အခန်း ၉၅၁

အခန်း ၉၅၁- ရှုနင်ရွှမ်

ယီယွင်သည် ချီဇွေယွန်းကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီ ဤသတင်းမှာ တောမီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ထိုတိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည့် လူသန်းပေါင်းများစွာမှတစ်ဆင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အစပျိုးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် ချီဇွေယွန်းကို အနိုင်ယူပြီးနောက် မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား ၏ တပည့် ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနေသေးကြောင်း လူတိုင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

ယီယွင်သာ မင်္ဂလာမိုးစက် နတ်ဘုရား ၏ တပည့် ဖြစ်လာပါက ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

အနာဂတ်တွင် လော့ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ဆုံလျှင်ပင် ဧကရာဇ်က သူ့ကို လေးစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။ လာမည့်ရက်များတွင် ယီယွင်၏ သတင်းမှာ လော့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏ အမည်မှာ ပြည်နယ်ပေါင်း ၁၉၆ ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လူငယ်စစ်သည်များစွာမှာ ယီယွင်ကို စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။ ချီဇွေယွန်းနှင့် တိုက်ပွဲကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ကာ စုဆောင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် ကြည့်ရှုကြပြီး အကြီးအကျယ် ခေတ်စားလာသည်။

မြို့တော်ရှိ ယီယွင်၏ နေအိမ်သို့လည်း မျိုးနွယ်စု အမျိုးမျိုးမှ သံအမတ်များ၊ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများဖြင့် အဆုံးမရှိ လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။ လော့မျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများ ဖြစ်သည့် ရွှီရွှေရန် နှင့် တုန်းလင် မျိုးနွယ်စုတို့မှ သံအမတ်များပင် ယီယွင်ကို တွေ့ဆုံရန်အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေကြရသည်။

ယီယွင်သည် နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် အခြားကိစ္စဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားရသဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသော သံအမတ်များမှာ ယီယွင်ကို မတွေ့ဆုံလိုက်ရဘဲ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြန်သွားကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် မယ်တော်ရွှမ်း ၏ ဖန်ဟွာနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“ဘာလဲ တတိယမြောက် တော်ဝင်ဘကြီးတော်က ငါ့ကို ခေါ်ခိုင်းတာလား”

လော့မျိုးနွယ်စု၏ တတိယမြောက် တော်ဝင်ဘကြီးတော်မှာ လော့မျိုးနွယ်စု၏ အဓိက အားထားရာ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ သူသည် နန်းတော်နောက်ကွယ်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းများတွင် အမြဲတမ်း တရားကျင့်နေလေ့ရှိသည်။ လော့ဧကရာဇ်တစ်ဦးသာလျှင် သူ့ကို တွေ့ဆုံခွင့်ရှိပြီး လော့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးအတွက် အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်များကိုသာ အကြောင်းကြားလေ့ရှိသည်။

ယီယွင် ချီဇွေယွန်းကို အနိုင်ယူလိုက်သည့် ကိစ္စမှာ လော့မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အရေးကြီးကိစ္စဟု လော့ဧကရာဇ်က သတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ယွင်လေး၊ ငါလည်း ဒီတော်ဝင်ဘကြီးတော်ကို တစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးတယ်။ ကောင်းကင်နီမင်းသား လည်း အတူတူပဲ။ တခြား မင်းသား၊ မင်းသမီး အများစုဆိုရင် သူ့ကို တွေ့ခွင့်တောင် မရဖူးကြဘူး ဒီတစ်ခါတော့ ဘကြီးတော်က မင်းအတွက် နိုင်ငံတော်အဆင့် ပါတီပွဲကို ကိုယ်တိုင် လက်ခံကျင်းပပေးမယ်တဲ့။ ဒါဟာ ကောင်းကင်နီမင်းသား တောင် မနာလိုဖြစ်ရမယ့် ဂုဏ်အသရေပဲ” ဟု လော့ဟော်အာက ပြောသည်။

တော်ဝင်ဘကြီးတော်ကိုယ်တိုင် ပါတီပွဲ ကျင်းပပေးခြင်းမှာ ရှေးယခင်က မရှိဖူးသည့် အဖြစ်အပျက် ဖြစ်သည်။

“ယွင်လေး၊ ငါပြောမယ်။ ဘကြီးတော်က မင်းကို ဆုချမယ်ဆိုရင် ဘာမှမချန်နဲ့၊ အကုန်ယူလိုက်” ဟု လော့ဟော်အာက မျက်စိမှိတ်ပြကာ ပြောသည်။

