အခန်း ၈၆၀

အခန်း (၈၆၀) ဘိုးဘေးတို့၏ ထွန်းလင်းတောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေသော တောက်ယင်ကျင့်စဉ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထိန်းချုပ်ခြင်း။ (၂)

တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၅၇ ရာခိုင်နှုန်း) ၊ တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၅၉ ရာခိုင်နှုန်း) ...

ထူးကဲသာလွန် ပါရမီစွမ်းရည်အောက်တွင် မဖြစ်နိုင်သောအရာများကို ဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေလေသည်။

အချိန်များမှာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားရာ နှစ်လနှင့် ရက်ပေါင်း ၂၀ မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး သုံးလတာကာလအတွင်း ဆယ်ရက်သာ ကျန်တော့သည်။

မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်သို့ အစောဆုံး ရောက်ရှိလာကြသည့် ရှီကျင့်ထျန်း၊ လျိုချန်ချင်းနှင့် အခြားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်လည်ဝင်စားလာသူများမှာ သုံးလတာ အချိန်ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အပြင်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လူတစ်ဦးစီသည် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ ရရှိသဖြင့် ၎င်းတို့သည် မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းနှင့် လွဲချော်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက အရမ်းကို ခက်လွန်းတယ်...ဘယ်သူက ဒါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာလဲ။"

ဟုန်းကျန်းရှန့်မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်နေမိသည်။

သူသည် မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်ကာ မှန်ရိပ်လူသားနှင့် ရင်ဆိုင်ရတိုင်း လုံးဝ အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားရပြီး သူ၏ ခွန်အားများကို ထိရောက်စွာ အသုံးမချနိုင်ခဲ့ပေ။

အကယ်၍ သူက တိုက်ပွဲကို တမင်တကာ အချိန်ဆွဲထားပါက နောက်ထပ် မှန်ရိပ်လူသားများ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်ရာ မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်မှ ထွက်ပြေးရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

"ညီလေးတာ့... မင်းရော ဒီမှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိရဲ့လား။"

အလောင်းကောင် အဖိုးကြီးက စူးစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ခန့်က စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသော ဝေ့ရှန့်ရှင်းကို သူ၏ မူလနယ်ပယ် အစွမ်းများဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ကို အလောင်းကောင် အဖိုးကြီး ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူသည် ပါရမီရှင်များထဲမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ အထင်အရှားပင်။

ကျီးရွှယ်ရှောင်း၏ နှင်းခဲများကဲ့သို့ အေးစက်သော မျက်လုံးများထဲ၌လည်း အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများထဲမှ တစ်စုံတစ်ဦးက ဤမှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ စူးချန်ခုန်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်ထားသည်။

စူးချန်ခုန်းက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားမှာပါ...

ကိုယ်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူတဲ့ ရန်သူကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်တယ်လေ။"

စူးချန်ခုန်းက ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိသည်ဟု မပြောခဲ့ပေ။ ထိုသို့ပြောခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရှာခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အပြင်ဘက်တွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများအပြား စောင့်ဆိုင်းနေချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် အာရုံစိုက်ခံရအောင် လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသာ သိစေလျက် ဒုတိယမြောက် လူတစ်ဦးကိုမျှ မသိစေဘဲ တိတ်တဆိတ် စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းမှာ အလုံခြုံဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲလေ..." အလောင်းကောင် အဖိုးကြီးက အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် အရပ်ရပ်မှ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ စုဝေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်လအတွင်း ထူးကဲသော ပါရမီရှင် (၄၀) ကျော် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်အောက်တွင် တွေ့ရခဲသော သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အချိန်မရွေး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။

အင်အားချင်း ကွာဟမှု ရှိလျှင်ပင် အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ပြန်လည်ဝင်စားလာသူများ ဖြစ်ကြသည့် ရှီကျင့်ထျန်း၊ လျိုချန်ချင်းနှင့် အခြားသူများပင် လက်လျှော့သွားကြရသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသာ ဤစမ်းသပ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပါကလည်း ဒါဟာ သဘာဝကျပါသည်။

"ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော်လည်း အထဲဝင်ပြီး ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလိုက်ဦးမယ်။"

အခြားသူများကို ဤစကားများ ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မှန်ချပ်တစ်ခုဆီသို့ လှမ်းလျှောက်သွားသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ "ဒီတစ်ကြိမ်တော့...ငါ သေချာပေါက် အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြီး မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ရအောင် ကျော်ဖြတ်မယ်။"

တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကိုထိတ်လန့်စေခြင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း)

နှစ်လမပြည့်မီ အချိန်အတွင်း စူးချန်ခုန်း၏ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှာ (၁၁) ခုမြောက် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သူသည် မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အဆင့်တက်လှမ်းမှုကို အပြီးသတ်ရန် တမင်တကာ ထိန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှသာ မှန်ရိပ်လူသားကို ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းတွင်လည်း ဤတစ်ကြိမ်သာ အခွင့်အရေး ရှိတော့သည်။

အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မှန်ရိပ်လူသားကို အနိုင်မယူနိုင်ပါက ကျန်ရှိသော ဆယ်ရက်အတွင်း မည်သည့် သိသာထင်ရှားသော တက်လှမ်းမှုကိုမျှ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည်လည်း မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်၏ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်ခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် (၁၀) ကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှု ဖြစ်သည်။

ဖြူဖွေးနေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာပြီး စူးချန်ခုန်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။ ၎င်းမှာ မှန်ရိပ်လူသားပင် ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ငါ ပြန်လာပြီ။"

စူးချန်ခုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ မိမိ၏ ပုံတူနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ ဤသည်မှာ (၁၀) ကြိမ်မြောက် ဖြစ်သည်။ အင်အားချင်း တူညီနေသဖြင့် အနိုင်အရှုံး ခွဲခြားရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

မှန်ရိပ်လူသားမှာမူ စူးချန်ခုန်းနှင့် စကားများများစားစား မပြောပေ။ ၎င်းမှာ အလွန် အေးစက်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။ စူးချန်ခုန်း၏ အင်အားအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဝှစ်"

မှန်ရိပ်လူသားသည် ရှေ့သို့ ဖျတ်ကနဲ လှမ်းလာကာ စူးချန်ခုန်း၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။ သံဖြတ်ဓားသည် စူးချန်ခုန်း၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လျက် လေထုကို ခွဲကာ ရောက်လာလေ၏။

"ရှပ်"

စူးချန်ခုန်း ချန်ထားခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အကွာအဝေး တစ်ခုရရန် ပေ (၃၀) ကျော်ခန့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

"ငါ အခု လုပ်ရမှာက... မှန်ရိပ်လူသားတွေ အားလုံး ပေါ်လာတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲထားပြီးမှ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့ပဲ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ အခု အဆင့်တက်လိုက်လို့ ဒုတိယပေါ်လာတဲ့ ပုံရိပ်က အဆင့်တက်ပြီးသား ငါ့ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရင် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

မှန်ရိပ်လူသားများသည် ၎င်းတို့ ပေါ်လာသည့် အချိန်ရှိ စူးချန်ခုန်း၏ အခြေအနေကို ပုံတူကူးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်တွင် တစ်ဦးထက်မက ပေါ်လာနိုင်သည်။

အားလုံး မပေါ်လာမီအထိ စူးချန်ခုန်းသည် တိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲထားရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းမှာလည်း အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ရွှီး"

မှန်ရိပ်လူသားသည် စူးချန်ခုန်းကို အသက်ရှူချိန်ပင် မပေးဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးတက်ကာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ဘဲ သမင်လှုပ်ရှားမှု ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ပြိုင်ဘက်ကို အဆက်မပြတ် ပတ်ချာလည်အောင် လုပ်နေသည်။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ အရှိန်နှင့် ခွန်အားမှာ တူညီနေသဖြင့် တစ်ဦးက ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးရန်သာ ရွေးချယ်ပါက အခြားတစ်ဦးမှာ လိုက်မှီရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

၎င်းက မှန်ရိပ်လူသားကို ဒေါသထွက်စေပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားသည်။

သူသည် ခါးရှိ စာပေရနံ့အိတ်ထဲမှ အားကောင်းသော လေးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင် တစ်စက်မှာ မြားတစ်စင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ စူးချန်ခုန်းကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

လေးကို ညွှတ်ကာ မြားကို တင်လိုက်ပြီး ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ချီစွမ်းအင်မြားမှာ နှစ်စင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး လေမိုးကြိုးမြားမှ နေလမြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တောက်လောင်နေသော နေမင်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် အေးစက်သော လမင်း၏ အလင်းတန်းတို့မှာ မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သူ၏ ကြယ်ပုံစံရွှေလေးကို ထုတ်ယူကာ မူလစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ နေလမြားအစုံနှင့် နေလမြားအစုံတို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

"ဘုန်း"

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ မီးလျှံများနှင့် လရောင်တို့မှာ ရောယှက်ကာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဖြူစင်သော ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ နီရဲသော အရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"မှန်ရိပ်လူသား တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်တော့ ငါ ထိပ်တိုက် မတိုက်ဘဲ ရှောင်နေရင် သုံးရက် သုံးညလောက်အထိ အချိန်ဆွဲထားဖို့က ပြဿနာ မရှိဘူး။"

စူးချန်ခုန်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများမှာ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲသည် အနိုင်အရှုံး မပေါ်ဘဲ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ဤမှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်၌ မှန်ရိပ်လူသား တစ်ဦးတည်းထက်မက ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။