အခန်း ၈၆၂

အခန်း (၈၆၂) မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွင် အဆင့်တက်ခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲ။ (၁)

တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (ဧကဒသမနယ်ပယ်၊ ဘိုးဘေးတို့၏ ထွန်းလင်းတောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေခြင်း ၁ ရာခိုင်နှုန်း)

စူးချန်ခုန်းသည် မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အဆင့်ကျော်တက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို ၁၀ ဆင့်မြောက် ပြည့်ဝသောအဆင့်အထိ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မှန်ရိပ်ပုံရိပ်များ ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ပြီးမှသာ ဖြတ်ကျော်မှုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ပုံရိပ်ထင်ဟပ်လာသော မှန်ရိပ်ပုံရိပ်များသည်လည်း အဆင့်ကျော်ဖြတ်ပြီးသား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှပြီး မိမိနှင့် အစွမ်းတူညီသော ပြိုင်ဘက်အများအပြား၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တောင့်ခံထားရမည် ဖြစ်ကာ တိုက်ပွဲအတွင်း၌ အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင့်ကျော်ဖြတ်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ပါက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ လွန်စွာ ဆိုးရွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထူးကဲသာလွန်အဆင့်ရှိသော အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စူးချန်ခုန်းတစ်ဦးတည်းသာလျှင် မိမိအား အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ပေးရုံမျှဖြင့် မည်သည့်အချိန်မဆို ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်စွာ အဆင့်ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

" တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ရဲ့ ၁၁ ဆင့်မြောက်က ဒီလိုမျိုးကိုး"

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် ၁၁ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် ကျင့်စဉ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သဘောပေါက်နားလည်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ်၏ သားရဲမှာ မှန်ရိပ်ပုံရိပ် ၃ ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံးဝ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေသော စူးချန်ခုန်း၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း လာကြစမ်း"

စူးချန်ခုန်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများအတွင်း၌မူ အေးစက်လှသော ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး မိမိနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေသော ရှေ့မှောက်ရှိ မှန်ရိပ်ပုံရိပ် ၃ ဦးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ယခင်ပင်ကိုပုံစံကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤမှန်ရိပ်ပုံရိပ် ၃ ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တောက်ယင်ကျင့်စဉ် ၁၁ ဆင့်မြောက်၏ သာလွန်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရွှီး"

အပို လှုပ်ရှားမှုများ မရှိဘဲ ညာဘက်အစွန်ဆုံးမှ မှန်ရိပ်ပုံရိပ်သည် သူ၏ လေးတော်ကို အစွမ်းကုန် ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး များပြားလှသော အစစ်အမှန်စွမ်းအင်များကို မြားများအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အမြောက်အမြား ဆွဲယူလိုက်သည်။

အဆုံးစွန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း လေမိုးကြိုးမြားအတတ်သည် စူးချန်ခုန်း၏ အရှိန်အဝါကို ပစ်မှတ်ထားကာ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အရည် ၁၀ စက်ဖြင့် တွန်းအားပေးထားသော လေမိုးကြိုးမြားအတတ်၏ ဖျက်ဆီးအားမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အများစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး ယင်းကို အတင်းအဓမ္မ ခုခံရန် ကြိုးစားပါက အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်ပြီး ၁၁ ဆင့်မြောက် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ နေမင်းမြားနှင့် လမင်းမြားအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများနှင့် အစစ်အမှန်စွမ်းအင်များ၏ စီးဆင်းမှု အသေးစိတ်ကို သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ယင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ နှောင့်ယှက်နိုင်စွမ်းပင် ရှိနေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အကြံဖြင့်ပင် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် အဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းသွားပြီး ပြေးဝင်လာနေသော နေမင်းမြားနှင့် လမင်းမြားအတွင်းရှိ အစစ်အမှန်စွမ်းအင်များနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ၏ စီးဆင်းမှုကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် တောက်ပနေသော နေမင်းမြားနှင့် အေးစက်သော လမင်းမြားတို့သည် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီး အရှိန်နှင့် စွမ်းအားများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

"ဝူး"

ထိုအခါ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အစစ်အမှန်သွေးများကို လှုပ်ရှားစေကာ အရေပြားကို နီရဲသွားစေလျက် သူ၏ လက်ကြီးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ထိုမြားနှစ်စင်းကို လက်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ဂျိန်း"

