အခန်း ၈၆၇

အခန်း (၈၆၇) မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွင် အဆင့်တက်ခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲ။ (၃)

ဤစုရပ်ဝိုင်းကြီးပေါ်တွင် အချို့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိကြသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ အတော်ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

ဧကန္တ...

"ရှူး"

အားလုံးက စဉ်းစားနေကြစဉ်မှာပင် မှန်ပြင်တစ်ခုမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရောင်ပြန်ဟပ်လာပြီး သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် လူရိပ်တစ်ခု လွင့်ထွက်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ရှိသည်။

"ညီလေးတာ့"

အလောင်းကောင် အဖိုးအို၊ ကျီးရွှယ်ရှောင်း၊ ရှယန်ယီ၊ ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြည့်ကြသည်။ ယိုင်ထိုးကာ ထွက်လာသူမှာ စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုတာ့... အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒဏ်ရာတွေ အပြင်းအထန် ရလာတာလဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြဲကာ သွေးများ စွန်းထင်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ကျီးရွှယ်ရှောင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးမိသည်။ အထူးသဖြင့် ပခုံးတစ်ဖက်မှာ ဓားဖြင့် အခုတ်ခံထားရသကဲ့သို့ အရိုးပေါ်သည်အထိ ဒဏ်ရာနက်လှပြီး လက်တစ်ဖက်ပင် ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"ကျွန်... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ရှုံးခဲ့ပြန်ပြီ။ မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ကြာကြာနေနိုင်လေ ပုံရိပ်တွေက ပိုပြီး များလာလေပဲ။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပုံရိပ်သုံးခုက ဝိုင်းတိုက်ကြတာ... ကျွန်တော်တောင် အပြင်ကို မနည်း ပြန်ထွက်လာခဲ့ရတယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး စိတ်ပျက်နေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ ဒဏ်ရာများနှင့် နုံးချည့်မှုမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပုံရိပ်အားလုံး ပေါ်လာသည်အထိ သူ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တောက်ယင်ကျင့်စဉ် အဆင့်တက်သွားခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အားအင်အားလုံးမှာမူ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ကျရှုံးတာကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ။ ကိုယ်နဲ့ အဆင့်တူ၊ ပညာတူ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရတာလေ။ ကိုယ်လုပ်နိုင်တာကို သူတို့လည်း လုပ်နိုင်တော့ အလွန်ဆုံး သရေပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ရနိုင်မှာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အခြားသူများမှာလည်း မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မှန်ရိပ်ဟင်းလင်းပြင်သို့ ဝင်ဖူးကြသဖြင့် မှန်ရိပ်လူသားများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အစွမ်းကို သိရှိထားကြသည်။ မည်မျှပင် ထူးကဲသော စွမ်းရည်ရှိပါစေ အရာမထင်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတာ့ဝူဖုန်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ ပုံရိပ်သုံးခုကိုတောင် တောင့်ခံနိုင်တယ်လား။ ငါဆိုရင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာတာနဲ့တင် ချက်ချင်း အရှုံးပေးပြီး ပြေးထွက်လာခဲ့ရတာ"

မိမိနှင့် အဆင့်တူ၊ အစွမ်းတူသော ရန်သူအများအပြားကို အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်သည့် စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းကို အချို့က ချီးကျူးနေကြသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီဟု မည်သူမျှ သံသယမဝင်ကြပေ။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူတိုင်းမှာ မိမိတို့နိုင်ငံ၏ အတော်ဆုံးသူများ ဖြစ်ကြပြီး သွေးချင်းဆက်နွှယ်မှု စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ တာ့ဝူဖုန်းနှင့် အစွမ်းကွာဟလှသည်ဟု မယူဆကြပေ။

မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မကျော်ဖြတ်နိုင်သောကြောင့် အခြားသူများလည်း မကျော်ဖြတ်နိုင်ဟုသာ သဘာဝအတိုင်း တွေးကြသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ရှိနေသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားပါက မဟာနတ်ဘုရား စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဤမှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။

အောင်မြင်သွားပါက မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို တိုက်ရိုက်ရရှိခြင်း မဟုတ်ဘဲ မှန်သခင်ကြီး၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရဦးမည် ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူတို့ မသိကြပေ။

"ညီလေးစူးလို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားတဲ့သူတောင် ကျရှုံးခဲ့မှတော့ ငါတို့ကတော့ ပိုပြီး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီမှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာရဲ့ စမ်းသပ်မှုအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့သူ တကယ်ပဲ ရှိနိုင်ပါဦးမလား။ ဒီမှန်သခင်ကြီးကတော့ တကယ်ကို လူတွေကို နှိပ်စက်ချင်တဲ့သူပဲ" ဟု ဟုန်ကျန်းရှန့်က ညည်းတွားလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိ အောင်မြင်သွားခဲ့ကြောင်းကို ဟုန်ကျန်းရှန့်၊ ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများကို မပြောပြခဲ့ပေ။ သူသည် လူတိုင်းအပေါ် သတိနှင့် စောင့်ကြည့်မှုကို အမြဲရှိနေစေသည်။ သူတို့က သတင်းကို မပေါက်ကြားစေလိုလျှင်ပင် "နံရံမှာ နားရှိသည်" ဟု သူ သိထားသည်။ မိမိကိုယ်ကိုသာ အပြည့်အဝ ယုံကြည်၍ ရပေသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ပထမဆုံးအသုတ် ဝင်ရောက်လာသူများသည် သုံးလပြည့်သွားသဖြင့် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သုံးလပြည့်ချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းနှင့်အတူ ရှယန်ယီမှာလည်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေဟန်ဖြင့် "မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာက ငါ့ကို တွန်းထုတ်နေသလို ခံစားရတယ်... နှမြောဖို့ ကောင်းလိုက်တာ" ဟု ဆိုသည်။

"မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရခဲ့ရင်တောင် ဒါဟာ ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါလေ" ဟုန်ကျန်းရှန့်က ထိုသို့ဆိုသည်။ သူသည် ပို၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွေးတောသူ ဖြစ်သည့်အပြင် မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရခဲ့လျှင်ပင် မိမိအနေဖြင့် ကာကွယ်ထားနိုင်မည်လားဆိုသည်မှာ ခေါင်းခြောက်ရမည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

"ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီပဲ" စူးချန်ခုန်းကလည်း မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အတူတူ ထွက်ကြတာပေါ့"

ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့သည်လည်း ဆက်လက်နေထိုင်လျှင်ပင် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် အတူတူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့တွင် လိမ်ဖယ်နေသော တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။

"သွားကြစို့"

စူးချန်ခုန်းနှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းများသည် ထိုတံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"တာ့ဝူဖုန်းလည်း ထွက်သွားပြီလား။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အောက်မှာ အတော်ဆုံးလို့ ဆိုတဲ့သူလည်း အခြားသူတွေလိုပဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ထွက်သွားရတာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ရွှေရောင်ချပ်ဝတ် ဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

အခြားသူများစွာမှာမူ မိမိတို့၏ ကျရှုံးမှုကို လက်မခံနိုင်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်လိုသည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက် သဲကန္တာရထဲတွင် စူးချန်ခုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် ထွက်ပေါက်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ အပြင်ရောက်ပြီကွ"

ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် သူ၏ ကိုယ်လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းရှိ အချိန်မှာ မကြာလှသော်လည်း ထာဝရကြာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အထူးသဖြင့် မှန်ရိပ်နယ်ပယ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း မတတ်နိုင်သည့် ခံစားချက်မှာ နှိပ်စက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ယခုအခါ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့နှင့် မိမိနှင့် မထိုက်တန်ကြောင်း သေချာသွားချိန်တွင်မူ သူသည် အလွန်ပင် စိတ်ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။

အလောင်းကောင် အဖိုးအို၏ မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို မရနိုင်မှန်း သိသော်လည်း မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ မကြာမီ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျီးရွှယ်ရှောင်း၏ ဖြူစင်အေးချမ်းသော မျက်နှာထက်တွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်လေး ယှက်သန်းနေသည်။ "ဒီတစ်ခေါက် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာထဲမှာ မှန်ရိပ်လူသားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာ ကျွန်မအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိတယ်။ အချိန်အနည်းငယ်လောက် သီးသန့်ကျင့်ကြံပြီးရင် ကျွန်မရဲ့ 'နတ်ဖီးနစ် ဓားကျမ်း' ကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေနဲ့အတူ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့မှာ။"

ကျီးရွှယ်ရှောင်းသည် မွေးရာပါ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကိုလည်း ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းရှိ စမ်းသပ်မှုများက သူမကို အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူမ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်နှင့် သူမ၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ပြီဖြစ်သဖြင့် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံသို့ ပြန်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုခဏတွင် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲ တင်းကျပ်သွားလေ၏။ သဲကန္တာရထဲသို့ ရောက်ရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ အချို့မှာ သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကန့်အသတ်မရှိ စစ်ဆေးနေကြသည်။

"သူတို့တွေက အပြင်မှာ စောင့်နေကြတဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေပဲ..."

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများစုမှာ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း စမ်းသပ်မှုများ ခက်ခဲလာခြင်းကြောင့် နောက်ဆုတ်ခဲ့ရသူများ သို့မဟုတ် အချို့မှာ အထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည် ထပ်မံ၍ အန္တရာယ်မစွန့်စားလိုကြတော့ပေ။

သို့သော် သူတို့မှာ မထွက်ခွာသေးဘဲ အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းကာ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရရှိသွားသူ ရှိပါက လုယူရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသာမက ရှယန်ယီ၊ ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် အခြားထွက်လာသူ အားလုံးကိုလည်း ထို သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များက မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပါမပါ စစ်ဆေးနေကြသည်။ ကျီးရွှယ်ရှောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤကဲ့သို့ အတင်းအဓမ္မ စစ်ဆေးခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းလွန်းသော်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။ လူသားကိုးနိုင်ငံအတွင်း မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းတွင် ရှိနေကြသော ဤသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များသည် သူတို့၏ ရတနာများကို အတင်းလုယူခြင်း မပြုသေးသည်မှာပင် အတော်လေး ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။