အခန်း ၉၃၂

အခန်း (၉၃၂) - အကြောင်းပြချက် မလိုခြင်း

လော့ဟော်အာ၏ အော်ဟစ်လိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယီယွင်မှာ နဖူးကို လက်ဖြင့်ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ လော့ဟော်အာသည် အမြဲတမ်း စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်သူဖြစ်ပြီး သူမသဘောကျသလိုသာ နေထိုင်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ် မှ တပည့်နှစ်ဦးမှာ လော့မို ထက်ပင် အဆင့်နိမ့်သူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယေးရီ မှာမူ သူ၏ အပေါင်းအပါနှစ်ဦးထက် အနည်းငယ် အဆင့်မြင့်သော်လည်း လော့ဟော်အာနှင့် ယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူတို့၏ ပြောဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပါသည်။ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေဖြင့် လော့ဟော်အာသည် သူတို့အတွက် အလုပ်ရှုပ်ခံစရာ မလိုပေ။ သို့သော် လော့ဟော်အာက ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မှ တပည့်များကို တိုက်ရိုက်ဆဲဆိုပြီး ဥပဒေသသထွက်စေလိမ့်မည်ဟု ယီယွင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့သည် လော့ဟော်အာ၏ အထောက်အထားကို မသိကြပေ။ ဤအချက်အတွက် လော့ဟော်အာကိုသာ အပြစ်တင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် တော်ဝင်အခြွေအရံများဖြင့် သွားလာရသည်ကို မနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မင်းသားနှင့် မင်းသမီးများဆိုလျှင် လူအများ လမ်းဖယ်ပေးရသော ခမ်းနားသည့် အခြွေအရံများဖြင့် သွားလာလေ့ရှိကြသော်လည်း လော့ဟော်အာမှာမူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဝတ်အစားများဖြင့် လူအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို မည်သူမှ မသိရှိနိုင်ကြပေ။

"ဒီလောက်အော်ဟစ်နေတဲ့ မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ မင်းတို့နှစ်ယောက်က လော့မျိုးနွယ်စုကများလား"

စကားပြောနေသော အမျိုးသားမှာ အထင်သေးသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် လက်ဖက်ရည် ဆက်သောက်နေသည်။

အခြားလူငယ်တစ်ယောက်က ယီယွင်နှင့် လော့ဟော်အာ၏ အဝတ်အစားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဟားဟားဟား သူတို့ တကယ်ပဲ လော့မျိုးနွယ်စုကပဲ။ ဘာဖြစ်လဲ ငါပြောတာကို နာသွားလို့လား ငါသိသလောက်တော့ လော့မျိုးနွယ်စုမှာ ခရမ်းပြာဝိဉာဉ်မင်းသမီး ကလွဲရင် သိပ်မကောင်းဘူး။

နောက်ပြီး သူမအောက်မှာ ယွင် ဆိုတဲ့ ကောင်တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ သူတို့မှာ လူနှစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ ငါတို့ ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။" ဟု ရယ်မောလိုက်သည်။

ယွင် ဆိုတဲ့ ကောင်တစ်ယောက် ၊

ယီယွင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ ထိုမျှလောက်ပင် အဆင့်နိမ့်နေပါသလော ။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လော့ဟော်အာမှာ သူတို့စကားကို ကြားပြီး ရယ်မောခြင်းကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် သူ ဒုက္ခရောက်သည်ကို သဘောကျနေပုံရသည်။

ယီယွင်သည် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက်၏ ပါရမီရှင်များကို နားလည်မှု အကန့်အသတ်ရှိကြသည်။ ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုသည် လော့မျိုးနွယ်စုသို့ ရောက်မှသာ ယီယွင်နှင့် လော့ဟော်အာအကြောင်း ကြားဖူးကြလိမ့်မည်။

လော့ဟော်အာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကောင်းသော အကြံအစည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် လက်ချောင်းများကို အသုံးပြု၍ ချိတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လော့ဟော်အာ ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မှ တပည့်နှစ်ဦးမှာ ရယ်မောရင်း လက်ဖက်ရည် ဆက်သောက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ လက်ဖက်ရည် သောက်နေစဉ်..