မြားများ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး နေရောင်ခြည်နှင့် လရောင်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ဧရာမဝေလငါးခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော စူးချန်ခုန်းအား ကြီးမားသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် မပြုလုပ်နိုင်တော့ပေ။

"လာခဲ့စမ်း"

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် နေရောင်ခြည်နှင့် လရောင်များ ရစ်ပတ်နေစဉ် သူက ခပ်တိုးတိုး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အားပျော့သွားသော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားများကို သန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြန်လည်ပြိုကွဲစေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်ပြီး မိမိကုန်ဆုံးသွားသော ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ဆန်းကြယ်လိပ်ချီစွမ်းအင်အဖြစ် လျင်မြန်စွာ သန့်စင်လိုက်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ မှန်ရိပ်ပုံရိပ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည့် ပုံစံဖြင့် မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုကို စူးချန်ခုန်းက မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရရှိဘဲ လက်ဗလာဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖမ်းဆုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

"ဒါက တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ရဲ့ ၁၁ ဆင့်မြောက်ပဲ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ အသုံးပြုမှုက အစွန်းဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်သွားပြီး သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စိတ်ကြိုက်လှည့်ပတ်နိုင်တယ်။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်သလို တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ ကျန်ရစ်တဲ့ စွမ်းအားတွေကိုလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြန်ပြောင်းလဲ စုပ်ယူပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ကုန်ဆုံးမှုတွေကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်တာ ဖြစ်တယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ယင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို သုံးယောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ကာ သူ၏ မူလပုံစံကို အနိုင်ယူရန်အတွက် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ယုံကြည်ချက် ဖြစ်သည်။

၁၁ ဆင့်မြောက် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆွဲယူနိုင်စွမ်းနှင့် ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကိုပင် သက်ရောက်စေနိုင်သည်။

ယခုလေးတင် ထိုမှန်ရိပ်ပုံရိပ်၏ အဆုံးစွန်သော မြားတိုက်ခိုက်မှုသည် လမ်းခရီး၌ စူးချန်ခုန်း၏ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် ဟန့်တားခြင်း ခံခဲ့ရပြီး တည်ငြိမ်သော ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ပျက်စီးသွားကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ များစွာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဤတိုက်ခိုက်မှု ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော အကျိုးသက်ရောက်မှု အားလုံးကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြိုကွဲစေခဲ့သဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းကို သိသာစွာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ဤကဲ့သို့ အားနည်းစေခြင်း၌လည်း အကန့်အသတ် ရှိသည်။

စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်နှောင့်ယှက်ပြီး ပြိုကွဲစေသည့်တိုင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာမူ အလွန်နည်းပါးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုမျှ တတ်မြောက်ထားခြင်း မရှိသေးသော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အများအပြားကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် တူညီသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု အဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်။

အဆင့်တူညီသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်၏ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအား ထိန်းချုပ်မှုသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအများစုကို အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

ထို့ပြင် ဧရာမဝေလငါးခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်အောက်ရှိ စူးချန်ခုန်း၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ယင်းကို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်သည်။

"ဝေါင်း"

အခြားတစ်ဖက်မှ မှန်ရိပ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည်လည်း သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ပေရာပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်သည် ခိုင်မာစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေမည့် ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အသံလှိုင်းများသည် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားကာ လမ်းခရီးရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လျက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ကွဲအက်စေကာ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

" တောက်ယင်ကျင့်စဉ်"

စူးချန်ခုန်း ရှောင်တိမ်းစရာ မလိုပေ။ သူသည် စိတ်ကို စုစည်းကာ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရာ စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

"ဂျောက်" "ဂျိန်း"

အားနည်းသွားသော အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုများသည် စူးချန်ခုန်း၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော်လည်း သူ့ကို အနည်းငယ် ညည်းတွားရုံမျှသာ ဖြစ်စေပြီး မည်သည့် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

အခြားသော မှန်ရိပ်ပုံရိပ်တစ်ခုမှာမူ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တု၊ ချီသွေးစွမ်းအင်နှင့် ချီစွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုများသည် စူးချန်ခုန်းအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားသွေးများသည် တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆူပွက်လာပြီး စူးချန်ခုန်းထံသို့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤရွေးချယ်မှုမှာ လုံးဝ မှန်ကန်လှပေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်စဉ်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တုများကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်အားသက်သက်အပေါ်တွင်မူ များစွာ သက်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။