ယနေ့မှာ လော့မျိုးနွယ်စု မြို့တော်အတွက် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်း အကြီးမားဆုံး ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တွင် ဧရာမ သတ္တဝါများ၊ ဝိညာဉ်သင်္ဘောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အားလုံးမှာ လော့မျိုးနွယ်စု နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်နေကြသည်။ ယီယွင်သည် လော့မျိုးနွယ်စု နန်းတော်သို့ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူရောက်စဉ်က သူသည် ပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ယခုမူ ယီယွင်မှာ အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရသည့် ဗဟိုချက် ဖြစ်လာသည်။

နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ ယီယွင်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ယီယွင်မှာမူ တည်ငြိမ်စွာပင်။ သူသည် အစိမ်းဖျော့ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ နန်းတော်ထဲတွင် ရွှေရောင် တိုင်ကြီးများ ရှိပြီး ထိုင်ခုံပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ယီယွင်၏ နေရာမှာ ပထမဆုံးတန်းတွင် ဖြစ်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် မင်းသား ကောင်းကင်နီမင်းသား ထိုင်နေသည်။ လော့မျိုးနွယ်စု စစ်သည်များအတွက် ယီယွင်ထိုင်သည့်နေရာတွင် ထိုင်ခွင့်ရခြင်းမှာ ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“မင်းက ယီယွင်ပဲပေါ့” နန်းတော်ထိုင်ခုံမှ အသံသြသြတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယီယွင် ကြည့်လိုက်ရာ ထိုင်ခုံတွင် ဆံပင်ဖြူနေသော်လည်း လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ရုပ်ရည်မျိုး ရှိနေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူသည် လော့ဧကရာဇ် ဝတ်ဆင်သည့် ဝတ်ရုံနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားသော တော်ဝင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူသည် တတိယမြောက် တော်ဝင်ဘကြီးတော် ဖြစ်ရမည်။

ယီယွင်သည် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ လက်အုပ်ချီ၍ “ကျွန်တော်မျိုးပါ” ဟု ပြောသည်။

ဘကြီးတော်၏ မျက်ဝန်းများမှာ နက်နဲနေပြီး ယီယွင်ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကိုသာ စစ်ဆေးနေပြီး နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စသည့် အထိမခံသော နေရာများကို ရှောင်ရှားပေးထားသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ချိန်က ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယီယွင်၌ ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေးများ ရှိနေကြောင်း သိရှိသည်။ သို့သော် သူသည် လူငယ်တစ်ဦး၏ အခွင့်အရေးကို လုယူမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

“စင်ကြယ်တဲ့ ယန်ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနဂါး သွေးစက်။ မင်းရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းကလည်း အံ့ဩစရာကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်… နားလည်နိုင်စွမ်းဆိုတာလည်း ပါရမီတစ်မျိုးပဲ။ အဲဒီပါရမီနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ လမ်းကြောင်းမှာ အဝေးကြီး သွားနိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ဘကြီးတော်က ပြောသည်။

“ယွင်လေး၊ ငါ့ရဲ့ ဘကြီးတော်က လူတွေကို ချီးကျူးခဲတယ်နော်။ သူ မင်းကို သဘောကျနေပုံပဲ” ဟု လော့ဟော်အာက ယီယွင်ကို လျှို့ဝှက်စကား ပြောသည်။

“ဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ ငါထင်ထားတာထက်တော့ ပိုပြီး နုပျိုနေတာပဲ” ဟု ယီယွင် ပြန်ဖြေသည်။

ယီယွင် ထိုအကြောင်းကို တွေးနေစဉ် ဘကြီးတော်က နန်းတော်ထဲရှိ အရိပ်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရိပ်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦး အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူမ၏ အရေပြားမှာ ဖြူဝင်းနေပြီး မျက်လုံးများမှာ နက်နဲသည့် ရေကန်ကြီးများကဲ့သို့ပင်။

“ဧည့်သည်တော် ကြွလာတာကို အခုပဲ ခံစားမိလိုက်တယ်” ဟု ဘကြီးတော်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြောသည်။ နန်းတော်ထဲရှိ မည်သူမျှ ထိုအမျိုးသမီးကို မမြင်လိုက်ကြဘဲ ဘကြီးတော်တစ်ဦးသာ သိရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလို အခေါ်အဝေါ်မျိုး မလိုပါဘူး။ ကျွန်မနာမည်က ရှုနင်ရွှမ်ပါ” ဟု အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ နန်းတော်ထိုင်ခုံ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“ကျွန်မ ဆရာကိုယ်စား တတိယမြောက် တော်ဝင်ဘကြီးတော်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ရောက်လာတာပါ”