"အား"

ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မှ တပည့်နှစ်ဦးမှာ အဆိပ်သောက်မိသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် သုံးပေခန့် ခုန်တက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လည်ပင်းကို ကိုင်ထားရင်း ခန္ဓာကိုယ်များ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာမှာ နီရဲလာပြီး မျက်လုံးများ ပြူးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူတို့သည် လက်ဖက်ရည်ကို ပြန်ထုတ်ရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း လက်ဖက်ရည်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ ပြန်ထုတ်လိုက်သည်မှာ မီးတောက်များသာ ဖြစ်သည်။

"ဟူး ဟူး ဟူး"

မီးတောက်များမှာ အလွန်မြင့်မားသော အပူချိန်ရှိပြီး လက်ဖက်ရည်စားပွဲ သို့မဟုတ် မြေပြင်ကို ထိမိသည့်နေရာတိုင်းတွင် အပေါက်များ ဖြစ်သွားသည်။

"ပူလိုက်တာ ပူလိုက်တာ"

ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မှ တပည့်တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ့လျှာ ငါ့လျှာ"

"လျှာ" လော့ဟော်အာက အံ့ဩဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"အို... မင်းတို့လျှာက ကျက်သွားပြီပဲ... ဝက်လျှာကင် ဖြစ်သွားပြီ။ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက မင်းတို့လျှာ ဘယ်လောက် လျှာကျွမ်းကျင်လဲဆိုတာ ပြနေတာပဲ။ ဘာလို့ ကိုယ့်လျှာကိုယ် ပြန်ဖျက်ဆီးနေတာလဲ"

လော့ဟော်အာသည် အခြားသူများကို သေလုမြောပါး စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စေအောင် ပြောဆိုတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် ဘေးမှ ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်။ ဤနတ်ဆိုးမလေးကို မစိန်ခေါ်သင့်ပေ။ လော့ဟော်အာ ဖန်တီးလိုက်သော ချိတ်တံဆိပ်မှာ မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် တပည့်နှစ်ဦး၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး သူတို့မှာ မီးမှော်ကို သောက်မိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမျှ သေးငယ်သော ချိတ်တံဆိပ်နှစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားသည်။ လော့ဟော်အာ၏ မီးစွမ်းအားအသုံးပြုသည့် ကျင့်စဉ် နားလည်မှုမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူနှစ်ဦးမှာ လျှာ ဆုံးရှုံးရဖွယ်ရှိကြောင်း ယီယွင် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ လော့ဟော်အာကဲ့သို့ နတ်ဆိုးမလေးမှာ လက်တွန့်မည်မဟုတ်ပေ။ မီးတောက်များမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ဘဲ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် ၏ အမြင်ဖြင့် ကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ စိမ့်ဝင်နိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအား ယွမ်ချီ သည် သူမ၏ ချိတ်တံဆိပ်ကို ခုခံရန် မလုံလောက်ပေ။

သူတို့၏ လျှာများသာမက ပါးစပ်အတွင်းပိုင်းများပါ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာများဖြင့် ကုသနိုင်သော်လည်း လအနည်းငယ်အတွင်း စားသောက်ခြင်းနှင့် စကားပြောခြင်း မပြုနိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ကုသမှုစရိတ်မှာလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။

"နတ်ဆိုးမ၊ ငါ... ငါ မင်းကို သတ်မယ်"

ထိုတပည့်နှစ်ဦးမှာ နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လော့ဟော်အာက အထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ တူတစ်စုံကို အေးဆေးစွာ ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပစ်လိုက်သည်။

"ဝူး ဝူး"

တုတ်ချောင်းနှစ်ချောင်းမှာ မြှားများကဲ့သို့ တပည့်နှစ်ဦးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားသည်။

တုတ်ချောင်းများ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ တပည့်နှစ်ဦးမှာ နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း လက်သီးများဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

ဗုန်း .......

စွမ်းအားများမှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နှစ်ပေါင်းသိန်းချီကြာမြင့်သော သစ်ပင်ကြီးများပင် ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်သော်လည်း ယခုမူ သာမန် တုတ်ချောင်းနှစ်ချောင်းနှင့် တွေ့ဆုံနေသည်။

