေ။ ဤ အပြင်ထွက်ခြင်းမှာ သက်သောင့်သက်သာ အနားယူရန် သက်သက်သာဖြစ်ပြီး ကြောင်ဖြူလေး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးရန်လည်း ပါဝင်ပေသည်။

အဖွဲ့သည် တောင်ကြားအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ကျောက်တံခါးတစ်ခုအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လူငယ်တစ်ဦးမှာ အနီးအနားရှိ သစ်တောအုပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

“အစ်မဘောင်အာ... အစ်မ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ...”

ကြောင်ဖြူလေးက လူငယ်ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

သူမ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်က သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း အားနာဟန်ဖြင့် ရယ်မောကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

“ဪ... သိပ်ထူးထူးခြားခြားတော့ မရှိပါဘူး... မကြာသေးခင်က လက်ထပ်ခွင့်လာတောင်းတဲ့ လူတွေ တော်တော်များများ ရောက်လာကြလို့ပါ...”

ကြောင်နက်ကြီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်သီးဆုပ်ကာ ဝှေ့ယမ်းရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ လူတွေက လက်ထပ်ခွင့် လာတောင်းနေကြပြန်တာလဲ... ရွှေရောင်အစင်းကျားနက် မျိုးနွယ်စုက စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းဖို့ သဘောတူထားခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား...”

“မှန်တယ်... သူတို့ ကတိဖျက်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”

သွေးနဂါးက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးတောလျက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

‘အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အခြေအနေတွေအရဆိုရင် ရွှေရောင်အစင်းကျားနက် မျိုးနွယ်စုက တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့တာ အသိအသာပဲလေ... သူတို့ အဲ့ဒီလောက်အထိတော့ မမိုက်မဲလောက်ဘူး မဟုတ်လား...’

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ကြောင် မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်က သူစိမ်းများကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ရွှေရောင်အစင်းကျားနက် မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ နားလည်မှု လွဲနေပြီထင်တယ်...”

အခန်း ၂၃၇ ပြီးပါပြီ။