သို့သော် လော့ဟော်အာ၏ လက်ထဲတွင်မူ ထိုတုတ်ချောင်းများမှာ ထူးခြားသွားသည်။ သူမက ပစ်လိုက်သည့်အချိန်၌ ဥပဒေသများကို ထည့်သွင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တုတ်ချောင်းများ၏ မျက်နှာပြင်တွင် မီးစွမ်းအားအသုံးပြုသည့် အမှတ်အသားများ တောက်ပနေပြီး ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အလွန်မြင့်မားသော မီးစွမ်းအားစွမ်းအင်များကြောင့် တုတ်ချောင်းများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ကြယ်တံခွန်နှစ်ခုကဲ့သို့ တပည့်နှစ်ဦးထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။

"ဖန်း..... ဖန်း"

ပေါက်ကွဲသံနှစ်ခုနှင့်အတူ ထိုတပည့်နှစ်ဦး၏ လက်သီးချက်များကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် မီးတောက်များမှာ သူတို့၏ မျက်နှာဆီသို့ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ တိုးဝင်သွားသည်။

မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲသွားသဖြင့် တပည့်နှစ်ဦးမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ဆံပင်များမှာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း မီးခိုးပြာများဖြင့် အနက်ရောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါက..."

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိ လူအများမှာ ဤတိုက်ပွဲကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်မှ တပည့်များက အနီရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးကို စိန်ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် မိန်းကလေးက တိုက်ခိုက်လိုက်သည်ကို မြင်ရသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မိဘများပင် မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် သူတို့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်။

ထိုအနီရောင်ဝတ် မိန်းကလေးမှာ မည်သူနည်း ။

ထိုအချိန်တွင် လည်ပင်းတွင် အနက်ရောင် တောင်ပံပုံစံ အဆင်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက် ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ခေါက်လိုက်ရာ ခွက်ကွဲသွားသော်လည်း လက်ဖက်ရည်မှာ မယိုစိမ့်ဘဲ ယွမ်ချီ ဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ လေထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။

ထိုလူငယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါက်လိုက်ရာ လက်ဖက်ရည်မှာ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး တပည့်နှစ်ဦး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

မီးတောက်များမှာ လက်ဖက်ရည်ကြောင့် ငြိမ်းသွားသော်လည်း သူတို့၏ လျှာများမှာမူ လောင်ကျွမ်းသွားပြီဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေကြသည်။ လော့ဟော်အာကမူ ထိုလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်ကို တပည့်များက အစ်ကိုကြီး ယေးရီ ဟု ခေါ်သည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

ယေးရီမှာ အတော်လေး စွမ်းအားကြီးသော်လည်း ထာဝရဆည်းဆာ ပင်လယ်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူ မဟုတ်ပေ။ လော့ဟော်အာက ယေးရီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ့မီးကို ငြှိမ်းဖို့ ရေအနည်းငယ် သုံးလိုက်တာလား မင်းရဲ့ ရေစွမ်းအားအသုံးပြုသည့် ကျင့်စဉ်ကို ကြွားဝါနေတာလား" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ယေးရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "မင်းရဲ့ မီးစွမ်းအားအသုံးပြုတဲ့ ကျင့်စဉ်က ဒီလောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တာဆိုတော့ မင်း လော့မျိုးနွယ်စုမှာ ထင်ရှားတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့... သူတို့က စကားနဲ့ပဲ မင်းကို စော်ကားမိတာကို ဒီလောက်အထိ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်စရာ လိုလို့လား"

"မင်း ငါ့ကို သဘောကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ လျှာတွေက ရှည်လွန်းလို့ ငါက လောင်ကျွမ်းပေးလိုက်တာပါ။ နေရာတော်တော်များများမှာ မှားယွင်းတဲ့ စကားလုံးတွေ ပြောမိရင် သေခြင်းတရားနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ်" လော့ဟော်အာက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် အာဏာရှိသည့် အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသည်။

ယေးရီပင် သူမ၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် မှေးမှိန်သွားသည်။

"စစ်သည်တော်လောကမှာ စကားမှားခြင်းကြောင့် သေဆုံးရတာ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ လူတော်တော်များများက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲနဲ့တောင် သေဆုံးကြရတယ်။ အကြောင်းပြချက် မလိုဘူး၊ အကြောင်းပြချက်ကတော့... မင်းက မင်းကို သတ်နေတဲ့သူထက် ပိုမစွမ်းဆောင်နိုင်လို့ပဲ။"

ထိုသို့ ပြောဆိုရင်း လော့ဟော်အာက သူမ၏ လက်ထဲမှ ဝါးတူနှစ်ချောင်းကို ကစားရင်း ထရပ်လိုက်သည်။